What do you think?
Rate this book
Απόστολοι του Χάους #4
Ανίερη Πόλη
Οι θρύλοι λένε ότι αν καταφέρεις και διανύσεις τις ερημικές πεδιάδες της Ιορδανίας κι επιζήσεις από τον ανελέητο ήλιο και τα πλάσματα που σέρνονται κάτω από την άμμο, θα φτάσεις σε μια Μαύρη Πόλη – μια πόλη που το πραγματικό της όνομα δεν μπορεί να προφέρει κανένας άνθρωπος, εκτός ίσως από τα χυδαία βδελύγματα που κατοικούν εκεί.
46 pages, Paperback
Published January 1, 2016
1 person is currently reading
18 people want to read
About the author
Γιώργος Κωστόπουλος
30 books68 followersΟ Γιώργος Κωστόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα, ένα καλοκαίρι στις αρχές της δεκαετίας του '80. Πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στη Νέα Σμύρνη, παίζοντας, ακούγοντας μουσική και διαβάζοντας ό,τι έπεφτε στα χέρια του.
Φανατικός αναγνώστης βιβλίων φαντασίας και τρόμου γενικότερα και λάτρης του Στίβεν Κινγκ ειδικότερα, αποφάσισε να καταγράψει κάποιους από τους εφιάλτες του με την μορφή μικρών ιστοριών και αργότερα να τις εξελίξει σε βιβλία, θέλοντας να μοιραστεί με αυτό τον τρόπο τα δυστοπικά τοπία των ονείρων του.
Έχει κυκλοφορήσει τέσσερα μυθιστορήματα και τρεις νουβέλες, ενώ έχει συμμετάσχει σε αρκετές συλλογές.
Στις διακρίσεις του περιλαμβάνεται η πρώτη θέση στην κατηγορία Διήγημα Τρόμου του διαγωνισμού Larry Niven 2013, καθώς και η τρίτη θέση στα βραβεία Everlies 2022 στην κατηγορία Καλύτερο Βιβλίο Τρόμου με το μυθιστόρημα "Το Βασίλειο Των Σκιών".
Από το καλοκαίρι του 2018 διατηρεί το blog https://darkrealmofshadows.blogspot.com/ όπου ανεβάζει διάφορα διηγήματα (σε άτακτα χρονικά διαστήματα), καθώς επίσης και ολοκληρωμένα έργα κάθε Αύγουστο, σε διαφορετικό format το καθένα. Υπό τον γενικό τίτλο 30 Nights έχουν παρουσιαστεί στο κοινό τα εξής:
☆ Νυχτερινή Φωνή (2018)
☆ After Life Foundation (2019)
☆ Το Τελευταίο Ταξίδι Του Κρισταμπέλα (2020)
☆ Ονειροναύτες (2021)
☆ Άδειος Κόσμος (2022)
☆ Κρυφές Μεταδόσεις-Ρέκβιεμ Για Έναν Κόσμο (2023)
☆ Ο Κήπος του Μεσονυκτίου (2024)
☆ Οι Σιωπηλές Πόλεις (2025)
Παράλληλα, από το 2016 δουλεύει πάνω στο 13τομο scifi έργο του που έχει τον γενικό τίτλο "Τα Χρονικά της Αστροκρατορίας".
Φανατικός αναγνώστης βιβλίων φαντασίας και τρόμου γενικότερα και λάτρης του Στίβεν Κινγκ ειδικότερα, αποφάσισε να καταγράψει κάποιους από τους εφιάλτες του με την μορφή μικρών ιστοριών και αργότερα να τις εξελίξει σε βιβλία, θέλοντας να μοιραστεί με αυτό τον τρόπο τα δυστοπικά τοπία των ονείρων του.
Έχει κυκλοφορήσει τέσσερα μυθιστορήματα και τρεις νουβέλες, ενώ έχει συμμετάσχει σε αρκετές συλλογές.
Στις διακρίσεις του περιλαμβάνεται η πρώτη θέση στην κατηγορία Διήγημα Τρόμου του διαγωνισμού Larry Niven 2013, καθώς και η τρίτη θέση στα βραβεία Everlies 2022 στην κατηγορία Καλύτερο Βιβλίο Τρόμου με το μυθιστόρημα "Το Βασίλειο Των Σκιών".
