Δυο φιλιά για την Αμέλια

by Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη

Μια γυναίκα που λατρεύτηκε. Που έκανε όλη την Ελλάδα να την ερωτευτεί. Τη στιγμή που γεννήθηκε, ένας νάρκισσος ξεπρόβαλλε το κεφαλάκι του από το χώμα και τα αστέρια πήραν φωτιά. Δώρα μοναδικά της χάρισαν, τα βιολετιά της μάτια. Κι ένα υποκριτικό ταλέντο, αστείρευτο.
Μια ζωή στο κόκκινο, η ζωή της. Κρυμμένη πίσω από λάθη και πάθη, μυστικά και ψέματα. Φόνους, υπεξαιρέσεις, απιστίες και αμαρτίες ανείπωτες.
Κάθε άντρας που βρέθηκε δίπλα της, την ερωτεύτηκε. Κάθε παιδί που γέννησε, τη μίσησε.
Μα δεν την ενδιέφερε διόλου. Τους φερόταν υποτιμητικά. Γιατί δεν είχαν ταλέντο, δεν είχαν ομορφιά, δεν ήταν διάσημοι. Θα έρθει άραγε η στιγμή που θα χαρίσει το βασίλειό της για δυο φιλιά;
Ένα μυθιστόρημα που ανασαίνει τις μυρωδιές του φεγγαριού, βουτάει στο απέραντο γαλάζιο των νησιών μας, γεύεται στάλες από τη γοητεία της Ρώμης, περπατάει ξυπόλητο στον τελευταίο κρυμμένο παράδεισο σε αυτή τη γη. Και τραγουδάει για μια αγκαλιά, χάνεται σε δυο φιλιά...
Γιατί η αγάπη είναι σαν την αλφάβητο. Πρέπει να έχεις κάποιον κοντά σου να σ’ τη συλλαβίσει από την αρχή.

576 pages, Paperback

Published January 1, 2016

About the author

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των φερώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός, αλλά και ως υπεύθυνη εκδόσεων. Έχει γράψει 20 βιβλία για ενηλίκους και πάνω από 200 παιδικά, ενώ τα βιβλία της, που έχουν κυκλοφορήσει τόσο από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ όσο και από άλλους εκδοτικούς οίκους, ξεπερνούν τα 1.300.000 αντίτυπα. Της έχει απονεμηθεί το Βραβείο Λογοτεχνίας 2015 (Όμιλος Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον») για την απήχηση του συγγραφικού της έργου και τη διαδραστική σχέση της με τους αναγνώστες της. Έχει κερδίσει δύο βραβεία PUBLIC για τα μυθιστορήματά της: ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ (Βραβείο Κοινού 2015) και ΑΛΜΥΡΑ – Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΑΛΛΙΩΣ (Βραβείο Μυθιστορήματος Βιβλιοπωλείων PUBLIC 2023).
Τα βιβλία της ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ και ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.

Reviews

[Maria Bikaki · Rating 2 out of 5]

Αν και πλέον πολύ δύσκολα θα με συγκινήσει αυτού του είδους η ελληνική λογοτεχνία κατά διαστήματα με ενδιαφέρει να διαβάζω βιβλία του είδους τόσο για να δω πόσο άλλαξα εγώ ως αναγνώστρια αλλά και πόσο άλλαξαν και εξελίχθηκαν συγγραφείς που κάποτε με κάποιο βιβλίο τους με ταξίδεψαν. Την κυρία Ζαϊρη σε γενικές γραμμές την εχω παρακολουθήσει αρκετά και έχω αγαπήσει παλαιότερα βιβλία της με το συγκεκριμένο όμως θα έλεγα ότι μάλλον απογοητεύτηκα. Βασικά βαρέθηκα. Περίμενα κάτι διαφορετικό. Τελείως παραπλανητικός τίτλος καθώς η βασική του τελικά πρωταγωνίστρια ήταν η μητέρα της Αμέλιας και η οποία κατ’ εμέ και ίσως και γι αυτό δεν με κέρδισε το βιβλίο ήταν μία από τις πιο σιχαμερές και αχώνευτες ηρωίδες βιβλίου. Μου τη δίνουν οι νάρκισσοι, οι ματαιόδοξοι και οι εαυτούληδες και της ηρωίδας της περίσσευε μπόλικο από όλα τα παραπάνω. Πιο μισητή κάρχια πεθαίνεις.

[Vaso · Rating 4 out of 5]

Η Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη σε αυτό της το βιβλίο, έχει εξελίξει τον τρόπο γραφής της. Πρωταγωνίστρια του βιβλίου της ειναι μια γυναίκα νάρκισσος, ψυχρή υπολογίστρια, που λόγω της αγάπης που δεν απόλαυσε από το γεννητορά της, εκμεταλλεύεται και δυναστεύει όσους την αγαπούν. Παραδέχεται λιγο αργά, ότι δεν έπρεπε να γίνει μητέρα. Το μεγαλύτερο θύμα της, η πρωτότοκη κόρη της Αμέλια, που έχει τη δύναμη και το μεγαλείο ψυχής να τη συγχωρέσει.
Αγαπημένη συγγραφέας και επιτρέψτε μου να μην ειμαι όσο αντικειμενική θα ήθελα.

