What do you think?
Rate this book
Li : Suivi de De la guerre et A mon cheval
Lors d'une escale Hong Kong, un marin dsoeuvr fait la rencontre de Li, une petite fille des sampans, d'une sagesse tonnante, qui lui propose ses services en change d'un repas quotidien pour elle et son petit frre qu'elle emporte partout sur son dos. Une complicit nat entre eux et les conduit dambuler ensemble lors d'une courte escapade dans les rues brumeuses de la ville...
67 pages, Mass Market Paperback
First published June 1, 1987
1 person is currently reading
224 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 43 reviews
December 26, 2019
"Στο τελωνείο του Πειραιά ένας ελεγκτής ψάχνοντας τις αποσκευές μου, βρήκε στον πάτο ενός σάκου που δεν είχε ανοίξει από την ημέρα που αφήσαμε το καράβι ένα μικρό δέμα από στρατσόχαρτο. Το άνοιξε. Ξετύλιξε με προσοχή μια μικρή παλιά παντιέρα που χε στο μάκρος της ένα Δράκοντα κεντημένο με χρυσκόκλωνα ξεφτισμένη.
Τη χαρακτήρισε "αντικείμενο ανευ αξίας" και την ξανάβαλε στη θέση της"
Τη χαρακτήρισε "αντικείμενο ανευ αξίας" και την ξανάβαλε στη θέση της"
April 2, 2017
"Το ευχαριστώ είναι πρόστυχη πληρωμή. Όταν δύο άνθρωποι ζούνε ο ένας με την ανάσα του άλλου δε χωράει πληρωμή."
March 24, 2016
Το βιβλίο αυτό το εψαχνα μηνες ολακερους αλλά δεν το έβρισκα πουθενά μέσα στο σπίτι. Ημουν απόλυτα σίγουρη πως το ειχα, απλα δεν θυμομουν που το είχα καταχωνιασει, μέχρι που μου ζητήθηκε να βρω εναν φορτιστή και το βρήκα εμπρος μου. Ω! Τι χαρά! Αλλο ενα βιβλίο που το έχω απο την εφηβεία μου ξανά μπαίνει στην ζωή αλλά και στην καρδιά μου.
Λιγα λογια για το βιβλιο ως προς την εμφάνιση. Είναι ενα μικρό χάρτινο βιβλιο των πενήντα σελίδων τις οποίες για να τις διαβάσεις πρεπει να τις χωρισεις με το λεπιδακι. Εξαιρετικη εμφάνιση.
Και τώρα λίγα λογια για το θέμα του. Ενας ναυτικός φτανει σε κάποιο λιμανι της Κίνας με ενα πλοιο το οποίο έχουν σκοπό να πουλήσουν, μα ο αγοραστης δεν έχει ακόμα τα χρήματα οποτε μενουν αγκυροβολημενοι για δεκα-δεκαπεντε μέρες μέχρι να πραγματοποιηθεί η αγορά. Οπως είναι φυσικό το καράβι γεμίζει γυναικες που εκτός απο τον να πουλουν τον ερωτα τους, εκτελούν και χρέη καθαρίστριας για τους ναύτες. Καπώς έτσι έρχεται σε επαφη ο ήρωας μας με ενα περήφανο κοριτσι δέκα ετών. Ο ήρωας μας την συμπαθεί πολύ,ιδιαίτερα τον αγγίζει ο φτωχικος τροπος πού ζει, και την προσλαμβάνει σαν καθαρίστρια και σύγχρονος γυρνάει μαζί της στην στεριά.
Πάντα πίστευα πως τα γραπτά του Καββαδία ηταν βιογραφικα και αυτη η νουβέλα μου επιβεβαιωνει τις υποψίες μου. Ο ήρωας μας ειναι ευαίσθητος, καλός και ηθικος. Προσπαθεί να χαρίσει οτι μπορεί στην Κινέζα ‘υπηρέτρια’ του που την φωνάζει Λι, χωρίς να την μειώνει μιας και το κορίτσι είναι περήφανο. Απο την αλλη έχουμε ενα πολύ σοβαρό και κακοριζικο κορίτσι, που παλευει την μοίρα του με το κεφάλι ψηλά.
Ο Καββαδίας μέσα απο αυτή την ιστορία σου δείχνει και ποσο άσχημες είναι οι συνθήκες για μερικούς, κυρίως φτωχούς, ανθρώπους στην Κίνα. Εξαιρετικό βιβλιο, αν και η γραφή δεν είναι η καλύτερη που έχω συναντήσει, αξίζει να διαβαστεί. Τώρα μου μενει να βρω τη Βάρδια που είχα δανείσει κάπου και εξαφανίστηκε..
