คนขี่เสือ

by Bhabani Bhattacharya, จิตร ภูมิศักดิ์ (แปล), ภาวนี ภัฏฏาจารย์ (เขียน)

คนขี่เสือ" หรือ "He Who Rides a Tiger" เป็นนวนิยายเรื่องเด่นเรื่องหนึ่งของ "ภวานี ภัฏฏาจารย์" นักเขียนผู้ล้ำเลิศชาวอินเดีย แปลเป็นไทยโดย "จิตร ภูมิศักดิ์" มีเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาความเหลื่อมล้ำทางชนชั้นวรรณะของสังคมอินเดีย โดยใช้ฉากในช่วงปี พ.ศ. 2486 ซึ่งเกิดวิกฤติความอดอยากครั้งรุนแรงที่สุดในรัฐเบงกอลของอินเดีย ตัวละครหลักอย่าง "กาโล" ซึ่งอยู่ในชนชั้นต่ำสุดของสังคม ผลักไสตัวเองออกมาแสวงหาความท้าทายในเมืองหลวง เผชิญความลำบากนานัปการ ถึงกับปลอมตัวเป็นนักบวชพราหมณ์แก้แค้นชนชั้นสูง ให้หลงมานับถือเทพเจ้าที่เขาอุปโลกน์ขึ้นมาเอง นวนิยายเรื่องนี้ ถือเป็นวรรณกรรมตีแผ่การลดทอนศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ภายใต้ระบบวรรณะที่ทรงพลังอย่างยิ่ง!

Genres: Fiction, Contemporary, Novels

Paperback

First published January 1, 1954

About the author

was an Indian writer, of Bengali origin, who wrote social-realist fiction. He was born in Bhagalpur, part of the Bengal Presidency in British India. Bhattacharya gained a bachelor's degree from Patna University and a doctorate from the University of London. He returned to India and joined the diplomatic service. Bhattacharya served in the United States, to which country he returned as a teacher of literary studies once he had left the service. He taught in Hawaii, and later in Seattle. In his mid-thirties Bhattacharya began writing fiction set in historically and socially realistic contexts. He wrote in English, his chosen medium following the advice of two prominent literary figures.
Bhattacharya is described as belonging to the social realism school of Indo-Anglian literature. His writings exhibit the influence of Rabindranath Tagore and Mahatma Gandhi. Unlike other social realists like Premchand, Bhattacharya adopted a pedagogical approach to making novels out of ideas, utilizing satire and making his ideas more tangible through situational examples.

Reviews

[matteo · Rating 5 out of 5]

Das war das mitreißendste spannendste und schönste Buch das ich seit langem gelesen habe

[Bibliomane · Rating 4 out of 5]

Book Name: He Who Rides A Tiger
Author: Bhabani Bhattacharya

Genre: Fiction

"He who rides a Tiger " is a novel by Bhabani Bhattacharya depicting the hunger of Bengal feminism in 1943. Kalo, the protagonist of the novel, is a straightforward, honest and hard-working blacksmith. Kalo resides in a remote city of Bengal, Jharna, with his Daughter, Chandra Lekha.

In this novel, we will see how hunger drives him to steal bananas because he could not withstand hunger. What is ironic is that he was trying to steal bananas which he doesn't even like to eat and ended up in prison. Kalo is stripped of his innocence after three months in prison. The seed of vengeance was sown in his heart when he learned that according to upper-class people, lower-class people have no right to live. The novel clearly portrays how wealthy people were cruel to the hungry masses and were untouched by the suffering of the hungry masses.

Bhabani Bhattacharya showed us through the novel that, how circumstances can transform an honest and simple person into a corrupt one.

"He Who Rides a Tiger" is based on an ancient proverb that "he who rides a tiger cannot dismount", but Kalo proved that it is possible to dismount if the necessity arises.

Do read to find how and why he started riding a tiger and once he started, then how he dismounted the tiger and what was the effect of riding and then dismounting.

You are also welcome to follow me on my Blog Website, Facebook page, and, Bookstagram for more book reviews, and relatable book quotes.
I am enclosing the link to all the sites below.
🌸Blog - https://bibliomane1022.blogspot.com/
🌸Facebook - https://www.facebook.com/bibliomane1022
🌸Bookstagram - https://www.instagram.com/__biblioman...