[Lena Papanikolaou · Rating 5 out of 5]

Πολύπλοκοι χαρακτήρες και πλοκή που σε κρατά σε εγρήγορση δεν λείπουν οι ανατροπές. Έντονα τα συναισθήματα όσο προχωράς στην ανάγνωση του βιβλίου. Ανεξήγητες συμπεριφορές ο εγωισμός η απληστία και το πάθος συναγωνίζεται την ανασφάλεια το θυμό και τη θλίψη. Λου η Λουκία αν προτιμάτε μια ηρωιδα που έχει ξεφύγει από τα όρια δεν υπάρχει σωστό ή λάθος δεν υπάρχει τίποτα που να τη συγκρατεί χάνει το έλεγχο και οι όμορφες αξίες της ζωής της περνούν από μπροστά της χωρίς να τις ζει.!! Όπως λέει και η συγγραφέας το ΕΓΩ απογειώνει Έρχεται όμως η στιγμή που πρέπει να πληρώσεις.Θα μπορούσε να λέγεται πάθος και απληστία.Με εξέπληξε ευχάριστα το απόλαυσα από την πρώτη του σελίδα μέχρι την τελευταία.

[Ioanna Xristodoyloy · Rating 3 out of 5]

Ηρωίδα ψεύτικη πλαστική και για μπατσες...πλοκη άστα, να πάνε και το τέλος του βιβλίου με της καλύβες και τους ιθαγενείς μου έφερε δάκρυα στα μάτια από τα γέλια. Κάπου εδώ και μετά από πολλά βιβλία της οι σχέσεις μας φτασαν στο τελος

[Maria · Rating 4 out of 5]

Ομολογώ πως η Ρένα Ρώσση-Ζαϊρη είναι μία από τις αγαπημένες μου συγγραφείς και σχεδόν πάντα θεωρώ δεδομένο το ότι θα μου αρέσει το εκάστοτε βιβλίο της.
Ωστόσο, όταν έπιασα στα χέρια μου το νέο της έργο με τίτλο «Δυο Φιλιά για την Αμέλια», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, είχα κάποιες αμφιβολίες, εξαιτίας της περίληψής του. Για πρώτη φορά η πρωταγωνίστρια ενός βιβλίου, της αγαπημένης μου συγγραφέως, είναι αυτό που αποκαλούμε απλοϊκά «κακιά». Στην πραγματικότητα, καθώς διάβαζα την ιστορία συνειδητοποίησα το λάθος μου και ξαναθυμήκα τους λόγους που αγαπώ τα βιβλία της κυρίας Ρώσση-Ζαϊρη.

Η διήγηση ξετυλίγεται μέσα από τα μάτια της πρωταγωνίστριας, της Λου, και της μεγαλύτερης κόρης της, Αμέλιας. Η Λου μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, στα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, στη σχέση της με τους γονείς της αλλά και στο μεγάλο της όνειρο να γίνει μια σπουδαία ηθοποιός. Καταφέρνει όλα της τα όνειρα, χωρίς να γίνει ευτυχισμένη. Όλη η Ελλάδα υποκλίνεται μπροστά στο σπουδαίο υποκριτικό της ταλέντο, η ίδια όμως είναι ένα αδηφάγο πλάσμα, το οποίο αναζητά όλο και περισσότερες κορυφές για να κατακτήσει. Κορυφές που δεν της ανήκουν πάντα και που, για να τις αποκτήσει, κομματιάζει την ψυχή της. Η Αμέλια είναι η μεγαλύτερη κόρη της Λου, καρπός της κρυφής της σχέσης με τον μεγάλο έρωτα της ζωής της. Όλη της την ζωή είχε μικρές επιθυμίες και ρεαλιστικά όνειρα, όμως τα κρυμμένα μυστικά του παρελθόντος και η έλλειψη μητρικής αγάπης οδήγησαν την Αμέλια σε αδιέξοδο και δυστυχία. Ανάμεσα στις διηγήσεις των δυο γυναικών συναντάμε ανθρώπους που τις σημάδεψαν και τους σημάδεψαν κι αυτές, αντίστοιχα. Ταξιδεύουμε στην Ελλάδα των περασμένων δεκαετιών, σε εξωτικούς προορισμούς και σε ζωές γεμάτες λάμψη και χρήμα. Ερχόμαστε αντιμέτωποι με ίντριγκες, εκβιασμούς, οικονομικά σκάνδαλα, δολοφονίες, μίση και πάθη. Ένα βιβλίο που τα έχει όλα.

Η πένα της κυρίας Ρώσση-Ζαϊρη για πρώτη φορά δημιουργεί μια ηρωίδα γεμάτη λάθη και ασχήμιες. Η Λου είναι ένας ιδιαιτέρως αντιπαθητικός λογοτεχνικός χαρακτήρας, τον οποίο όμως η συγγραφέας αγκαλιάζει και με τη γνωστή τρυφερότητα που διακρίνει την δημιουργική της οπτική και καταφέρνει να αναδείξει τους λόγους για τους οποίους οδηγήθηκε σε συγκεκριμένες πράξεις και αποφάσεις. Η γραφή συναρπάζει, κρατώντας το γνώριμο μοτίβο της συγγραφέως, αλλά ακολουθώντας έναν πιο σύγχρονο δρόμο. Οι περιγραφές όπως πάντα διακρίνονται για τον λυρισμό και τον ποιητικό τους χαρακτήρα, αλλά και η πολυεπίπεδη αφήγηση κρατάει ένα κινηματογραφικό τέμπο, το οποίο αυξάνει το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

