What do you think?
Rate this book
无肉不欢 #2
นิยายรักอลเวง เล่ม 2
หลินลั่วเอ๋อร์’ คือนางเอกนิยายฮาเร็มสาย SM ที่ฉัน ‘เคอเสี่ยวลวี่’อ่านเจอบนอินเตอร์เน็ต
ในนิยายบรรยายเอาไว้ว่าหลินลั่วเอ๋อร์เป็นสตรีที่งดงามที่สุดในใต้หล้า
ทว่าชะตากลับรันทด ต้องพานพบกับเดรัจฉานหลายคน
ถูกทรมานย่ำยีศักดิ์ศรีลูกผู้หญิงหลากหลายรูปแบบ
ฉันมองนิยายเรื่องนี้อย่างหยามหยัน ทั้งนึกชังเหล่าพระเอกและโกรธที่หลินลั่วเอ๋อร์ไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย
แต่ฉันไม่คาดคิดเลยว่าเมื่อตื่นขึ้นมา ฉันกลับต้องมาอยู่ในร่างของหลินลั่วเอ๋อร์ในวัยเด็ก…
หลินลั่วเอ๋อร์ที่เป็นนางเอกนิยายฮาเร็มสาย SM คนนั้นนั่นแหละ!
แต่แม่ของฉันเคยบอกไว้ว่า ‘เคอเสี่ยวลวี่ คนเราไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายแค่ไหนก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดี’
เพราะฉะนั้นหญิงสาวที่ไม่มีอะไรดีนอกจากจิตใจเข้มแข็งเหมือนแมลงสาบที่ตีไม่ตายอย่างฉันก็จะต้องมีชีวิตที่ดีให้ได้!
ในนิยายบรรยายเอาไว้ว่าหลินลั่วเอ๋อร์เป็นสตรีที่งดงามที่สุดในใต้หล้า
ทว่าชะตากลับรันทด ต้องพานพบกับเดรัจฉานหลายคน
ถูกทรมานย่ำยีศักดิ์ศรีลูกผู้หญิงหลากหลายรูปแบบ
ฉันมองนิยายเรื่องนี้อย่างหยามหยัน ทั้งนึกชังเหล่าพระเอกและโกรธที่หลินลั่วเอ๋อร์ไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย
แต่ฉันไม่คาดคิดเลยว่าเมื่อตื่นขึ้นมา ฉันกลับต้องมาอยู่ในร่างของหลินลั่วเอ๋อร์ในวัยเด็ก…
หลินลั่วเอ๋อร์ที่เป็นนางเอกนิยายฮาเร็มสาย SM คนนั้นนั่นแหละ!
แต่แม่ของฉันเคยบอกไว้ว่า ‘เคอเสี่ยวลวี่ คนเราไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายแค่ไหนก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดี’
เพราะฉะนั้นหญิงสาวที่ไม่มีอะไรดีนอกจากจิตใจเข้มแข็งเหมือนแมลงสาบที่ตีไม่ตายอย่างฉันก็จะต้องมีชีวิตที่ดีให้ได้!
341 pages, Paperback
Published May 27, 2016
4 people are currently reading
104 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 26 of 26 reviews
June 7, 2016
สิ่งทีดีที่สุดของนิยายเรื่องนี้คือ "หน้าปก"
ถ้าไม่โดนล่อลวงโดยปก อาจจะมองชื่อคนแต่งบ้าง อะไรบ้าง ฮาา
สิ่งที่ดีรองลงมาคือ พล็อต
คนเขียนคนนี้มีดีที่พล็อตนะคะ ตั้งแต่เรื่องแม่ทัพอยู่บนละ
เพียงแต่การดำเนินจะออกแนว เรื่อย ๆ เอื่อย ๆ ลุ้นน้อย ๆ ไปหน่อย
แต่ก็ไม่ถึงกับไม่สนุก แต่ก็ไม่ได้สนุกจนวางไม่ลง
บางจุด บางตอน เกือบออกทะเล
บางจุดรู้ว่าอยากให้รู้ แต่น่าจะเล่าออกมาได้ดีกว่านี้
ความขำขันไม่ชัดเจน แต่ดราม่าเรียกอารมณ์ทำได้อยู่(นิดนึง)
พูดถึงเนื้อหา เอาจริง ๆ ถ้ามาใส่นิยายไทย อาจจะได้ความมันกว่านี้
เพราะจะรู้จัก หนังสือที่นางมีจิก มีกัดมากกว่านี้
สรุปคือ ความคิดดี พล็อตดี
แต่เดินเรื่องเอื่อย ๆ ไปหน่อย
ถ้าไม่โดนล่อลวงโดยปก อาจจะมองชื่อคนแต่งบ้าง อะไรบ้าง ฮาา
สิ่งที่ดีรองลงมาคือ พล็อต
คนเขียนคนนี้มีดีที่พล็อตนะคะ ตั้งแต่เรื่องแม่ทัพอยู่บนละ
เพียงแต่การดำเนินจะออกแนว เรื่อย ๆ เอื่อย ๆ ลุ้นน้อย ๆ ไปหน่อย
แต่ก็ไม่ถึงกับไม่สนุก แต่ก็ไม่ได้สนุกจนวางไม่ลง
บางจุด บางตอน เกือบออกทะเล
บางจุดรู้ว่าอยากให้รู้ แต่น่าจะเล่าออกมาได้ดีกว่านี้
ความขำขันไม่ชัดเจน แต่ดราม่าเรียกอารมณ์ทำได้อยู่(นิดนึง)
พูดถึงเนื้อหา เอาจริง ๆ ถ้ามาใส่นิยายไทย อาจจะได้ความมันกว่านี้
เพราะจะรู้จัก หนังสือที่นางมีจิก มีกัดมากกว่านี้
สรุปคือ ความคิดดี พล็อตดี
แต่เดินเรื่องเอื่อย ๆ ไปหน่อย
December 19, 2016
เคอเสี่ยวลวี่ นางเอก เป็นคนยุคปัจจุบัน อายุยี่สิบเอ็ดปี ก่อนเกิดเรื่องได้ไปอ่านนิยายออนไลน์ชื่อ 'ไร้เนื้อหนังไม่ชวนชิม' เข้า อ่านไปก็ด่าไป ทั้งเรื่องพล็อตไม่สมเหตุสมผล และการมุ่งใช้แต่ความรักแบบซาดิสท์เป็นจุดขาย เธอเห็นว่าที่มีคนอ่านเยอะเพราะมีผู้ชายหล่อบวกกับมีฉากวาบหวิวดึงดูดผู้อ่านเท่านั้น เธอกลัวจะชักนำเด็กไปในทางเสื่อมเสีย คิดแล้วคิดอีกก็เลยร้องเรียนผู้ดูแลเว็บไซต์ไป หลับไปงีบหนึ่ง ตื่นมาก็กลายเป็นนางเอกในนิยายที่ว่านี้แล้ว
เนื้อหาในนิยายกล่าวถึงนางเอก ชื่อ หลินลั่วเอ๋อร์ ซึ่งเป็นสาวน้อยงดงามที่หนึ่งในใต้หล้า เพราะความงามนี้เองนำหายนะมาให้นาง ชักพาแต่ผู้ชายนิสัยเลวร้าย เห็นแก่ได้ ถูกบังคับข่มขื่น ถูกทารุณย่ำยีต่างๆ นานาจาก หนีหนึ่ง เจอสอง หนีสองเจอสาม เป็นวงกรรมจนไปถึงคนที่เจ็ด เนื้อเรื่องเล่าถึงแค่นี้เพราะนิยายยังไม่จบ
พอเคอเสี่ยวลวี่รู้ว่าตัวเองดันทะลุมิติเข้ามาในนิยายสมองป่วยที่เธอเคยด่าไว้ ก็ก่นด่าโชคชะตา แต่ไม่ยอมก้มหน้ารับกรรม
ตัวเองรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็พยายามเปลี่ยนแปลงชีวิตของหลินลั่วเอ๋อร์
หลินลั่วเอ๋อร์งดงาม เคอเสี่ยวลวี่ปรับปรุงให้ขี้เหร่ซะ ตัดผมทรงเห็ดปิดหน้าปิดตา ตากแดดให้ดำ ตัดขนตา อะไรที่ทำให้น่าเกลียดก็สรรหามาทำ
แต่ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ยิ่งหลีกเลี่ยง ยิ่งพานพบ ถึงแม้จะมีรายละเอียดบางอย่างเปลี่ยนไป แต่สิ่งที่ต้องเจอ ก็ยังต้องเจออยู่ดี...
