Το πρώτο μου ταξίδι με την κυρία Γουβέλη και μάλιστα στην ατμοσφαιρική Μασσαλία την αρχή του 20ου αιώνα και μέ ένα από τα πιο σημαντικά λιμάνια της Μεσογείου,πήρε τέλος. Πολύ ωραία εισαγωγή σε στυλ παραμυθιού.Η γιαγιά αναδιπλώνει στην εγγονή την ιστορία.Ένα ταξίδι γρήγορο με τρεις γενιές και σε τρείς περιόδους με απόσταση 30 χρόνια η κάθε μία.Σαφώς,για μένα,καλύτερη η ιστορία της πρώτης περιόδου,η οποία είναι πολύ δυνατή και θα προτιμούσα η πλοκή να κυλούσε σε αυτόν τον χρόνο.
Καλογραμμένη ιστορία με πολλούς χαρακτήρες,η οποία αναφέρει πολλά που συνέβαιναν εκείνη την εποχή και τα αναδεικνύει στρωτά και όμορφα.Μιζέρια,αποτυχίες,αλλαγές συμπεριφορών,ξεσπάσματα στην οικογένεια,αποφάσεις στιγμής που επηρεάζουν την μετέπειτα ζωή,αγοραπωλησίες έμψυχων και άψυχων όντων,επιπολαιότητες και έρωτες άκαιροι που στιγματίστηκαν,πλεονεξίες.
Τα συναισθήματα που εισέπραξα στο πρώτο μέρος δυνατά,με γονείς που υπέστησαν συναισθηματική κακοποίηση και που δεν καλύφθηκε στο μέλλον ,αφήνοντας μία Σκιά στην ψυχή τους και απόρριψη εκ μέρους του ενός γονέα για τα υπόλοιπα μέλη(χωρίς την απαραίτητη εμβάθυνση).
Από την δεύτερη ιστορία και μετά τα συναισθήματα πιο χλιαρά(πάντα κατά την άποψή μου) και νομίζω και των ηρώων.Με τις αδιαφορίες τους με γεγονότα που δεν επέδωσαν την πρέπουσα συναισθηματική βαρύτητα και εστίασης συγκεκριμένων ζητημάτων και ένα απότομο και ελλειπή τέλος των ηρώων.Αποδοχές καταστάσεων με γρήγορες εξελίξεις και εναλλαγές και μικρές υποιστορίες που θα μπορούσαν ν'αποτελέσουν το εύνασμα άλλης πλοκής,γιατί η συγγραφέας έχει φαντασία και καλή γραφή και τα θέτει στον χρόνο και στον τόπο που πρέπει.
Πάντως η συγγραφέας μου κέντρισε το ενδιαφέρον και θα διαβάσω και τα προηγούμενά της έργα.