เพชรพระอุมา เล่ม 9 ตอน จอมผีดิบมันตรัย

เพชรพระอุมา #9

by พนมเทียน

'มันตรัย' ราชปุโรหิต กิตติศัพท์เป็นที่ระบือก่องทั่วแผ่นดินใกล้ไกล เป็นผู้สามารถติดต่อเชื่อมถึงได้ไม่ว่าสวรรค์เบื้องบนและนรกเบื้องต่ำ เป็นผู้เต็มไปด้วยอำนาจกฤติยามนต์ มายามืด เป็นปราชญ์ของปราชญ์ เป็นพ่อมดของพ่อมด และเป็นแทบทุกอย่างในมหาอาณาจักร 'นิทรานคร' เว้นไว้แต่ประการเดียวเท่านั้น ที่มันตรัยไม่สามารถจะบันดาลได้ สิ่งนั้นคือ ไม่สามารถจเป็นที่เสน่หาของมกุฏราชกุมารี 'พันธุมวดี' ด้วยดวงจิตอันโลดเถลิงไปด้วยไฟโมหะและโลภะ กอปรไปด้วยความริษยาอาฆาต...ความล่อสลายแห่งนิทราครจึงอุบัติขึ้น! แลความอำมหิตแห่งมหิทธิฤทธิ์มืดมิด ยังครอบคลุมอีกพันหมื่นปี

Genres: Fantasy

400 pages, Paperback

Published January 1, 2004

About the author

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (23 พฤศจิกายน 2474 - 21 เมษายน 2563) นักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าของนามปากกา พนมเทียน ผู้แต่ง เพชรพระอุมา

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ เกิดที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนวิเศษสุวรรณภูมิ กับนางสะอาด รัตนกุล เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เรื่อง “เห่าดง” ลงในสมุดอ่านกันเล่น เมื่อ พ.ศ. 2484 นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัยยังเป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความเกี่ยวกับอาวุธปืน ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารบางฉบับด้วย โดยใช้ชื่อจริง และนามปากกา "ก้อง สุรกานต์"

Reviews

[Clairdenoon · Rating 4 out of 5]

[บันทึกการอ่าน]
#เพชรพระอุมา เล่ม9
#พนมเทียน


เย้ จบแล้ววว👏👏👏👏
Noteสั้นๆแบบรีบๆ(เดี๋ยวอ่านไม่จบภายในปีนี้😆)

-เล่มนี้เริ่มที่แงซายสร้างเรื่อง(จากเล่ม8) ไปยิงโดนต้นตะเคียนยักษ์เป็นแผลลึกจนยางไหลเป็นทางสีแดงคล้ายเลือด
แล้วนางตะเคียนก็มาแสดงอิทธิฤทธิ์เข้าสิงดารินที่ป่วยอยู่ จนสุดท้ายแงซายต้องไปจุดธูปขอขมาเจ้าแม่ตะเคียน เรื่องราวก็จบลงด้วยดี

-เล่มนี้ดารินกับมาเรียตัดผมสั้นแล้วจ้า ทรงเดียวกัน มาเรียขิงนิดๆว่าไซซ์หน้าอกใหญ่กว่าดาริน2นิ้ว

-รพินทร์เคยปล้ำจูบมาเรียจริง(สมัยที่ไปนำทางให้สองสามีภรรยา) เหตุเกิดเพราะมาเรียNakedแล้วยั่วๆบดๆพูดจาท้าทายด้านมืดของรพินทร์😆รพินทร์ก็ฟิวส์ขาดสติหลุด พอรู้ตัวก็รู้สึกผิดต่อสามีเขา รีบชิงขอถอนตัวคืนเงินแล้วหนีไปเลยไม่ทงไม่ทำแล้วงาน... จนกระทั่ง ได้มีโอกาสมาเจอกันโดยบังเอิญอีกในตอนนี้ ซึ่งเหตุการณ์นี้มาเรียก็มาเล่าให้เจ๊ดารินฟังด้วย เจ๊ดารินกับรพินทร์ก็เลยมีประเด็นกันอยู่หน่อยๆ แบบพยายามไม่พูดถึง

-มาเรียกับไชยยันต์มีซีนช่วยชีวิต(ไชยันต์ช่วยมาเรียจนบาดเจ็บ) มีความเห็นหน้าอกมาเรียวับๆแวมๆแล้วไชยยันต์วูบวาบ (((เจอเพื่อนสปอยล์มาว่าเขาทั้งสองจะมีอะไรๆแซ่บๆกัน🔞ในเล่ม10ด้วย🙊🙈ว้ายตาEแล่ววว)))

