اولین تجربه ترانهخوانی به صورت جدی با این کتاب رقم خورد. نیمه اول کتاب ترانههای جذاب و تامل برانگیزی داشت و بیشتر از همه ترانه ″من هنوزم شبیه بچگیام...″ نظرم رو جلب کرد اما هر چی به نیمه دوم کتاب نزدیک میشدم به خاطر سبک و سیاق موضوع ترانهها کشش کمتری داشتم و میل درونیم برای خوندنشون کمتر بود. در کل میشه گفت ارزش یکبار خوندن رو داره.
حرف زیادی نیست حامد عسگری میتونه توس دنیای ترانه لطیف ترین آدم دنیا باشه ترانه های کتاب خوب بود.ینی بعضیاشون اون ظرافتی که یه ترانه ی معمولی هرروزی رو تبدیل به یه چیز تازه میکنه رو داشت فقط اینکه بعضی از ترانه ها تو وزن شعر کودک بود و همین باعث میشد یه شعر جدی احساسی تو این وزن یکم خنده دار بشه اسم کتاب هم خوب بود امیدوارم تو کتاب های بعدی نسبت تعداد شعرای خوب به شعرای معمولی بیشتر باشه