เพชรพระอุมา เล่ม 16 ตอน อาถรรพณ์นิทรานคร

เพชรพระอุมา #16

by พนมเทียน

ร่างอันกลมอ้วน เต็มไปด้วยความน่าเกลียดมากกว่าที่จะน่าเอ็นดูอย่างลูกนกธรรมดาทั้งหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดวงตาขนาดเท่าลูกรักบี้ ที่ฝังอยู่ในกรอบตาอันประกอบประดับไปด้วยขนหร็อมแหร็มเหล่านั้น และจะงอยปากที่ฉีกคว่างผิดส่วนตรงขอบมุมใน อันแสดงให้เห็นว่ายังมีอายุออกจากใข่เพียงไม่กี่วันนัก บัดนี้...ดวงตาของเจ้านกตัวหนึ่งหันมาเห็นเข้าพอดี! คนที่ตกนรกอบายภูมิ และต้องเผชิญหน้ากับความน่าสะพรึงกลัวหวาดสยองสารพัดชนิดมีอยู่เช่นไร ก็คือความรู้สึกของรพินทร์ ไพรวัลย์ในยามนี้ มันคือมัจจุราชชัดๆ เพียงแต่เป็นมัจจุราชผู้ไร้เดียงสาเท่านั้น!

Genres: Novels, Fantasy

442 pages, Paperback

Published January 1, 2004

About the author

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (23 พฤศจิกายน 2474 - 21 เมษายน 2563) นักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าของนามปากกา พนมเทียน ผู้แต่ง เพชรพระอุมา

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ เกิดที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนวิเศษสุวรรณภูมิ กับนางสะอาด รัตนกุล เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เรื่อง “เห่าดง” ลงในสมุดอ่านกันเล่น เมื่อ พ.ศ. 2484 นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัยยังเป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความเกี่ยวกับอาวุธปืน ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารบางฉบับด้วย โดยใช้ชื่อจริง และนามปากกา "ก้อง สุรกานต์"

Reviews

[Misspharaoh · Rating 5 out of 5]

ซีนประทับใจ
“คนคนนี้จะขอรัก...และรักเช่นนี้ไปชั่วชีวิตดับ”
“ฉันจะรักคุณคนเดียว ถึงแม้ฉันจะไม่ใช่คนเดียวที่คุณรัก”😍😍😍😍

ส่วนหลังจากนั้นกับแม่แหม่มมาเรียก็🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄
ฉันหึงมากกกกกกก ไฟลุกบอกเลอะ🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥

[Clairdenoon · Rating 2 out of 5]

..."ด้วยเกียรติยศของลูกผู้ชาย...ผมรับรองได้ว่า...ผมไม่มีอะไรกับเมย์เลยจนนิดเดียว"...
......ผมไม่มีอะไรกับเมย์เลยจนนิดเดียว
.....ผมไม่มีอะไรกับเมย์เลยจนนิดเดียว
....ผมไม่มีอะไรกับเมย์เลยจนนิดเดียว
...ผมไม่มีอะไรกับเมย์เลยจนนิดเดียว
..ผมไม่มีอะไรกับเมย์เลยจนนิดเดียว
.ผมไม่มีอะไรกับเมย์เลยจนนิดเดียว😏
#เพชรพระอุมา เล่ม 16 ตอน อาถรรพณ์นิทรานคร
#พนมเทียน

บันทึกการอ่านและความรู้สึก:
เนื่องจากเป็นเล่มที่รอคอยเพราะซีนในตำนาน**รพินทร์แอบแซ่บกับมาเรีย** หลายคนบอกมันไม่มีอะไร้ รพินทร์โดนบังคับ โดนปั่นประสาท หลายคนก็กลัวใจไม่กล้าอ่านเรื่องนี้เพราะกลัวชีช้ำกับซีนนี้ เรารอคอยซีนนี้มาตั้งแต่หนองน้ำแห้ง🤣 กว่าจะเดินทางมาถึง หลายปีมากกกก🤣 Finally!!!
ซึ่งพอได้อ่านจริงก็คือ...