หลักๆ แล้วเป็นแนวตลกค่ะ ตลกล้อเลียนจิกกัดนิยาย คล้ายเป็นตลกร้าย ตั้งแต่แรกเลยที่นางเอกไปด่านิยายเรื่องหนึ่งว่าเป็นนิยายสมองป่วย แล้วดันต้องมาเผชิญอยู่ในโลกนิยายนี้จริงๆ ต้องกลายเป็นผู้หญิงที่ไม่มีทักษะอะไรนอกจากยั่วยวนราคะผู้ชาย จะหยิบจับอะไรเป็นชิ้นเป็นอันก็ดูคนเขียนจะกลั่นแกล้งไปเสียหมด แถมความรู้ด้านประวัติศาสตร์ที่ตัวเองรู้มาก็ดันใช้ไม่ได้ในโลกที่ผู้เขียนแต่งมั่วซั่วแห่งนี้อีกต่างหาก
หรือตลกตัวละคร อย่างตัวนางเอกนี่ บอกได้เต็มปากว่าเป็นคนไร้ยางอายคนหนึ่ง เพื่อเอาตัวรอดแล้วยอมทำทุกอย่าง ขายศักดิ์ศรีก็ยอม หยาบคาย งกเงิน เพ้อผู้ชาย อ่านไปในเรื่องจะค่อยๆ เผยว่าตัวเธอแต่ก่อนนั้น นอกจากชอบอ่านนิยายในเน็ตแล้ว ยังเป็นสาววาย ติดซีรีส์ และบ้าการ์ตูนด้วย (นางเอกเราเป็นโอตาคุ!)
พอเล่าอย่างนี้ทุกคนคงนึกออกว่านี่ไม่ใช่นิยายแนวปกติค่ะ มีอะไรประหลาดมากมาย มีฉากไม่คาดคิด ทั้งฮาไม่คาดคิด บ้าไม่คาดคิด และโหดไม่คาดคิดด้วย
ที่น่าแปลกก็คือ เมื่อไรที่พอเราคิดว่าเรื่องนี้บ้าซะจริง คนเขียนก็จะโยกเราเข้าสู่อีกอารมณ์หนึ่งได้อย่างเหลือเชื่อ ไม่ว่าความรักที่เติบโต การเรียนรู้ยอมรับอีกฝ่าย เรียนรู้ตนเอง หดหู่หมดอาลัย หรือเศร้าอาวรณ์ เสร็จแล้วก็พลิกกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
เป็นเรื่องที่ชอบ อ่านแล้วรู้ว่าคนเขียนทุ่มเทให้กับการเขียน มีการวางแผน มีมุมมองต่อสิ่งต่างๆ รอบตัวมากมาย ยิ่งถ้าใครเป็นแฟนหนังสือหลายๆ ประเภท รวมทั้งกำลังภายในน่าจะยิ่งชอบ เพราะตัวนางเอกเธอเป็นคอนิยาย คอหนังสือ เธอก็จะดึงบางสิ่งโยงเข้ามาในเรื่องด้วย
ส่วนที่โอชอบที่สุดในเนื้อเรื่องคือช่วงวัยเด็กของนางเอก ช่วงเจ็ดถึงสิบสามปี เป็นช่วงกำลังเบ่งบานพัฒนา ทั้งตัวของตัวเองและความสัมพันธ์ ช่วงอื่นๆ จะเริ่มมีความบ้าคลั่ง หรือดราม่าต่างๆ มาในเนื้อเรื่องแล้ว
โอเสียน้ำตาให้เรื่องนี้ด้วย ในเนื้อเรื่องหลักหนึ่งครั้ง และตอนพิเศษหนึ่งครั้ง
สรุปนะ จะมองว่าเป็นนิยายเอาแต่ตลกก็ได้ จะมองเป็นนิยายโรแมนติกก็ได้ หรือจะมองเป็นนิยายจุดประกายความคิดก็ได้อีก
(5+4.5)/2 = 4.75 ดาว
หักจุดห้า เพราะ
***เปิดเผยเนื้อหาสำคัญ***
.
.
.
ส่วนนี้อยากพร่ำเพ้อ
***เปิดเผยเนื้อหาสำคัญสุดๆ***
.
.
.
โอชอบสำนวนแปลด้วย อ่านเข้าใจง่าย ใช้คำเหมาะสม เรียบเรียงดี ไม่มากไม่น้อยไป ชมวิวเห็นวิวสวย ตลกก็ฮาป่วง คำคมก็ใช้คำง่ายๆ แต่กินลึกดี อันนี้ความเห็นส่วนตัวนะ
http://www.bloggang.com/viewdiary.php...
เนื้อหาในนิยายกล่าวถึงนางเอก ชื่อ หลินลั่วเอ๋อร์ ซึ่งเป็นสาวน้อยงดงามที่หนึ่งในใต้หล้า เพราะความงามนี้เองนำหายนะมาให้นาง ชักพาแต่ผู้ชายนิสัยเลวร้าย เห็นแก่ได้ ถูกบังคับข่มขื่น ถูกทารุณย่ำยีต่างๆ นานาจาก หนีหนึ่ง เจอสอง หนีสองเจอสาม เป็นวงกรรมจนไปถึงคนที่เจ็ด เนื้อเรื่องเล่าถึงแค่นี้เพราะนิยายยังไม่จบ
พอเคอเสี่ยวลวี่รู้ว่าตัวเองดันทะลุมิติเข้ามาในนิยายสมองป่วยที่เธอเคยด่าไว้ ก็ก่นด่าโชคชะตา แต่ไม่ยอมก้มหน้ารับกรรม
ตัวเองรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็พยายามเปลี่ยนแปลงชีวิตของหลินลั่วเอ๋อร์
หลินลั่วเอ๋อร์งดงาม เคอเสี่ยวลวี่ปรับปรุงให้ขี้เหร่ซะ ตัดผมทรงเห็ดปิดหน้าปิดตา ตากแดดให้ดำ ตัดขนตา อะไรที่ทำให้น่าเกลียดก็สรรหามาทำ
แต่ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ยิ่งหลีกเลี่ยง ยิ่งพานพบ ถึงแม้จะมีรายละเอียดบางอย่างเปลี่ยนไป แต่สิ่งที่ต้องเจอ ก็ยังต้องเจออยู่ดี...
หลักๆ แล้วเป็นแนวตลกค่ะ ตลกล้อเลียนจิกกัดนิยาย คล้ายเป็นตลกร้าย ตั้งแต่แรกเลยที่นางเอกไปด่านิยายเรื่องหนึ่งว่าเป็นนิยายสมองป่วย แล้วดันต้องมาเผชิญอยู่ในโลกนิยายนี้จริงๆ ต้องกลายเป็นผู้หญิงที่ไม่มีทักษะอะไรนอกจากยั่วยวนราคะผู้ชาย จะหยิบจับอะไรเป็นชิ้นเป็นอันก็ดูคนเขียนจะกลั่นแกล้งไปเสียหมด แถมความรู้ด้านประวัติศาสตร์ที่ตัวเองรู้มาก็ดันใช้ไม่ได้ในโลกที่ผู้เขียนแต่งมั่วซั่วแห่งนี้อีกต่างหาก
หรือตลกตัวละคร อย่างตัวนางเอกนี่ บอกได้เต็มปากว่าเป็นคนไร้ยางอายคนหนึ่ง เพื่อเอาตัวรอดแล้วยอมทำทุกอย่าง ขายศักดิ์ศรีก็ยอม หยาบคาย งกเงิน เพ้อผู้ชาย อ่านไปในเรื่องจะค่อยๆ เผยว่าตัวเธอแต่ก่อนนั้น นอกจากชอบอ่านนิยายในเน็ตแล้ว ยังเป็นสาววาย ติดซีรีส์ และบ้าการ์ตูนด้วย (นางเอกเราเป็นโอตาคุ!)