Η Λου απαξιώνει τον κόσμο γύρω της και, ούσα μια γυναίκα με πάθη, μας παίρνει μαζί της στα σκοτάδια της. Δεν μπορώ να μην παραδεχτώ πως αγάπησα υπερβολικά τον Άρη και θεωρώ πως με την ύπαρξη του η δημιουργός συμβολίζει την απόλυτη αγάπη και θυσία ενός γονιού για το παιδί του. Κατά την προσωπική μου άποψη, πρόκειται για ένα από τα καλύτερα βιβλία της συγγραφέως, καθώς η προσεκτική δουλειά που έγινε στα εξελικτικά ψυχογραφήματα, αλλά και η έρευνα σε σχέση με την χωροχρονοτοποθέτηση, είναι το λιγότερο αξιόλογες. Είναι σπουδαίο να αφήνεις τον αναγνώστη να ανακαλύψει μόνος του τα μονοπάτια της ψυχής των χαρακτήρων μιας ιστορίας.

Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου «Δυο Φιλιά για την Αμέλια» ξαναθυμήκα τους λόγους που αγαπώ τα βιβλία της Ρένας Ρώσση-Ζαϊρη, όπως προείπα. Αγαπώ την τρυφερότητα της πένας της, τον σεβασμό με τον οποίο καλωσορίζει πάντα τους αναγνώστες στις ιστορίες της, τις γεμάτες άρωμα και φως εικόνες που περιγράφει, τον εξαιρετικό τρόπο με τον οποίο χτίζει τα ψυχολογικά προφίλ των ηρώων της. Ο χαρακτήρας της Λου το αποδεικνύει. Πάνω απ' όλα, διαβάζοντας την "Αμέλια" εντυπωσιάστηκα από τους δυνατούς έρωτες με τους οποίους ήρθα αντιμέτωπη, αλλά και με τον συναρπαστικό επίλογο. Έναν επίλογο που κρατάει το μοτίβο του τέλους που συναντήσαμε στα «Δίδυμα Φεγγάρια» με έναν τρόπο όμως πιο σκοτεινό και σκληρό, ακριβώς όπως και η ηρωίδα της ιστορίας μας.

[Georgia · Rating 4 out of 5]

Δείτε επίσης και στο Chill and read

Η Λου Βεργίνη είναι μια γυναίκα που λατρεύτηκε από πολλούς άντρες μα και από ολόκληρη τη χώρα. Έχει πανέμορφα βιολετιά μάτια, υπέροχο σώμα και ένα αστείρευτο υποκριτικό ταλέντο. Μαζί με όλα αυτά έχει έρωτα με τον εαυτό της και ζει μόνο για την ίδια. Δεν έχει μάτια για άλλον, παρά μόνο για τον καθρέφτη της, ούτε καν για τα παιδιά που γέννησε. Δεν είναι αντάξια της, ούτε και του ταλέντου της.

Η κεντρική ηρωίδα του βιβλίου, γεννήθηκε από έναν πατέρα που ήθελε γιο και που ποτέ δεν συμβιβάστηκε με την ιδέα ότι έκανε κόρη. Η έλλειψη αγάπης και αναγνώρισης από ένα τόσο σημαντικό πρόσωπο στη ζωή της, την έκανε να μη μάθει ποτέ τι θα πει να αγαπάς και να δίνεις. Τη μητέρα της την έκανε πέρα πολύ νωρίς. Αυτή η κενή συναισθημάτων ζωή, η ελλιπής, ήταν καταλύτης για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα της. Την οδήγησε να γίνει ένας άνθρωπος ανάπηρος συναισθηματικά, αλλά πολύ δυναμικός και γεμάτος αυτοπεποίθηση, που δεν δίσταζε σε οποιαδήποτε πράξη, αρκεί να κάνει αυτό που είχε στο μυαλό της. Πάντα κατάφερνε αυτό που ήθελε, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο.

Η ουσιαστική ηρωίδα του βιβλίου όμως δεν είναι άλλη από την Αμέλια, την πρωτότοκη κόρη της, που είναι ένας άνθρωπος γεμάτος ζω�� και αγάπη. Γνωρίσματα που δεν κληρονόμησε, ούτε έμαθε από τη μητέρα της αλλά από τους ανθρώπους που ήταν δίπλα της όσο μεγάλωνε.Η Αμέλια έχει όσα υπολείπεται η Λου σε συναισθήματα και ευαισθησίες.

Στο βιβλίο αυτό, η Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη μας δείχνει πως μπορεί να επηρεαστεί ο χαρακτήρας και η προσωπικότητα ενός ανθρώπου από το περιβάλλον και τις εμπειρίες της παιδικής ηλικίας, από τα συναισθήματα που εισπράττει, από τη στοργή και την αγάπη που του δείχνουν ή αντίθετα από την αδιαφορία ή τις τύψεις που του φορτώνουν. Τα παιδιά είναι εύπλαστο ζυμάρι στα χέρια μας όταν γεννιούνται και μένει μόνο να τους δείξουμε την ανιδιοτελή αγάπη μας με όποιο τρόπο μπορούμε και να τα στηρίξουμε στην προσπάθειά τους να γίνουν καλοί χαρακτήρες μα πάνω από όλα άνθρωποι. Η προσπάθεια της συγγραφέως να μας δείξει τι μπορούμε να καταφέρουμε με τη μία ή την άλλη αντιμετώπιση είναι χαρακτηριστική και επιτυχής. Μέσα από τις αράδες αυτού του βιβλίου ο αναγνώστης βιώνει δυνατά συναισθήματα, από τα πιο θετικά μέχρι τα πιο αρνητικά. Γίνεται όμως μάθημα για αυτόν και μπορεί να τον οδηγήσει να αναγνωρίσει τα λάθη του.

