Χρήσιμα παιδικά παιχνίδια

by Danae Sioziou, Δανάη Σιώζιου

ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ

Νιόπαντρη η Αλεξάνδρα, του αντρός της η χαρά
και το καμάρι (πουλί, πουλάκι μου)
ανέβηκε στην ταράτσα
για τη χτεσινή μπουγάδα.
Μα θες τα απλωμένα ρούχα που φουσκώναν
οι χορογραφίες των περιστεριών
ο ήλιος που ανοιγόκλεινε τα μάτια
καθώς κυλούσε στη σχισμή των αλλεπάλληλων
κορυφογραμμών
εξαργυρώνοντας τη μέρα
κάπως έτσι έγινε κι η Αλεξάνδρα
σαν ήλιος σαν πουλί
με την άσπρη ζακέτα της πανί.

Genres: Poetry

80 pages, Paperback

First published March 1, 2016

Reviews

[foteini_dl · Rating 5 out of 5]

ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
Σκοτάδι,τα όνειρα φοβούνται το κεφάλι μου
το κεφάλι μου φοβάται το μαξιλάρι

Το σκοτάδι παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο και στα τέσσερα κεφάλαια/θεματικά πεδία τα οποία ορίζουν αυτή τη συλλογή: ζωολογικός κήπος, κρύπτη, εγκληματολογικό μουσείο, πάρκο.
Ο έρωτας και ο θάνατος αποτελούν επίσης δύο απ’ τους θεματικούς άξονες της συλλογής.
Φρέσκια η φωνή της Σιώζιου, ας ακουστεί από όσο περισσότερο κόσμο γίνεται.

[Kyriaki]

Σκοτάδι, τα φαντάσματα παχαίνουν,
πρέπει να τους ράβουμε συνέχεια
καινούρια σεντόνια.

Η προσπάθεια μου να διαβάσω ποίηση συνεχίζεται, ευτυχώς αυτή τη φορά με επιτυχία! Αυτή η συλλογή μου άρεσε! Τα περισσότερα ποιήματα τα διάβαζα δυο και τρεις φορές!

[Nikos Tsentemeidis · Rating 5 out of 5]

Πόσο όμορφα και ώριμα ποιήματα !!!

[Joanito_a · Rating 5 out of 5]

"Σήμερα εκτίθεται βαλσαμωμένος
στο εγκληματολογικό μουσείο τιμωρημένος για υπέρμετρη ματαιοδοξία [...]
πρώτα νάνος, ύστερα δράκος, εντέλει βάτραχος και περίγελος των γιγάντων"

"Σκοτάδι, τα όνειρα φοβούνται το κεφάλι μου
το κεφάλι μου φοβάται το μαξιλάρι"

"Οι λέξεις σου δούρειοι ίπποι
εισέρχονται νύχτα στα κύτταρά μου"

"Σ' αυτό το πλάνο της ακινησίας
τόσο τον κοστολόγησες, Σαλώμη το χορό μου"

[Καλλιφώνη Σαραντάκου · Rating 5 out of 5]

Χρήσιμη συμβουλή φίλης να διαβαστούν τα Χρήσιμα παιδικά παιχνίδια της Δανάης Σιώζιου - ίσως η πιο χρήσιμη εδώ και καιρό

[Myrto · Rating 5 out of 5]

Δεν ξέρω αν ανήκει σε κάποιου είδους σειρά των εκδόσεων Αντίποδες αλλά επηρεασμένη από το βιβλίο της Φακινού με παρόμοιο εξώφυλλο πήρα να διαβάσω κι αυτό. Πανέμορφο και ταξιδιάρικο ξυπνάει αναμνήσεις από τηνπαιδική ηλικία. προκαλεί δέσιμο στο στομάχι, so be prepared. Η Φράου Βίλμα, ο ωραιότερος άντρας της γης, ο Φουριέ με τους ωκεανούς από λεμονάδα, η μάνα, ένα πολωνικό φθινόπωρο...και κάτι δόντια και τούφες μαλλιών σπαρμένα σε κάποιο διάδρομο... όλοι παρόντες.