พอเล่าอย่างนี้ทุกคนคงนึกออกว่านี่ไม่ใช่นิยายแนวปกติค่ะ มีอะไรประหลาดมากมาย มีฉากไม่คาดคิด ทั้งฮาไม่คาดคิด บ้าไม่คาดคิด และโหดไม่คาดคิดด้วย
ที่น่าแปลกก็คือ เมื่อไรที่พอเราคิดว่าเรื่องนี้บ้าซะจริง คนเขียนก็จะโยกเราเข้าสู่อีกอารมณ์หนึ่งได้อย่างเหลือเชื่อ ไม่ว่าความรักที่เติบโต การเรียนรู้ยอมรับอีกฝ่าย เรียนรู้ตนเอง หดหู่หมดอาลัย หรือเศร้าอาวรณ์ เสร็จแล้วก็พลิกกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
เป็นเรื่องที่ชอบ อ่านแล้วรู้ว่าคนเขียนทุ่มเทให้กับการเขียน มีการวางแผน มีมุมมองต่อสิ่งต่างๆ รอบตัวมากมาย ยิ่งถ้าใครเป็นแฟนหนังสือหลายๆ ประเภท รวมทั้งกำลังภายในน่าจะยิ่งชอบ เพราะตัวนางเอกเธอเป็นคอนิยาย คอหนังสือ เธอก็จะดึงบางสิ่งโยงเข้ามาในเรื่องด้วย
ส่วนที่โอชอบที่สุดในเนื้อเรื่องคือช่วงวัยเด็กของนางเอก ช่วงเจ็ดถึงสิบสามปี เป็นช่วงกำลังเบ่งบานพัฒนา ทั้งตัวของตัวเองและความสัมพันธ์ ช่วงอื่นๆ จะเริ่มมีความบ้าคลั่ง หรือดราม่าต่างๆ มาในเนื้อเรื่องแล้ว
โอเสียน้ำตาให้เรื่องนี้ด้วย ในเนื้อเรื่องหลักหนึ่งครั้ง และตอนพิเศษหนึ่งครั้ง
สรุปนะ จะมองว่าเป็นนิยายเอาแต่ตลกก็ได้ จะมองเป็นนิยายโรแมนติกก็ได้ หรือจะมองเป็นนิยายจุดประกายความคิดก็ได้อีก
(5+4.5)/2 = 4.75 ดาว
หักจุดห้า เพราะ
***เปิดเผยเนื้อหาสำคัญ***
.
.
.
ส่วนนี้อยากพร่ำเพ้อ
***เปิดเผยเนื้อหาสำคัญสุดๆ***
.
.
.
โอชอบสำนวนแปลด้วย อ่านเข้าใจง่าย ใช้คำเหมาะสม เรียบเรียงดี ไม่มากไม่น้อยไป ชมวิวเห็นวิวสวย ตลกก็ฮาป่วง คำคมก็ใช้คำง่ายๆ แต่กินลึกดี อันนี้ความเห็นส่วนตัวนะ
http://www.bloggang.com/viewdiary.php...
August 31, 2017
เล่มจบ มีหลายอย่างเกิดขึ้นนะ
ผู้ชายบางคนที่วางตัวไว้เป็นเดรัจฉาน ก็ไม่ได้เดรัจฉานนะ ตรงนี้เป็นจุดที่จริงๆ แล้วอยากรู้ว่าทำไมไม่เป็นไปตามพลอต มีจุดเปลี่ยนตรงไหนที่นางเอกทำให้เกิดขึ้น
ผู้ชายบางคนมีความน่าสงสาร อ���่างพี่ทั่วป๋าฯ ฮืออออออออออออออออออออออออออออ อันนี้นี่แบบ เห้ยยยยยยย ช็อคมาก
ตอนท้ายๆ มีดราม่าเบาๆ
สนุกสนานอ่านได้เรื่อยๆ น่าติดตาม
ตื่นเต้นตอนนางเอกโดนล่าโดยเดรัจฉานสาม (เรียงลำดับการปรากฎตัว) จริงๆ คนนี้น่าสงสารเหมือนกันนะ แต่คิดว่าอีนี่โรคจิตที่สุดละจากทั้งหมดทั้งมวล หลอนนนนน
ผู้ชายบางคนที่วางตัวไว้เป็นเดรัจฉาน ก็ไม่ได้เดรัจฉานนะ ตรงนี้เป็นจุดที่จริงๆ แล้วอยากรู้ว่าทำไมไม่เป็นไปตามพลอต มีจุดเปลี่ยนตรงไหนที่นางเอกทำให้เกิดขึ้น
ผู้ชายบางคนมีความน่าสงสาร อ���่างพี่ทั่วป๋าฯ ฮืออออออออออออออออออออออออออออ อันนี้นี่แบบ เห้ยยยยยยย ช็อคมาก
ตอนท้ายๆ มีดราม่าเบาๆ
สนุกสนานอ่านได้เรื่อยๆ น่าติดตาม
ตื่นเต้นตอนนางเอกโดนล่าโดยเดรัจฉานสาม (เรียงลำดับการปรากฎตัว) จริงๆ คนนี้น่าสงสารเหมือนกันนะ แต่คิดว่าอีนี่โรคจิตที่สุดละจากทั้งหมดทั้งมวล หลอนนนนน
September 14, 2017
ชื่อเรื่อง – นิยายรักอลเวง 2 (無肉不歡 --- 无肉不欢 --- ไร้เนื้อหนังไม่ชวนชิม)
ผู้แต่ง – จวี๋ฮวาซั่นหลี่ (橘花散里) เขียน เม่นน้อย แปล
ตัวละคร
เคอเสี่ยวลวี่ อายุ 21 ปี, หลินลั่วเอ๋อร์ อายุ 7 ขวบ ⇒ 8 ขวบ ⇒ 13 ปี ปลอมตัวเป็นชื่อชุยอวี้เฟิง ⇒ 15 ปี ⇒ 25 ปี
หลี่สือโถว อายุ 9 ขวบ ⇒ 13 ปี ปลอมตัวเป็นชื่อจ้าวเสี่ยวหู่ ⇒ 15 ปี ⇒ 25 ปี, มู่อู๋ซิน
หนานกงหมิง อายุ 13 ปี ⇒ 17 ปี ⇒ 19 ปี ⇒ 29 ปี
ทั่วป๋าเจวี๋ยมิ่ง
หลงเจาถัง
รีวิวหลังอ่าน
เล่ม 2
จริงๆ อ่านจบมานานพอควรแล้ว แต่ติดที่เราเปื่อยพอดี เลยลากยาวเลย รีวิวที่ว่าจะเขียนยาวๆ ก็ไม่รู้จะยาวสักแค่ไหน เพราะนานจนอาจจะลืมหลายๆ สิ่งไปได้ 555+
สำหรับเราถามว่าสนุกมากไหม เราว่าก็โอเค สนุกดี แต่ยังไม่มากแบบพีคสุดอ่ะ อ่านได้เรื่อยๆ ไม่ได้เบื่ออะไรสักเท่าไร นอกจากช่วงเล่มแรกที่การดำเนินเรื่องมันเนือยๆ ไป เล่ม 2 นี่มันชะตากรรมดราม่าสุดๆ ไม่อึดถึกทนจริงๆ อยู่ไม่ได้นะนั่น
เทียบกับ “แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง” แล้ว เราคิดว่าเราอ่านเรื่องนี้ด้วยความสนุกกว่า เรื่องนั้นเราชอบพล็อต แต่เรื่องนี้เราว่าการดำเนินเรื่องตื่นเต้นดี แม้บางทีจะไม่เข้าใจว่า ทำไมช่วงท้ายต้องดราม่าขนาดนี้ฟระ เท่าที่ผ่านมา หนีกันจะเป็นจะตาย ยังไม่ดราม่าพออีกเหรอ ทรมานกันไปอีก
ตัวละครแต่ละตัวนั้น เราไม่ได้รักไม่ได้ชอบใครเลย แต่ก็อ่านได้สนุกดี โดยรวมก็ถือว่าน่าจะชอบแหละมั้งคะ บอกไม่ถูกเหมือนกัน 555+
ทั่วป๋าเจวี๋ยมิ่งโคตรดี คือโคตรดี คือเป็นตัวละครที่น่ารักมากๆ และน่าสงสารด้วยเหมือนกัน ฮืออออออออ
เพราะอ่านแล้วเว้นช่วงนาน เลยไม่รู้จะรีวิวอะไรล่ะ ก็เอาเป็นว่าบอกไม่ถูกว่าชอบประมาณไหน แต่ไม่ได้รู้สึกฝืนกับการอ่าน ก็สนุกดีไปตามท้องเรื่อง แม้จริงๆ จะแอบรู้สึกว่าคนเขียนแอบใจร้ายกับนางเอกมากๆ เหมือนกัน 555+
[สปอยล์]
Start 23.35 น. Mon 4 Sep 2017
End 16.04 น. Wed 6 Sep 2017
Review Date 14.37 น. Thu 14 Sep 2017
ผู้แต่ง – จวี๋ฮวาซั่นหลี่ (橘花散里) เขียน เม่นน้อย แปล
ตัวละคร
เคอเสี่ยวลวี่ อายุ 21 ปี, หลินลั่วเอ๋อร์ อายุ 7 ขวบ ⇒ 8 ขวบ ⇒ 13 ปี ปลอมตัวเป็นชื่อชุยอวี้เฟิง ⇒ 15 ปี ⇒ 25 ปี
หลี่สือโถว อายุ 9 ขวบ ⇒ 13 ปี ปลอมตัวเป็นชื่อจ้าวเสี่ยวหู่ ⇒ 15 ปี ⇒ 25 ปี, มู่อู๋ซิน
หนานกงหมิง อายุ 13 ปี ⇒ 17 ปี ⇒ 19 ปี ⇒ 29 ปี
ทั่วป๋าเจวี๋ยมิ่ง
หลงเจาถัง
รีวิวหลังอ่าน
เล่ม 2
จริงๆ อ่านจบมานานพอควรแล้ว แต่ติดที่เราเปื่อยพอดี เลยลากยาวเลย รีวิวที่ว่าจะเขียนยาวๆ ก็ไม่รู้จะยาวสักแค่ไหน เพราะนานจนอาจจะลืมหลายๆ สิ่งไปได้ 555+
สำหรับเราถามว่าสนุกมากไหม เราว่าก็โอเค สนุกดี แต่ยังไม่มากแบบพีคสุดอ่ะ อ่านได้เรื่อยๆ ไม่ได้เบื่ออะไรสักเท่าไร นอกจากช่วงเล่มแรกที่การดำเนินเรื่องมันเนือยๆ ไป เล่ม 2 นี่มันชะตากรรมดราม่าสุดๆ ไม่อึดถึกทนจริงๆ อยู่ไม่ได้นะนั่น
เทียบกับ “แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง” แล้ว เราคิดว่าเราอ่านเรื่องนี้ด้วยความสนุกกว่า เรื่องนั้นเราชอบพล็อต แต่เรื่องนี้เราว่าการดำเนินเรื่องตื่นเต้นดี แม้บางทีจะไม่เข้าใจว่า ทำไมช่วงท้ายต้องดราม่าขนาดนี้ฟระ เท่าที่ผ่านมา หนีกันจะเป็นจะตาย ยังไม่ดราม่าพออีกเหรอ ทรมานกันไปอีก
ตัวละครแต่ละตัวนั้น เราไม่ได้รักไม่ได้ชอบใครเลย แต่ก็อ่านได้สนุกดี โดยรวมก็ถือว่าน่าจะชอบแหละมั้งคะ บอกไม่ถูกเหมือนกัน 555+
ทั่วป๋าเจวี๋ยมิ่งโคตรดี คือโคตรดี คือเป็นตัวละครที่น่ารักมากๆ และน่าสงสารด้วยเหมือนกัน ฮืออออออออ
เพราะอ่านแล้วเว้นช่วงนาน เลยไม่รู้จะรีวิวอะไรล่ะ ก็เอาเป็นว่าบอกไม่ถูกว่าชอบประมาณไหน แต่ไม่ได้รู้สึกฝืนกับการอ่าน ก็สนุกดีไปตามท้องเรื่อง แม้จริงๆ จะแอบรู้สึกว่าคนเขียนแอบใจร้ายกับนางเอกมากๆ เหมือนกัน 555+
[สปอยล์]
Start 23.35 น. Mon 4 Sep 2017
End 16.04 น. Wed 6 Sep 2017
Review Date 14.37 น. Thu 14 Sep 2017
November 14, 2017
พล็อตน่าสนใจมาก แต่เหมือนสนุกไม่สุด บางตอนก็น่าเบื่อ นางเอกขี้ระแวงจนทำให้บางตอนก็อึดอัด ไม่ได้ทำให้อินมาก เพราะความสัมพันธ์ตัวละครอื่นผิวเผินหมด ถ้าทำให้ลึกกว่านี้ ให้ลุ้นกว่านี้คงจะสนุกมาก เล่มหนึ่งสนุกกว่า เล่มสองเฉยมาก
April 19, 2017
เรื่องนี้ไม่มีที่มาที่ไป ทำไมอยู่ดีๆ นางเอกถึงเข้าไปอยู่ในนิยายได้ พล็อตแบบโลกนี้เลวร้ายไปหมด อ่านแล้วรู้สึกเหนื่อยใจ มีแต่เรื่องหนี ถูกจับได้ โดนทรมาน แล้วก็หนี ตั้งแต่เล่มหนึ่งยันเล่มสอง ไม่ใช่แนว
November 7, 2018
รีวิวแบบรวม 2 เล่มนะคะ
ยังไม่ทำให้ผิดหวัง สำหรับผู้เขียนที่เราเคยชื่นชอบมาแล้วจากเรื่อง #แม่ทัพอยู่บนข้าอยู่ล่าง ที่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์ในเรื่องของพล็อต อารมณ์ขัน และการจิกกัดเบาๆได้แบบอ่านสนุกและวางไม่ลงมาก
เรื่องนี้เป็นเรื่องของสาวที่ทะลุมิติเข้าไปในนิยายแนว SM ที่เธออ่านเจอทางออนไ��น์และรู้สึกขยะแขยงกับเหล่าบรรดาตัวละครชายที่ล้วนโผล่มาเพื่อแสดงความกักขฬะกับนางเอกทั้งนั้น ดังนั้น เมื่อตัวเธอเองต้องหลุดเข้าไปในนิยายเสียเอง เธอก็ต้องพยายามใช้ไหวพริบทั้งหมดที่เธอมี เพื่อหลีกเลี่ยงเหตุการณ์อันน่าขยะแขยงไม่ให้เกิดขึ้นกับตัวเธอ
แม้นิยายทะลุมิติจะดูเป็นพล็อตที่ดูเกร่อไปแล้ว และการทะลุเข้าไปในหนังสือนิยายก็ไม่ใช่เรื่องใหม่อะไร แต่ผู้เขียนเล่าด้วยสำนวนที่เต็มไปด้วยอารมณ์ขัน แถมการจิกกัดเบาๆ โดยเฉพาะเรื่องความเสียเปรียบและได้เปรียบในเรื่องเพศ แต่ที่เราชอบที่สุด คือมุมมองที่ถูกปรับให้กลายเป็นภาพในอีกรูปแบบหนึ่งเมื่อนางเอกต้องกลายเป็นตัวละครที่เดินเรื่องเอง รวมถึงตัวพระเอก ที่บอกเลยว่าเป็นลักษณะของตัวละครที่เราชอบมาก คือรักมาก จริงใจมาก และรักนางเอกด้วยหัวใจจริงๆ เป็นการอ่านที่รู้สึกได้ว่าสนุกจนวางไม่ลงจริงๆค่ะ
ยังไม่ทำให้ผิดหวัง สำหรับผู้เขียนที่เราเคยชื่นชอบมาแล้วจากเรื่อง #แม่ทัพอยู่บนข้าอยู่ล่าง ที่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์ในเรื่องของพล็อต อารมณ์ขัน และการจิกกัดเบาๆได้แบบอ่านสนุกและวางไม่ลงมาก