Λιγα λογια για το βιβλιο ως προς την εμφάνιση. Είναι ενα μικρό χάρτινο βιβλιο των πενήντα σελίδων τις οποίες για να τις διαβάσεις πρεπει να τις χωρισεις με το λεπιδακι. Εξαιρετικη εμφάνιση.
Και τώρα λίγα λογια για το θέμα του. Ενας ναυτικός φτανει σε κάποιο λιμανι της Κίνας με ενα πλοιο το οποίο έχουν σκοπό να πουλήσουν, μα ο αγοραστης δεν έχει ακόμα τα χρήματα οποτε μενουν αγκυροβολημενοι για δεκα-δεκαπεντε μέρες μέχρι να πραγματοποιηθεί η αγορά. Οπως είναι φυσικό το καράβι γεμίζει γυναικες που εκτός απο τον να πουλουν τον ερωτα τους, εκτελούν και χρέη καθαρίστριας για τους ναύτες. Καπώς έτσι έρχεται σε επαφη ο ήρωας μας με ενα περήφανο κοριτσι δέκα ετών. Ο ήρωας μας την συμπαθεί πολύ,ιδιαίτερα τον αγγίζει ο φτωχικος τροπος πού ζει, και την προσλαμβάνει σαν καθαρίστρια και σύγχρονος γυρνάει μαζί της στην στεριά.
Πάντα πίστευα πως τα γραπτά του Καββαδία ηταν βιογραφικα και αυτη η νουβέλα μου επιβεβαιωνει τις υποψίες μου. Ο ήρωας μας ειναι ευαίσθητος, καλός και ηθικος. Προσπαθεί να χαρίσει οτι μπορεί στην Κινέζα ‘υπηρέτρια’ του που την φωνάζει Λι, χωρίς να την μειώνει μιας και το κορίτσι είναι περήφανο. Απο την αλλη έχουμε ενα πολύ σοβαρό και κακοριζικο κορίτσι, που παλευει την μοίρα του με το κεφάλι ψηλά.
Ο Καββαδίας μέσα απο αυτή την ιστορία σου δείχνει και ποσο άσχημες είναι οι συνθήκες για μερικούς, κυρίως φτωχούς, ανθρώπους στην Κίνα. Εξαιρετικό βιβλιο, αν και η γραφή δεν είναι η καλύτερη που έχω συναντήσει, αξίζει να διαβαστεί. Τώρα μου μενει να βρω τη Βάρδια που είχα δανείσει κάπου και εξαφανίστηκε..
August 5, 2016
Δώρο απ' το Λενιώ. Το έφερε στη Βουλγαρία όταν ήρθε με τα υπόλοιπα τα κορίτσια να κάνουμε τον Μινώταυρο. Μην ρωτάτε.
Ξαφνιάστηκα πολύ ευχάριστα με αυτό το βιβλιαράκι. Μέσα σε 50 μικρές σελίδες, με ταξίδεψε σε έναν άλλο κόσμο, μια άλλη εποχή που δεν είναι τόσο μακριά, όμως είναι τόσο μακριά. Οι λέξεις που δεν καταλάβαινα, σχετικά πολλές για το περιγραφικό αλλά και απλό ύφος του κειμένου όμως όπως ήταν αναμενόμενο με το διάσημο ναυτολεξιλόγιο του Καββαδία, με έκαναν να με ρουφήξει το μυστήριο πιο πολύ. Ακριβώς όπως όταν ταξιδεύεις.
Πόσο παλιό είναι το ταξίδι... Πόσο λιγότερα κάνουμε σήμερα από τους ανθρώπους του κάποτε όταν ταξιδεύουμε. Συνεχίζουμε όμως να χρησιμοποιούμε την ίδια λέξη.
Δεν θυμάμαι ποιος ήταν, αλλά κάποιος δεν είπε ότι περισσότερη σημασία απ' αυτά που λες έχει το τι δεν λες; Νομίζω ότι το διάβασα εδώ. Με έκανε να το σκεφτώ ο Καββαδίας αυτό γερά. Και τελικά μέσα στη μια ώρα (και αν) που μου πήρε να το διαβάσω, με πήγε μέχρι το Χονγκ Κονγκ, γνώρισα κι εγώ τη Λι, πατήσαμε και οι δύο το πόδι για πρώτη φορά στη στεριά, είδα μέσα απ' τα μάτια του Δράκου.