[Εβελίνα · Rating 5 out of 5]

Okay that's what I'm talking about, when I think of greek modern poetry.
(δεν ξέρω γιατί αγγλικά).

[banagiota spoltidou · Rating 5 out of 5]

Ο ωραιότερος άντρας στη γη

Αν ο παππούς δεν ήταν ο ωραιότερος άντρας στη γη
ίσως να μην τον είχα ερωτευτεί με την πρώτη ματιά
και αν δεν τον είχα ερωτευτεί ίσως το κακό να μην
είχε γίνει.
Αν δεν πίστευε πως έχω το βλέμμα του
όπως περήφανα είχε διακηρύξει τη μέρα της
γεννήσεώς μου
μπορεί να μην είχα κληρονομήσει τα μάτια και τη
δυνατή του καρδιά
το γούστο του στα καπέλα και στις γυναίκες
κι εκείνος να μην είχε αναβάλει για πέντε χρόνια το
θάνατό του
αν ήμουν αγόρι ίσως να με έβαζε κι εμένα να λύνω
μαθηματικά
αντί να μου μαθαίνει καλούς τρόπους, πώς να
σκαρφαλώνω, γιατί αγαπάμε το πιάνο
και αν ήξερε πως καταλαβαίνω δε θα μου είχε πει ποτέ
όλες εκείνες τις πίκρες ιστορίες που πίστευε πως θα
ξεχάσω
αν ο παππούς μου δεν ήταν αυτός ο γενναίος και
όμορφος άντρας
με τα δυνατά πόδια που σκαρφαλώνει και επιδιορθώνει
πάνω κάτω στη γη ως την τελευταία του πνοή
ίσως να είχε και αυτός μουστάκι από άποψη
ίσως να διπλοπαντρευόταν, να έκανε κι άλλα παιδιά
να χάναμε τελείως το λογαριασμό
αν είχε τραχιά καρδιά και μάλαξα χέρια δηλαδή
ανάποδα
ίσως να μη με άφηνε να χοροπηδάω στο κρεβάτι του
να του χαϊδεύω την κοιλιά
ίσως να μην είχε φόβο χειρουργείου
και να ζούσαμε εμείς καλά
αν ο παππούς δεν ήταν ένας από αυτούς
που πέρασαν τα σύνορα
οι δικοί μας τάφοι τώρα ρημαγμένοι αλλού
αν δεν χόρευε, δεν έφτιαχνε σαντιγί για επιδόρπιο,
τσιγκουνευόταν το λούνα παρκ ή το ποδήλατο
δεν θα ήταν ο πρώτος μου έρωτας
και ο πρώτος μου θάνατος
δεν θα ήταν ο ωραιότερος άντρας στη γη
θα είχα τώρα μια ελπίδα.

[lampro avgoustopoulo · Rating 4 out of 5]

μου άφησε πολύ ωραία γεύση

[ιφιγένεια παπούλη · Rating 5 out of 5]

*πατρίδα μας είναι η μόνο η παιδική μας ηλικία

[Paris (spiritedaway) · Rating 5 out of 5]

It illuminates the night. It definitely does.

Η ατάκα του Alphaville ισχύει όσο δεν πάει για το βιβλίο της Σιώζιου. Διαβάστε το παρακάτω και πείτε μου κι εσείς δηλαδή:

Χωρίς μεγάλη προσπάθεια:

Υπάρχουν μέρες που μας πλημμυρίζει αισιοδοξία σχεδόν
χωρίς κανένα λόγο
έτσι που να νομίζεις ότι
τα ελάχιστα δέντρα
έξω
γέρνουν σαν τρυφερό δίχτυ
πάνω από όλο τον υπόλοιπο καιρό
και τον συγκρατούν
σαν να κατοικούσαμε όλοι σε δεντρόσπιτα
στο βυθό μιας λίμνης
έτσι που
ό,τι έρχεται από έξω αναγκαστικά
να ελαφραίνει ώσπου να μας βρει.
Η ζωή γίνεται τότε ξανά
ζωή από νερό
με σώματα μαλακά, ελαφριά
και φιλικά πλάσματα τριγύρω.
Τέτοιες μέρες είναι φτιαγμένες από σούπες
και γλυκά πράγματα
κανένα έλλειμα γενναιοδωρίας δεν κάμπτει τότε
το θάρρος που χρειάζεται για μία ευγενική λέξη
ή ένα ενθαρρυντικό νεύμα
είναι οι μέρες που η αγάπη με πείθει
ότι δεν τα χάσαμε όλα ακόμα
ότι τα φύλλα είναι καλά στερεωμένα
κι ότι έφυγε
πέρα ακόμα κι από το πένθος
δεν ήταν αυτό που νόμιζα πως
πάλι ολόιδια
θα με ξανατρομάξει.

[VIKTORIA · Rating 5 out of 5]

Το πρώτο βιβλίο της Δανάης Σιώζιου εξελίσεται μέσω... των παιχνιδιών του και μαζί του μεγαλώνουμε κι εμείς! Βλέποντας ο καθένας μέσα στις σελίδες του θύμισες της νιότης του και εικόνες της ενήλικης ζωής του, ταυτίζεται άθελα του μαζί του και ταξιδεύει αβίαστα μέσω μιας γραφής λιτής και περιεκτικής. Πολλά υποσχόμενη πρώτη δουλειά και αναμένουμε τα επόμενα.

[Mollyjones22 · Rating 4 out of 5]

Το βιβλίο νοσταλγει μια ζωή που πιθανότατα δεν ζήσαμε , αλλά γνωρίσαμε στα γέρικα χέρια των γιαγιάδων και στα μάτια( των νεαρών τότε) στις φωτογραφίες παπούδων μας

[Ελσόν Ζγκούρη · Rating 5 out of 5]

FAJËSIMI

Epo, në jemi një familje qykapikësh, punë e vështirë në pyll,
pastaj në shtëpi.
Murët qënë të forta
dhe ne nuk flisnim asnjë gjuhë tjetër brenda tyre.

(Shqip E.Z.)

—

ΕΠΟΧΙΑΚΟ

Καίτη, Χρυσούλα και Ρίτσα



της γιαγιάς μου τα τρία κορίτσια



όλα ντυμένα με στολή χασάπη



μικρές βάζανε η μία βατράχια



στην πλάτη της άλλης



τώρα συναγωνίζονται στη μαγειρίτσα γιαουρτένια αρνάκια, άτακτα κατσικάκια, τρυφερά μοσχαράκια, ωχρά κλωσοπουλάκια, απαλά πλάσματα



