What do you think?
Rate this book
30 is een schoon getal
Net niet. Net geen relatie, net geen baan, net geen ideale maat, helemaal geen gelukkig leven. Charlie wordt dertig en is er klaar mee.
Een boek over balanceren op het randje, jezelf verliezen en terug vinden, vergeven en vergeven worden en over hoe de liefde uiteindelijk altijd de redding is.
Een boek over balanceren op het randje, jezelf verliezen en terug vinden, vergeven en vergeven worden en over hoe de liefde uiteindelijk altijd de redding is.
192 pages, Paperback
First published May 8, 2016
28 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
February 6, 2017
Wooow! Eindelijk uit. Voor een boekje van nog geen 200 pagina's ging het tergend traag vooruit. Het hoofdpersonage was een zaag, de humor was verschrikkelijk en het verhaal trok op weinig. Er waren momenten dat ik me afvroeg of dit boek was geschreven voor een dertienjarige puber, want het kon bijna niet anders. Die manier van denken, die manier van zelfingenomenheid, dat is echt iets wat je enkel bij pubers ziet.
Daarnaast was het zo'n boek waar je helemaal de schrijver in ziet. Bij een goed boek vergeet je de schrijver en ga je er helemaal in op. De personages worden je vrienden en je leeft met hen mee. Ze zijn mensen van vlees en bloed. Je kent hen. Hier was de auteur zo hard aan het proberen om grappig te zijn, zo hard aan het proberen dramatisch te zijn en zo hard Helen Fielding of Jojo Moyes aan het proberen te zijn, dat het gewoon een marteling werd om te lezen.
Ik was van plan het één ster te geven, hoewel ik dat meestal hou voor boeken die ik niet uitlees. En toen kwamen die laatste vijftien pagina's. Of twintig. En die waren goed. Die waren helemaal anders dan de voorgaande honderdtachtig pagina's. Eindelijk ondernam het hoofdpersonage iets. Eindelijk nam ze de touwtjes in handen. Eindelijk ging ze verder met haar leven. Eindelijk begon haar humor een beetje op iets te trekken. En puur op basis van die vijftien à twintig laatste pagina's, heb ik het twee sterren gegeven.
Dus als je van plan bent het boek ooit te lezen, skip gewoon meteen naar pagina... bwaah... 170 ongeveer.
Daarnaast was het zo'n boek waar je helemaal de schrijver in ziet. Bij een goed boek vergeet je de schrijver en ga je er helemaal in op. De personages worden je vrienden en je leeft met hen mee. Ze zijn mensen van vlees en bloed. Je kent hen. Hier was de auteur zo hard aan het proberen om grappig te zijn, zo hard aan het proberen dramatisch te zijn en zo hard Helen Fielding of Jojo Moyes aan het proberen te zijn, dat het gewoon een marteling werd om te lezen.
Ik was van plan het één ster te geven, hoewel ik dat meestal hou voor boeken die ik niet uitlees. En toen kwamen die laatste vijftien pagina's. Of twintig. En die waren goed. Die waren helemaal anders dan de voorgaande honderdtachtig pagina's. Eindelijk ondernam het hoofdpersonage iets. Eindelijk nam ze de touwtjes in handen. Eindelijk ging ze verder met haar leven. Eindelijk begon haar humor een beetje op iets te trekken. En puur op basis van die vijftien à twintig laatste pagina's, heb ik het twee sterren gegeven.
Dus als je van plan bent het boek ooit te lezen, skip gewoon meteen naar pagina... bwaah... 170 ongeveer.
September 7, 2017
Ik had 'Voor Claire' al gelezen en vond dat wel leuk en aangenaam geschreven dus ik was benieuwd naar andere boeken van Frauke Joossen.
Dubbele gevoelens tijdens en na het lezen van dit boek. Ik ergerde me namelijk ontzettend hard aan alle gedachten die van de hak op de tak sprongen en uiteindelijk niets te maken hadden met het verhaal, waardoor ik er mij nog meer aan stoorde. Maar een groot stuk van het verhaal was wel pijnlijk herkenbaar voor mij. De laatste hoofdstukken zelfs zo pijnlijk dat ik niet kon stoppen met wenen tijdens het lezen. Soms was ik ook wel boos op de hoofdpersoon Charlie omdat ze zich zo naïef gedraagt maar tegelijk had ik ook medelijden met haar en herkende ik mezelf erin.
Mijn papa is overleden toen ik net geen 30 jaar was (1,5 jaar geleden) en nu ben ik werkloos dus het is een ietwat andere volgorde dan in het boek maar toch eigenlijk min of meer hetzelfde verhaal. Ik kon dan ook moeilijk stoppen met mooie en vooral herkenbare quotes aan te duiden.
Dubbele gevoelens tijdens en na het lezen van dit boek. Ik ergerde me namelijk ontzettend hard aan alle gedachten die van de hak op de tak sprongen en uiteindelijk niets te maken hadden met het verhaal, waardoor ik er mij nog meer aan stoorde. Maar een groot stuk van het verhaal was wel pijnlijk herkenbaar voor mij. De laatste hoofdstukken zelfs zo pijnlijk dat ik niet kon stoppen met wenen tijdens het lezen. Soms was ik ook wel boos op de hoofdpersoon Charlie omdat ze zich zo naïef gedraagt maar tegelijk had ik ook medelijden met haar en herkende ik mezelf erin.
