เพชรพระอุมา เล่ม 28 ตอน จอมพราน

เพชรพระอุมา #28

by พนมเทียน

ตลอดเรือนร่างของอิสซาเบล มูร์ เปลือยเปล่าปราศจากอาภรณ์ใดแม้สักชิ้นเดียว ร่างนั้นยืนนิ่งอยู่กับที่ มือข้างหนึ่งยังถือบราเซียร์ค้างอยู่ เสื้อผ้าที่ถอดออกจากกายยังกองรวมอยู่กับพื้นข้างตัว อกชะเงื้อมราวภูเขาที่เคยซ่อนอยู่ในเสื้อคอวี กว้างลึก บัดนี้ กระจ่างตา แต่นั่น...หาใช่สิ่งที่ทําให้หัวใจเขาแทบจะหยุดเต้นไม่ อีกสิ่งหนึ่งต่างหาก ที่ทําให้ตัวของพรานใหญ่ ชาดิก มือกระชับปืนมั่น มันคือจงอาง! ลําตัวขนาดหน้าแข้งของผู้ชายร่างใหญ่ มัจจุราชร้าย ผู้ไม่มีตีนแห่งดงดิบ!

Genres: Novels, Fantasy

324 pages, Paperback

Published January 1, 2004

About the author

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (23 พฤศจิกายน 2474 - 21 เมษายน 2563) นักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าของนามปากกา พนมเทียน ผู้แต่ง เพชรพระอุมา

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ เกิดที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนวิเศษสุวรรณภูมิ กับนางสะอาด รัตนกุล เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เรื่อง “เห่าดง” ลงในสมุดอ่านกันเล่น เมื่อ พ.ศ. 2484 นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัยยังเป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความเกี่ยวกับอาวุธปืน ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารบางฉบับด้วย โดยใช้ชื่อจริง และนามปากกา "ก้อง สุรกานต์"

Reviews

[Clairdenoon]

"ดาริน วราฤทธิ์ ป่านนี้หล่อนจะทำอะไรอยู่ที่ไหนหนอ มะรืนนี้แล้วสินะที่จะถึงวันเกิดของหล่อน"

#เพชรพระอุมา เล่ม 28 ตอน จอมพราน
#พนมเทียน
(เหลืออีก20เล่ม!!)
บันทึกการอ่าน:ไฮไลต์เล่ม28 คร่าวๆตามความเข้าใจ
1.หลังจากยิงกระทิง จนได้เนื้อกระทิงเป็นอาหารสำหรับวันนี้...ก็เจอโขลงช้างบุก!

2.ยิงโขลงช้างไปราวๆ13เชือก ซากเกลื่อนกลาดระเนระนาดมาก รพินทร์บอกว่าซากช้างจะเริ่มเหม็นเมื่อ36ชั่วโมงไปแล้ว

3.เจอซากดึกดำบรรพ์เหมือนนักรบโบราณเป็นซากที่เหมือนกับเจอที่สุสานนิทรานคร และเหมือนตอนที่เจออิผีดิบมันตรัย รพินทร์บอกกับบุญคำและให้ปิดเป็นความลับไม่บอกนายจ้าง

4.เป็นคืนที่ฝนตกเฉอะแฉะ อากาศเย็น รพินทร์โลกเก่ากำเริบ นอนไข้จับสั่นและระหว่างที่นอนหลับหมดสติเพราะพิษไข้...ก็เกิดเรื่องราวโกลาหลมากมายยย

5.อิซากผีดึกดำบรรพ์นั้นมาปรากฎตัวและสะกดเบล ให้เดินตามแต่เชิดวุธและสแตนลีย์เห็นก่อนเลยตามดึงเบลทัน คริสก็ยิงซากนั้นแต่มันหนีไปได้ แถมยังมีโขลงช้างสันนิษฐานว่านำโดยช้างงาดำมาล้อมรอบบริเวณที่พัก และไอ้ซากผีนั้นหายไปกับโขลงช้างอลหม่านสุด

