Η περίπτωση Βάγκνερ - Νίτσε εναντίον Βάγκνερ - Οι διθύραμβοι του Διόνυσου

by Friedrich Nietzsche, Ζήσης Σαρίκας (Translator)

Χάρισα στον εαυτό μου μια μικρή ανάπαυση. Δεν είναι μόνο καθαρή κακία το ότι επαινώ τον Μπιζέ σ' αυτό το δοκίμιο σε βάρος του Βάγκνερ. Ανάμεσα σε πολλά αστεία, παρουσιάζω ένα θέμα που δεν είναι αστείο. Το να γυρίσω την πλάτη μου στον Βάγκνερ ήταν για μένα πεπρωμένο· το να μ' αρέσει κάτι μετά αυτόν, νίκη. Κανένας ίσως δεν παραμεγάλωσε τόσο επικίνδυνα με τη βαγκνερίτιδα· κανένας δεν αμύνθηκε πιο σκληρά εναντίον της, κανένας δεν χάρηκε τόσο πολύ που την ξεφορτώθηκε. Μεγάλη ιστορία! -θέλετε δυο λόγια γι' αυτήν;- Αν ήμουν μοραλιστής, ποιος ξέρει πώς θα την ονόμαζα! Ίσως αυτοϋπερνίκηση. - Αλλά ο φιλόσοφος δεν αγαπάει τους μοραλιστές... δεν αγαπάει ούτε τις όμορφες λέξεις...

Τι ζητάει από τον εαυτό του ένας φιλόσοφος κατά πρώτο και τελευταίο λόγο; Να ξεπεράσει την εποχή του μέσα του, να γίνει "άχρονος". Επομένως, με ποιο πράγμα έχει να παλέψει σκληρότερα; Μ' οτιδήποτε τον κάνει να είναι παιδί της εποχής του. Πολύ καλά! Είμαι, τόσο όσο και ο Βάγκνερ, παιδί αυτής της εποχής, δηλαδή ένας παρακμιακός: μόνο που εγώ το κατάλαβα, μόνο που εγώ αντιστάθηκα σ' αυτό. Ο φιλόσοφος μέσα μου αντιστάθηκε.

Σημείωμα για την έκδοση

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΒΑΓΚΝΕΡ
Πρόλογος
Η περίπτωση Βάγκνερ
Πρώτο υστερόγραφο
Δεύτερο υστερόγραφο
Επίλογος

ΝΙΤΣΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΒΑΓΚΝΕΡ
Πρόλογος
Πού θαυμάζω εγώ
Πού έχω αντιρρήσεις
Ιντερμέτζο
Ο Βάγκνερ ως κίνδυνος
Μια μουσική δίχως μέλλον
Εμείς οι αντίποδες
Πού ανήκει ο Βάγκνερ
Ο Βάγκνερ ως απόστολος της αγνότητας / παρθενίας
Πώς ξέκοψα από τον Βάγκνερ
Ο ψυχολόγος παίρνει τον λόγο
Επίλογος

ΟΙ ΔΙΘΥΡΑΜΒΟΙ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ
Μόνο τρελός! Μόνο ποιητής!
Ανάμεσα στις θυγατέρες τις ερήμου
Τελευταία θέληση
Ανάμεσα στ' αρπακτικά πουλιά
Το σημάδι της φωτιάς
Ο ήλιος δύει
Θρήνος της Αριάδνης
Φήμη και αιωνιότητα
Για τη φτώχεια του πλουσιότερου

Σημειώσεις

152 pages, Paperback

First published January 1, 1891

About the author

Friedrich Wilhelm Nietzsche was a German classical scholar, philosopher, and critic of culture, who became one of the most influential of all modern thinkers. He began his career as a classical philologist before turning to philosophy. He became the youngest person to hold the Chair of Classical Philology at the University of Basel in 1869 at the age of 24, but resigned in 1879 due to health problems that plagued him most of his life; he completed much of his core writing in the following decade. In 1889, at age 44, he suffered a collapse and afterward a complete loss of his mental faculties, with paralysis and probably vascular dementia. He lived his remaining years in the care of his mother until her death in 1897 and then with his sister Elisabeth Förster-Nietzsche. Nietzsche died in 1900, after experiencing pneumonia and multiple strokes.
Nietzsche's work spans philosophical polemics, poetry, cultural criticism, and fiction while displaying a fondness for aphorism and irony. Prominent elements of his philosophy include his radical critique of truth in favour of perspectivism; a genealogical critique of religion and Christian morality and a related theory of master–slave morality; the aesthetic affirmation of life in response to both the "death of God" and the profound crisis of nihilism; the notion of Apollonian and Dionysian forces; and a characterisation of the human subject as the expression of competing wills, collectively understood as the will to power. He also developed influential concepts such as the Übermensch and his doctrine of eternal return. In his later work, he became increasingly preoccupied with the creative powers of the individual to overcome cultural and moral mores in pursuit of new values and aesthetic health. His body of work touched a wide range of topics, including art, philology, history, music, religion, tragedy, culture, and science, and drew inspiration from Greek tragedy as well as figures such as Zoroaster, Arthur Schopenhauer, Ralph Waldo Emerson, Richard Wagner, Fyodor Dostoevsky, and Johann Wolfgang von Goethe.
After his death, Nietzsche's sister Elisabeth became the curator and editor of his manuscripts. She edited his unpublished writings to fit her German ultranationalist ideology, often contradicting or obfuscating Nietzsche's stated opinions, which were explicitly opposed to antisemitism and nationalism. Through her published editions, Nietzsche's work became associated with fascism and Nazism. 20th-century scholars such as Walter Kaufmann, R.J. Hollingdale, and Georges Bataille defended Nietzsche against this interpretation, and corrected editions of his writings were soon made available. Nietzsche's thought enjoyed renewed popularity in the 1960s and his ideas have since had a profound impact on 20th- and early 21st-century thinkers across philosophy—especially in schools of continental philosophy such as existentialism, postmodernism, and post-structuralism—as well as art, literature, music, poetry, politics, and popular culture.