Για όσους είναι γνώριμοι με τη δουλειά της Άλκης Ζέη, την τέχνη της, σωστότερα, αυτή η μικρή γεύση από τη ζωή της απίστευτης αυτής γυναίκας, είναι αμβροσία. Αν και δεν απολαμβάνω βιογραφικά κείμενα, το αυτοβιογραφικό της βιβλίο κάθεται ανέμελα στο ράφι μου, το συγκεκριμένο με ταξίδεψε σε μια Ελλάδα άγνωστη για μένα. Ελλάδα, Ρωσία, Γαλλία, Ιταλία, σε μια εποχή πιο απλή, πιο πικρή μπορεί, αλλά πιο αγνή.
Μοναδική συζήτηση. Μοναδικοί άνθρωποι.