เรื่องนี้เป็นเรื่องของสาวที่ทะลุมิติเข้าไปในนิยายแนว SM ที่เธออ่านเจอทางออนไ��น์และรู้สึกขยะแขยงกับเหล่าบรรดาตัวละครชายที่ล้วนโผล่มาเพื่อแสดงความกักขฬะกับนางเอกทั้งนั้น ดังนั้น เมื่อตัวเธอเองต้องหลุดเข้าไปในนิยายเสียเอง เธอก็ต้องพยายามใช้ไหวพริบทั้งหมดที่เธอมี เพื่อหลีกเลี่ยงเหตุการณ์อันน่าขยะแขยงไม่ให้เกิดขึ้นกับตัวเธอ
แม้นิยายทะลุมิติจะดูเป็นพล็อตที่ดูเกร่อไปแล้ว และการทะลุเข้าไปในหนังสือนิยายก็ไม่ใช่เรื่องใหม่อะไร แต่ผู้เขียนเล่าด้วยสำนวนที่เต็มไปด้วยอารมณ์ขัน แถมการจิกกัดเบาๆ โดยเฉพาะเรื่องความเสียเปรียบและได้เปรียบในเรื่องเพศ แต่ที่เราชอบที่สุด คือมุมมองที่ถูกปรับให้กลายเป็นภาพในอีกรูปแบบหนึ่งเมื่อนางเอกต้องกลายเป็นตัวละครที่เดินเรื่องเอง รวมถึงตัวพระเอก ที่บอกเลยว่าเป็นลักษณะของตัวละครที่เราชอบมาก คือรักมาก จริงใจมาก และรักนางเอกด้วยหัวใจจริงๆ เป็นการอ่านที่รู้สึกได้ว่าสนุกจนวางไม่ลงจริงๆค่ะ
October 14, 2017
#นิยายรักอลเวง - จวี๋ฮวาซั่นหลี่ (4.75/5)
สนุกมากกกกก พล็อตแปลกใหม่ มีดราม่าระหว่างทาง ชอบตอนจบแฮปปี้และเป็นความรักที่ลงตัวสุดๆ สมกับที่อ่านมาจนจบ คุ้มค่า ไม่ผิดหวังเลย มีทั้งความซาบซึ้ง หวาดกลัว ฉากโรคจิต ตลกร้าย มีความฮา ความดาร์ก มุมมองความรัก ความผูกพันที่ค่อยๆ เติบโตขึ้น ความเสียสละ และลุ้นอยู่ตลอดเวลาว่านางเอกจะรอดพ้นจากเพศผู้เดรัจฉานทั้ง 7 คนได้ไหม ส่วนตัวอ่านแล้วอินมาก ลุ้นจนตัวเกร็งโดยเฉพาะอิท่านโหว ส่วนพระเอกน่ารัก ช่วงใกล้จบมีความหักมุม เสียน้ำตาและอิ่มเอมใจ
เป็นนิยายที่ติด Top10 ในใจเราเลย มีความแปลกใหม่ครบรส แต่อาจจะไม่เหมาะสำหรับคนใสๆ ที่รับความดาร์กไม่ได้ เพราะมีฉากแบบโรคจิต และโหดร้าย ตามสไตล์นักเขียน ซึ่งหลังจากอ่านเรื่องนี้จบ เราก็ได้ข้อสรุปว่า ถ้ามีงานของนักเขียนท่านนี้นอกจาก แม่ทัพอยู่บนฯ และ นิยายรักอลเวงแล้ว เราจะไม่พลาดแน่นอน :)
สนุกมากกกกก พล็อตแปลกใหม่ มีดราม่าระหว่างทาง ชอบตอนจบแฮปปี้และเป็นความรักที่ลงตัวสุดๆ สมกับที่อ่านมาจนจบ คุ้มค่า ไม่ผิดหวังเลย มีทั้งความซาบซึ้ง หวาดกลัว ฉากโรคจิต ตลกร้าย มีความฮา ความดาร์ก มุมมองความรัก ความผูกพันที่ค่อยๆ เติบโตขึ้น ความเสียสละ และลุ้นอยู่ตลอดเวลาว่านางเอกจะรอดพ้นจากเพศผู้เดรัจฉานทั้ง 7 คนได้ไหม ส่วนตัวอ่านแล้วอินมาก ลุ้นจนตัวเกร็งโดยเฉพาะอิท่านโหว ส่วนพระเอกน่ารัก ช่วงใกล้จบมีความหักมุม เสียน้ำตาและอิ่มเอมใจ
เป็นนิยายที่ติด Top10 ในใจเราเลย มีความแปลกใหม่ครบรส แต่อาจจะไม่เหมาะสำหรับคนใสๆ ที่รับความดาร์กไม่ได้ เพราะมีฉากแบบโรคจิต และโหดร้าย ตามสไตล์นักเขียน ซึ่งหลังจากอ่านเรื่องนี้จบ เราก็ได้ข้อสรุปว่า ถ้ามีงานของนักเขียนท่านนี้นอกจาก แม่ทัพอยู่บนฯ และ นิยายรักอลเวงแล้ว เราจะไม่พลาดแน่นอน :)
September 23, 2017
น้ำตาตกให้กับพี่ใหญ่ทั่วป๋าเจวี๋ยหมิง (แงงงงงงงงงงงงงงง) น้ำตาท่วมหนังสือ พี่ใหญ่ พี่แม่มคนดี คนดีของแผ่นดิน แงงงงงงงง
เล่มนี้ช๊อคแบบสุดขีด แถมพลิกสุดลิ่มตอนท้าย (โอ๊ยยยยยยย สงสารนางเอก หนีผู้ชายมาได้หลายคนแต่ก็ซวยตอนท้ายอยู่ดี)
จบแบบเเฮปปี้เอ็นดิ้ง พระเอกทำตามสัญญาว่าจะเอาทองคำปูพื้นให้นางเอกเดินเข้าพิธีแต่งงานจริงด้วยคะ 555
อะไรคือการโค่นสวนต้นไม้ ไปทำสวนครัว
นางเอกมีชีวิตสดใสราบรื่นสวยงาม เป็นตอนจบที่ทำให้รู้สึกว่า เอ้อ! นางลำบากมาครึ่งชีวิต ในที่สุดก็มีความสุขสักที บรรดาคนร้ายๆก็ตายหมดแล้ว นางไม่ต้องปลอมตัวอัปลักษณ์ ไม่ต้องทำหลังค่อมต่อไปนี้ยืนอยู่บนสังคมได้อย่างมีความสุขเเล้วนะ!
สุดท้าย สือโถวสุดยอด พระเอกนี้มันพระเอกจริงจริ๊ง!!!
เล่มนี้ช๊อคแบบสุดขีด แถมพลิกสุดลิ่มตอนท้าย (โอ๊ยยยยยยย สงสารนางเอก หนีผู้ชายมาได้หลายคนแต่ก็ซวยตอนท้ายอยู่ดี)
จบแบบเเฮปปี้เอ็นดิ้ง พระเอกทำตามสัญญาว่าจะเอาทองคำปูพื้นให้นางเอกเดินเข้าพิธีแต่งงานจริงด้วยคะ 555
อะไรคือการโค่นสวนต้นไม้ ไปทำสวนครัว
นางเอกมีชีวิตสดใสราบรื่นสวยงาม เป็นตอนจบที่ทำให้รู้สึกว่า เอ้อ! นางลำบากมาครึ่งชีวิต ในที่สุดก็มีความสุขสักที บรรดาคนร้ายๆก็ตายหมดแล้ว นางไม่ต้องปลอมตัวอัปลักษณ์ ไม่ต้องทำหลังค่อมต่อไปนี้ยืนอยู่บนสังคมได้อย่างมีความสุขเเล้วนะ!
สุดท้าย สือโถวสุดยอด พระเอกนี้มันพระเอกจริงจริ๊ง!!!
