کلمات تنم را کبود کرده‌اند

by Nasrina Rezaei

کلمات تنم را کبود کرده‌اند مجموعه شعرهای عاشقانه، اجتماعی و اعتراضی شاعر معاصر، نسرینا رضایی است. او در این دفتر در پی توصیف روابط سرد انسان امروزی حتی با عشق خود است.

ابتکار شاعر در این است که موضوعات عاشقانه و انسانی را با اصطلاحات خشن جنگی همچون اسلحه، اسارت، کوره ادم‌سوزی، فرمانده، گلوله و ... تفیق کرده و حس تازه‌ای از را به خواننده منتقل می کند. سرعت انتقال معنا و مفهوم در تشبیه و استعاره و اجرای تکنیک‌های مدرن در این مجموعه، حس غافلگیری دلپذیری به خواننده می‌دهد:

کورهٔ آدم‌سوزی‌ای
که در گره ابروهایت برپا کرده‌ای
برای سیاه‌پوش کردن قدم‌هایی
که تا رسیدن به تو
تمام این خطوط را دویده است
کافی است
آدم‌برفی‌ای هستم
که زیر داغی نگاهت
از تمام پیکره‌اش
تنها
مردمک‌های ملتمسانه‌ای باقی مانده
چشم‌هایی
که لابه‌لای سنگ‌های روی زمین
لگدمال می‌شود

Genres: Poetry

76 pages, Paperback

First published January 1, 2016

About the author

Nasrina Rezaei is an Iranian poet and writer currently living in Cyprus.

She is the author of The Gathering of Solitude, an English collection of contemporary poetry exploring loneliness, womanhood, migration, memory, and emotional survival.

Her previous Persian works include the poetry collection “Words Have Bruised My Body” published by Cheshmeh Publishing, and the short story collection “Princesses Don’t Have Visible Spines” published by Morvarid Publishing.

Her writing often moves between tenderness and exile, intimacy and silence.

—

نسرینا رضایی شاعر و نویسنده ایرانی ساکن جزیره قبرس است.
او نویسنده مجموعه شعر «کلمات تنم را کبود کرده‌اند» و مجموعه داستان «پرنسس‌ها فقراتشان بیرون نمی‌زند» است.

Reviews

[Sara Kamjou · Rating 2 out of 5]

چندان با فضاش ارتباط برقرار نکردم.
------------------------
یادگاری از کتاب:
ظهر دوشنبه‌ی مرداد
زمان مناسبی
برای دل بستن به آدم‌برفی‌ها نیست.

[Narges Amooei · Rating 3 out of 5]

"زمان هم از زیستن خسته است
راهی برای مردن می‌جوید."
---------
"ما، مردگانی هستیم
که رشد می‌کنند
عاشق می‌شوند
و مردگانی دیگر را می‌زایند
و حواس‌شان نیست
که دارند
درون قبری دسته‌جمعی به سر می‌برند."
----------

"در جهانی که گرد آفریده‌شده‌است
هیچ کنجی وجودنخواهد داشت
تا با احساساتت خلوت کنی."
-------
"خودم را از تنم درآوردم
اما هنوز
جای صدایت
درون گوش‌هایم درد می‌کند.
[...]لاکردار،
حداقل زمان را با خودت می‌بردی."

[Mobina · Rating 2 out of 5]

بد نبود

[ZaRi]

چه‌قدر سکوت درد دارد
وقتی سمعکها‎
حرفهای درون خانه ات را هم می شنوند!
تعجبی ندارد!
در جهانی که گرد آفریده شده است
هیچ کنجی وجود نخواهد داشت
تا با احساست خلوت کنی

تا کی باید چشمها را جیریمه کرد؟!
تا درست حرف زدن را بیاموزند‎
وقتی که میشود با دو کلمه ی ساده گفت:‎
دوستت دارد!

[Razieh mehdizadeh]

کلمات تنم را کبود کرده اند.
.
" اما هنوز
جای صدایت درون گوشم درد می کند.
جهان دست به توطئه زده است و
هیچ خیابانی
مسیر رفتنت را لو نمی دهد.
مغزم
هفت طبقه تا رهایی از تو فاصله دارد."
.
" حریف ماهی های چشم هایم نمی شوم
آن قدر لیزند که ممکن است از کاسه ی چشم هایم
به درون قلب عابری بلغزند."
.
" باید برگردی
تا حلزونی که در درونم ساکن شده
انگیزه ی کافی برای حرکت کردن به بیروت داشته باشد."
.

[Fateme Jorjani · Rating 4 out of 5]

اشعارش لایه لایه بودن و برای فهم دقیق تر، به فکر فرو میری.
زنانگی توی شعرها موج میزنه، و آخرین شعر خیلی غمگین تموم میشه« دختری که شعرهایش را می بلعد، به مردن ادامه می دهد، و پسر نیست...» با پیش زمینه ای که از همین زنانگی توی کل اشعار قبلی به مخاطب انتقال داده.
حال روحی و ذهنی شاعر، حال کسیه که بخاطر فشارهای روحی زیاد دچار افسردگی و تنهایی شده، و این حال خیلی آشناست و مطمئنم خیلی ها باهاش همذات پنداری میکنن.
فکر نمی‌کردم انقدر از خوندن این کتاب راضی باشم در نهایت!

[نغمه. · Rating 1 out of 5]

تنهایی زنی است که روبه‌روی آینه اولین چروک روی صورتش را کشف می‌کند.