[Μαρία Ηλιάδου · Rating 2 out of 5]

Με προβλημάτισε ως γονέα. Αν δεν πάρουν τα παιδιά σου αγάπη από τους γονείς, δε θα μπορέσουν να τη βρουν πουθενά αλλού.
Ωστόσο, με ξάφνιασε το μέχρι πού μπορεί να φτάσει η διαστροφή στην πλοκή! Μια γυναίκα που όποιος μα ΟΠΟΙΟΣ τη δει πέφτει και την ερωτεύεται, η οποία κάνει παιδί με κάποιον αλλά τον περιφρονεί και μετά χωρίζει κάποιον άλλο από τη γυναίκα του για να τον παντρευτεί επειδή είναι πλούσιος και απατά αυτόν τον πλούσιο με έναν νεότερό της, τον οποίο προωθεί στην κόρη της για να μην τον "χάσει" και ο οποίος κάποια στιγμή κάνει παιδί με την άλλη της κόρη αλλά το μεγαλώνει η πρώτη κόρη τελικά. Μου ακούγεται ιδιαιτέρως διαστροφικό, σε εξωπραγματικά επίπεδα.

[Efi Kapnisi · Rating 3 out of 5]

Ευκολοδιάβαστο,ενδιαφερουσα ιστορία αλλά θα μπορούσε να μην έχει τραβήξει τόσο πολύ η ιστορία.
Στο τέλος μου θυμισε επιστημονική φαντασία.

[Anna Patera]

Άλλο ένα υπέροχο βιβλίο από την ξεχωριστή πένα της κ.Ζα'ι'ρη που προσωπικά λατρεύω.Λόγος που ρέει σαν ποτάμι,σε παρασέρνει στον κόσμο των συναισθημάτων και σε μαθαίνει να συλλαβίζεις την αγάπη.Τις δύο πρωταγωνίστριες ενώνουν δεσμοί αίματος, μια και είναι μάνα και κόρη, και τις χωρίζουν όλα τα άλλα.Η Λου(μητέρα)λαμπερή,μοναδική,το απόλυτο θηλυκό την αγάπησαν οι άντρες και την μίσησαν τα παιδιά της.Ζει μια μοναδική ζωή, μια και είναι μια ταλαντούχα ηθοποιός,διεκδικώντας ότι ποθεί(λάμψη,χρήμα,έρωτες)αλλά ταυτόχρονα στερεί από τα παιδιά της ,το βασικότερο όλων την Αγάπη.Η Αμέλια(κόρη) αντίθετα είναι ένα πλάσμα ευαίσθητο,δοτικό,που μόνο αγάπη και νοιάξιμο για τους άλλους προσφέρει γιατί όση αγάπη δεν έλαβε από την ατομίστρια μητέρα της,πήρε άφθονη από τον κηπουρό τρυφερό πατέρα της.Και παράλληλα με τις δύο πρωταγωνίστριες πλέκονται με αριστοτεχνικό τρόπο οι ζωές των δευτεραγωνιστών και μέσο και αυτών πολλά τα μνμ για τους δέσμους αίματος,τη φιλία,τον έρωτα αλλά κυρίως την αγάπη και πόσο σημαντικό,καθοριστικό ρόλο παίζει η ύπαρξη ή η απουσία της στη διαμόρφωση του χαρακτήρα των παιδιών και αργότερα ενηλίκων.Αν και αντιπάθησα τη Λου δεν μπορώ παρά να παραδεχτώ ότι αν μη τι άλλο ήταν ξεκάθαρη από τη αρχή ως προς τις επιλογές της και παραδεχόταν ότι δεν έπρεπε να γίνει μητέρα, και ότι ''ζήλεψα'' το ότι ήταν το απόλυτο θηλυκό και διεκδικούσε ότι ποθούσε άσχετα αν διαφωνώ με τις επιλογές της!!!!Ένα βιβλίο που προτείνω ανεπιφύλακτα αν θέλετε να βουτήξετε στον κόσμο των συναισθημάτων,να συλλαβίσετε την αγάπη!!!!

[Chrysa Rs · Rating 4 out of 5]

ωραία πλοκή , το διαβάζεις χωρίς ανάσα, αλλά νομίζω λίγο υπερβολικό για την κακία και τον εγωκεντρικό χσρακτήρα που μπορεί να έχει μια μάνα

[Νάνσυ Γραμμένου · Rating 4 out of 5]

Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάζω από την συγκεκριμένη συγγραφέα και ευτυχώς με εξέπληξε ευχάριστα.. Μου άρεσε πολύ η γραφή της, η ευαισθησία της σε πολλά θέματα, η περιγραφή της για τα μέρη που αναφέρει, ήταν σαν είχα ταξιδέψει και εγώ μαζί με τους πρωταγωνιστές..
Θίγει το ευαίσθητο θέμα της μητρότητας, αλλά και για ψυχολογικά βιώματα που μπορεί να ζήσει ένα παιδί και πως αυτά διαμορφώνουν τον χαρακτήρα και την ψυχή του..
Έχει δύο πρωταγωνιστρίες το βιβλίο, με τη μία θύμωσα πολύ και δεν μπόρεσα να βρω κάποιο ελαφρυντικό και την άλλη την θαύμασα.. Για την γενναιότητα της και το μεγαλείο της ψυχής της..
Όσοι δεν το έχουν διαβάσει που είμαι σίγουρη θα είναι λίγοι, να το κάνουν..
Μου έμαθε πολλά αυτό το βιβλίο.. Κράτησα τα καλύτερα στην καρδιά μου..
Το οπισθόφυλλο δεν λέει πολλά πράγματα οπότε και εγώ δεν θα σας πω πολλά..
Μιλάει για μια γυναίκα την οποία την λάτρεψε ο κόσμος.. Όχι όμως και από τους δικούς της ανθρώπους.. Ακόμα και από  το ίδιο της το αίμα..

[Mina · Rating 2 out of 5]

Για την ακρίβεια 2,5 αστεράκια.
Η πλοκή ήταν καλύτερη από την γραφή. Έχω διαβάσει αρκετά βιβλία της συγγραφέους και πλέον έχει αρχίσει να με κουράζει. Έχει μια εμμονή, να παρουσιάζει τους ήρωες της ως άτομα που μάλλον ήταν κλεισμένα σε μπουντρούμια μέχρι τα 18 τους χρόνια και μόλις ενηλικιώνονται βγαίνουν ξαφνικά στο φως και στον πολιτισμό και ανακαλύπτουν πράγματα και συναισθήματα. Δεν εξηγείται αλλιώς πώς γίνεται κάθε φορά που βλέπουν ή βιώνουν κάτι καινούργιο, να "χοροπηδούν από χαρά", να "τσιρίζουν από χαρά", να "στριγκλίζουν από χαρά" (αν και το ρήμα στριγκλίζω, από μόνο του, έχει αρνητική χροιά!! πώς δεν το πρόσεξε!!), να "τρέμουν από συγκίνηση" όταν επισκέπτονται ένα μουσείο!! Δηλαδή κάπου έλεος με τις γλυκανάλατες περιγραφές. Και πόσες φορές θα χρησιμοποιήσει τη φράση "ο κηπουρός της καρδιάς μου" αντί για το μπαμπάς ή για το όνομα του ανθρώπου? Ούτε σε μεξικάνικες σαπουνόπερες δε μιλάνε έτσι.

[Έλλη Δ · Rating 2 out of 5]

ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
http://stonasterismotouvivliou.blogsp...

Το Δυο Φιλιά Για την Αμέλια συνιστά ένα αντιπροσωπευτικό αισθηματικό μυθιστόρημα γεμάτο συναισθηματική φόρτιση ταξιδιάρικες εικόνες και ανατροπές, που δοαβάζεται απνευστί και χαρίζει -στις αναγνώστριες κυρίως- μια δροσερή , χαλαρωτική εμπειρία.

Μια οικεία ιστορία "δόξας και πτώσης, μίσους και προδοσίας", σπαρμένη με την αστερόσκονη του λυρισμού και του έρωτα, που "κάάπου" την έχουμε ξανακούσει, ξαναδει ή διαβάσει.
Ειναι σα μια γνωστή αγαπημένη συνταγή της γιαγιάς, που όποτε κι αν εφαρμοστεί , εγγυάται ένα, ευχάριστο αποτέλεσμα.
Αρκεί να βρεθούν "κατάλληλα χέρια ",όπως η πένα της αγαπημένης Ρένας Ζαίρη.
Έτσι και το Δυο Φιλιά Για Την Αμέλια δεν είναι πρωτόγνωρη έμπνευση κι ακολουθεί πεπατημένη οδό.
Παραμένει όμως ένα βιβλίο που καθηλώνει από τις πρώτες σελίδες ,διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον και χωρίς να λιμνάζει η εξέλιξη.

Μια ιστορία ανθισμένη, που ευωδιάζει από πλήθος λουλουδιών -στοιχείο προσφιλές στη συγγραφέα που κάνει την παρουσία του έντονη και στο "Αγαπώ Θα Πει Χάνομαι"
Και σε αυτό το βιβλίο συναντάμε οικεία γνωρίσματα που χαρακτηρίζουν τη γραφή της Ρένας Ρώσση Ζαίρη- με ο,τι θετικό αγαπήσαμε σε κείνη ,αλλά και me τις γνωστες αδυναμιες!

Ανάμεσα στις πολλές αρετές είναι οι εξελίξεις που συναρπάζουν ως την τελευταία σελίδα, η κοινωνική ευαισθητοποίση και η τρυφερή αύρα που διαπνέει ολόκληρο το έργο ακόμη και στις πολύ σκληρές στιγμές.
Ακόμη για μια ακόμη φορά ταξιδεύουμε με τους ήρωες σε διάφορα μέρη του κόσμου, όπου η συγγραφέας μας ξεναγεί με ζωηρή εικονοπλασία κ πληροφοριακό υλικό- σε ύφος έκθεσης μερικές φορές.
Αυτό άλλοτε αρέσει, άλλοτε όχι.Ανήκω στους πρώτους.
Αγαπώ αυτά τα ταξίδια και τις αναφορές σε λόγια μεγάλων, όπως εύστοχα εντάσσονται στην πλοκή.
Η "Αμέλια" είναι ακόμη βιβλίο της συγγραφέως που εξελίσσεται σε διαδοχικούς μονολόγους,-δύο αυτήν τη φορά- που τέμνονται σε κοινά γεγονότα για να επεκταθεί ο δεύτερος στη λύση της ιστορίας.
Μονόλογοι αναίτιοι(δεν εντάσσονται σε κάποιο "τέχνασμα συγγραφικό -πχ γράμμα,ημερολόγιο,εξομολόγηση")
απλώς εξυπηρετούν την τάση της Ζαίρη να γράφει σε πρώτο πρόσωπο- σαν σε εφηβικό μυθιστόρημα.
Εντούτοις οι μονόλογοι δε φέρνουν πιο κοντά μας τους ήρωες, καθώς παρουσιάζουν μια ομοιογένεια που δεν αποδίδει τις διαφοροποιήσεις στους χαρακτήρες τους.
Το στιλ έκφρασης , η ανάλυση των τοπίων και των σκέψεων παραμένουν ίδια κι απαράλλαχτα "όποιο πρόσωπο κι αν αφηγείται".
Αντιθέτως οι μονόλογοι απαιτούν επανάλήψεις ώστε να φωτιστεί το παζλ από την οπτική του καθενός κι αυτό χαρακτηρίζει όλα τα βιβλία της Ζαίρη.
Χρειάζεται εδώ μια πιο ώριμη διαχείριση αυτού του τρόπου, ώστε να υπηρετεί τους πρωταγωνιστές κ τις απαραίτητες διακυμάνσεις στο βιβλίο.

