Κόκκινες ουλές

by Μαίρη Μικέ

Οι δεκαεπτά μικρές καθημερινές ιστορίες της συλλογής, καθώς διασταυρώνονται με τη μεγάλη επίσημη Ιστορία, εστιάζουν στo πάσχον σώμα κι επιμένουν στην κοινωνική σήμανσή του μέσα από διαδικασίες χειραγώγησης, επιτήρησης, τιμωρίας, πένθους και βίας. Παρουσιάζονται σώματα εγκλωβισμένα και πειθήνια που λυγίζουν εύκολα για να ανταποκριθούν σε θεατές κι αθέατες τεχνολογίες της εξουσίας, αλλά και άλλα που αντιστέκονται για να υπονομεύσουν ή/και να ανατρέψουν τις συνθήκες της ζωής τους. Σε κάθε περίπτωση τα σώματα σημαδεύονται. Άλλωστε ο γενικός τίτλος Κόκκινες ουλές υπογραμμίζει το σημάδι αυτής ακριβώς της βαθιάς σωματικής πληγής που ακόμα αιμορραγεί.

Αν και κατά κανόνα αποφεύγονται ακριβείς χρονικοί και χωρικοί προσδιορισμοί, μπορεί κανείς με πλοηγό έστω αυτά τα λίγα ακριβοθώρητα σήματα να σταθμεύσει σε στιγμές των εμφυλιακών και μετεμφυλιακών χρόνων, της δικτατορίας και να οδηγηθεί με ποικίλους τρόπους (για παράδειγμα με επανεγγραφές μυθολογικών και βιβλικών επεισοδίων) ώς τα κρίσιμα σημερινά.

136 pages, Paperback

Published October 1, 2015

About the author

Η Μαίρη Μικέ είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1958. Σπούδασε νεοελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Έχει εκδώσει τα βιβλία "Λογοτεχνικά πρόσωπα της Καβάλας", εκδ. Εντευκτηρίου, Θεσσαλονίκη 1990· "Η Βάρδια του Νίκου Καββαδία. Εικονο-γραφήσεις και μεταμορφώσεις", Άγρα, Αθήνα 1994· "Μέλπω Αξιώτη. Κριτικές περιπλανήσεις", Κέδρος, Αθήνα 1996· "Μέλπω Αξιώτη, Ποιήματα" (φιλολ. επιμ.), Κέδρος, Αθήνα 2001· "Μεταμφιέσεις στη νεοελληνική πεζογραφία (19ος-20ός αιώνας)", Κέδρος, Αθήνα 2001 κ.ά. Μελέτες, άρθρα και δοκίμια της έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά, συλλογικούς τόμους και πρακτικά συνεδρίων.

Reviews

[philosophie · Rating 4 out of 5]

Πώς τα φάρμακα της γραφής μπορούν την ταχύτητα της λήθης να ανακόψουν, πώς μπορούν να ενισχύσουν τις ρίζες της μνήμης για να φυτρώσουν άνθη να ράνουν τις πεφιλημένες κεκοιμημένες!

Πρωταγωνιστικό ρόλο κατέχει το φυλετικά προσδιορισμένο υποκείμενο, η γυναίκα, η ενδελεχώς ψυχογραφημένη, η καταστατικά θυματοποιημένη, εκείνη που αντιλαμβάνεται το νοσηρό του κοινωνικού της ρόλου κι εντούτοις αδυνατεί να αντισταθεί, να το αποβάλλει. Η αφήγηση, εμφατικά ονειρική, νομιμοποιεί το παράλογο και μεταπηδά από τα συμφραζόμενα του ελληνικού εμφυλίου πολέμου στις μετεμφυλιακές καταστάσεις και σε βιβλικές περιόδους· όλα τα χρονικά επίπεδα άλλοτε υπονοούνται κι άλλοτε μαρτυρούνται και συγκλίνουν ως προς το βίωμα των ανάποδων χρόνων, των ματαιωμένων ελπίδων, των καθημερινών "ηρώων" οι οποίοι ζουν στο περιθώριο της μεγάλης Ιστορίας. Πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων στον απόηχο πάντοτε ενός μεγάλου γεγονότος με λυδία λίθο τη μνήμη, το αίσθημα της διάψευσης των υποσχέσεων του παρελθόντος και τη φυσικοποίηση της υποταγής.

Όνειρα βουτηγμένα στις λασπερές λακκούβες, ρημαγμένες επιθυμίες, αισθήσεις ξεχασμένες.

[Vasileios · Rating 5 out of 5]

https://www.vintagestories.gr/kokkine...

Οι Κόκκινες ουλές (εκδόσεις Ίκαρος, 2015), μπορεί να είναι το πρώτο βιβλίο μυθοπλασίας της Μαίρης Μικέ, δεν είναι όμως το πρώτο που γράφει. Έχουν εκδοθεί πολλά βιβλία της με θέμα την πεζογραφία και την κριτική, ενώ έχει προλογίσει και μεταγενέστερες εκδόσεις των βιβλίων του Καραγάτση, όπως η Μεγάλη Χίμαιρα (εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας).

Τι έχουν να μας πουν οι Κόκκινες ουλές, η πρόσφατη συλλογή διηγημάτων της Μαίρης Μικέ; Σε αυτή, περιλαμβάνονται δεκαεπτά ιστορίες στις οποίες πρωταγωνιστούν γυναίκες που «παλεύουν» με το καθημερινό τους τραύμα, την προσπάθειά τους να αντεπεξέλθουν σε έναν κόσμο που δεν είναι φτιαγμένος για αυτές.

Στην κοινωνία του βιβλίου, όπου κάλλιστα παραλληλίζεται με τη σημερινή εποχή, οι γυναίκες έχουν χειραγωγηθεί και υποστεί βία· δεν έχουν άλλη επιλογή από το να αποδεχθούν το τραύμα τους και να συνεχίσουν να προσπαθούν. Ανά πάσα στιγμή όμως η πληγή μπορεί να αιμορραγήσει, έτσι είναι τα προσωπικά τραύματα που κουβαλάει κάθε μία από τις ηρωίδες.

Ο αναγνώστης αυτών των μικρών ιστοριών θα βρεθεί μπροστά σε κείμενα με έντονο λυρισμό, λέξεις που προκαλούν ιδιαίτερο πόνο, και που προμηνύουν μια απαιτητική αλλά ουσιαστική ανάγνωση.

Συνέχεια > https://www.vintagestories.gr/kokkine...

[Sevi Salagianni · Rating 2 out of 5]

Τίποτα το ιδιαίτερο