1.😑มองบนแทบทั้งเรื่อง🙄🙄
เข้าใจยุคสมัยในขณะนั้นที่ชายเป็นใหญ่ เข้าใจที่นักเขียนปูทางมาก่อนหลายเล่มว่าใครๆ(บุญคำ,แงซาย)ก็เห็นด้วยที่รพินทร์ไม่ควรฝืนสัญชาตญาณเพศผู้ท้าทายระบบ แต่ควรจะตอบสนองให้มาเรียสมความปรารถนาสักครั้งจะได้จบๆไป ไม่ค้างคา...เข้าใจทุกอย่างแต่ในใจก็ยังรู้สึกอิหยังวะ 😑
เพราะในเวลาไม่ถึง24ชั่วโมงก่อนหน้าจะมีซีนรพินทร์xxxมาเรีย รพินทร์กระทำการบอกรักดาริน
"…ไม่ว่าคุณหญิงจะแสดงใดๆกับผม ผมไม่แคร์เลย โกรธได้โกรธไป เกลียดได้เชิญเกลียดให้พอ…แต่คนคนนี้จะขอรัก และรักไปชั่วชีวิตดับ" เนี่ยๆๆๆ 😂

2.เริ่มจากมาเรียทำตัวประชดประชันมีปัญหา ระหว่างหนีเจ้ายักษ์ใหญ่ไทรันโนซอรัส รพินทร์เลยต้องตามมาหมายจะช่วยชีวิตมาเรีย เข้าทางนาง เพราะทั้งคู่พลัดจากชาวคณะหลงไปติดอยู่ในช่องโพรงคล้ายๆเวิ้งถ้ำด้วยกันสองต่อสอง เป็นเวลา1คืน

3.อยู่กันลำพัง รพินทร์เลยสบโอกาสเปิดใจ คุยเปิดอก Deep Talkกับมาเรีย...และทั้งคู่ได้บทสรุปตกลงใจวันไนท์สแตนด์กันให้สมความมุ่งมาดปรารถนาที่มีมาช้านานของมาเรีย และความรู้สึกที่เก็บกดข่มไว้ของรพินทร์ ซึ่งมาเรียก็ดีล ยินยอม พร้อมมากค่ะ

4.ไม่ได้บรรยายซีนนั้นละเอียดแบบลึกทุกอณูทุกองคาพยพโจ๋งครึ่ม แต่คนอ่านก็เข้าใจได้เองว่าทั้งคู่มีอะไรๆกันแน่ๆแล้ว จากบทสนทนาและการกระทำก่อนหน้า
...คุณน่ารักเหลือเกินเมย์ ผมคงไม่มีบาปทางใจแล้ว เพราะคุณเองในขณะนี้ก็ไม่ได้มีสามี
...แล้วเขาก็พลิกกายเข้าหาหล่อน
...ขอให้รู้เถิดว่า เวลานี้ เดี๋ยวนี้ผมต้องการคุณ

5.ผู้เขียนบรรยายว่าการที่รพินทร์xxxกับมาเรียนั้นเป็นไปตามกฎของชีววิทยาที่ได้ดำเนินไปอย่างถูกต้องตามครรลองของมันแล้ว ....ใจส่วนใจ จุ๊ดจู๋ส่วนจุ๊ดจู๋ แยกกันได้😌

6.เหนือสิ่งอื่นใด....มาเรียนางจบจริงวันไนท์จริง ส่วนรพินทร์ก็โกหกดารินหน้าด้านๆว่าไม่มีอะไรกัน ในขณะที่ดารินก็รู้ระแคะระคายแต่ก็ใจกว้างงงงงมากกกกกก เข้าอกเข้าใจ ปล่อยเบลอ ปากบอกไม่ถือโทษโกรธ ไม่ติดใจเอาความ แฟร์ๆ ด้อนท์แคร์ขอแค่อย่ามีซ้ำ (ปากบอกไม่แคร์แต่เอามาแซะทุกครั้งที่นึกได้ตามสไตล์นาง😂)

7.เราอ่านจบเล่มแบบไม่อินกับคำว่ารักดารินของรพินทร์อีกต่อไปอะค่ะ🫥🫥🫥

8.เล่มนี้ออกจากนิทรานครแล้ว เข้าสู่ถิ่นพวกสัตว์โลกล้านปี ซีนบู๊ ยังคงตื่นเต้น(แม้จะดูวนๆไปบ้าง) สัตว์แปลกๆต่างๆที่ผ่านเข้ามา เช่นนกอินทรีย์ยักษ์(โดนยิงและชาวคณะได้กินเนื้อนกจนเบื่อ) กับไทรันโนซอรัสที่โดนยิงลูกกะตาจนตาบอด แต่ก็ยังคงตามมาไม่เลิกรา

9.พบร่องรอยของอนุชา รอยสลักหินตรงโอเอซิส สลักว่า "เกาะแห่งชีวิต"+ลงวันที่ ซึ่งไชยยันต์โชว์สกิลจดบันทึกและคำนวณเวลาในการเดินทาง จากร่องรอย+สมุดบันทึกต่างๆที่อนุชาทิ้งไว้

