ε.σύ

by George Spirakis

«Όλοι έχουμε τουλάχιστον μια κόρη», ήταν τα πρώτα λόγια του απαγωγέα στην μητέρα σας.

Οι διαπραγματεύσεις θα καθορίσουν απρόσμενα τις εξελίξεις και ο απαγωγέας θα ασχοληθεί μαζί σου εξαντλώντας τα όρια της βίαιης φαντασίας.
Οι στιγμές κυλούν με αγωνία για όλους και σε βρίσκουν ακινητοποιημένη σε μια καρέκλα, με λίγο φως και έναν πάγκο γεμάτο εργαλεία που προκαλούν πόνο.

«Για κάθε δεύτερο χτύπημα του τηλεφώνου, η κόρη σου θα χάνει κι από ένα δαχτυλάκι».
Όλα μοιάζουν με αδιέξοδο, μέχρι που το δικό σας μυστικό θα ξυπνήσει την αδερφή σου από έναν ονειρικό εφιάλτη και θα κάνει τα πάντα για να σε βρει· ακόμα κι αν χρειαστεί να λερώσει τα δάχτυλά της με αίμα.

Έτσι συνήθως κάνουν οι δίδυμες. Τα δικά τους.

468 pages, Paperback

Published May 26, 2016

About the author

Ο Γιώργος Σπυράκης γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα. Είναι δικηγόρος, απόφοιτος του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Δημιουργικής Γραφής» του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, εισηγητής εργαστηρίων δημιουργικής γραφής και επιμελητής λογοτεχνικών κειμένων.

Κυκλοφορούν τα βιβλία του:
Ευπαθείς μαϊμούδες (μυθιστόρημα, LIBRON Εκδοτική, 2021),
Δεκαεπτά φορές (διηγήματα, LIBRON Εκδοτική, 2017),
Ε.σύ (μυθιστόρημα, LIBRON Εκδοτική, 2016) και
Pequeñas fobias [Μικρές φοβίες] (διηγήματα, Ίαμβος, 2013).

Η συλλογή διηγημάτων, Από τα παράθυρα δε γύρισε κανείς, είναι το πέμπτο του βιβλίο.

Στοιχεία επικοινωνίας:
locoego@gmail.com

Reviews

[Χρήστος Αναστασόπουλος · Rating 4 out of 5]

Ε.συ, γιατί μπορεί εσύ να είσαι ένας από τους ήρωες, ή απλά εσύ να σκέφτεσαι σαν έναν από αυτούς. Ενδέχεται να διαβάζεις το ημερολόγιο του εφιάλτη σου και σε εσένα να έχουν συμβεί ή να συμβαίνουν τα γεγονότα αυτής της ιστορίας. Είναι βέβαιο ότι δεν απευθύνεται σε σένα, αλλά μιλά για σένα.
Το κείμενο είναι άρτιο, έχει αλλεπάλληλες εναλλαγές στον τρόπο γραφής του και πότε μας απευθύνεται η μια αδερφή, ή η δίδυμή της, ή ο απαγωγέας, ή οι γονείς, πότε οι ερευνητές ή ένας εσώτερος εαυτός, βάζοντάς μας σε μια ασυνήθιστη αλλά ευχάριστη σύγχυση, που μέχρι στιγμής δεν έχω συναντήσει αλλού.
Ο συγγραφέας είναι αναμφισβήτητα ευφυής, λατρεύει να παίζει με τις λέξεις και τα νοήματά τους και κάποιοι ήρωές του ξεπερνούν τον μέσο όρο σκέψης. Δείχνει να έχει υπέροχες γνώσεις και εστιάζει σε μοναδικές λεπτομέρειες, δηλώνοντας μας πως ένα αστυνομικό-ψυχολογικό-φοβικό-μεταφυσικό μυθιστόρημα, εκτός από πλοκή, μπορεί να έχει κάλλιστα άρτια χρήση της γλώσσας, καθώς και άριστα ψυχογραφήματα των ανθρώπων, κατ’ επέκταση και όλης της κοινωνίας.
Ο συγγραφέας έχει την ικανότητα και δυνατότητα να περιγράφει με μερικές μονάχα λέξεις κάποιους ήρωες και εσύ ως αναγνώστης να σχηματίζεις την πλήρη εικόνα γι’ αυτούς. Αυτό είναι ένα εξαίρετο χάρισμα καθώς και οι ασυνήθιστες περιγραφές του...
Μετράς αυτιστικά τα κλάσματα του δευτερολέπτου και ο χρόνος απλώνεται άσκοπα στην αιωνιότητα.
Αφήνεσαι διστακτικά στις επίμονες κινήσεις του και τον νιώθεις να σφίγγει ακόμα περισσότερο το χέρι σου. Κάπως έτσι επιβεβαιώνεται και πάλι ότι μπορεί να κυριαρχεί πάνω σου, με τον τρόπο του. Επιβάλλεται στον πόνο του σώματος και της καρδιάς, όχι όμως και στη δύναμη του νου σου. Αυτό είναι καθαρά δικό σου θέμα και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί ούτε καν να σε αγγίξει εκεί.
Μην το διαβάσετε αν δεν αντέχετε τις ασύλληπτα ρεαλιστικά σκληρές σκηνές, γιατί θα οργιστείτε, θα νιώσετε τον πόνο και την αηδία να σας πλημμυρίζει, καθώς και τα συναισθήματα σας να φτάνουν σε ασυνήθιστα επίπεδα φόρτισης. Μετά βέβαια από αυτές τις έντονες κορυφώσεις, έρχονται κάποιες ανάπαυλες, ώστε να αποφορτιστούμε, να πάρουμε μια ανάσα πριν συνεχίσουμε ξανά και μπούμε για ακόμα μια φορά στην ίδια διαδικασία, ηθελημένα πλέον...
Σε αυτό το βιβλίο είδα ξεκάθαρα πως σκέφτεται ένας ψυχοπαθής, ένας σαδιστής και τι ηδονή ίσως να αντλεί από την εξουσία που μπορεί να ασκεί πάνω σε κάποιο σώμα. Το ανατριχιαστικό όμως όλων είναι οι δικές μας σκέψεις και του τι θα σκαρφιζόμασταν να κάναμε εμείς, αν είχαμε μπροστά μας αυτόν τον άνθρωπο που πείραξε κάποιον δικό μας. Δύσκολή η συγχώρεση και μου φαίνεται πως είναι μονάχα για τους πολύ δυνατούς ή και όχι…