Ία-Ία Κθούλου φτανγκν! Ανείπωτοι τρόμοι ξεπηδούν από χαμένες σελίδες σε ανίερες τελετές, άνθρωποι και βδελύγματα ξυπνούν τους Μεγάλους Παλαιούς, από μεγάλα σκοτάδια, σκοτεινές κρύπτες και χθόνιους ναούς, τρόμοι που ξυπνούν στην απεραντοσύνη της θάλασσας που τόσο μεγάλη σημασία έχει στο έργο του Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ, έως τα πέρατα του διαστήματος και τη δική μας Θεσσαλονίκη.
Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας περιέχει δεκαέξι ιστορίες από ισάριθμους συγγραφείς, φόρο τιμής στον μεγάλο λογοτέχνη, επηρεασμένες από το έργο του, αλλά τη μυθολογία που αυτό μετέπειτα πυροδότησε, από τους δεκάδες συνεχιστές του.
Απολαύστε υπεύθυνα και μην ξεχνάτε:
Στον οίκο του στη Ρ’λυε, νεκρός ο Κθούλου περιμένει κι ονειρεύεται…
To βιβλίο σαφώς και κοιτάζει στα ίσια ξένες ανθολογίες με ιστορίες Mythos και έχει μέσα αρκετό υλικό για να κρατήσει χαρούμενους τους οπαδούς του Lovecraft. Υπάρχουν δύο συνέχειες γνωστών ιστοριών, μία πυρετική συνέχεια της The Case of Charles Dexter Ward από τη Φράνση Παπουτσάκη και μία λυρική συνέχεια της Μουσικής του Έριχ Ζαν από την Κιάρα Καλουντζή , η ιστορία του Χρήστος Κεσκίνης που είναι βγαλμένη από το καλούπι των Mythos ιστοριών του Robert E Howard, ενώ τις εντυπώσεις τις έκλεψαν η γοτθική ιστορία της Ματίνα Μαντά και η τραγική μεταποκαλυπτική ιστορία του Έρικ Σμυρναίος. Αλλά (και θα πείτε ότι γκρινιάζω και ότι αλληλοαναιρούμαι) 4 ιστορίες που ακολουθούν το αρχετυπικό: ο πρωταγωνιστής πάει σε άλλον έναν κλώνο του Ίνσμουθ και άλλες 2-3 που επιδερμική σχέση έχουν μονο με το Mythos (κι ας είναι καλές) με εμποδίζουν να βάλω το τέταρτο αστεράκι.
Μάλλον υπερβάλω, αλλά τα τρία αστέρια θα ήταν αδικία.
Αν εξαιρέσεις δύο ή τρία που πραγματικά δεν διαβάζονται, τα υπόλοιπα έχουν από λίγο έως πολύ αξιοπρεπές επίπεδο, για το θέμα που πραγματεύονται. Μου έκανε τρομερή εντύπωση η βελτίωση στη γραφή της Ματίνας Μαντά κι η δραματική χρήση της παγκόσμιας κατάστασης από τον Θεόδωρο Καραδιαμάντη