Mijn papa is overleden toen ik net geen 30 jaar was (1,5 jaar geleden) en nu ben ik werkloos dus het is een ietwat andere volgorde dan in het boek maar toch eigenlijk min of meer hetzelfde verhaal. Ik kon dan ook moeilijk stoppen met mooie en vooral herkenbare quotes aan te duiden.
Read
August 19, 2016'30 is een schoon getal' is een boek die je verrast. Het boek heeft een aparte schrijfstijl, dit was voor mij in het begin een beetje wennen. Maar dit ging vlot. Eens je in het boek begint, wil je niet meer stoppen. De wending naar het einde toe, had ik niet zien aankomen, verrassend. Het boek is eerlijk maar tegelijk ook wel grappig geschreven. Het deed me op bepaalde momenten toch nadenken over het leven/mijn leven.
December 19, 2022
Zie je ik zou schrijver kunnen zijn. Ik gebruik woorden als irrelevant. En kutgemijmer. Da's dichterlijke vrijheid. Ik heb het allemaal, het moet alleen nog ontdekt worden, da's alles. Ik heb een ongelooflijk verlicht moment. Ik ben bijna dertig.
Review :
Frauke Joossen is twintig jaar journaliste voor o.a. Flair (waar ze een tijdlang Hoofd Human Interest was), Libelle en Marie Claire.
En ze publiceerde ook non-fictiewerken zoals het prachtige Voor Claire (2012) en Mijn Tweede Adem (2013).
30 is een schoon getal is haar eerste roman.
roman. Het hoofdpersonage Charlie gaat dertig worden. Met nog dertig dagen te gaan voor het zover is maakt ze een balans van haar leven op en die is absoluut niet rooskleurig. Ze heeft haar baan verloren, heeft geen relatie, geen vrienden, met haar moeder en haar zus heeft ze nauwelijks contact, en haar vader is uit het leven gestapt, wat haar trouwens een flink trauma opleverde ook al geeft ze dat zelf niet graag toe. Ze moet een andere woonst zoeken, een nieuwe baan vinden, vijftien kilo vermageren, de liefde van haar leven ontmoeten, en ze wil een boek schrijven. Ze heeft het allemaal keurig op een lijstje gezet, en geeft zichzelf nog dertig dagen de kans, af en toe ondersteund door chocola, om het allemaal ingevuld te krijgen, zoniet stopt ze er mee, en trekt ze er de stekker uit, alleen is het haar nog niet helemaal duidelijk hoe ze dat juist gaat aanpakken. Charlie heeft een vrij traag handeltempo, het denktempo ligt iets hoger en met haar fantasie kan ze zelfs alle olympische records verbreken alhoewel dat ook geen daadwerkelijk resultaat oplevert, buiten een paar vage denkpistes over boeken met een mogelijke bestsellerkans.
Ook al is de jongedame financieel niet bijster goed beslagen toch blijkt er wel altijd geld voorhanden te zijn om chocalade aan te schaffen, als troost omdat de man uit haar leven zich ook niet direct aan dient.
Ze houdt een soort dagboek bij om alles op papier te vereeuwigen.
Halverwege deze dertig dagen komt ze plots tot het heldere besef dat ze maar beter naar het einde kan toeleven. Om alles zo wat deftig voor te bereiden gaat ze naar een drogist om te bekijken welke eventuele accessoires ze zich eventueel zou kunnen aanschaffen, van touw tot gif, om tenminste dat deftig te laten verlopen. Door de deur van de drogisterij te openen, opent ze echter ook een aantal mogelijkheden die zij en haar lezers echt niet voor mogelijk gehouden hadden.
30 is een schoon getal is een heel bijzonder boek dat je doet gieren, nadenken en ook huiveren van herkenning. Frauke Joossen geeft haar personage Charlie het charisma van een loser, die alle tegenslagen die het leven voor haar in petto heeft van zich af tracht te schudden met een flinke dosis sarcasme en zelfspot, om uiteindelijk te beseffen dat ze niet alleen op de aardbol leeft.
30 is een schoon getal, is een uiterst boeiend en knap geschreven eigentijdse roman, die heel mooi en ook wel eigenzinnig gestroomlijnd is maar waarvan de ontknoping je wel een opdoffer à la Grunberg verkoopt!
Review :
Frauke Joossen is twintig jaar journaliste voor o.a. Flair (waar ze een tijdlang Hoofd Human Interest was), Libelle en Marie Claire.
En ze publiceerde ook non-fictiewerken zoals het prachtige Voor Claire (2012) en Mijn Tweede Adem (2013).