Από το καλοκαίρι του 2018 διατηρεί το blog https://darkrealmofshadows.blogspot.com/ όπου ανεβάζει διάφορα διηγήματα (σε άτακτα χρονικά διαστήματα), καθώς επίσης και ολοκληρωμένα έργα κάθε Αύγουστο, σε διαφορετικό format το καθένα. Υπό τον γενικό τίτλο 30 Nights έχουν παρουσιαστεί στο κοινό τα εξής:
☆ Νυχτερινή Φωνή (2018)
☆ After Life Foundation (2019)
☆ Το Τελευταίο Ταξίδι Του Κρισταμπέλα (2020)
☆ Ονειροναύτες (2021)
☆ Άδειος Κόσμος (2022)
☆ Κρυφές Μεταδόσεις-Ρέκβιεμ Για Έναν Κόσμο (2023)
☆ Ο Κήπος του Μεσονυκτίου (2024)
☆ Οι Σιωπηλές Πόλεις (2025)
Παράλληλα, από το 2016 δουλεύει πάνω στο 13τομο scifi έργο του που έχει τον γενικό τίτλο "Τα Χρονικά της Αστροκρατορίας".
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
July 10, 2016
Ο Γιώργος Κωστόπουλος ήρθε από το πουθενά και μας πήρε τα μυαλά με την Εξιλέωση, ένα βιβλίο που, παρά τα όποια προβλήματα μπορεί να είχε, με εξέπληξε με την ειλικρίνιά του. Από το συγκεκριμένο δεν ήξερα τι ακριβώς να περιμένω, νομίζω όμως με κέρδισε ολοκληρωτικά.
Η ιστορία μας μεταφέρει πίσω στην Αραβική έρημο και στο παρελθόν, σε μία εποχή που ο αναζητητής ψάχνει να βρει την Ανίερη Πόλη και το Νεκρονομικόν, για να τα καταφέρει και να βρεθεί καταμεσίς σε ένα παζάρι κάθε πιθανής φρικαλεότητας.
Πρώτη έκπληξη, το πόσο έχει ωριμάσει το γράψιμο του συγγραφέα: καμία αμήχανη πρόταση, κανένας πλεονασμός, καμία αστοχία. Το κείμενο ρέει σα καλολαδωμένη μηχανή και σε κολλάει στον τοίχο. Με εξέπληξε επίσης πως έχει καταφέρει να αποδυθεί κάθε λαβκραφτικό κλισέ και να εντάξει τον Μύθο του Κθούλου σε ένα πιο μοντέρνο Horror Fantasy ύφος που θυμίζει Clark Aston Smith και Clive Barker και να δώσει μία νέα, φρέσκια εκδοχή για το Νεκρονομικόν και το Mythos.
Επίσης, ένα άλλο πράγμα που με εξέπληξε, ήταν ότι, σε αντίθεση με τα άλλα μικρά των εκδόσεων Συμπαντικές Διαδρομές (αυτά που έχω διαβάσει τουλάχιστον) εδώ η ιστορία είναι ακριβώς τόση όση χρειάζεται να είναι, ούτε περισσεύει κάτι ούτε φαίνεται να λείπει το οτιδήποτε.
Βουτήχτε το όπου το βρείτε, είναι διαμαντάκι
Η ιστορία μας μεταφέρει πίσω στην Αραβική έρημο και στο παρελθόν, σε μία εποχή που ο αναζητητής ψάχνει να βρει την Ανίερη Πόλη και το Νεκρονομικόν, για να τα καταφέρει και να βρεθεί καταμεσίς σε ένα παζάρι κάθε πιθανής φρικαλεότητας.
Πρώτη έκπληξη, το πόσο έχει ωριμάσει το γράψιμο του συγγραφέα: καμία αμήχανη πρόταση, κανένας πλεονασμός, καμία αστοχία. Το κείμενο ρέει σα καλολαδωμένη μηχανή και σε κολλάει στον τοίχο. Με εξέπληξε επίσης πως έχει καταφέρει να αποδυθεί κάθε λαβκραφτικό κλισέ και να εντάξει τον Μύθο του Κθούλου σε ένα πιο μοντέρνο Horror Fantasy ύφος που θυμίζει Clark Aston Smith και Clive Barker και να δώσει μία νέα, φρέσκια εκδοχή για το Νεκρονομικόν και το Mythos.
Επίσης, ένα άλλο πράγμα που με εξέπληξε, ήταν ότι, σε αντίθεση με τα άλλα μικρά των εκδόσεων Συμπαντικές Διαδρομές (αυτά που έχω διαβάσει τουλάχιστον) εδώ η ιστορία είναι ακριβώς τόση όση χρειάζεται να είναι, ούτε περισσεύει κάτι ούτε φαίνεται να λείπει το οτιδήποτε.
Βουτήχτε το όπου το βρείτε, είναι διαμαντάκι
June 5, 2017
Στην Ανίερη Πόλη (του Γ. Κωστόπουλου)...