Ωστόσο το Θέμα της συγγραφέως αυτή τη φορά αξιέπαινα τολμηρό...
Εκκινώντας από παιδαγωγική βάση η Ρένα Ρώσση καταπιάνεται με τον ναρκισσισμό που μετατρέπει τον άνθρωπο σε θηρίο.
Αρχικά κατορθώνει να αποδώσει αυτόν το νοσηρό καθρεφτισμα της ηρωίδας και τον αριστοτελικού τύπου μονισμό της, που την "απομονώνει ψυχικά από όσα αγάπησε ως κι από τα ίδια τα παιδιά της.
Κατόπιν μέσα από μυθιστορηματικό πρίσμα αναδεικνύονται οι ολέθριες συνέπειες και μια ηθική έκπτωση χωρίς τέλος.
Η ηρωίδα Λου προβάλλει ως μια απόλυτα τραγική φιγούρα, διότι βιώνει αυτό που ο Ντοστογιέφσκι όρισε ως "κόλαση" ,δηλαδή "την απουσιά της αγάπης" πρωτίστως από την ίδια της την ψυχή...
Υπό αυτό το πρίσμα, η συγγραφέας ιχνηλατεί την αιματοβαμμένη πορεία της Λου από τις διαταραγμένες σχέσεις με το πατρικό πρότυπο ως την αναπαραγωγή της ιδιότυπης αποστέρησης που βίωσε η ίδια, στα δικά της τα παιδιά.
Η Ζαίρη επιχειρεί να αποδώσει τη σύγκρουση ανάμεσα στην ψυχρή μάνα και την κόρη που μαραζώνει στην απόρριψη.
Αυτή η συγκρουσιακή κατάσταση στο βιβλίο κορυφώνεται μέσα από μια εφιαλτική ίντριγκα- μυθιστορηματικού τύπου.
Γενικά δε λείπουν οι υπερβολές που συναντά κανείς σε δυνατές αισθηματικές ιστορίες όπως αυτή...
Στον αντίποδα βιώνουμε το ξεχωριστό΄δέσιμο πατέρα και κόρης μέσα από στιγμιότυπα που φέρνουν αγαλλίαση στην ψυχή μας και αναδεικνύουν το αίτημα κάθε ψυχής για στοργή που ημερεύει τις αγωνίες τις πικρίες κ την ανασφάλεια-εφόδιο ανεκτίμητο για μια υγιή προσωπικότητα...
Το δεύτερο σημαντικό ζήτημα που θίγεται όμορφα στο Δυό Φιλία Για την Αμέλια είναι μια ευαίσθητη κατηγορία ανθρώπων, οι πολίτες με αναπηρία...
Θεωρώ ότι ο χαρακτήρας που αντιπροσωπεύει αυτήν τη σημαντική παράμετρο, ήταν άκρως ενδιαφέρων κι έπρεπε να έχει σκιαγραφηθεί περισσότερο στο βιβλίο μας, διοτί κόμιζε χρήσιμα διδάγματα -κι ήταν μια ακτίδα ελπίδας για πολλούς ανθρώπους και συγγενείς που στηρίζουν ανθρώπους με ανάλογες δυσκολίες.
Αν η συγγραφέας είχε αναδείξει τη διαδρομη αυτού του προσώπου στο επίκεντρο κ όχι περιφερειακά- θεωρώ θα προσέδιδε στο έργο της την απαράιτητη πρωτοτυπία και μια μεγαλύτερη βαρύτητα.
Παρόλαυτα, το πρόσωπο αυτό κατορθώνει να διατηρήσει μια πινελιά αυθύπαρκτης γοητείας και δε συνιστά μια προσχηματική παρουσία διεκπεραιωτικής "ευαισθησίας".
Όπως σε όλα τα βιβλία της Ζαίρη ο έρωτας δε θα μπορούσε παρά να προβάλλει ως ένα θείο δώρο κι ευκαιρία "εξανθρωπισμού"., αγγίζοντας κάθε αναγνώστη.
Η λύση αυτή τη φορά, ήταν ικανοποιητική ,αλλά παρουσιαστηκε λίγο πιο βιαστικά -σχεδόν κινηματογραφικά, χωρίς να αποδίδει τη συντριβή της ηρωίδας.
Στο σύνολό του το Δυο Φιλιά Για την Αμέλια είναι ένα απολαυστικό βιβλίο που θα σας ξεκουράσει και θα σας προβληματίσει , διότι- παρά τις αναπόφευκτες υπερβολές μιας αισθηματική ιστορίας- η ουσία παραμένει και συνίσταται στο αδιαπραγμάτευτο αίτημα της αγάπης μαζι την ευθύνη του Γονιού.

ΣΗΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΚΑΘΕ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟ ΒΑΘΜΟΛΟΓΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ και οχι συγκριτικα με αλλα ειδη.

[Deppy · Rating 4 out of 5]

Αυτό το βιβλίο είναι το απόλυτο δράμα. Δράμα με κεφαλαία, ωραίο διάβασμα, γίνονται πολλά ακραια που δε τα περιμένεις με τίποτα και σίγουρα δε το βαριέσαι. Από τους χαρακτήρες δε συμπάθησα φυσικά καθόλου την λου και πολλές από τις σκέψεις της με ενοχλούσαν και πάρα φάγαμε την αφήγηση της στη μάπα. Την αμελια αντίθετα την συμπάθησα αρκετά και τα δικά της κεφάλαια τα διάβαζα φυσικά πιο ευχάριστα. Το πλοτ τουιστ στον επίλογο θα έλεγα ότι ήταν κάπως αχρείαστο και τραβηγμένο, μου ψιλοάρεσε αλλά ίσως καλύτερα να ήταν έτσι όπως πιστεύαμε σε όλο το υπόλοιπο βιβλίο.

[RiaEleftheriaSL · Rating 4 out of 5]

Αχ! Τι να πρωτοπεί κάνεις για αυτό το βιβλίο. Όχι , δεν θα σας ρίξω στάχτη στα μάτια , είναι αρκετά μελό αλλά... Αλλά θίγει ζητήματα όπως η φιλοδοξία του ανθρώπου και μέχρι που μπορεί να τον οδηγήσει ,τα ΑμεΑ και πάνω από όλα την έλλειψη της γονικής αγάπης. Από τα πιο ωραία βιβλία της Ζαΐρη όσες φορές και αν το έχω διαβάσει σε κάθε ανάγνωση ανακαλύπτω και ένα διαφορετικό στοιχείο είτε για την Που είτε για την Αμέλια είτε για τα άλλα άτομα της ιστορίας.

[Nopi · Rating 2 out of 5]

Λουλούδια, ηλιοβασιλέματα,δίχρονα παιδάκια που ανακαλύπτουν τα όριά τους,ήρωες που έγιναν κακοί επειδή δεν αγαπήθηκαν από τη μαμά,άπειρα ταξίδια με τις απαραίτητες περιγραφες τοπίων και φαγητών, και ζευγαρακια που κυνηγιούνται γελώντας (ειλικρινά υπάρχει κάποιος που να το κάνει αυτό και να μην πρωταγωνιστεί σε ταινία του 60;) Τουλάχιστον μπαίνει στον κόπο να αλλάζει τα ονόματα κάθε φορά,κάτι είναι κι αυτό.

[Anastasia · Rating 4 out of 5]

Το πρωτο βιβλιο της κυριας Ζαιρη που διαβασα και πραγματικα το λατρεψα!!! Η αμελια πηρε πολυ αγαπη απο τον πατερα της εχοντας ομως μεγαλωσει χωρις μητρικη φροντιδα..αυτη την αγαπη μετεδοσε και στον αδερφο της..Η Λου πηρε αυτο που της αξιζε..Θα ηθελα ομως στο τελος η Αμελια να δεθει και με την αδερφη της.

[Marilena · Rating 5 out of 5]

"Πως είναι δυνατόν να είναι ευτυχισμένη μια γυναίκα όταν κυκλοφορεί χρόνια ολόκληρα μέσα στο σπίτι της, άβουλη και αναποφάσιστη, φορώντας μαύρα; Πώς μπορεί να νιώθει καλά με τον εαυτό της όταν πιστεύει πως η ευτυχία της εξαρτάται αποκλειστικά από τους άνδρες;"

[Konstantina Mousouri · Rating 3 out of 5]

Ένα ωραίο μυθιστόρημα. Διαβάζετε εύκολα και ήρεμα. Ουσιαστικά δείχνει μια γυναίκα που δεν ήταν "φτιαγμένη" να γίνει μάνα. Ωραίο κοινωνικό μήνυμα. Πρέπει να ξεκινήσουμε να ζούμε ελεύθερα και χωρίς στερεότυπα και πρέπει.

[Poppy Gkr · Rating 5 out of 5]

Μου αρεσε πολυ!!!ωραια πλοκη!!!αναπαντεχω φιναλε!!!

[Sotiris Charalambous · Rating 5 out of 5]

Απλά συγκλονιστικό ❤️

[Μαριαννα · Rating 3 out of 5]

Όμορφο βιβλίο ευχάριστο αλλά μέχρι εκεί, θεωρό πολύ παλιομοδιτικη την ιστορία και πολύ άρρωστη στην πρωταγωνίστρια....

[Marianna Stavrinides · Rating 4 out of 5]

Ενα βιβλιο το οποιο πιστευα πως θα ειχε μια παραδοσιακη εξελιξη: Μια πανεμορφη γυναικα η οποια ζει στα πλουτη και στη δοξα βρισκει τον πραγματικο ερωτα και ζει το υπολοιπο της ζωης της ταπεινα με την οικιγενεια της! Ποσο λαθος εκανα! Η κυρια Ρενα με αιφνιδιασε και πραγματικα δεν περιμενα κατι τετοιο! Στο τελος μια στροφη 360 μοιρων! Ρουφιξα καθε λεξη και απολαυσα καθε σελιδα! Ενα βιβλιο διαφορετικα γραμμενο απο την κυρια Ρενα ομως υπεροχο συναμα. Να διαβαστει!

