What do you think?
Rate this book
Spotters
Frank is a passionate aircraft spotter and builder of model airplanes. Everything in his world is clear and manageable. Until he meets Julia, a young novelist working on her debut novel about a man who wants to turn his amputated leg into a table lamp. Julia and Frank are complete opposites, but they fall in love and soon after, Julia discovers she’s pregnant.
While Frank tries to calm his anxiety over his impending fatherhood, by gathering as much information about it as he can from the Internet, Julia learns she is terminally ill. She keeps her illness from Frank, afraid that he will break down when he finds out. She finds comfort in her novel, which becomes more and more autobiographical. While Julia’s sense of reality is beginning to waver and she slowly descends into madness, Frank has to confront his inner control freak and accept his role as a parent.
In Spotters, Michiel van de Pol broaches big subjects such as illness, death and self-determination, while maintaining a light touch. Frank’s and Julia’s thoughts colour their worldviews – literally. Frank’s thoughts are depicted in blue, Julia’s in pink, alongside the ‘neutral’ yellow reality. In his particular, at times bizarre style, Van de Pol has created a graphic novel full of life, humour and compassion.
While Frank tries to calm his anxiety over his impending fatherhood, by gathering as much information about it as he can from the Internet, Julia learns she is terminally ill. She keeps her illness from Frank, afraid that he will break down when he finds out. She finds comfort in her novel, which becomes more and more autobiographical. While Julia’s sense of reality is beginning to waver and she slowly descends into madness, Frank has to confront his inner control freak and accept his role as a parent.
In Spotters, Michiel van de Pol broaches big subjects such as illness, death and self-determination, while maintaining a light touch. Frank’s and Julia’s thoughts colour their worldviews – literally. Frank’s thoughts are depicted in blue, Julia’s in pink, alongside the ‘neutral’ yellow reality. In his particular, at times bizarre style, Van de Pol has created a graphic novel full of life, humour and compassion.
- GenresGraphic Novels
180 pages, Hardcover
First published April 14, 2016
10 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
March 2, 2017
really good graphic novel. I felt so much compassion with the characters: I could really relate with Frank being such a control freak over everything, and I can also relate with Julia for blending fiction with reality. Really upliftingly written although the tragic subject, beautiful art, wild experiment
June 9, 2016
Wat een geweldig boek weer van Michiel! Zo'n strip waarbij ik aan het einde tranen in mijn ogen heb van ontroering.
February 28, 2025
Ik ga vandaag mijn mening delen over het boek Spotters geschreven door Michiel van de Pol, dat in 2016 is gepubliceerd. Een paar andere bekende boeken van Michiel van de Pol zijn ‘Scherpschutters’ en ‘De gevoelige mannenclub’. Persoonlijk vond ik het geen goed boek en heb ik er niet van genoten tijdens het lezen.
Het boek gaat over een jonge man genaamd Frank die een grote passie heeft voor vliegtuigen spotten en miniatuur vliegtuigjes. Hij heeft een erg gestructureerd leven en op een dag komt hij de energieke Julia tegen, zij is een schrijfster die aan het werken is aan haar eerste roman. Ze is erg chaotisch en het totaal tegenovergestelde van Frank. Ondanks hun grote verschillen worden ze verliefd en komen ze er al snel achter dat Julia zwanger is. Terwijl Frank druk bezig is met zichzelf voor te bereiden op het vaderschap, komt Julia er achter dat ze terminaal ziek is. Ze verbergt haar diagnose voor Frank omdat ze bang is dat hij het nieuws niet gaat aankunnen, in plaats daarvan giet ze al haar emoties in haar roman.
Ik vond het boek heel slecht omdat ik de tekenstijl/schrijfstijl niet aangenaam vond om te lezen. In het begin had ik heel veel moeite om er achter te komen wie er aan het denken was en in wie zijn verhaallijn we ons bevonden. Ik vond het verhaal zelf ook heel raar en kon er niet van genieten. Het tempo van het boek vond ik ook erg verwarrend, ik vond dat het boek op een veel te snel tempo ging en daardoor kon ik vaak niet volgen met het verhaal. Ik vind ook dat we erg weinig te weten kwamen over de personages hun achtergrond. Zoals bijvoorbeeld het verhaal van Julia, zij ging altijd met haar verlamde broer naar de vliegtuigen kijken, ik zou dan graag meer te weten zijn gekomen over haar verhaal. Ook wisten we niets over de achtergrond van Frank, wat dan toch het verhaal minder interessant maakt voor mij.
