Autobiografische verhaal van een hippiejeugd in de Amsterdamse Jordaan
De wensdagen van Patricia F. Wessels is het autobiografische verhaal van haar hippiejeugd. Dit prachtige familieportret is een aanrader voor liefhebbers van Judith Koelemeijer en Geert Mak.
Patricia Wessels groeide op in de volkse Jordaan, in het Amsterdam van de jaren 70. In die tijd zijn haar ouders hippies. Het leven van Patricia en haar broertje Lukas zit vol avontuur, maar ook vol onzekerheden en onveiligheid. Na de scheiding van haar ouders blijkt Patricia’s moeder zeer creatief in het leven in armoede. Haar vader komt elke twee jaar een paar maanden ‘thuis’ en speelt zijn rol als vader en held dan met verve. De illusie van een gezin wordt met zorg in stand gehouden.
Wanneer er weer rust en regelmaat komt als haar moeder een nieuwe liefde vindt, vraagt Patricia zich echter af waar haar loyaliteit ligt.
‘Beeldend geschreven, hilarisch en ontroerend portret van een hippiejeugd.’ Judith Koelemeijer
‘De Jordaan. Amsterdam, de wilde jaren zeventig. De ogen van een kind. Ja, zo was het!’ Geert Mak
Patricia F. Wessels (1966) is journalist, moeder van twee dochters en geboren en getogen in de Amsterdamse Jordaan. De wensdagen is haar debuut. Het is het autobiografische verhaal van haar hippiejeugd. Tegenwoordig woont Wessels in Schoorl.
Soms komt er zo'n boek op je pad dat je totaal verrast, en dan bedoel ik op een goede manier. Ik vind dit een fantastisch debuut. Een jeugd die niet anders kan dan opgetekend worden om door anderen te laten mee genieten van dit bijzondere verhaal. Deze komt wel in mijn top 5 van de mooiste boeken die ik dit jaar heb gelezen.
De schrijfster verhaalt over haar jeugd eind jaren zestig en jaren zeventig, in hartje Amsterdam. Als kind van twee hippie ouders genieten zij en haar broertje een vrije opvoeding. Ze zijn een vreemde eend in de bijt in hun huisje midden in de Jordaan, die dan nog wordt bewoond door echte Jordanezen in plaats van de studenten en yuppen die er later hun intrede doen. Patricia's vader is 1 van de oprichters van poppodium Paradiso. Een gekraakte kerk waar hij happenings organiseert. Tot hij op een dag het gezin verlaat en naar Indonesië vertrekt. Nu moeten ze het met hun drietjes zien te rooien, Patricia, haar broertje Lucas en hun moeder Magda. Soms is dat moeilijk, zijn ze afgesloten van gas en licht. Toch herinnerd Patricia dit als 1 van de mooiste dagen van de maand, omdat het huisje zich omhult in kaarslicht en er in de tuin op een houtvuurtje gekookt wordt. Wanneer Patricia 's vader voor een periode terug in Amsterdam is neemt hij zijn kinderen mee op sleeptouw. Ze gaan liftend op vakantie, en de kinderen krijgen een wensdag waarop ze alles mogen vragen wat ze willen. Dat resulteert in een geit die plotseling bij hen komt wonen. Maar de grootste wens om als gezin weer samen te zijn, daar moet vader helaas op antwoorden dat dat de enige wens is die hij niet kan vervullen. Patricia groeit op in een stad die veranderd. De oude huisjes in de Jordaan die worden afgebroken en waar Patricia en een vriendje tussen de puinhopen op zoek gaan naar schatten uit het huisje waar haar buurmeisje tot voorkort woonde.
Het is een boek die vooral het leven van het gezin van Patricia vertelt maar die ook inkijkjes geven over het Amsterdam van die tijd. Ik heb deze met ontzettend veel plezier gelezen van het begin tot het einde, en ook al is de schrijfster 10 jaar ouder dan ik en groeide ik niet op binnen een hippie gezin, zitten er ook veel herkenbare anekdotes in het verhaal. Je zou bijna heimwee krijgen naar de jeugd van de schrijfster, ook al was het niet de jouwe!
Ik vond het een prachtig boek. Ik werd vrolijk van de beschrijvingen van de speelse en kleurrijke jeugd van de schrijfster, met alle spelletjes, en fantasie. Maar het gaf ook een mooi inzicht in gezinsdynamieken, door de ogen van een kind. Ook als je een 'linkse kunstenaar' of 'hippie' type bent of daarmee bent omgeven, is het verhaal met zijn details erg herkenbaar, en wordt je je bewust van zowel de absurditeit en grimmigheid als ook de mooie en diepgaande kanten van het sprookjesachtige leven wat de ouders van de hoofdpersoon wilden leiden.
Ik heb dit boek als audioboek geluisterd en kon vaak niet stoppen met luisteren!
De vier sterren zijn voor de beschrijving over de jeugd van de schrijfster. je kunt je de situaties helemaal voorstellen. Het boek spreekt van het begin tot het eind aan. De schrijfstijl vond ik soms iets minder. Het is in principe geschreven vanuit de ervaringswereld van een jong meisje, maar sommige passages zijn vanuit een volwassene beschreven.
Liefdevol geschreven autobiografische roman over een jeugd (dapper en kwetsbaar) in de Jordaan in de jaren 60/70, precies in de tijd dat ik uit Amsterdam vertrok. Niettemin veel herkenning. Geeft een heel goed tijdsbeeld.
(Some points of this book are definitely worth 4 stars, but some 3, so if it would be possible to rate 3.5 stars, that would be the most accurate.)
This is a story about a girl (and her brother) growing up in Amsterdam, in a pretty unique family. It was fun to read about Amsterdam and all the places and habits that are so familiar to me. The story is written in a pleasant style and easy to read, but for me it was a bit too much of the same, hence the 3.5 stars instead of 4.
Ik vond het een saai boek. Het kabbelt maar voort, er zit geen verhaallijn in. De schrijfster heeft een bijzondere jeugd gehad, maar zo bijzonder nou ook weer niet. Ze weet het in ieder geval niet boeiend te vertellen. Als kind spreekt ze met volwassen taalgebruik, wat ook niet klopt. Ik zou dit boek niet aanraden.
Ik twijfel. Ik vind het goed geschreven, het boek is beeldend en heeft enorm beklemmende passages. Instructief, ook. Maar het waarom van het boek is me niet duidelijk. Waarom moet ik het lezen? Waarom moest het boek geschreven? Ik mis een rode draad.
Bijzondere beschrijving van Jordaan jeugd van dochter van Paradiso oprichter. Beschrijving van jonge leeftijd wat minder geloofwaardig en geconstrueerd. Verderop meeslepender.