30 is een schoon getal is haar eerste roman.
roman. Het hoofdpersonage Charlie gaat dertig worden. Met nog dertig dagen te gaan voor het zover is maakt ze een balans van haar leven op en die is absoluut niet rooskleurig. Ze heeft haar baan verloren, heeft geen relatie, geen vrienden, met haar moeder en haar zus heeft ze nauwelijks contact, en haar vader is uit het leven gestapt, wat haar trouwens een flink trauma opleverde ook al geeft ze dat zelf niet graag toe. Ze moet een andere woonst zoeken, een nieuwe baan vinden, vijftien kilo vermageren, de liefde van haar leven ontmoeten, en ze wil een boek schrijven. Ze heeft het allemaal keurig op een lijstje gezet, en geeft zichzelf nog dertig dagen de kans, af en toe ondersteund door chocola, om het allemaal ingevuld te krijgen, zoniet stopt ze er mee, en trekt ze er de stekker uit, alleen is het haar nog niet helemaal duidelijk hoe ze dat juist gaat aanpakken. Charlie heeft een vrij traag handeltempo, het denktempo ligt iets hoger en met haar fantasie kan ze zelfs alle olympische records verbreken alhoewel dat ook geen daadwerkelijk resultaat oplevert, buiten een paar vage denkpistes over boeken met een mogelijke bestsellerkans.
Ook al is de jongedame financieel niet bijster goed beslagen toch blijkt er wel altijd geld voorhanden te zijn om chocalade aan te schaffen, als troost omdat de man uit haar leven zich ook niet direct aan dient.
Ze houdt een soort dagboek bij om alles op papier te vereeuwigen.
Halverwege deze dertig dagen komt ze plots tot het heldere besef dat ze maar beter naar het einde kan toeleven. Om alles zo wat deftig voor te bereiden gaat ze naar een drogist om te bekijken welke eventuele accessoires ze zich eventueel zou kunnen aanschaffen, van touw tot gif, om tenminste dat deftig te laten verlopen. Door de deur van de drogisterij te openen, opent ze echter ook een aantal mogelijkheden die zij en haar lezers echt niet voor mogelijk gehouden hadden.
30 is een schoon getal is een heel bijzonder boek dat je doet gieren, nadenken en ook huiveren van herkenning. Frauke Joossen geeft haar personage Charlie het charisma van een loser, die alle tegenslagen die het leven voor haar in petto heeft van zich af tracht te schudden met een flinke dosis sarcasme en zelfspot, om uiteindelijk te beseffen dat ze niet alleen op de aardbol leeft.
30 is een schoon getal, is een uiterst boeiend en knap geschreven eigentijdse roman, die heel mooi en ook wel eigenzinnig gestroomlijnd is maar waarvan de ontknoping je wel een opdoffer à la Grunberg verkoopt!
April 11, 2021
Charlie wordt op een ochtend wakker en beseft dat ze bijna 30 wordt. Omdat ze van zichzelf vindt dat haar leven tot nu toe een mislukking is (geen job, geen vrienden, geen partner, geen auto en bijna geen appartement meer), beslist ze om voor zichzelf een deadline te stellen waarbinnen ze het een en ander voor elkaar moet krijgen.
.
Hoewel het een dun boek is (nog geen 200 blz), was het niet evident om hem uit te lezen. Ik vond de vertelstijl veel te dramatisch en zeurderig. Bovendien werd er zó hard geprobeerd om grappig te zijn dat het niet meer grappig was, maar dat het me begon te ergeren.
Ik vind het een gemiste kans, want de schrijfstijl vond ik best goed en het einde verraste me toch eerder in de positieve zin.
.
De titel heeft me getriggerd om het boek uit het rek te nemen in de bib. Omdat ik zelf net 30 geworden ben, vond ik het een toepasselijke titel, maar daar bleef het jammer genoeg bij.
.
Hoewel het een dun boek is (nog geen 200 blz), was het niet evident om hem uit te lezen. Ik vond de vertelstijl veel te dramatisch en zeurderig. Bovendien werd er zó hard geprobeerd om grappig te zijn dat het niet meer grappig was, maar dat het me begon te ergeren.
Ik vind het een gemiste kans, want de schrijfstijl vond ik best goed en het einde verraste me toch eerder in de positieve zin.
.
De titel heeft me getriggerd om het boek uit het rek te nemen in de bib. Omdat ik zelf net 30 geworden ben, vond ik het een toepasselijke titel, maar daar bleef het jammer genoeg bij.
April 1, 2020
Lastig te reviewen. Niet per se slecht, je zit in het hoofd van de hoofdpersoon en ik kon ook wel met haar sympathiseren en in het verhaal me gaan, maar het is toch ook niet zo goed dat ik het anderen zou aanraden...
November 4, 2018
Eindeloze klaagzang over hoe lastig het leven wel nie is. Niet mijn ding..
October 11, 2023
Het is in een leuke stijl geschreven, met leuke humor. Het einde is wel mooi, maar voor de rest zit er niet echt een verhaal in...
July 23, 2020
Het duurde 50 pagina's voor ik in het verhaal zat. Heel wat clichés maar dat maakt dat het ontspannend leest.
September 13, 2016
Grappig, herkenbaar en serieus verrassend. Af en toe zelfs een beetje droevig.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews