Er ligt een lijk op de dijk, dat sporen draagt van een hard voorwerp en is aangevreten door vogels. Wat is hier in godsnaam aan de hand? Wel is duidelijk dat het slachtoffer, een onopvallende zestiger, op een criminele wijze werd omgebracht. De Moordbrigade van Gent, onder leiding van commissaris Ubertrut, en met de inspecteurs Zeik, El Bazaz, Compas en Broekgat, buigt zich over de kwestie. Ze vragen zich niet alleen af wie de moordenaar is, maar ook wat de beste methode is om die vuige misdadiger te vatten. Hierbij rijst het probleem: wat is de semantische betekenis van het begrip dijk? Nog een probleem: wat is de rol van het fenomeen homoseksualiteit? En niet het minste probleem: zullen de inspecteurs en hun baas het aankunnen om de aap uit de mouw te lokken?
Herman Brusselmans is een Vlaamse schrijver, dichter en columnist. Hij debuteerde in de jaren tachtig en groeide uit tot een van de meest productieve en herkenbare stemmen in de Nederlandstalige literatuur. Brusselmans schrijft romans, verhalen, poëzie en columns, waarin autobiografische elementen, satire en maatschappijkritiek regelmatig samenkomen. Hij schuwt controverse niet en was meermaals onderwerp van publieke discussies en rechtszaken, wat zijn imago als polemisch auteur versterkte. Tegelijkertijd wordt hij geprezen om zijn taalgevoel, timing en vermogen om banaliteit en existentiële vervreemding te combineren. Hij geldt als een eigenzinnige, invloedrijke figuur binnen de Vlaamse literatuur, die bewust buiten het literaire establishment opereert.
Citaat : ‘Als deze koffie denkt dat hij koffie is, dat hij dan maar wat anders denkt. Doch ter zake. Een moord hebben we voorlopig niet, Broekgat, dus een onderzoek ernaar evenmin. Het loopt de spuigaten uit met dat gebrek aan moord. Waar moet het eindigen? Vroeger ja, toen had je nog moordenaars van stavast, tegenwoordig zijn ze met z’n allen lulletjes van rozenwater, zoals de uitdrukking luidt.’ Review : Sinds enige jaren schrijft hij literaire thrillers over inspecteur Zeik. In 2014 verscheen deel 1: ‘Zeik’, gevolgd door ‘Zeik en de moord op de poetsvrouw van Hugo Claus’ (2015) en nu is er dus Zeik en het lijk op de dijk. De Moordbrigade van Gent, onder leiding van commissaris Übertrut, en met de inspecteurs Zeik, El Bazaz, Compas en Broekgat, buigt zich over een moordzaak. Ze vragen zich niet alleen af wie de moordenaar is, maar ook wat de beste methode is om de misdadiger te vatten waar ook nog de Gentse homoscene bij betrokken is. Echte thriller kan je deze 'zeikserie' moeilijk noemen, nee het is eerder een persiflage op het genre gekruid met de gekende Brusselmansaccenten.
Vermakelijk slot (wellicht?) in de Zeik-trilogie, waarbij vooral de uitwisselingen tussen inspecteur Broekgat en z'n ouders hilarisch zijn. Het moordmysterie zelf is nogal vergezocht en langdradig zelfs, maar dient uiteraard slechts als kapstok voor de vreemde personages in absurde situaties. Brusselmans' literaire thrillers kunnen niet tippen aan zijn pseudobiografische werken.
Leuk boek als je van vrouwonvriendelijke, homofobe en racistische teksten houdt. Dit uiterst magere verhaal betekent voor mij: nooit meer iets van deze 'schrijver' lezen.
Een handelaar in muurbloemen is vermoord en zijn lijk is aangetroffen op het dak van café De Dijk. Inspecteur Zeik en zijn team lossen ook deze moord weer vakkundig op. Brusselmans heeft voor dit verhaal iets meer woorden nodig op zijn bekende absurdistische manier. Dit deel liet me iets minder vaak luidop lachen dan de vorige twee, maar dat kan ook komen doordat ik de drie delen van deze serie achter elkaar las en de verveling begon toe te slaan. Ik weet het nu wel weer een poosje. Toch is de serie als parodie op de vele 'literaire thrillers' zeker geslaagd in mijn ogen.