[Klin กลินท์ · Rating 4 out of 5]

“…เขามองเห็นตัวเองและตัวเขานั้นสั่นเทา เขากำลังขี่หลังเสือ และไม่สามารถจะลงมาได้ เขานั่งคร่อมอยู่ทั้ง ๆ ที่อยากจะเลิกแต่ก็ช่วยไม่ได้ ในเมื่อเจ้าสัตว์หน้าขนเยื้องย่องบ้างวิ่งบ้างตามใจชอบ แต่แม้ในขณะที่เขาขี่คร่อมมันอยู่ เขาได้ตระหนักอยู่ตลอดเวลาว่าไม่มีทางใดที่จะลงจากหลังของมันนอกจากจะฆ่ามันเสีย” , น.442

กาโล
จันทรเลขา
บีเทน-พิกาศ มุขรชี
กัลกัตตา
เราล้วนต่างขี่หลังเสือของตนเอง เสือของใครก็ของผู้นั้น ทั้งหลายทั้งปวงคือใครจะลงมือฆ่ามันได้ด้วยตนเอง

“ชีวิตเป็นสิ่งที่อยู่ได้เพียงชั่วครู่ยามเสมือนหยาดน้ำค้างบนใบบัวฉะนั้น” ,น.228

อ่าน/2563 “He Who Rides a Tiger” “คนขี่เสือ” ผลงานของ Bhabani Bhattacharya ภวานี ภัฏฏจารย์ แปลโดย จิตร ภูมิศักดิ์ เป็นการกลับมาอ่านงานชิ้นนี้อีกครั้งในรอบหลายปี โดยในการอ่านคราวนี้เป็นการอ่านในมุมของการเป็นผู้อยู่ในอินเดียมามากกว่า 9 ปีซึ่ง ภวานี ภัฏฏจารย์ นำข้าพเจ้าขึ้นหลังเสือค่อย ๆ ขี่กลับไปในยุค พ.ศ. 2486 ของอินเดีย ณ เมืองกัลกัตตาในยุคสงครามโลกครั้งที่สองที่ผู้คนต่างต้องต่อสู้กับความอดอยากหิวโหย โดยเฉพาะคนชนชั้นล่างสุดของสังคม เหนืออื่นใดไปยิ่งกว่านั้นคือการยังคงต้องต่อสู้กับความขัดแย้ง การถูกเอารัดเอาเปรียบจากกรอบความคิดของสังคม วัฒนธรรม นั่นคือระบบชนชั้น วรรณะ ที่ดำรงอยู่มานานแสนนาน หากทว่าสิ่งสำคัญที่สุดลึกลงไปคือการต่อสู้ภายในจิตใจ ภายในความคิด ภายในจิตวิญญาณ ปัญญาของตนเองเพื่อไปสู่การหลุดพ้น ออกจากกรอบทั้งหมดในทุก ๆ สภาวะนั่นคือการได้การตระหนักรู้ในตนเองเพื่อการสู่อิสรภาพและความจริงของชีวิตคือการลงจากหลังเสือแห่งกิเลสและฆ่ามันด้วยมือของตนเอง

“ไม่มีอะไรที่จะจริงเหมือนความหลอกลวง! ยิ่งเราหลอกตัวเองมากขึ้นเท่าใด ทั้งต่อตนเองและต่อผู้อื่น เราก็ยิ่งจริงมากขึ้นเท่านั้น คำตอบที่เหลืออยู่นอกจากนั้นคือ ปีศาจที่จักต้องต่อสู้โดยใช้มีดของมันประหารมันนั่นแหละ!“

"ไอ้เรือนร่างของเราที่เห็นอยู่นี่ก็คือผงคลีดิน มันย่อมกลับคืนไปเป็นดินเป็นลมต่อไป แต่ร่างในกายนั้นไม่มีวันตาย เป็นอมตะเหมือนไฟหรือแสงสว่าง" ,น.88