-ส่างปานวดน้ำมันถึงเนื้อถึงตัวมาเรีย ดารินเห็นแล้วเลยสงสัยถามไถ่ว่าแบบนี้จะดีเหรอ? มาเรียก็เลยบอกกล่าวดารินว่า ส่างปาคนรับใช้ส่วนตัวของมาเรีย...ฟีลขันธี..ไม่มีอวัยวะเพศ(ประสบเหตุโดนระเบิด)

-จากนั้นก็เจอผีกองกอย มารุมกินซากกวาง ซากกระทิง มีตัวอะไรบางอย่างที่น่าเกลียดน่าชังคล้ายซากศพลิงลม มาสะกดจิต(ด้วยการมองตา)ทำให้แงซายพูดอะไรแปลกๆออกมา(ตามชื่อตอนเลย) เพื่อจะให้ย้อนกลับไปทางตะวันตกเพื่อไปช่วยปลดปล่อยวิญญาณของพวกมัน แต่ทางคณะลงความเห็นกันว่าไม่ไปจะดีกว่าเพราะจะรีบเดินทางไปยังจุดหมายของตนเองไม่มีเวลามาพิรี้พิไรช่วยใคร...แต่ในคืนนั้นทุกคนก็โดนวางยาสลบหลับใหล..ตื่นมาพบความจริงว่า ...ไอ้ซากศพลิงลมนั้นหายตัวไปอย่างลึกลับ แงซายก็หายตัวไปด้วย แต่เหนือสิ่งอื่นใด..แผนที่นำทางก็หายไปด้วยจ้าาา!!

-ไอเท็มสำคัญ!อย่างแผนที่หายไป ทั้งคณะก็เลยต้องมุ่งหน้าไปตามหาแงซายเพื่อเอาแผนที่กลับมา ตามติดกันแบบนิดเดียว เห็นรอยเท้าอยู่หลัดๆ แต่ก็มาเจออุปสรรคขวางทาง...ตะขาบยักษ์!!!(((กรี๊ดดดด นุกลัวตะขาบบ😭😭😭😭)))

-หลังจากยิงตะขาบยักษ์ตัวแรกที่ไม่มีพิษ์ได้(ดูตรงเขี้ยวทั้ง2ที่ไม่มีรู) กำลังตามติดเห็นหลังแงซายอยู่ไวๆ...ไชยยันต์จ้าา ไชยยันต์โดนตะขาบยักษ์กัด!!!(ตัวนี้เล็กกว่าตัวแรกนิดนึง) แล้วตัวนี้ดันมีพิษ!!!
คณะก็ต้องหยุดพักรักษาอาการปางตายของไชยยันต์กันก่อน พิษรุนแรงมากจนเซรุ่มที่ดารินเตรียมมาเอาไม่อยู่ เลยต้องลองใช้วิถีชาวบ้านสมุนไพรยางน่องของคะหยิ่นมาโปะแผล

....และสุดท้ายตัดจบเล่ม9ที่ไชยยันต์หน้าม่วง อาการวิกฤติสุดๆ ต้องไปลุ้นกันเล่ม10ว่าพี่เค้าจะรอดไหม?(รอดอยู่แล้ว😆) รอดได้อย่างไร?จะเจอแงซายกี่โมง?...Go! Go!

[Namo · Rating 5 out of 5]

***** 4.5/5
กลับมาอ่านเพชรพระอุมาหลังจากห่างหายจะวงการนี้ไปนานมาก ยังประทับใจเหมือนเดิม เนื้อเรื่องดำเนินได้ตื่นเต้นมาก so descriptive (in a good way)
รู้สึกเหมือนจะเคยอ่านเล่มนี้ไปแล้ว เพราะตอนอ่านรู้สึกคุ้นมากๆ แต่ก็ยังสนุกอยู่ดี

[Pairash Pleanmalai · Rating 5 out of 5]

ความสนุกยังเหมือนเดิม แต่เล่มนี้พระเอกเราจะดูงี่เง่าตอนท้ายๆ
ช่วงต้นกลิ่นอ่ายผีสางทำให้ระทึกดี

[P.Chang · Rating 3 out of 5]

ยังคงความสนุกไว้เหมือนเดิม ระทึก ตื่นเต้น ความลึกลับยังคงพรั่งพรูเข้ามาไม่ขาดสาย เริ่มมีความแฟนตาซีมากขึ้น สัตว์ประหลาดมากขึ้น ผีสางมากขึ้น และอันตรายที่มากขึ้น....