Wat ik wel positief vond was het thema, ik vind het goed dat een onderwerp zoals kanker wordt aangekaart in een graphic novel. Het is goed dat hierover gesproken wordt en dat we hier van bewust zijn wat de mentale en fysieke belastingen hiervan zijn. Ik denk dat als meer auteurs hier over schrijven dat we de taboe kunnen doorbreken.
Ik zou het boek niet aanraden omdat ik het een heel raar boek vond en ik de schrijfstijl niet aangenaam vond. Ik denk dat het boek is voor mensen die houden van een chaotische schrijfstijl en houden van veel spanning, maar ik zou het boek niet opnieuw lezen.
Het boek gaat over een jonge man genaamd Frank die een grote passie heeft voor vliegtuigen spotten en miniatuur vliegtuigjes. Hij heeft een erg gestructureerd leven en op een dag komt hij de energieke Julia tegen, zij is een schrijfster die aan het werken is aan haar eerste roman. Ze is erg chaotisch en het totaal tegenovergestelde van Frank. Ondanks hun grote verschillen worden ze verliefd en komen ze er al snel achter dat Julia zwanger is. Terwijl Frank druk bezig is met zichzelf voor te bereiden op het vaderschap, komt Julia er achter dat ze terminaal ziek is. Ze verbergt haar diagnose voor Frank omdat ze bang is dat hij het nieuws niet gaat aankunnen, in plaats daarvan giet ze al haar emoties in haar roman.
Ik vond het boek heel slecht omdat ik de tekenstijl/schrijfstijl niet aangenaam vond om te lezen. In het begin had ik heel veel moeite om er achter te komen wie er aan het denken was en in wie zijn verhaallijn we ons bevonden. Ik vond het verhaal zelf ook heel raar en kon er niet van genieten. Het tempo van het boek vond ik ook erg verwarrend, ik vond dat het boek op een veel te snel tempo ging en daardoor kon ik vaak niet volgen met het verhaal. Ik vind ook dat we erg weinig te weten kwamen over de personages hun achtergrond. Zoals bijvoorbeeld het verhaal van Julia, zij ging altijd met haar verlamde broer naar de vliegtuigen kijken, ik zou dan graag meer te weten zijn gekomen over haar verhaal. Ook wisten we niets over de achtergrond van Frank, wat dan toch het verhaal minder interessant maakt voor mij.
Wat ik wel positief vond was het thema, ik vind het goed dat een onderwerp zoals kanker wordt aangekaart in een graphic novel. Het is goed dat hierover gesproken wordt en dat we hier van bewust zijn wat de mentale en fysieke belastingen hiervan zijn. Ik denk dat als meer auteurs hier over schrijven dat we de taboe kunnen doorbreken.
Ik zou het boek niet aanraden omdat ik het een heel raar boek vond en ik de schrijfstijl niet aangenaam vond. Ik denk dat het boek is voor mensen die houden van een chaotische schrijfstijl en houden van veel spanning, maar ik zou het boek niet opnieuw lezen.
July 15, 2019
Goed ik vond de tekenstijl echt helemaal niks, sorry, echt sorry maar het was gewoon te vreemd, te abstract (is dat het juiste woord?). Maar het verhaal was zeker goed. Mijn hart brak toen Julia na een pretecho uitvond over haar kanker, en dat het al zover is dat er niks meer te doen is. Ik vond haar beslissing niet de juiste, maar ik kan me het ook ergens wel voorstellen dat ze die keuze heeft gemaakt. Frank komt er natuurlijk uiteindelijk, op een best lullige manier, achter en daarna zien we hoe alles verder spiraalt naar beneden. Het gaat steeds slechter met Julia, al focust ze zich volledig nu op de laatste maanden met haar kind en haar man. En dan het einde. Wow.
Ik zat dus op punten gewoon te huilen want het was zo heftig en zo mooi (hopelijk klinkt dat logisch).
Ik vond ook de ontmoeting tussen Frank en Julia erg leuk. Hoe ze meteen een connectie hadden en hoe lief ze samen waren.
Ik zou dit boek, ondanks de tekeningen, wel aanraden.
Ik zat dus op punten gewoon te huilen want het was zo heftig en zo mooi (hopelijk klinkt dat logisch).
Ik vond ook de ontmoeting tussen Frank en Julia erg leuk. Hoe ze meteen een connectie hadden en hoe lief ze samen waren.
Ik zou dit boek, ondanks de tekeningen, wel aanraden.
September 8, 2024
Uitgelezen doordat het onderwerp me aansprak, maar de tekenstijl vond ik echt heel afstotelijk. Ik snap dat dit bij het boek past, maar mij leidde het af.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews