Νίκος Εγγονόπουλος. Η ποίηση στον καιρό του τραβήγματος της ψηλής σκάλας

by Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου

Κάθε φορά που ξεφυλλίζω τα κείμενα που άφησε ο Νίκος Εγγονόπουλος -όχι μόνο τα ποιήματά του, αλλά και τα λιγοστά δοκίμια, τις συνεντεύξεις, τα αυτοβιογραφικά σημειώματα και τα σχόλια των βιβλίων του-, όπως και κάθε φορά που επιχειρώ να προσδιορίσω την ιδιαιτερότητα της παρουσίας του, το "ύφος" αυτής της παρουσίας, στον καλλιτεχνικό χώρο και στην πνευματική ζωή του τόπου μας, οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι, από νωρίς, ξεκίνησε με ένα όραμα διαμορφωμένο, με μια συγκεκριμένη πρόταση για την τέχνη και τη ζωή. Το όραμα αυτό, το άκρως ρηξικέλευθο, την πρόταση αυτή, την άκρως επαναστατική, ο Εγγονόπουλος τα κατέθεσε από την πρώτη κιόλας ποιητική του εμφάνιση, το 1938, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων, "υπονομεύοντας" μονάχος του τούς δρόμους για τη γρήγορη και απρόσκοπτη αναγνώριση, κι ωστόσο "υπονομεύοντας" στην ίδια αρχική, μαχητική και επίσημη θέση του. [...] (Από την έκδοση)

127 pages, Paperback

Published January 1, 1987

Reviews

[Panos · Rating 4 out of 5]

Πολύ τίμιο· όπως και ό,τι άλλο έχω διαβάσει της Αμπατζοπούλου.