Gülün Gölgesinde

The Last Night of the Earth Poems #2

by Charles Bukowski, Avi Pardo (Translator)

Paperback. 13,50 / 20,00 cm. In Turkish. 200 p. Hiçbir sey degismiyorduHersey yerli yerindeydi.Bir sey patladi, bir sey kirildi,Bir sey kaldi. "Gülün Gölgesinde" Bukowski'nin son siirlerinden olusuyor. Bukowski'nin hayattayken yayinlanmis 45 kitabi var. Yazarin ölümünden sonra da geride kalan dosyalar, mektuplari ve günlügü de yayina hazir oldukça kitaplastiriliyor. Bukowski'nin edebi mirasinda da siirlerin agirlikli olarak yer aldigi görülüyor. "Dünyevi Siirlerin Son Gecesi", Charles Bukowski'nin hayattayken yayinlanmamis siirlerinden olusan bir dosya. Bukowski bu siir dosyasini yayinlamak üzere hazirlamasina ragmen sagliginda kitaplastigini görememis.

Genres: Poetry

176 pages, Paperback

Published May 1, 2016

About the author

Henry Charles Bukowski (born as Heinrich Karl Bukowski) was a German-born American poet, novelist and short story writer. His writing was influenced by the social, cultural and economic ambience of his home city of Los Angeles.It is marked by an emphasis on the ordinary lives of poor Americans, the act of writing, alcohol, relationships with women and the drudgery of work. Bukowski wrote thousands of poems, hundreds of short stories and six novels, eventually publishing over sixty books

Charles Bukowski was the only child of an American soldier and a German mother. At the age of three, he came with his family to the United States and grew up in Los Angeles. He attended Los Angeles City College from 1939 to 1941, then left school and moved to New York City to become a writer. His lack of publishing success at this time caused him to give up writing in 1946 and spurred a ten-year stint of heavy drinking. After he developed a bleeding ulcer, he decided to take up writing again. He worked a wide range of jobs to support his writing, including dishwasher, truck driver and loader, mail carrier, guard, gas station attendant, stock boy, warehouse worker, shipping clerk, post office clerk, parking lot attendant, Red Cross orderly, and elevator operator. He also worked in a dog biscuit factory, a slaughterhouse, a cake and cookie factory, and he hung posters in New York City subways.

Bukowski published his first story when he was twenty-four and began writing poetry at the age of thirty-five. His first book of poetry was published in 1959; he went on to publish more than forty-five books of poetry and prose, including Pulp (1994), Screams from the Balcony (1993), and The Last Night of the Earth Poems (1992).

He died of leukemia in San Pedro on March 9, 1994.

Reviews

[İlhanCa]

Kendini mutlu etmek için yazan adam..
Dünyayı sallamayan..
Aklına estiği gibi yaşayan ve de yazan..
Günlük modunda şiir ya da şiir modunda günlük yazmış sanki bu kitabını da Bukowski.
Her zaman okunacak bir yanı var bu adamın diyorum kendime..
Yine o motivasyon ile bitiveren bir yapıtı..

[arif uluc kızılgun]

Bonaparte'ın geri çekilişi
Fred, derlerdi ona.
barın son taburesi onundu ve her zaman açılıştan kapanışa kadar oradaydı. benden daha çok
oradaydı
ve bu hafife alınacak bir şey değildir.
kimseyle
konu şmazdı.
taburesinde oturup
fıçı bira içerdi.
barın öbür ucuna doğru dü mdüz bakardı ama kimseye değil.
ve bir şey daha.
arada sırada
yerinden kalkıp
müzik dolabına gider
ve her seferinde aynı 45' !iği çalardı:
Bonapart'ın Geri Çekilişi.
sabahtan
şama kad çalardı o plağı.
onun parçası olduğuna şüphe yoktu.

hiç bıkmazdı o parçadan.
ve içtiği biralardan kafası iyi olduğunda kalkıp Bonapart' ın Geri Çekilişi ' ni
üst üste 6-7 kez çalardı.
kim olduğunu,
geçimini nasıl sağladığını
bilen yoktu,
tek bildikleri
barın karşısındaki pansiyonda kaldığı ve her sabah bar açıldığında
ilk müşteri olduğuydu.
barmen Clyde'a
şikayet ettim:
"kardeşim, anamızı ağlatıyor bu plakla.
bütün plaklar bir süre
sonra yenileri ile değişiyor ama
Bonapa 'ın Geri Çekilişi hep var.
ne anlama
geliyor bu?"
"onun şarkısı," dedi Clyde. "senin bir şarkın yok mu?"

neyse, o gün
öğlen bir sularında bara girdim, bütün müdavimler oradaydı ama Fred yoktu.
içkimi söyledim sonra da yükses sesle, "Hey, Fred
nerde?" diye sordum.
"Fred öldü," dedi Clyde.
barın sonuna baktım.
içeri güneş sızıyordu ama boştu
tabure.
"şaka ediyorsun," dedim, "Fred helada, değil mi?"
"Fred bu sabah
gelmedi," dedi Clyde, "pansiyon odasına gidip baktım,
ardaydı, ütü tahtasından
farkı yoktu."
çıt çıkmıyordu barda.

geveze oldukları söylenemezdi zaten.
"neyse," dedim, "Bonapart' ın Gai Çekilişi' ni dinlemek zorunda kalmayacağız en azından."
kimse bir şey söylemedi.
"ha a müzik dolabında mı o plak?" diye
sordum.
"evet," dedi Clyde.
"güzel," dedim, "son bir kere de ben çalayım şunu."
kalktım.
"dur," dedi Clyde.
barın arkasından çıkıp müzik dolabının yanına geldi.

küçük bir anahtar vardı elinde.
ahtarı kilide sokup müzik dolabını
açtı.
uzanıp plaklardan birini aldı .
sonra dizinin üstünde ikiye böldü plağı.
"bu
onun
şarkısıydı," dedi Clyde.
sonra dolabı
kilitledi ,
kırık p lağı
barın arkasına götürüp çöpe attı.
bar ın
adı
Jewel' s idi
ve Crenshaw ile adams kavşağındaydı ama artık yok.

[tulisa]

belki çeviri zayıflığından kaynaklı belki de Bukowski'nin en iyi eseri değil... emeğe saygım sonsuz ama kesinlikle daha iyi olabilirmiş. şiir özneldir elbet, ancak bazılarından alınabilecek çok fazla farklı anlam yok. günlük vari yazılmış satırlar arasına gizlenmiş melankolik betimlemeler dışında tabi... yine de okusanız zaman kaybı olmaz.