[ΤΖΕΝΗ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΝΤΖΑΚΟΥ · Rating 4 out of 5]

Ενα βιβλίο που κάνει βουτιά στα συναισθήματα !! Η ��γάπη θέλει κάποιον να σε πάρει απο το χέρι για να σου δείξει πως μπορεις να νιώσεις πως να αγαπάς πως να δίνεις πως να χαίρεσαι αγαπώντας !!! Διαβάζοντας το θύμωσα κατηγορισα μίσησα την μάνα αλλα λυπήθηκα την γυναίκα που στο τέλος τιμώρησε με λυτρωτικό τροπο τον εαυτό της ! Αυτή που χωρίς να ξέρει γέννησε 3 παιδιά που πήραν τον δρόμο της αγάπης το καθένα με τον δικό του τροπο ! Η Αμελια έχοντας την αγάπη του πατέρα της έδειξε στον αδελφό της τι σημαίνει αγάπη και η Κασυ μίσησε εκδικήθηκε την μέγαιρα μάνα την αδελφή που είχε τον πατέρα να την αγαπά αλλα στο τέλος αναγνώρισε ότι αυτή η αδερφή θα μπορούσε να μεγαλώσει το παιδί της δίνοντας του αγάπη μητρική Ζωογόνα !!! Το αγάπησα αυτο το βιβλίο για όλα αυτά που με έκανε να νιώσω !!! Ευχαριστώ Ρενα !!!

[Αναστασια · Rating 5 out of 5]

Η κυρια Ρενα δεν χρειαζεται συστασεις !!Ειναι ενας ανθρωπος που γραφει με τον δικο της ξεχωριστο αλλα χαρακτηριστικο τροπο που περιλαμβανει γενναιες δοσεις ρομαντισμου και αγαπης αλλα σου διδασκει πολλα για την ζωη !!Στα δυο φιλια για την Αμελια ξεπερασε ομως τον ευατο της γιατι προσπαθησε να προσεγγισει ενα χαρακτηρα ο οποιος δεν εχει καμια σχεση με εκεινη και τις προηγουμενες πρωταγωνιστριες της!Ο τροπος που γραφει σε ολα τα βιβλια της δηλαδη σε πρωτο προσωπο σε βοηθαει να κατανοησεις καλυτερα τους χαρακτηρες αλλα και το στοχους που εχει το βιβλιο τι θα σε διδαξει!!Νομιζω οτι τα λογια περιττα αξιζει να διαβαστει καθε βιβλιο της!!

[Anastasia Lichou · Rating 3 out of 5]

Το δευτερο βιβλίο που διαβάζω απο τη συγγραφέα.Ηρωίδα της μια γυναίκα-νάρκισσος που ενδιαφέρεται μόνο για την καριέρα της και τι θα πει ο κόσμος για την ίδια.Για το λόγο αυτό απαρνιέται τον μεγάλο της έρωτα καθώς και τα παιδιά της.Στη μέση του βιβλίου βλέπουμε τα γεγονότα μέσα απο τα μάτια της κόρης της Αμέλιας αλλά και των αλλων παιδιών της.Η κατάληξη των παιδιών της μου άρεσε αλλά η δική της οχι.

[Argiri Maglari · Rating 3 out of 5]

Δεν με ενθουσίασε. Το διάβασα ευχάριστα γιατί είναι το είδος τέτοιο που διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα αλλά δεν μπορώ να πω ότι μου άφησε κατι στο τέλος. Εκτός αυτού η ιστορία από την αρχή ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη

[MaLouTa · Rating 3 out of 5]

Με κούρασε λίγο το γεγονός ότι σε κπ σημεία επαναλαμβανόταν. Δλδ είχε ακριβώς το ίδιο κεφάλαιο αρκετά κεφάλαια μετά. Όμως κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο κ διαβάζετε σχεδόν απνευστί. Με ταξίδεψε στην Κω κι ένοιωθα ότι ήμουν πραγματικά εκεί.

[Despina Frantzi♡ · Rating 3 out of 5]

απλα αγαπω τα βιβλια της ρωσση-ζαιρη και το γραψιμο της. διαβαζεται απνευστι.

[Domenica Fragouli · Rating 3 out of 5]

Δυο φιλιά για την Αμέλια... Τι να πρωτοθυμηθώ απ' όλα...? Την εκπληκτική παρουσίαση του Βιβλίου στον Ιανό ... με την εκπληκτική ερμηνεία στο πιάνο του Νικόλα Μπράβο... Μία ιστορία που σε κάνει να ταξιδέψεις στη ζωή μιας σταρ η οποία κοιτάει μόνο τον εαυτό της... να τη μισήσεις για τις πράξεις της και στο τέλος τι...? Τόσο μπερδεμένα τα συναισθήματα και ταυτόχρονα μία ιστορία που σε καθηλώνει.... Όπως είπα και στην ίδια έγινα μία βιβλιοφάγος μέσα από τα βιβλία της... τα οποία θα έχουν πάντα μία θέση στη καρδιά μου και τη βιβλιοθήκη μου... <3