υπάρχουν βιβλία που δεν τελειώνουν ποτέ. Ιδανικά για όσους θέλουν να εγκαταλείψουν τα εγκόσμια και να χαθούν σε σελίδες...
Αν είσαι όμως ο Εκλεκτός τότε γνωρίζεις πως να κατασκευάζεις τις (όποιες) διαφυγές.
Λοιπόν, τολμάς να φτάσεις ως αυτή την Πόλη;
Αν ναι, τότε άνοιξε αυτό το βιβλίο. Η γραφή και η μορφή του δεν θα σε αφήσουν να πας... πουθενά αλλού.
υπάρχουν βιβλία που δεν τελειώνουν ποτέ. Ιδανικά για όσους θέλουν να εγκαταλείψουν τα εγκόσμια και να χαθούν σε σελίδες...
Αν είσαι όμως ο Εκλεκτός τότε γνωρίζεις πως να κατασκευάζεις τις (όποιες) διαφυγές.
Λοιπόν, τολμάς να φτάσεις ως αυτή την Πόλη;
Αν ναι, τότε άνοιξε αυτό το βιβλίο. Η γραφή και η μορφή του δεν θα σε αφήσουν να πας... πουθενά αλλού.
June 16, 2016
ίσως το καλύτερο βιβλίο της σειράς (Απόστολοι του Χάους). Λυρικό, αλλά όχι μπαρόκ, επιβεβαιώνει τη φήμη που απέκτησε ο Κωστόπουλος με την Εξιλέωσητου. Μου θύμισε για ποιον λόγο μου αρέσει ο Κλαρκ Άστον Σμιθ: γιατί μπλέκει το τρομερό με το απάνθρωπο και το μαγικό.
February 19, 2017
Απλά υπέροχο. Μια ιστορία με σεβασμό στον Άρχοντα Lovecraft. Δεν σκέφτηκα δευτερόλεπτο ότι διάβαζα κάτι άλλο. Φόρος τιμής, χωρίς να είναι αντιγραφή. Μάλλον το καλύτερο της σειράς
August 3, 2021
Ία ία, χελ γέα! (κάποιες σκέψεις για την ‘’Ανίερη Πόλη’’ του Γιώργου Κωστόπουλου)
Ευθύς εξαρχής, η μίμηση της πρόζας, οι αναφορές σε Λάβκραφτ και Ντέρλεθ, η Μαύρη Πόλη που μου θύμισε την Μαύρη Πυραμίδα και ο επίσημος τόνος, σε καθυποβάλλουν ότι θα διαβάσει κάτι όσο κθουλικό γίνεται. Με την μια μου ήρθε στο νου ο Τίτους Κρόου του Λάμλεϊ και ότι άλλο χόμαζ έχω διαβάσει. Ήδη είχε κεντρίσει την περιέργεια και την προσοχή μου!
Το γεγονός ότι η κυρίως δράση λαμβάνει χώρα τον 8ο αι. μΧ, το βρήκα απλά τέλειο. Πολλοί φοβούνται να πάνε σε τόσο απάτητες χρονολογίες και να τρέξουν την δράση τους, ο Κωστόπουλος –για δεύτερη φορά- όχι! Ο Ανώνυμος αναζητητής της Πόλης, περνάει μέρες στην έρημο, έρχεται αντιμέτωπος με ένα ον που θυμίζει έντονα Ντιουν, μα λίγο πριν την ψυχική και την σωματική εξάντληση, βρίσκει επιτέλους αυτό που ποθεί. Έντονα βάιμπ από Σεχραζάτ, τα οποία εκτίμησα δεόντως.
Το Παζάρι μου θύμισε έντονα Λάβκραφτ καθώς και τα διηγήματα του Κόνολι για το Βιβλίο των Οστών. Εφιαλτικό και έχοντας μία εμπειρία από το Αϊβαλί σε μέρα παζαριού, ήταν σα να το ξαναπερπατώ εντός ενός πυρετώδικου εφιάλτη και πάλι. Όλες οι αισθήσεις ξαφνικά ξυπνούν και ο τρόμος μπαίνει κάτω από την σάρκα του αναγνώστη, όσο εξάπτεται η εμμονή του ήρωα. Ο πάγκος με τα βιβλία, είναι απλά η ηδονή κάθε βιβλιολάτρη και Δελαρουδίζει με πολύ ωραίο τρόπο.
Η προειδοποίηση του συγγραφέα για την συνέχεια, ήταν όσο πιο Λάβκραφτ πάει!
