دری وری

by ابراهیم رها

Genres: Iran, Novels

Paperback

Published January 1, 1395

About the author

نام حقیقی وی علی میرمیرانی بوده اما در جراید با نام ابراهیم رها به طنزنویسی مشغول است.

Reviews

[Dream.M · Rating 1 out of 5]

Ewww

[Amin · Rating 1 out of 5]

اوایل حس می‌کردم با کتاب طنز عوامانه‌ و روانی روبرو هستم که شاید برای تنوع در رفع‌خستگی! بد نباشه اما به مرور حس کردم با چیزی شبیه فیلم کمدی مبتذلی روبرو هستم با چاشنی تسویه‌حساب سیاسی و شوخی‌های گل‌درشت نچسب که نویسنده احساس کرده با خلق شخصیت‌های اضافی تنوع شوخی‌ها را بالا می‌برد و بر جذابیت می‌افزاید اما فارغ از اینکه از جایی به بعد بر حجم یاوه‌گویی‌هایش می‌افزاید تا شخصیت‌ها از دست نروند

مشکل اینجاست که به توصیه دوستی کتاب را بهمراه دو جلد بعدی‌اش! خریداری کردم

[Hamed Manoochehri · Rating 1 out of 5]

دری وری جلد اولِ یه سه‌گانه ست. و این جمله به تنهایی دلیل کافی برای خود زَنیه. اینکه آقای ابراهیم رها چطور، از چه راه و چه مَنفَذیش برای «نویسنده شدن» بهره برده قابل حدس و دردناکه؛ دردناک حتی برای ما.
جوکهای آقای رها در حد فاصل بین «قتل کودک یتیم در گهواره» و «خشک شدن رنگ بِژ دیوار » خنده ‌آفرینه و این فقط وقتی اتفاق می افته که با تغییر قوانین قضایی، معنی کلمه «آقا» رُ هم عوض کنیم.
ستاره ای که به این کتاب دادم فقط برای کمکش بود به ثبت رکورد «گوش دادن با سرعت سه برابر به یه کتاب» که برای من اولین بار بود. رکورد قبلی ۱.۷۵ برابر.

[Sara · Rating 3 out of 5]

معیری تا پیش از مرگ معتقد بود(پس از مرگ را نمیدانیم) که تاریخ را در این گوشه از دنیا، کلا روی دور تکرار تنظیم کرده‌اند و یکی هی دارد دکمه ریپیت را میزند. حالا گاهی اسلوموشن گاهی فست موشن؛ اما اصل ماجرا هی دارد تکرار میشود.

حقیقتا بخاطر اسمش شروع کردم به خوندن این کتاب، چون دنبال این بودم یکم دری وری بخونم ولی به طرز عجیبی بهتر از توقعاتم بود و از همون اول بامزه شروع شد. 

آقای معیری آدم محترم و البته پیری بود. به شدت پیر. از آن دسته آدم‌هایی که انگار زندگی مدت هاست با آنها رودربایستی دارد و ایضا انگار هیچ کس حتا ملک الموت هم رویش نمیشود به آنها بگوید موعد زندگی کردن شما تمام شده، لطفا تشریف ببرید آن دنیا

داستان اعضای یه خانواده بود که متعاقب فوت پدر خاندان قرار بود جمع بشوند و یه سری روایاتشون بیان میشد. هرکدوم این خرده داستان ها به اتفاقات اجتماعی و شخصیت های سمی پرداخته بود.یه قسمت‌هایی تو تعریف شخصیت ها و اتفاقاشون حرص میخوردی و به یه سری مسخره بودنش هم میخندیدی. 

في الواقع او مراحل دل دادگی و عاشقی و دل باختگی و دل سوختگی و جدایی و دوری و دل شکستگی و هجران و... را همگی در کمتر از یک ربع رفت به تعبیری صفر تا صدش حیرت انگیز بود.

کتاب صوتی با صدای عمرانی رو از فیدیبو گوش دادم و گوینده خوب خونده بودتش.