May 29, 2016
เนื้อเรื่องอลเวงสมชื่อ จนรู้สึกขาดความสมเหตุสมผลไป ไม่ชอบตอนท้ายๆ ทำไมต้องให้เวลาผ่านไป 10 ปี ทำไมต้องให้นางเอกเจอเรื่องแย่ๆ ในตอนสุดท้ายทั้งที่ไม่จำเป็น เหมือนให้เป็นตลกร้าย แต่ไม่ขำอะค่ะ
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 28, 2016
เดินเรื่องเอื่อยๆ เรื่อยๆ มาก นี่มารู้สึกสนุกเอาตอนช่วงครึ่งหลังของเล่ม 2 ได้มั้ง （−＿−；）
January 27, 2021
อ่านจบสองเล่มด้วยความรู้สึกแบบว่าเดี๋ยวก็อยากจะเทเหลือเกิน เดี๋ยวก็สนุกขึ้นมาซะงั้น สลับกันอยู่อย่างนี้ ถูลู่ถูกังจนจบ
October 8, 2017
เล่มนี้จากเริ่มจนปลายเรื่องดราม่าหนักหน่วงมาก รักนางเอกมาก นางสู้ นางถึก นางทน พยายามที่จะมีชีวิตอยู่ และเพราะสือโถวบอกว่าถ้านางตายจะไม่มีคนคิดถึงเขา ซึ้งมาเต็ม นางลำบากมากมาย โดนตั้งค่าหัว เจอเดรัจฉานหนักจริงๆ แค่สองเอง บวกหมอเทวดานั่นด้วยแล้วกันนะ แต่เหนื่อยไปกับนางด้วยตลอด จนมาเจอพระเอกอีกครั้ง แต่ตอนเจอร้ายไปหน่อย ไม่ค่อยชอบแค่ตรงนี้ หลังจากนั้นก็แฮปปี้กันไป ตอนเสริมน่ารักมาก คงเอาใจผู้อ่านบ้าง หลังจากกุมขมับไปกับชะตานางเอกมาตลอดเรื่อง
สรุป เป็นเรื่องที่ชอบมากอีกเรื่องนึงเลย แต่ไม่มีความเหมือนอะไรกับแม่ทัพอยู่บนเลย รักคนเขียน กล้าแตกต่าง สองเรื่องที่ได้อ่านสนุกมากๆ มีความตลก มีความสู้ชีวิต ซึ้งเศร้า รัก ก็มาเต็ม
สรุป เป็นเรื่องที่ชอบมากอีกเรื่องนึงเลย แต่ไม่มีความเหมือนอะไรกับแม่ทัพอยู่บนเลย รักคนเขียน กล้าแตกต่าง สองเรื่องที่ได้อ่านสนุกมากๆ มีความตลก มีความสู้ชีวิต ซึ้งเศร้า รัก ก็มาเต็ม
January 22, 2018
สนุกมากก เล่มนี้ดราม่าเข้มข้น บทตลกก็ฮาดี ชะตาชีวิตนางเอกนี่อลเวงสมชื่อเรื่องเลย แต่ไม่วุ่นวาย อ่านแล้วไม่กังขาว่าอะไรมันจะขนาดนั้น เราชอบที่นางเอกพยายามเพื่อตัวเอง เพื่อให้ได้มีชีวิตที่เรียบง่ายมีความสุข แม้จะอยู่กับความหวาดกลัวมากเกินไป แต่อย่างน้อยนางก็ไม่ได้เอาแต่รอคอยชะตากรรมอย่างเดียว พระเอกก็น่ารักมาก ๆ แม้จะไม่ได้พูดออกมา แต่สัมผัสได้ชัดเจนว่าเขารักลั่วเอ๋อร์ของเขาจริง ๆ ที่สะเทือนใจที่สุดก็เห็นจะเป็นทั่วป๋าเจี๋ยมิ่ง น้ำตาไหลพรากเลยตอนรู้ความหมายของคุณค่าที่แท้จริงของนางในใจเขา
May 22, 2019
อ่านได้เรื่อยๆ มีหลากหลายอารมณ์ แต่เล่มนี้ดาร์กไปนิด ชีวิตรันทดไปหน่อย ใครๆก็อยากแย่งชิงตัวนางเอกจนรู้สึกรำคาญ 555
แต่เพราะความที่นางเอกเป็นคนตลก เลยแค่รำคาญนิยายไม่รำคาญนางเอก
ตอนต้นจนเกือบจบชอบนางเอกกับสือโถวมากกกก แล้วก็คาดหวังว่าตอนที่ทั้งคู่เจอกันอีกครั้งจะต้องประทับใจสุดๆแน่นอนแต่...
แง้ ไม่ชอบเลย....คือเข้าใจว่านางเอกจะต้องเจอประมุขเดรัจฉานแต่มันไม่ซึ้งเลยอ่าไม่รู้คนอื่นรู้สึกเหมือนกันไหมแต่นี้ไม่ชอบเท่าไหร่ ขอหักดาวหน่อยแล้วกัน
แต่เพราะความที่นางเอกเป็นคนตลก เลยแค่รำคาญนิยายไม่รำคาญนางเอก
ตอนต้นจนเกือบจบชอบนางเอกกับสือโถวมากกกก แล้วก็คาดหวังว่าตอนที่ทั้งคู่เจอกันอีกครั้งจะต้องประทับใจสุดๆแน่นอนแต่...
แง้ ไม่ชอบเลย....คือเข้าใจว่านางเอกจะต้องเจอประมุขเดรัจฉานแต่มันไม่ซึ้งเลยอ่าไม่รู้คนอื่นรู้สึกเหมือนกันไหมแต่นี้ไม่ชอบเท่าไหร่ ขอหักดาวหน่อยแล้วกัน
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 30, 2019
เหตุผลที่ซื้อกลับบ้านเพราะกำลังอินแนวนางเอกหลุดมิติเข้าไปในนิยายอยู่
พออ่านจบแล้วก็ ชอบพลอตนะ ชอบความพระนางที่ตีกันทั้งเรื่อง ความเฟรนด์โซนที่ค่อยๆเปลี่ยนไป ถูกใจสุดๆเลยก็พลอตนี่แหละ สำหรับเรา เราเส้นตื้นอ้ะ อ่านแล้วก็ขำกับความโก๊ะความเอะอะของนาง 555555 มีแอบน่าเบื่อบ้าง แต่ก็โอเค
*spoil*
ไม่ชอบอย่างเดียวที่มีฉากข่มขืนด้วย อ่านแล้วก็เห้อ
พออ่านจบแล้วก็ ชอบพลอตนะ ชอบความพระนางที่ตีกันทั้งเรื่อง ความเฟรนด์โซนที่ค่อยๆเปลี่ยนไป ถูกใจสุดๆเลยก็พลอตนี่แหละ สำหรับเรา เราเส้นตื้นอ้ะ อ่านแล้วก็ขำกับความโก๊ะความเอะอะของนาง 555555 มีแอบน่าเบื่อบ้าง แต่ก็โอเค
*spoil*
ไม่ชอบอย่างเดียวที่มีฉากข่มขืนด้วย อ่านแล้วก็เห้อ
December 25, 2019
เล่มนี้หัดคะแนนที่พี่ใหญ่ทั่วป๋าตาย TT พี่ใหญ่ทั่วป๋าเป็นผู้ชายที่ดีมากก หล่อวัวตายควายล้มหล่อแบบนางเอกตะลึงงันในความหล่อ ซื่อๆ และรักษาคำพูดเป็นที่สุด อีกอย่างรักเพื่อนและพี่น้องมาก พอตายเลยกรีดร้องว่าทำไมนขใจร้ายอย่างงี้ อย่างน้อยเขียนตอนพิเศษให้พี่ใหญ่สมหวังบ้างก็ได้ แงงงงงงง
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 21, 2025
ให้คะแนนเพราะพี่ใหญ่ทั่วป๋าเจวี๋ยหมิงคนเดียวเลย ส่วนพระเอกนางเอกน่ารำคาญไปหน่อย
แถมไป๋จื่อควรได้กับหนานกงหมิงนะ ไม่รู้ว่าคนเขียนยังไม่อยากให้มีแนววายหรือยังไง แต่มันชิปมาก เหตุที่ไป๋จื่อขังนางเอกเพราะหนานกง ทำไมไม่ให้เค้าได้กันไปเลย
แถมไป๋จื่อควรได้กับหนานกงหมิงนะ ไม่รู้ว่าคนเขียนยังไม่อยากให้มีแนววายหรือยังไง แต่มันชิปมาก เหตุที่ไป๋จื่อขังนางเอกเพราะหนานกง ทำไมไม่ให้เค้าได้กันไปเลย
January 6, 2017
สนุกมาก ฮามาก ไม่ยืดเยื้อ เนื้อเรื่องรวบรัดดี ฉากกินใจก็ยังมีเหมือนเรื่องแม่ทัพอยู่บนฯ นักเขียนคนนี้น่าจะชอบฆ่าตัวละครที่ตอนแรกเหมือนจะเป็นตัวร้าย สุดท้ายตายอย่างวีรบุรุษ/วีรสตรี
May 12, 2019
อ่านไปก็ระแวงตลอด กลัวเหล่าเดรัจฉานจะทำอะไรนางเอก นางเอกก็ขี้ระแวงเหมือนกัน แต่อ่านสนุกดี
January 9, 2022
สำนวนดีมาก ชอบแนวเขียนสไตล์นี้ เห็นลายเซ็นนักเขียนชัดเจน เขียนแค่ไม่กี่ประโยคก็ทำให้เราอินไปกับตัวละคร ยังยืนยันว่าพระเอกและลักยิ้ม+เขี้ยวของเขาน่ารักเหมือนเดิม 55 แต่ไม่ชอบตรง Plot twist ของเรื่อง
June 12, 2020
รีวิวรวม2เล่มเลยนะ เรื่องนี้เคยอ่านนานแล้วละมาให้ดาวไว้แต่ไม่ได้รีวิว พอดีกับช่วงก่อนเห็นในกลุ่มหยิบมาแนะนำก็เลยได้ฤกษ์หยิบมาอ่านอีกรอบ เอาจริงๆก่อนอ่านรอบสองนี่ก็ลืมเนื้อเรื่องไปแทบหมดละ จำได้แค่ เดรัจฉานๆๆ วลีเด็ดที่จำขึ้นใจไม่มีวันลืม 555555
เรื่องนี้เป็นนิยายซ้อนนิยายอีกที ด้วยความที่มีพล็อตแปลกเลยคิดว่ามันค่อนข้างเฉพาะกลุ่มอยู่นะ ส่วนตัวแล้วอ่านรอดและคิดว่าพล็อตน่าสนใจมาก เนื้อเรื่องคร่าวๆคือ 'เคอเสี่ยวลวี่' ได้ไปอ่านนิยายฮาเร็มแนว sm เรื่องหนึ่งบนอินเทอร์เน็ตที่มีชื่อว่า "ไร้เนื้อหนังไม่ชวนชิม" ซึ่งเป็นนิยายน้ำเน่าดีๆเรื่องหนึ่งเนี่ยแล่ะ ความสมจริงอะไรไม่ต้อง เพราะแต่งมาเพื่อสนองนี้ดคนอ่านล้วนๆ นางเอกในนิยาย 'หลินลั่วเอ๋อร์' นั้นมีรูปโฉมงดงามเป็นหนึ่งในใต้หล้า รูปโฉมของเธอได้ไปต้องตาต้องใจเหล่าเดรัจฉานรูปงามทั้งเจ็ด ทำให้ต้องถูกกระทำย่ำยีอยู่ร่ำไป ทั้งชีวิตเธอต้องกลายเป็นของเล่นให้เหล่าเดรัจฉานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งหลังจากที่เสี่ยวลวี่อ่านไปด่าไปและกดรายงานนิยายเรื่องนี้ไปเรียบร้อย เธอกลับพบว่าตัวเองดันหลุดเข้ามาเป็นนางเอกในนิยายฮาเร็มเรื่องนี้เองซะงั้น เสี่ยวลวี่ที่รู้ชะตาอนาถของลั่วเอ๋อร์ในนิยายจึงต้องพยายามเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องสุดชีวิตด้วยการแปลงโฉมให้ตัวเองขี้เหร่ ทั้งโกนขนคิ้ว ตัดผมทรงแตงโม ทำกลากน้ำนมบนหน้า สารพัดวิธีที่นางจะคิด555 เลี่ยงทุกทางที่อาจจะพบเจอ เลี่ยงไม่ได้ก็วางแผนหลบหนี ทำให้ชีวิตของลั่วเอ๋อร์ดูท่าว่าจะดำเนินต่างออกไปจากในนิยาย ทว่าก็ยังหนีไม่พ้นจากชะตาดอกท้อของตัวเองอยู่ดี เหล่าเดรัจฉานก็ยังมองเธอด้วยสายตาหลงใหลเช่นเดิม มีเพียง 'หลี่สือโถว' เพื่อนข้างบ้านสมัยเด็กที่บอกว่าเธอหน้าตาอัปลักษณ์ คิดไปเองว่าตัวเองสวย ในสายตาเขาแล้ว ป้าๆในหมู่บ้านยังสวยกว่า 55555
เรื่อง 'นิยายรักอลเวง' นี้ก็คืออลเวงสมชื่อมาก เปิดศึกชิงนางกันวุ่นวายอีรุงตุงนัง เนื้อเรื่องในนิยายแม้จะถูกเสี่ยวลวี่ป่วนจนเหมือนกลายเป็นเรื่องใหม่ไปแล้ว แต่ฉากโหดๆ ฉากโรคจิตบางฉากก็ยังมี เพียงแต่ถูกบรรยายในมุมมองนางเอกที่โครตรั่วจนกลายเป็นนิยายตลกแทน 55555 และในเวอร์ชั่นใหม่นี้เอาจริงคือเดรัจฉานหลายคนงานดีมากนะ 😂 โดยเฉพาะเดรัจฉานน้อย 'หนานกงหมิง' รักแรกของชุ้นนนน ฮือออออ อยากจะวิงวอนคนแต่งขอพื้นที่ให้เขาเพิ่มหน่อยได้ม้ายยยย คนหล่อจืดจางเหลือเกิน เปิดตัวมาได้แบบพระเอก(เรื่องอื่น)มาก แม้จะเสียดายที่เรือล่มแต่ไม่เสียใจ เพราะดูคนไม่ผิด!! งานดีตั้งแต่ต้นยันจบ คือในนิยายเดิมทุกคนคือเดรัจฉานจริง แต่ในเวอร์ชั่นที่นางทะลุมานี่คือล้วนมีที่มาที่ไปอะ บางคนนี่ถึงกับต้องเสียน้ำตาให้ 😢😢😭
ส่วน 'หลี่สือโถว' พระเอกเรื่องนี้เปิดตัวมาได้แบบตัวประกอบเรื่องอื่นมาก 😂 มาแนวเพื่อนสมัยเด็ก ชอบแกล้งผู้หญิงที่ตัวเองชอบ แต่ก็แอบปกป้องดูแลมาโดยตลอด มีมุมมองความสวยที่ไม่เหมือนชาวบ้าน ฮาตรงเวลานางเอกจะแปลงโฉมต้องไปให้พระเอกพิจารณาก่อน คือถ้าอีตานี่ชมว่าสวยถึงจะมั่นใจว่าขี้เหร่แน่ ออกจากบ้านได้อย่างสบายใจ 5555555 เนื่องจากมองไม่เห็นความสวยของนางเอกจึงกลายเป็นคนเดียวที่นางเอกไว้ใจและเป็นตัวของตัวเองเวลาอยู่ด้วย เป็นคนที่รักนางเอกอย่างไม่มีเงื่อนไขใดๆจริงๆ จึงไม่แปลกเลยที่นางเอกผู้ซึ่งระแวงมนุษย์เพศผู้ทุกคนจะเปิดใจให้ 💓
"ที่แท้การจูบไม่ได้น่ากลัว
เพียงแต่ยังไม่พบเจอคนที่เรารัก
ที่แท้ความรักไม่ได้เข้าใจยาก
แค่จูบคนคนนั้นก็เข้าใจแล้ว"