Ο Μαύρος Πύργος και το τι βρίσκει εκεί, γνωρίζοντας τον συγγραφέα, ήταν λογικός και αναμενόμενος φόρος τιμής στο έπος του Κινγκ, μα ο Κωστόπουλος το κάνει τεχνηέντως και καταλήγει να γίνει κάτι εντελώς δικό του, με τον Καθρέφτη των Πάντων. Η προσθήκη σελιδών μου θύμισε ένα άλλο Νεκρονόμικον, όχι του Λάβκραφτ (το εξ Μόρτις μωρέ, κλάτου-βεράτα-νύκτου;) και το λάτρεψα το χομάζ.
Ο επίλογος, ήταν πάλι στην πένα και δεν μπορώ παρά να προτείνω και πάλι το Βιβλίο των Οστών του Κόνολι, για όσους δεν χόρτασαν με τούτο το σφηνάκι.
Ευθύς εξαρχής, η μίμηση της πρόζας, οι αναφορές σε Λάβκραφτ και Ντέρλεθ, η Μαύρη Πόλη που μου θύμισε την Μαύρη Πυραμίδα και ο επίσημος τόνος, σε καθυποβάλλουν ότι θα διαβάσει κάτι όσο κθουλικό γίνεται. Με την μια μου ήρθε στο νου ο Τίτους Κρόου του Λάμλεϊ και ότι άλλο χόμαζ έχω διαβάσει. Ήδη είχε κεντρίσει την περιέργεια και την προσοχή μου!
Το γεγονός ότι η κυρίως δράση λαμβάνει χώρα τον 8ο αι. μΧ, το βρήκα απλά τέλειο. Πολλοί φοβούνται να πάνε σε τόσο απάτητες χρονολογίες και να τρέξουν την δράση τους, ο Κωστόπουλος –για δεύτερη φορά- όχι! Ο Ανώνυμος αναζητητής της Πόλης, περνάει μέρες στην έρημο, έρχεται αντιμέτωπος με ένα ον που θυμίζει έντονα Ντιουν, μα λίγο πριν την ψυχική και την σωματική εξάντληση, βρίσκει επιτέλους αυτό που ποθεί. Έντονα βάιμπ από Σεχραζάτ, τα οποία εκτίμησα δεόντως.
Το Παζάρι μου θύμισε έντονα Λάβκραφτ καθώς και τα διηγήματα του Κόνολι για το Βιβλίο των Οστών. Εφιαλτικό και έχοντας μία εμπειρία από το Αϊβαλί σε μέρα παζαριού, ήταν σα να το ξαναπερπατώ εντός ενός πυρετώδικου εφιάλτη και πάλι. Όλες οι αισθήσεις ξαφνικά ξυπνούν και ο τρόμος μπαίνει κάτω από την σάρκα του αναγνώστη, όσο εξάπτεται η εμμονή του ήρωα. Ο πάγκος με τα βιβλία, είναι απλά η ηδονή κάθε βιβλιολάτρη και Δελαρουδίζει με πολύ ωραίο τρόπο.
Η προειδοποίηση του συγγραφέα για την συνέχεια, ήταν όσο πιο Λάβκραφτ πάει!
Ο Μαύρος Πύργος και το τι βρίσκει εκεί, γνωρίζοντας τον συγγραφέα, ήταν λογικός και αναμενόμενος φόρος τιμής στο έπος του Κινγκ, μα ο Κωστόπουλος το κάνει τεχνηέντως και καταλήγει να γίνει κάτι εντελώς δικό του, με τον Καθρέφτη των Πάντων. Η προσθήκη σελιδών μου θύμισε ένα άλλο Νεκρονόμικον, όχι του Λάβκραφτ (το εξ Μόρτις μωρέ, κλάτου-βεράτα-νύκτου;) και το λάτρεψα το χομάζ.
Ο επίλογος, ήταν πάλι στην πένα και δεν μπορώ παρά να προτείνω και πάλι το Βιβλίο των Οστών του Κόνολι, για όσους δεν χόρτασαν με τούτο το σφηνάκι.
February 2, 2021
Μου λείπει η ανάγνωση των δύο τελευταίων βιβλίων της σειράς, αλλά δύσκολα πιστεύω θα εντυπωσιαστώ τόσο πολύ. Έπεται του "Οδοιπόρος των Ανέμων" που επίσης βρήκα πολύ ωραίο, αλλά ετούτο εδώ με κόλλησε στον τοίχο. Νομίζω είναι ένας πολύ τίμιος φόρος τιμής στον Λάβκραφτ. Η γλώσσα έχει πολύ όμορφη ροή, είναι ευφάνταστο και σε καμία περίπτωση στείρα αντιγραφή.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews