Quissama, Een relaas

by F. Springer

Dutch

Genres: Literature, Dutch Literature, Fiction

169 pages, Paperback

First published January 1, 1985

About the author

F. Springer (15 January 1932 – 7 November 2011) was the pseudonym of Carel Jan Schneider, a Dutch foreign service diplomat and writer.

Schneider was born in Batavia, Dutch East Indies. He spent World War II in a Japanese internment camp,[1] and afterward lived and worked in New Guinea, New York, Bangkok, Brussels, Dhaka, Luanda, East Berlin (he was the next-to-last Dutch ambassador there[1]), and Tehran all of which have served as locations for the novels and stories which he has published.

His laconic style is reminiscent of F. Scott Fitzgerald or Graham Greene,[1] and he often adopts an ironic perspective on his often tragic subject matter, such as in Teheran, een zwanezang, a love story set against the background of the Iranian Revolution. Especially important in his work is the Netherlands Indies[2] and the concept of tempo doeloe, the nostalgia associated with life in the former Dutch colonies in the East.[1]

For Bougainville he received the Ferdinand Bordewijk award in 1982 and was awarded the Constantijn Huygens Prize for his entire work in 1995. He died in The Hague.

Reviews

[D. · Rating 4 out of 5]

Lange, Afrikaanse nachten hangend aan de lippen van King Velderman.

[Roon · Rating 4 out of 5]

Op zakenmissie naar Angola wordt de hoofdpersoon Charles (F. springers echte naam is Carel Johannes Schneider) al op het vliegveld gered uit de handen van de luchthavenpolitie door King Velderman, die hem gastvrije onderdak biedt. Charles voelt zich onverwacht vrij en op zijn gemak bij King, “niets voelde ik meer, alleen dankbaarheid jegens King Velderman vervulde mij”, die hem in vertrouwen neemt, “Het leek alsof hij op mijn komst had zitten wachten. Een oude vriend was ik, na jaren teruggevonden. Bijpraten, harten luchten, zo vanzelfsprekend was het, ...”

King vertelt over zijn verliefdheid op Pauline en Charles is gebiologeerd en kan niet wachten om daar meer over te horen. Bovendien schrijft hij het allemaal op. De fascinatie wordt niet verder uitgewerkt en de vriendschap tussen Charles en King blijft hangen in zoiets als zielsverwanten. Dat is wel jammer!

Onder de klanken van A Whiter Shade of Pale van Procol Harum (de ‘lovers’ tune van Pauline en King: “although my eyes were open, they might have just as well've been closed) leest het boek als “a miller told his tale”. De tekst van het liedje blijkt metaforisch te zijn. De reis naar de savanne van Quissama, die voorrang krijgt boven Charles’ handelsmissie, kondigt een (anti)climax aan.

Het verhaal is geschreven in een vlotte stijl en houdt de aandacht van de lezer vast door de vraag ‘waar wil hij heen?’ en ‘waarom is Charles zo gebiologeerd door King Velderman?’. Dit is ook wel de kracht van het boek!

[Nanno Mulder · Rating 3 out of 5]

Een wat saaie, beetje zelfingenomen veredelde handelsreiziger ontmoet, in post koloniaal Afrika, een een oude vriend die groot wil leven en sterven.
Het verhaal komt moeizaam op gang, soms wordt een element (vliegtuig ongeluk) ingelast dat op zich knap opgeschreven is, maar niet erg past in het geheel. Het slot is wel weer sterk.

[Jacco Hoekstra · Rating 5 out of 5]

Tjonge, wat een verhaal weer. Enders, een vertegenwoordiger/verkoper van een Nederlands bedrijf in Luanda, Angola ontmoet kleurrijke figuren zoals King Velderman en de Belg Jules. Mooie levensverhalen en natuurlijk de geweldige safari naar Quissama!

[Caitlin Hayes · Rating 2 out of 5]

ja nederlands he... ik vond het vaag, wel okay i guess, maar niet aan te raden. het einde was zo raar echt soms dan snap ik echt niet wat auteurs willen bereiken met zoiets
king vond ik trouwens echt irritant vooral toen bij quissama

[Wilte · Rating 1 out of 5]

Charles Enders moet een nieuwe markt aanboren in Angola om machines te verkopen. Hij ontmoet Nederlanders King Velderman op het vliegveld en beschrijft zijn avonturen. Later gaan ze samen naar wildpark Quissama.

Saai en monotoon, langgerekt brij van slappe verhalen.

[Cornelis Broekhof · Rating 3 out of 5]

Ik heb nu bijna alles van Springer gelezen, het is altijd weer een genoegen een boek van hem op te pakken, al werken zijn doorgaans nogal ruggengraatloze hoofdpersonen je soms wel wat op de zenuwen.

[Inge · Rating 4 out of 5]

Jaren geleden gelezen, maar herinner me het nog wel als een mooi boek. Herinnerde me ook dat de schrijver ambassadeur was.
Een boek gelezen met het boekencluppie.

[Alicia · Rating 2 out of 5]

Het boek begint met de hoofdpersoon die vanwege zijn werk naar Angola wordt gestuurd. Hij verzeilt daar al snel in een lastige situatie en wordt geholpen door een man die al lang in Angola woont en interessante verhalen te vertellen heeft. Het boek wekt dus wel enige verwachtingen, maar maakt ze niet waar. Dat is ook precies de opzet van het boek, maar ik kan me er toch niet anders dan teleurgesteld door voelen. Het leest wel prettig en is soms komisch, maar ik zou het niemand aanraden. Er zijn veel betere boeken te lezen.

[Anke · Rating 2 out of 5]

Een papieren boek dat ik op de middelbare school gelezen had, heb ik opnieuw gelezen. Wat een saai boek... Het boek is rommelig doordat heden, verleden en verzonnen verhalen door elkaar lopen, ik kwam niet in het verhaal. De beschrijving van het boek ziet er best interessant uit, helaas is het verhaal dus wat minder.

[Blanchot]

(pub. 1985)

This was the first book by Springer that I read. Wow!

[Anyrock]

Het boterde helemaal niet tussen mij en dit boek, helaas. Terwijl ik zo genoten heb van Kandy....