όλα με εμπιστοσύνη από το χέρι μου σιτίστηκαν,



βαφτίστηκαν εκ νέου,



χαϊδεύτηκαν, νανουρίστηκαν,



κι ήσυχα, πολύ ήσυχα κοιμήθηκαν στην αγκαλιά μου,



κανένα τους από τον βέβαιο θάνατο δε γλίτωσε



πασχαλιάτικα μαχαίρια ακονισμένα



ξεσκίσανε τους τρυφερούς λαιμούς τους



για την παράδοση επί γιορτινής τραπέζης



του αχράντου σώματός τους



σε άσπονδα πιρούνια, εξασκημένες οδοντοστοιχίες



ευχαριστημένοι άνθρωποι φαινόμαστε



έτσι καθώς μας βλέπω πάλι



συνένοχη κι εγώ



αφού αντίρρηση ποτέ δεν ψέλλισα



άλλο που κρέας δεν ξανάφαγα



εσείς δεν το πιστεύετε



όμως το πόνεσε η ψυχή



κι η όρεξή μου



ακέφαλα κοτόπουλα



ακόμα βλέπω να χοροπηδούν



στους κήπους,



με τρόμο συλλογίζομαι πως και τα λαχανικά μας



ποτισμένα είναι μ' αίμα



τα βράδια στο κοριτσίστικο δωμάτιο



οι παιδικές μου κούκλες διαμελισμένες



μου υπενθυμίζουν σιωπηρά από το ράφι τους πόσο υπήρξα εξαρχής



ανελέητη

—-

Σπάνια με εντυπωσιάζει ένα βιβλίο ποίησης και συνήθως είναι για 1-2 ποιήματα. Αυτό το βιβλίο όμως δεν με άφησε να επαναπαυθώ σχεδόν καθόλου, κάθε ποίημα κάτι μου έλεγε. Για τη μαμά, τον παππού, τα μωρά, τη διγλωσσία, την αδερφή, τον πατέρα, τα ζώα.

[Eva M · Rating 5 out of 5]

ΧΩΡΙΣ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

Υπάρχουν μέρες που μας πλημμυρίζει
αισιοδοξία σχεδόν
χωρίς κανένα λόγο
έτσι που να νομίζεις ότι
τα ελάχιστα δέντρα
έξω
γέρνουν σαν τρυφερό δίχτυ
πάνω από όλο τον υπόλοιπο καιρό
και τον συγκρατούν
σαν να κατοικούσαμε όλοι σε δεντρόσπιτα
στο βυθό μιας λίμνης
έτσι που
ό,τι έρχεται από έξω αναγκαστικά
να ελαφραίνει πολύ ώσπου να μας βρει.
Η ζωή γίνεται τότε ξανά
ζωή από νερό
με σώματα μαλακά, ελαφριά
και φιλικά πλάσματα τριγύρω.
Τέτοιες μέρες είναι φτιαγμένες από σούπες
και γλυκά πράγματα
κανένα έλλειμμα γενναιοδωρίας δεν κάμπτει τότε
το θάρρος που χρειάζεται για μια ευγενική λέξη
ή ένα ενθαρρυντικό νεύμα
είναι οι μέρες που η αγάπη με πείθει
ότι δεν τα χάσαμε ακόμα όλα
ότι τα φύλλα είναι καλά στερεωμένα
κι ό,τι έφυγε
πέρα ακόμα κι από το πένθος
δεν ήταν αυτό που νόμιζα πως
πάλι ολόιδια
θα με ξανατρομάξει.

[Marianna · Rating 5 out of 5]

Στην ποίηση οι λέξεις πλάθωνται και αντανακλούν μέρος της ψυχής αυτού που προσλαμβάνει (εκτός αυτού που γράφει - πλάθει). Σε αυτή τη μικρή ποιητική συλλογή, οι λέξεις έχουν την μεταφορικότητα που τους πρέπει και το μήνυμα φτάνει στην ψυχή του δέχτη αυτούσιο ή κα ιπαραλλαγμένο, καταλήγει να γίνει οικείο και αυτό είναι που μ΄αρέσει στην παρούσα ποιητική συλλογή.

Παραθέτω αυτούσια κάποια κομμάτια:

«Ακολουθεί αυτή που γνωρίζει τα πρόσωπα απ' όλες τις ηλικίες και αποφεύγει να με κοιτά στα μάτια, κουβαλάει όλα τα άλμπουμ με τα ψέματα που λένε οι φωτογραφίες».

«Προσπερνώντας
θα επιβιώσω
της ζως
μου

καθως επίσης παίζοντας:
τραμπάλα, κρυφτό, τυφλόμυγα
κυνηγητό
και άλλα

χρήσιμα παιδικά παιχνίδια»

[Alex · Rating 5 out of 5]

🌟🌟🌟🌟🌟