การเขียน ดีเช่นเคย คงเส้นคงวา ทั้งการใช้คำ และจังหวะจะโคน

เนื้อเรื่อง เป็นการผจญภัยที่ต่อเนื่องจากตอนที่แล้ว แต่คณะเดินทางเข้าในป่าลึกมากขึ้น แล้วพบเจอสิ่งมหัศจรรย์มากขึ้น ความเชื่อที่ชาวกรุงอันศรีวิไลไม่คิดว่าจะได้พบเจอ ก็ได้มาพบเจอ ณ ที่นี้ ความอันตรายก็เพิ่มมากขึ้น แล้วทั้งคณะจะประสบพบเจอกับอะไรต่อไป...

#Panอ่าน

[Woranart · Rating 3 out of 5]

ครึ่งเล่มหลังกราฟความสนุกพุ่งขึ้น อัศจรรย์พันลึกดี

[Tony · Rating 3 out of 5]

พาเหรดกันมาทั้งนางตะเคียน ผีกองกอย ตะขาบยักษ์ ค้างคาวยักษ์​ แฟนตาซี​มากขึ้นเรื่อยๆ

[Chiratikan Sanguancheep · Rating 5 out of 5]

เล่ม 9 คือเล่มเปิดของตอนจอมผีดิบมันตรัยที่ทำให้เรารู้สึกได้ว่า ป่ามีชีวิต มีระบบ มีเจ้าของ และกำลังกลายร่างเป็นภัยตรงหน้า บรรยากาศของเล่มนี้มันทั้งน่ากลัวและอึดอัด น่ากลัวเพราะว่ามันเต็มไปด้วยสิ่งที่คณะและคนอ่านไม่รู้ และอึดอัดเพราะรู้ว่าต่อจากนี้คือเส้นทางที่ย้อนกลับไปไม่ได้ ไม่มีอะไรให้วางใจ ไม่มีอะไรให้ยึดเกาะ นอกจากตัวเอง

เรื่องเริ่มจากนางตะเคียน ภูติแห่งไพรลึก และปิดเล่มด้วยตะขาบยักษ์ตัวเท่าท่อนซุง ซึ่งไม่ได้นำเสนอออกมาในแบบของเรื่องผี ความเชื่อ หรืออาถรรพ์ แต่มันคือการเอาชีวิตเข้าไปอยู่ในพื้นที่ที่ไม่ต้อนรับมนุษย์ สิ่งที่ทรงพลังที่สุดในเล่มนี้คือความไม่รู้ ไม่รู้ว่าจะเจออะไร ไม่รู้ว่ามันจะจบตรงไหน และไม่รู้ว่าจะต้องแบกแรงกดดันนี้ไปอีกนานแค่ไหน ตัวละครอยู่ใน Survival Mode ตลอดเวลา จนคนอ่านเองยังต้องวางหนังสือลงเป็นระยะเพื่อพักหายใจ

ประโยคนึงในเล่มนี้ที่กระทบใจเรามากคือ "ชีวิตร่วมกันในป่านั้น จริงอยู่ อาจมีทางที่จะช่วยเหลือคุ้มครองกันได้เมื่อเกิดภัยขึ้น แต่จะไม่มีใครสามารถช่วยเหลือคุ้มครองใครได้ดีกว่าตัวเองทั้งสิ้น" มันเป็นประโยคที่ซื่อสัตย์และไม่ปลอบใจ แต่มันคือความจริงแบบเดียวกับคำว่า "ตนเป็น���ี่พึ่งแห่งตน" ที่ฟังดูเดียวดายแต่หลีกเลี่ยงไม่ได้ จริงอยู่ว่าในชีวิตเราอาจจะมีเพื่อน มีครอบครัว มีคนรัก แต่สุดท้ายแล้วความรับผิดชอบต่อชีวิตมันเป็นสิ่งที่ไม่สามารถโอนให้ใครได้ เพราะถ้าเราไม่ยืนด้วยขาของตัวเอง ต่อให้มีคนมากมายล้อมรอบ เราก็ไม่รอดอยู่ดี

เล่มนี้สนุกแบบไม่ต้องคิด อ่านได้แบบลื่นไหล ติดหนึบ บีบหัวใจ

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

Start 21.55 น. 4 ต.ค. 2555
End 16.27 น. 6 ต.ค. 2555

[notvalentineisreading · Rating 3 out of 5]

3.5