نامحرمانه

by حسین زحمتکش

62 pages, Paperback

Published January 1, 2013

Reviews

[Yasaman A · Rating 3 out of 5]

نمی از جذبه ی چشم تو به دریا برسد
عمر این قوم بعید است به فردا برسد

از من سوخته دل روی بگردان، بگذار
بخشی از پیرهنت هم به زلیخا برسد

من بی مایه کجا؟ یوسف حسن تو کجا؟
راضی ام از تو به من سهم تماشا برسد

نعمت همدم و هم صحبت عیسی بودن
گاه لطفی است که شاید به یهودا برسد

بعد از آن روز که موی تو رها شد در باد
گردنت -گرد جنونی- که به هر جا برسد

[Khodam · Rating 3 out of 5]

تو از اول سلام ات پاسخ بدرود با خود داشت

اگرچه سحر صوتت جذبه «داوود» با خود داشت



بهشتت سبزتر از وعده ی شداد بود اما

-برایم برگ برگش دوزخ «نمرود» با خود داشت



ببخشایم اگر بستم دگر پلک تماشا را

که رقص شعله ات در پیچ و تابش دود با خود داشت



«سیاوش» وار بیرون آمدم از امتحان گرچه

-دل «سودابه» سانت هرچه آتش بود با خود داشت



مرا با برکه ام بگذار دریا ارمغان تو

بگو جوی حقیری آرزوی رود با خود داشت

[Morteza OstadAzim · Rating 2 out of 5]

کدامین سنگدل فکر شکار افتاد غیر از تو-1
کدام آهو به میدان شکار آمد به غیر از من؟
.................
حالم شبیه شانه ی بیچاره ایست که-2
در لابه لای موی تو گم کرده راه را
.................
بنظرم در این کتاب او معلق است در برزخی بین غزل کلاسیک(بیشتر مضامین کلاسیک هستند) و غزل مدرن(برخی واژه ها میتوانستند بهتر انتخاب شوند)