اسفند ۱۴۰۳

[Mahsa · Rating 1 out of 5]

یک ستاره‌ای که به این کتاب دادم در واقع اجحاف در حق یک ستاره‌های دیگری است که تا بحال داده‌ام و خواهم داد؛ کاش یک روزی گودریدز امتیاز منفی را هم اضافه کند، اجالتا تا آن روز این یک ستاره را معادل منفی در نظر بگیرید.
کتاب مثلا خواسته نثر طنز سیاسی اجتماعی با نوشتار رندانه داشته باشد، اما از سیاسی بودن فقط یک سری طعنه به یک سری فرد خاص بوده که عملا به جای طنز کردن متن آن را به سمت هجو سوق داده که بیشتر کار جراید است، نه یک کتاب رمان.
از اجتماعی بودن کتاب هم نویسنده یک فرغون کاراکتر را قطاری ریخته وسط رمان که بیشترشان حتی تیپ هم نبودند، چه برسد به شخصیت. حالا اینکه مثلا با آوردن سنین مختلف در کتاب خواسته دری‌وری گفتن تمام اقشار جامعه را ثابت کند یا چی، هر چه که بوده حتی ذره‌ای در این هدف موفق نشده است. واقعا قابل فهم نیست که برای ۹۰ صفحه کتاب چرا باید بیشتر از ۲۰ کاراکتر را معرفی می‌کرد؟! که مثلا به کجا برسد؟!
یعنی نویسنده در حدی خلاقیت نداشته که مثلا شخصیت رستم را به سبب نازک بودن صدایش، اوا خواهر در نظر گرفته است؛ اینقدر سخیف و مبتذل.
اما از حق نگذریم نویسنده یک جای کار را فوق‌العاده انجام داده است؛ آن هم نام کتاب است که کاملا شایسته و وزین برای این حجم از دری‌وری است که پشت سر هم ردیف کرده است.
واقعا در عجبم از نشر چشمه از چاپ کتاب و واقعا حیف پول بی‌زبانی که برای این دری‌وری خرج شد...

[Paria · Rating 4 out of 5]

یه کتاب طنز خیلی خیلی خوشخوان و در عین حال کم حجم که تمام مدت خوندن میتونه لبخند روی لب آدم بیاره. کلا من عاشق این مجموعه ی طنز جهان تازه دم نشر چشمه شدم. کتابای خیلی شیرین و جذابی داره.

[Kowsar · Rating 1 out of 5]

دری وری

[mohsen pourramezani]

هفتمین کتاب از مجموعه‌ی «جهان تازه‌ دم» است. آقای معیری متولد ۱۳۰۰ است و از طرفداران مصدق و بزرگ‌ترین سوال زندگیش این است که چرا مردم در چهل و هشت ساعت شعارشان را از زنده‌‌باد مصدق به جاویدشاه تغییر دادند. یکی دیگر از مشکلات آقای معیری این است که تا سال ۹۸ زنده مانده و به این راحتی‌ها نمی‌میرد!
مانند کارهایِ دیگر ابراهیم رها، توی این کتاب نیز مشکلات جامعه به زبان طنز روایت می‌شود و یک جاهایی از داستان حالت شعاری پیدا می‌کند و شبیه طنزهای مطبوعاتی می‌شود. به نظر می‌رسد داستان بیشتر بهانه‌ و قالبی است برای بیان این مشکلات اجتماعی.
goo.gl/c8tJ4tcontent_copyCopy short URL

[Mohammad · Rating 3 out of 5]

3.5 ستاره
کتاب طنز خوبی بود. تقریبا به غیر از فصل سه که یکم اطناب داشت، بقیه اش خوب و بامزه بودن و شوخی های باحالی داشت. بعضی جاهاش هم خیلی خنده دار بود. نویسنده قلم خوشخوان و بی تکلفی داره و قشنگ تونسته با چیزای مختلف شوخی کنه. ضمن اینکه کل قضیه یه داستان منسجم بود که آدم رو با خودش همراه می کرد و این منسجم بودن هم جزو نکات خوبش بود.