ลองหาอ่านดูครับ 🙂 #อ่านอินเดีย #ReadingIndia #HeWhoRidesATiger #คนขี่เสือ #BhabaniBhattacharya #ภวานีภัฏฏจารย์ #จิตรภูมิศักดิ์ สำนักพิมพ์ #ไทยควอลิตี้บุ๊คส์ #อ่าน #อ่านไปเรื่อยๆ #อ่านไปฟังไป #IntoTheBook #อ่านอีก #หนังสือ #ReadAgain #อ่านอีกครั้ง #BooksBAR #AtTheReader #กลินท์แลนด์ #KlinLand #กลินท์และหนังสือ #KlinAndBooks #อ่านในใจ #อ่านเพลิน #ThaiReader #ณอ่านTheReaderTheKlinLibrary Official page: ณ อ่าน The Reader- The Klin

[Muggle Mat · Rating 5 out of 5]

เล่มแรกของปี! ซึ่งห่างหายไปจากการอ่านหนังสือนานมาก
รีวิวเลยว่า ดีมาก! เล่าเรื่องชนชั้นของอินเดียและอำนาจผ่านตัวละครได้น่าสนใจ มีโมเม้นต์นิยายน้ำเน่าแอบอยู่ด้วย เสียดายนิดหน่อยที่บทสรุปไม่ได้ฉีกละครคุณธรรม เป็นฟีลแบบทุกคนต้องกลับมายอมรับสิ่งที่ตัวเองเป็น…

[Parth Sarthi · Rating 5 out of 5]

This story is set in the time of famine in Calcutta, only few years before the independence of India. The story delivers a a great idea about our nation in those times, specially the plight of downtrodden and poor people. I am amazed to know that almost 70 years since then, our nation has not changed a lot. I can still imagine this novel alive in the very context of our present day society.

[Thanida · Rating 5 out of 5]

กาโล คือตัวแทนของคนส่วนใหญ่ในประเทศยากจน วรรณะในสมัยนี้ไม่ใช่แค่สายเลือด แต่ยังเป็นเม็ดเงินและชีวิตที่ไม่มีต้นทุนและไม่มีทางได้โงหัว ยังดีที่กาโลมีชุดความคิดที่ดี มี empathy ในจิตใจ และมีความเป็นคนสีเทาที่มีชีวิตจริง

[Shashank Singh · Rating 4 out of 5]

Harsh on the stereotypes our society breeds, set in the times of the Bengal plague.

[w. · Rating 5 out of 5]

ชอบมากๆ เค้าพูดเรื่องการต่อสู้ ถีบตัวเองให้หลุดพ้นจากระบบชนชั้นวรรณะของอินเดียได้ถึงแก่น ดีจริงๆ ดีใจที่ได้อ่าน เมสเสจที่เค้าใส่ไว้มันไม่เก่าเลย ถึงแม้เวลาจะผ่านมานานมากแล้วก็ตาม

[Usanisa · Rating 4 out of 5]

"มันชกเราตรงที่เจ็บที่สุด เราต้องชกมันกลับ"

กาโล ช่างตีเหล็กในหมู่บ้านชรานา หมู่บ้านเล็กๆ ในอินเดีย เขาอยู่ในวรรณะกามาร์ (กรรมกร) ผู้มีความภาคภูมิใจในฝีือการตีเหล็กของตน และเชื่อมั่นว่าการทำงานอย่างหนักและซื่อสัตย์สุจริตจะนำพามาซึ่งความสุขในชีวิต กาโล มีเพียงลูกสาว "จันทรเลขา" เป็นแก้วตาดวงใจเดียวด้วยภรรยาเสียชีวิตหลังคลอด เขาจึงทุ่มเทแรงกายส่งเสียในจันทรเลขาได้เข้าโรงเรียนอย่างที่ไม่เคยมีลูกกามาร์คนไหนทำกัน ชีวิตของกาโลนั้นเรียบง่ายและหวังเพียงการได้ดำรงชีวิตอย่างมีพอกิน แต่แล้วสงครามและความอดอยากก็เริ่มคุกคามชีวิตของกาโล ความอดอยากพาให้คนผละหนีจากหมู่บ้านชนบทเข้าเมือง กาโลเองก็เช่นกันเขาคิดว่าเมืองใหญ่คงจะมีช่องทางให้เขาทำมาหากินเพื่อจะเก็บหอมรอมริบและกลับมายืน���ยัดได้อีกครั้ง กาโลจึงทำอย่างที่คนยากจนทำ คือลอบขึ้นรถไฟเข้ากัลกัตตา แต่ยังไม่ทันไปถึง ด้วยความหิวที่สะสมเขาได้กระทำการขโมยกล้วยทีถูกวางทิ้งไว้ในห้องโดยสารชั้นหนึ่ง และแล้วกาโล ช่างตีเหล็กก็ถูกโชคชะตาเหวี่ยงไปสู่สถานะ "คนคุก" ในคุกเขาได้เปิดหูเปิดตาว่าที่นั่นไม่ได้มีแค่ อาชญากร แต่คนหลายคนในนั้นถูกโยนเข้าไปด้วยความอดอยากที่บีบบังคับ นอกจากนี้ยังมีเพื่อนร่วมคุกอีกประเภท คือคนที่ไม่ยอมรับอำนาจที่กดขี่ของพวกชนชั้นนำ กาโล ออกจากคุกมาถึงกัลกัตตาสิ้นเนื้อประดาตัว กาโล ทำงานเลี้ยงปากท้องตนจากคนเก็บศพ ไปสู่คนคุมซ่อง เมื่อโชคชะตาผลักให้เขาจนมุมจนสุดทาง กาโล จึงคิดจะผลิกโผโชคชะตาของตัวเองด้วยการอุปโลกน์ตนเองไปอยู่จุดที่สูงที่สุดของสังคมอินเดีย "วรรณะพราหมณ์"

นิยายเล่มนี้วางพื้นหลังในยุคที่อินเดียยังเป็นอาณานิคมของอังกฤษ ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ประชาชนส่วนใหญ่ตกอยู่ในภาวะยากไร้ โครงสร้างสังคมของอินเดียที่ยังคงยดมั่นในชนชั้นวรรณะยิ่งกดทับให้สภาวะการณ์ยำแย่ลงไป ผู้เขียนบรรยายถึงสภาพความยากไร้ของทั้งคนในชนบทและในเมืองใหญ่อย่างกัลกัตตาในช่วงนั้นอย่างสมจริง การเล่าเรื่องในนิยายเล่มนี้เป็นการเล่าที่มาที่ไปอย่างตรงไปตรงมา แฝงด้วยอารมณ์ความรู้สึกของตัวละครในเรื่องที่หมุนเวียนเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ ตัวละครที่ปรากฎขึ้นในเรื่องล้วนเป็นภาพแทนของคนในสังคมอินเดียที่แตกต่างออกไป

กาโล - ตัวเอกเป็นคนวรรณะต่ำ เขายึดถือความซื่อสัตย์สุจริต แม้จะไม่ได้ร่ำเรียนแต่กาโลเองก็มีความรักในการซึมซับสิ่งใหม่ๆ ความยึดถือของเขาได้แปรเปลี่ยนไปเมื่อความอดอยากผลักดันให้เขาออกจากหมู่บ้านอันเปรียบเสมือนกรอบความเชื่อเดิมที่ขังความคิดของเขา เมื่อกาโลเข้าคุก เขาก็ได้แปรเปลี่ยนความคิดไปจากเดิมเขามองว่าคนที่ติดคุกล้วนแต่เป็นคนทำร้ายแรงผิดเลวทราม แต่เปล่าเลยในคุกเขาได้รับรู้ว่า คนที่มีการศึกษาอย่างเพื่อร่วมคุก บ.10 ก็ต้องเข้าคุกเพราะปลุกะดมคนให้ประท้วงเพราะถูกกระทำอย่างอยุติธรรม แม้ภายหลังที่กาโล เปลี่ยนตนเองเป็นพราหมณ์แต่ลึกๆ แล้วความคิดอย่างเก่าก็ยังคอยวนเวียนอยู่ในมโนสำนึกของเขา