6.เหตุการณ์นี้ทำให้วงษ์กับม้วน ลูกหาบ2คน ตายแบบคอหักตาย

7.เล่มนี้มีแงซาย!!!วู้ววว จักราชคัมแบค!! ระหว่างที่รพินทร์สลบไสล แงซายก็เหมือนถอดจิตมาหา(ฮีบอกว่าเป็นศิษย์ท่านฤาษีโกณทัญญะเรื่องนี้จิ๊บๆ) แงซายมาคุยด้วยมากมายในฝัน ทั้งเล่าให้ฟังว่าตอนนี้ดารินทำอะไร (นอนไม่หลับกระสับกระส่ายเป็นห่วงรพินทร์ /นอนกอดรูปรพินทร์แนบอก/มีรูปรพินทร์ที่ตัดมาจากนิตยสาร/พี่ชายบอกว่าไม่ต้องคิดมากเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยโทรหา)

8.ในห้วงภวังค์รพินทร์ถามไถ่อัปเดตความเป็นไปของแงซาย
เมยานีสบายดี ยังไม่มีทายาทเพราะแงซายไม่ค่อยขยันทำการบ้าน5555
ส่างปาได้ดิบได้ดีกลายเป็นแพทย์หลวงประจำราชสำนักมรกตนคร
รพินทร์ทดสอบว่านี่แงซายจริงใช่ไหม ซึ่งถามอะไรมาแงซายก็ตอบได้หมด ทั้งรายละเอียดตอนที่ดารินมาหาที่หนองน้ำแห้งครั้งล่าสุด ยกเว้นถามว่าบี52อยู่ไหน แงซายไม่บอก ก่อนไปยังเตือนรพินทร์ให้ระวังตัวจากสาวฝรั่ง อย่าทำอะไรที่หักหาญน้ำใจนายหญิงเพราะแงซายอยู่ทีมดาริน(ทีมดารินเยอะมากกก บุญคำก็ทีมนายหญิง) ปลุกรพินทร์ให้ลืมตาตื่น และให้คาถาป้องกันตัวจากงูแดง(เบล)งูทอง(คริสป คาถานั้นว่า..."ดาริน!ดาริน!ดาริน!"

9.ในที่สุดชาวคณะก็รู้เหตุผลที่รพินทร์ไม่โผล่หัวมาเลยระหว่างเกิดเรื่องชุลมุนเบลโดนผีตายซากสะกดจิต บุญคำจำต้องบอกทุกคนว่าเขาป่วยนอนซมอยู่ร่างกายเหมือนSHUT DOWNตัดขาดจากทุกคนบนโลก เขารพินทร์ได้รับยาจากเบล ระหว่างรอดูอาการ คริสมาคอยเฝ้า ชีพยายามหลอกถาม เกิด,บุญคำเกี่ยวกับนายหญิง เรื่องราวคนรักของรพินทร์

10.จบเล่ม28ที่รพินทร์กำลังจะลืมตาตื่นฟื้นจากไข้...

[Pairash Pleanmalai]

เหมือนผู้แต่งจะรู้ว่า ผู้อ่านที่ตามเรื่องราวมาโดยตลอดจนมาถึงเล่มนี้ ก็ย่อมมีความคิดถึงดารินเช่นเดียวกับรพินทร์ และเอาใจช่วยรพินทร์เป็นอย่างหนัก จึงใช้กลวิธีให้แงซายสื่อกระแสจิตติดต่อกับรพินทร์และมองเห็นดาริน ช่วยผ่อนคลายจิตใจผู้อ่านในจุดนั้นได้เป็นอย่างดี

[Just Jim]

Fast paced with some good, funny scenes, I finished it in two sits. My favorite is definitely Rapin-Buncam duo, and boy, does Buncam the GOAT. Go uncle, get 'em. Anyway, Christ, girl, you can go eat sh!t. (Rapin you better be good in the next one!!)

[Lily 百合花]

Start 7.59 น. 19 ก.พ. 2556
End 17.34 น. 2 มี.ค. 2556