[Ronak AhmadyAhangar · Rating 1 out of 5]

اواسط دهه هشتاد ابراهیم رها برای چلچراغ متن‌های کوتاه خیلی خوبی می‌نوشت اون موقع یکی از فارسی نویس‌های مورد‌علاقه‌ من بود. این کتاب رو به حساب اون روزها با کلی امید و آرزو باز کردم ولی واقعا همون دری وری بود. نویسنده با مخاطب صداقت داشته: مستقیم گفته دارم آشغال می‌نویسم، خودش خوب میدونسته!

[Sara Kasraee · Rating 2 out of 5]

عنوان "دری وری" کاملا واسش مناسب بود. طنز بدی نبود اما خیلی با سلیقه من جور نبود.

[Niyousha · Rating 1 out of 5]

واقعا دری وری اسم به سزایی برای این کتاب بود. میخواستم باقی کتابهای نویسنده رو بخونم ولی پشیمون شدم راستش.

[Mehrdad Mozafari · Rating 5 out of 5]

انصافا از طنز در پرده کتاب لذت بردم
مصداق محدودیت خلاقیت میاره
و نگران اینکه چه بخشهایی سانسور شده به خاطر محدودیت

[Ali Niazi · Rating 3 out of 5]

این کتاب جز یک سه گانه طنز ابراهیم رهاست در کل برام جذاب بود

[Fo · Rating 4 out of 5]

حتما همه ما خاطره ای از یک جمع خانوادگی را داریم که یک نفر طناز جمع را به دست گرفته است و یک اتفاق ساده را با لحن طنز و جذاب برای بقیه تعریف میکند، احتمالا همه این اتفاق رخ داده را می د��نند ولی باز شنیدن آن از زبان این قوم و خویش خوش صحبت لذت بخش است. ابراهیم رها در این کتاب دقیقا همین نقش قوم و خویش بامزه را بازی میکند
کتاب، دلبری های خودش را دارد و بیشتر تمرکزش بر شیوه روایتگری موضوع است تا خود موضوع. البته که این شکل نوشتن، می تواند برای افرادی جذاب باشد و برای خواننده های دیگر غیرقابل تحمل. احتمالا کتاب برای هم سن های نویسنده جذاب تر است. من کتاب را دوست داشتم، شاید اگر تعدد شخصیت ها کمتر بود یا اسامی به گونه ای انتخاب شده بودند که بیشتر قابل تمایز بودند، چهار ستاره به کتاب می دادم

[Sarah]

کتابی کوتاه اما با طنزی قوی. نویسنده به زیبایی و شیرینی افراد یک خانواده و رفتارهای آنها را در موقعیت های مختلف به تصویر می کشد. توصیه می کنم در مکانهای عمومی این کتاب رو نخونید چون لبخندهای عمیق و قهقهه هاتون ممکنه باعث سوءتفاهم اطرافیان بشه.

[sAmAnE]

آخرش که چی؟

[Melika Biblio · Rating 3 out of 5]

به عنوان شرلوک هولمز و جون دل ثبت شد.
باز این جلد یکممم پرونده داشت آدم دنبالش کنه … نمیدونم یا من دارم تو زمان درستی نمیخونمش، حوصلم نمیکشه، طنزشم برام طنز نیست حوصله سربره

[Zahra-T · Rating 2 out of 5]

کتاب صوتیش رو گوش دادم، که خیلی جذاب نبود و کشش نداشت، طنزش هم خیلی بانمک نبود، فکر نکنم کتاب دیگه ای از این نویسنده بخونم :/

[Ali · Rating 3 out of 5]

دری وری هم خوب بود. با اینکه اول پرت وپلا جلد دوم این کتاب رو خونده بودم ولی جلد اولش هم لذت بخش بود و خندیدم. کلن این سری جهان تازه دم نشر چشمه توی طنز داره به خوب جاهایی میره.

[Pooya Sal · Rating 2 out of 5]

یک طنز هشتاد صفحه ای مطبوعاتی با همان قلم همیشگی ابراهیم رها

[Ali Niazi · Rating 5 out of 5]

طنزی خواندنی و جمع و جور

[Mahshid Naderi · Rating 5 out of 5]

خیلی کتاب بامزه ای بود. خیلی جاها از ته دل خندیدم. کلا نکته ای ندیدم که از امتیاز کتاب کم کنه. برای سرگرمی کتاب خوبی هست.

[Mehrnoosh · Rating 4 out of 5]

یه داستان کوتاه همراه با طنز خوب

[Samane · Rating 2 out of 5]

معیری تا پیش از مرگ معتقد بود (پس از مرگ را نمی دانیم) که تاریخ را در این گوشه از دنیا کلا روی دور تکرار تنظیم کرده اند و یکی هی دارد دکمه ریپیت را می زند. حالا گاهی اسلوموشن گاهی فست موشن؛ اما اصل ماجرا هی دارد تکرار می شود

[ح ر · Rating 2 out of 5]

یک طنز متکلف خسته کننده. به هر کدام از دوستان هم دادم همین را گفتند. استفاده بیش از حد از صفات و مضاف الیه های طنز برای افزایش طنز اثر معکوس می گذارد. طنز باید روان و دلچسب باشد. استفاده از شخصیتهای زیاد هم آدم را گیج می کند. البته از این نگذریم که چند نسل از یک خانواده ایرانی و تقابلهاشون رو به خوبی به رشته طنز درآودره بود ولی به نظر من ارزش خواندن نداشت.
همان کتاب چقدر خوبیم ما ایشان خیلی خوب بود. آن هم به خاطر سوژه و فکر خوب نه قلم.

[Farideh · Rating 3 out of 5]

دری وری به معنی واقعی ولی طنز شیرینی داشت. خوشم اومد.

[B.ZORG · Rating 1 out of 5]

دری وری

[Bahman.Mn · Rating 1 out of 5]

بد، مبتذل، کم مایه و در حد فیلم های کمدی-جنسی دست چندم و نازل. از چند موقعیت خنده دار و با نمک که بگذریم، کتاب در واقع زور زدن نویسنده برای به وجود آوردن موقعیت های خنده اور تحت یک داستان نامنسجم و واقعا دری وری است. داستان مانند فیلمهای کمدی سخیف مملو از شوخی های جنسی و هجو یک طبقه خاص است و بعضا برای خالی نبودن عریضه نیش و گوشه ای به امور سیاسی هم می زند تا احتمالا نشان دهد خیلی هم داستان بی مغزی نیست. شاید اشتباه می کنم ولی به نظرم در جریان داستان و در وصف موقعیت یکی از شخصیت های داستان مطلبی بیان می شود که می تواند به طور دقیق شرح مقصود نویسنده از انتشار این کتاب باشد: "خودش که کیفور بود و گمان می کرد نکته ای طنازانه را یافته و با بازپردازش مطایبه آمیزی آن را در جمع عنوان کرده و عن قریب است تمام حضار از شنیدن این سخن نغز لب به خنده و ایضا" تحسین او بگشایند

[maryam]

مزخرف محض! و واقعا حیف وقت و چشم که پای این کتاب گذاشتم. (نمیگم حیف پول، چون از کتابخانه‌ی طاقچه خوندم) نویسنده با پیچ و تاب دادن بیخودی به جمله‌ها و تکرار چندباره‌ی هر چیزی (مثل اینکه حرف فلانی نیمه کاره ماند یا اینکه فلانی پسر دوم فلانی است و ... ) و توضیحات اضافی، خیلی احساس می‌کرد متن بامزه‌ای نوشته. ولی نه تنها بی‌مزه و بیخود بود که به خواننده هم حس خستگی و حوصله سررفتن میداد. کتاب نه بار طنز داشت و نه حتی مضمون و محتوا. در نهایت هم بدون سرانجام تمام شد(احتمالا به خاطر اینکه نویسنده می‌خواست ادامه داستان را در کتاب دیگری بنویسد و خوانندگانش را از این همه شوخ طبعی آثارش محروم نکند.)
اگر امکان امتیاز منفی دادن داشت، حتما به این کتاب میدادم. ولی ناچارم که به ستاره ندادن اکتفا کنم.