จันทรเลขา - ลูกสาวของกาโล จันทรเลขาแม้จะเกิดมาเป็นลูกสาวกามาร์ แต่พ่อของเธอพยายามผลักดันให้เธอร้ำเรียนหนังสือ ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องแปลกสำหรับชนชั้นและเพศของเธอ อย่างไรก็ดีจันทรเลขามีความรักในการเรียน ความเก่งกาจของเธอนำมาพาภาคภูมิใจมาสู่กาโล เมื่อเธอได้รับรางวัลชนะเลิศในการปะกวดเรียงความระดับประเทศ แม้จะได้รับชื่อเสียงจากการลงหนังสือพิมพ์ แต่ก็ยังไม่วายที่จะถูกข่อนแคะว่า "ทำตนเกินศักดิ์" ต่อมาเมื่อเธอถูกลวงมากัลกัตตาและได้พบกาโลอีกครั้งเธอได้กลายตนเป็นนางพราหมณ์สูงศักดิ์ แต่ความสูงศักดิ์ก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกเป็นสุข จันทรเลขาเศร้าหมองตลอดเวลาด้วยความอึดอัดในการโกหกของพ่อ ผสมผสานกับประสบการณ์เลวร้ายในอดีต แต่ก็เป็นเธอนั่นเองที่เป็นสามัญสำนึกสุดท้ายที่คอยดึงให้กาโลไม่ถลำลึกไปมากกว่าเดิม

บ.10 (บีเท็น) - ชายหนุ่มผู้เป็นเพื่อนร่วมคุกของกาโล ซึ่งเป็นภาพแทนของคนรุ่นใหม่ที่กล้าปลดแอกตนเองจากพันธะของวรรณะ และความเชื่อเก่าแก่ ตลอดเวลา บ.10 แสดงออกเสมอว่าไม่เชื่อถือในเทพเจ้าฮินดู เขาแสดงออกทั้งการกระทำและคำพูดเสมอว่า คนทุกคนล้วนเท่าเทียม บ.10 เป็นตัวแทนของนักปฏิวัติรุ่นแรกในสังคมอินเดียที่มองเห็นความเลวร้ายของชนชั้นนำ

นิยายเล่มนี้แม้จะเขียนมานานกว่าเจ็ดสิบปีแล้ว แต่ผู้อ่านยังสามารถเห็นได้ว่าสภาพการณ์ในหนังสือเล่มนี้ยังคงปรากฏโดยทั่วไปในทุกประเทศ คนจนและความอดอยากยากไร้เป็นของคู่กัน ส่วนชนชั้นนำผู้มีอำนาจล้วนแล้วแต่ฉกฉวยเอาผลประโยชน์อย่างไม่รู้จักจบจักสิ้น สังคมเช่นนี้เองที่ผลักให้คนต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้มีีวิตที่ดีกว่า แม้จะเป็นการเล่นอุปโลกน์ก็ตาม กาโล ไม่ใช่แค่ตัวละครสมมติในนิยาย หากคิดให้ดีๆ เราอาจจะเห็นกาโลในประเทศไทยที่ยังคง "ขี่หลังเสือ" อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน และยังคงมีคนหลายร้อย พัน หมื่นที่ยินยอมพร้อมใจที่จะเชื่อถือคนเช่นนี้ นิยายเล่มนี้จึงถือว่าเป็นงานที่ยังอ่านได้ในทุกยุคทุกสมัยตราบเท่าที่ความเหลื่อมล้ำ ความยกจน อดอยากยังคงปรากฎอยู่บนโลก

[Athit Wu · Rating 4 out of 5]

This story was originally written by Bhavani Bhattacharya. Later, Chit Phumisak translated this into thai. At a first glance, it seemed like another story telling us about the social hierachy in indian society. Surprisingly, the allegory of riding a tiger was well demonstrated with the theme of beliefs, faith, and survival. Reading this not only makes me fascinated by Bhavani's though, but also make me indirectly understand Chit's thoughts concering politics his translation as well.

[Nuttawat Kalapat · Rating 4 out of 5]

Message ดีมากๆ
อ่านจบแล้วขนลุก

แต่อย่างว่าถ้าอ่านนิยายอินเดียที่เน้นเรื่องสังคมศาสนาวรรณนะ เพศ
มาบ้างก็จะรู้สึกซ้ำหน่อยๆ

เพราะประเทศนี้เรื่องจริงมันแทบไม่ต่างจากนิยายสักเท่าไร

[Sarah Din · Rating 4 out of 5]

Read it for uni.

[Fabian Morcov · Rating 3 out of 5]

lots of cool ideas - wish he showed more than he told

[Rohit Anand]

GUD BOOK

[Ajay Kumar]

bhabani bhattacharya he who rides a tiger