10.รพินทร์โรคเก่า(ไข้จับสั่น)กำเริบอยู่พักนึงแต่ก็หายไวแบบวันไนท์มิราเคิลมาก จนดารินงง

11.ชาวคณะเดินตามแผนที่ของมังมหานรธา โดยการแนะนำของแงซายจนมาถึงช่องเขาขาด...และเจอเจ้านกยักษ์ฝูงนั้น(โจทก์เก่า)บินวนไปมาอยู่เหนือช่องเขา ทางเดียวที่พวกเขาต้องผ่าน

---จบเล่ม16ตรงที่กำลังคิดกันว่าจะเดินผ่านช่องเขาขาดแล้วเอาตัวรอดจากฝูงนกพวกนี้ได้ยังไง---

เป็นเล่มที่อ่านแบบตึงๆมีตอนที่ไชยยันต์ถามมาเรียว่าได้แซ่บกับรพินทร์ไหม ตอนแรกมาเรียก็ปฏิเสธ(ตามที่เตี๊ยมกับรพินทร์ไว้) ไชยยันต์ก็บอกว่า
..."ตอแหล เป็นคุณสมบัติของหญิงดอกทอง" อยากถามว่า แล้วผู้ชายตอแหลล่ะ ดอกอะไร...🙄🙄

ให้2.5/5เพราะความหมั่นไส้ในความตอแหลของรพินทร์ล้วนๆ ตีแผ่ด้านมืดสุดๆ ยิ่งตอนที่รพินทร์ถามดารินว่า"สาบเมย์ติดตัวผมอยู่มากนักหรือ?"ยิ่ง...😕 ร้อง อห ออกมาเลย🤬

[Kamons · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้เป็นเล่มสุดท้ายในตอนอาถรรพ์นิทรานคร แต่ที่จริงเรื่องเข้าสู่ตอนป่าโลกล้านปีตั้งแต่เล่มที่แล้วแล้ว ยังคงเผชิญกับไดโนเสาร์ตัวเดิมจากเล่มแล้วก็สนุกดี และได้พบร่องรอยสำคัญของนายชดหรือพี่กลางที่ตามหามานานอีกเสียที (นี่ลืมไปแล้วจ้าว่าเขามาตามหาพี่น้องที่หายไป) และเล่มนี้ก็จะมีเรื่องกุ๊กกิ๊กของสองคู่ และคุณหญิงดารินก็จะเปิดเผยกับพรานใหญ่ว่าทำไมชอบทำตัวผีเข้าผีออกเดี๋ยวดีใส่เดี๋ยวร้ายใส่กับพรานใหญ่รพินทร์

สปอยด์
และผู้ชายคือผู้ชายอ่ะ ต้นเล่มบอกรักคนนึงกลางเล่มไปเอากับอีกคนจ้า วู้?!!! นี่คือช็อก อิหยังวะ แต่นี่ไม่เคยเชียร์คู่นี้อยู่แล้วเพราะดูเป็นคู่รักผีเข้าผีออกมา ตามสบายเลยจ้าอยากได้กับใครเชิญเลยจ้า

[TGIFD · Rating 4 out of 5]

เนื้อหายังสนุกน่าติดตาม การบรรยายยืดเยื้อไปบ้างแต่ก็พอรับได้
เนื้อหาบางส่วนแสดงให้เห็นถึงยุคสมัยที่นิยายาเรื่องนี้ประพันธ์ คือยุคสังคมไทยที่ชายเป็นใหญ่ แต่ก็พยายามแสดงออกถึงการยอมรับเพื่อเขยิบฐานะของหญิง แต่สุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะหาเหตุมาเพื่อให้ได้เปรียบ และคงระยะความไม่เท่าเทียมไว้ ซึ่งที่จริงก็ไม่แปลกอะไร

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

Start 1.20 น. 23 ต.ค. 2555
End 19.13 น. 27 ต.ค. 2555

[Pairash Pleanmalai · Rating 5 out of 5]

ถ้าเป็นผู้ชายก็ฟินกันไปกับเล่มนี้ มีทั้งเผยความในใจกันแล้ว และสิ่งที่รพินทร์ต้องสนองตอบมาเรีย

[Woranart · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้ส่วนของ action ยืดเยื้อ และหาทางลงได้ไม่ดี
ที่ชอบคือความลึกซึ้งและใจกว้างที่ดารินมีต่อรพินทร์

[Sowaree Jantaratsamee · Rating 4 out of 5]

4.25

[Plapompom · Rating 5 out of 5]

สนุกดี เล่มนี้ดารินไม่ค่อยงี่เง่า ดูเข้าอกเข้าใจรพินทร์ มาเรียสมใจแล้ว หวังว่าจะจบๆกันไป