เรื่องนี้เป็นนิยายซ้อนนิยายอีกที ด้วยความที่มีพล็อตแปลกเลยคิดว่ามันค่อนข้างเฉพาะกลุ่มอยู่นะ ส่วนตัวแล้วอ่านรอดและคิดว่าพล็อตน่าสนใจมาก เนื้อเรื่องคร่าวๆคือ 'เคอเสี่ยวลวี่' ได้ไปอ่านนิยายฮาเร็มแนว sm เรื่องหนึ่งบนอินเทอร์เน็ตที่มีชื่อว่า "ไร้เนื้อหนังไม่ชวนชิม" ซึ่งเป็นนิยายน้ำเน่าดีๆเรื่องหนึ่งเนี่ยแล่ะ ความสมจริงอะไรไม่ต้อง เพราะแต่งมาเพื่อสนองนี้ดคนอ่านล้วนๆ นางเอกในนิยาย 'หลินลั่วเอ๋อร์' นั้นมีรูปโฉมงดงามเป็นหนึ่งในใต้หล้า รูปโฉมของเธอได้ไปต้องตาต้องใจเหล่าเดรัจฉานรูปงามทั้งเจ็ด ทำให้ต้องถูกกระทำย่ำยีอยู่ร่ำไป ทั้งชีวิตเธอต้องกลายเป็นของเล่นให้เหล่าเดรัจฉานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งหลังจากที่เสี่ยวลวี่อ่านไปด่าไปและกดรายงานนิยายเรื่องนี้ไปเรียบร้อย เธอกลับพบว่าตัวเองดันหลุดเข้ามาเป็นนางเอกในนิยายฮาเร็มเรื่องนี้เองซะงั้น เสี่ยวลวี่ที่รู้ชะตาอนาถของลั่วเอ๋อร์ในนิยายจึงต้องพยายามเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องสุดชีวิตด้วยการแปลงโฉมให้ตัวเองขี้เหร่ ทั้งโกนขนคิ้ว ตัดผมทรงแตงโม ทำกลากน้ำนมบนหน้า สารพัดวิธีที่นางจะคิด555 เลี่ยงทุกทางที่อาจจะพบเจอ เลี่ยงไม่ได้ก็วางแผนหลบหนี ทำให้ชีวิตของลั่วเอ๋อร์ดูท่าว่าจะดำเนินต่างออกไปจากในนิยาย ทว่าก็ยังหนีไม่พ้นจากชะตาดอกท้อของตัวเองอยู่ดี เหล่าเดรัจฉานก็ยังมองเธอด้วยสายตาหลงใหลเช่นเดิม มีเพียง 'หลี่สือโถว' เพื่อนข้างบ้านสมัยเด็กที่บอกว่าเธอหน้าตาอัปลักษณ์ คิดไปเองว่าตัวเองสวย ในสายตาเขาแล้ว ป้าๆในหมู่บ้านยังสวยกว่า 55555
เรื่อง 'นิยายรักอลเวง' นี้ก็คืออลเวงสมชื่อมาก เปิดศึกชิงนางกันวุ่นวายอีรุงตุงนัง เนื้อเรื่องในนิยายแม้จะถูกเสี่ยวลวี่ป่วนจนเหมือนกลายเป็นเรื่องใหม่ไปแล้ว แต่ฉากโหดๆ ฉากโรคจิตบางฉากก็ยังมี เพียงแต่ถูกบรรยายในมุมมองนางเอกที่โครตรั่วจนกลายเป็นนิยายตลกแทน 55555 และในเวอร์ชั่นใหม่นี้เอาจริงคือเดรัจฉานหลายคนงานดีมากนะ 😂 โดยเฉพาะเดรัจฉานน้อย 'หนานกงหมิง' รักแรกของชุ้นนนน ฮือออออ อยากจะวิงวอนคนแต่งขอพื้นที่ให้เขาเพิ่มหน่อยได้ม้ายยยย คนหล่อจืดจางเหลือเกิน เปิดตัวมาได้แบบพระเอก(เรื่องอื่น)มาก แม้จะเสียดายที่เรือล่มแต่ไม่เสียใจ เพราะดูคนไม่ผิด!! งานดีตั้งแต่ต้นยันจบ คือในนิยายเดิมทุกคนคือเดรัจฉานจริง แต่ในเวอร์ชั่นที่นางทะลุมานี่คือล้วนมีที่มาที่ไปอะ บางคนนี่ถึงกับต้องเสียน้ำตาให้ 😢😢😭
ส่วน 'หลี่สือโถว' พระเอกเรื่องนี้เปิดตัวมาได้แบบตัวประกอบเรื่องอื่นมาก 😂 มาแนวเพื่อนสมัยเด็ก ชอบแกล้งผู้หญิงที่ตัวเองชอบ แต่ก็แอบปกป้องดูแลมาโดยตลอด มีมุมมองความสวยที่ไม่เหมือนชาวบ้าน ฮาตรงเวลานางเอกจะแปลงโฉมต้องไปให้พระเอกพิจารณาก่อน คือถ้าอีตานี่ชมว่าสวยถึงจะมั่นใจว่าขี้เหร่แน่ ออกจากบ้านได้อย่างสบายใจ 5555555 เนื่องจากมองไม่เห็นความสวยของนางเอกจึงกลายเป็นคนเดียวที่นางเอกไว้ใจและเป็นตัวของตัวเองเวลาอยู่ด้วย เป็นคนที่รักนางเอกอย่างไม่มีเงื่อนไขใดๆจริงๆ จึงไม่แปลกเลยที่นางเอกผู้ซึ่งระแวงมนุษย์เพศผู้ทุกคนจะเปิดใจให้ 💓
"ที่แท้การจูบไม่ได้น่ากลัว
เพียงแต่ยังไม่พบเจอคนที่เรารัก
ที่แท้ความรักไม่ได้เข้าใจยาก
แค่จูบคนคนนั้นก็เข้าใจแล้ว"
June 27, 2016
เล่มนี้เข้มข้นกว่าเล่มก่อน มีบาดหัวใจกับชายหนุ่มผู้รักษาคำสัญญา T^T นางเอกพระเอกก็เริ่มโตแล้ว นางเอกก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้ต้องเจอเดรัจฉานครบทุกตัว มีการถูกลักพาตัวบ่อยๆ ทำให้ต้องหลบหนีด้วยกัน ปกป้องและรักกัน สุดท้ายก็ต้องจากกันไปหลายปี ซึ่งนานมากเลย กว่าจะได้เจอกันอีก พอได้เจอกันถึงจะเป็นช่วงเวลาหวานๆ จบอย่างมีความสุข
โดยรวมสองเล่มก็อ่านได้เรื่อยๆนะ ช่วงแรกอ่านได้เนือยๆ นางเอกหลบหนีตลอดทั้งเรื่อง คอยระแวง คอยปลอมตัวตลอด ดูไม่มีความสุข มีขำๆ บ้างจากความคิดนางเอก ตัวร้ายก็มีแนวบ้า แนวโรคจิต ร้ายแบบมีที่มาที่ไปรองรับ ส่วนพระนางก็เติบโตมาด้วยกัน ออกแนวคู่กัด ความรักพระนางก็พอได้ ไม่ได้ประทับอะไรพิเศษ
โดยรวมสองเล่มก็อ่านได้เรื่อยๆนะ ช่วงแรกอ่านได้เนือยๆ นางเอกหลบหนีตลอดทั้งเรื่อง คอยระแวง คอยปลอมตัวตลอด ดูไม่มีความสุข มีขำๆ บ้างจากความคิดนางเอก ตัวร้ายก็มีแนวบ้า แนวโรคจิต ร้ายแบบมีที่มาที่ไปรองรับ ส่วนพระนางก็เติบโตมาด้วยกัน ออกแนวคู่กัด ความรักพระนางก็พอได้ ไม่ได้ประทับอะไรพิเศษ
June 1, 2019
TW หน้า 251-254
September 10, 2016
Strange....there are lots of things I don't like in this fiction; however, some parts can touch my heart easily.
December 18, 2016
เล่ม2 รู้สึกสนุกว่าเล่มแรกนิดๆ ตอนหลังๆเริ่มตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ โดยรวมไม่ถึงขั้นสนุกมาก แต่อ่านเรื่อยๆ เพลินๆ โอเค
Displaying 1 - 26 of 26 reviews