Σκέφτηκα να του δώσω 4 αστεράκια για το μήκος (δηλαδή ήθελα ΚΙ ΑΛΛΟ!), αλλά θα του δώσω 5 αστεράκια για το μήκος (ΓΙΑΤΙ ΗΘΕΛΑ ΚΙ ΑΛΛΟ!)
Ξαφνιάστηκα πολύ ευχάριστα με αυτό το βιβλιαράκι. Μέσα σε 50 μικρές σελίδες, με ταξίδεψε σε έναν άλλο κόσμο, μια άλλη εποχή που δεν είναι τόσο μακριά, όμως είναι τόσο μακριά. Οι λέξεις που δεν καταλάβαινα, σχετικά πολλές για το περιγραφικό αλλά και απλό ύφος του κειμένου όμως όπως ήταν αναμενόμενο με το διάσημο ναυτολεξιλόγιο του Καββαδία, με έκαναν να με ρουφήξει το μυστήριο πιο πολύ. Ακριβώς όπως όταν ταξιδεύεις.
Πόσο παλιό είναι το ταξίδι... Πόσο λιγότερα κάνουμε σήμερα από τους ανθρώπους του κάποτε όταν ταξιδεύουμε. Συνεχίζουμε όμως να χρησιμοποιούμε την ίδια λέξη.
Δεν θυμάμαι ποιος ήταν, αλλά κάποιος δεν είπε ότι περισσότερη σημασία απ' αυτά που λες έχει το τι δεν λες; Νομίζω ότι το διάβασα εδώ. Με έκανε να το σκεφτώ ο Καββαδίας αυτό γερά. Και τελικά μέσα στη μια ώρα (και αν) που μου πήρε να το διαβάσω, με πήγε μέχρι το Χονγκ Κονγκ, γνώρισα κι εγώ τη Λι, πατήσαμε και οι δύο το πόδι για πρώτη φορά στη στεριά, είδα μέσα απ' τα μάτια του Δράκου.
Σκέφτηκα να του δώσω 4 αστεράκια για το μήκος (δηλαδή ήθελα ΚΙ ΑΛΛΟ!), αλλά θα του δώσω 5 αστεράκια για το μήκος (ΓΙΑΤΙ ΗΘΕΛΑ ΚΙ ΑΛΛΟ!)
November 5, 2019
CAT.- Tres contes que es llegeixen en un tancar i obrir d'ulls. Tres contes que et traslladen a una exòtica manera de viure, la del seu autor, Nikos Kavadias, un rodamón que va navegar i viatjar per tot el món, visitant mil països i coneixent mil cultures, sense tenir mai un lloc al qual anomenar "casa". El principal conte narra la trobada del narrador, un solitari mariner que atraca a Hong Kong, amb Li, una nena pobra que mai ha trepitjat terra ferma. L'estil de Kavadias té aquesta aurèola que, amb molt poques paraules, sap captar la teva atenció, traslladant-te a remots paisatges i presentant-te a personatges molt especials. És d'aquells llibres que, quan els llegeixes, desconnectes de tot el que et rodeja. No obstant, els dos contes restants se m'han fet curts.
CAST.- Tres cuentos que se leen en un abrir y cerrar de ojos. Tres cuentos que te trasladan a una exótica forma de vivir, la de su autor, Nikos Kavadias, un trotamundos que navegó y viajó por todo el mundo, visitando mil países y conociendo mil culturas, sin tener nunca un lugar al que llamar "hogar". El principal cuento narra el encuentro del narrador, un solitario marinero que atraca en Hong Kong, con Li, una niña pobre que nunca ha pisado tierra firme. El estilo de Kavadias tiene ese halo que, con muy pocas palabras, sabe captar tu atención, trasladándote a remotos paisajes y presentándote a personajes muy especiales. Es de esos libros que, cuando los lees, desconectas de todo lo que te rodea. Sin embargo, me han sabido a poco los dos cuentos restantes.
CAST.- Tres cuentos que se leen en un abrir y cerrar de ojos. Tres cuentos que te trasladan a una exótica forma de vivir, la de su autor, Nikos Kavadias, un trotamundos que navegó y viajó por todo el mundo, visitando mil países y conociendo mil culturas, sin tener nunca un lugar al que llamar "hogar". El principal cuento narra el encuentro del narrador, un solitario marinero que atraca en Hong Kong, con Li, una niña pobre que nunca ha pisado tierra firme. El estilo de Kavadias tiene ese halo que, con muy pocas palabras, sabe captar tu atención, trasladándote a remotos paisajes y presentándote a personajes muy especiales. Es de esos libros que, cuando los lees, desconectas de todo lo que te rodea. Sin embargo, me han sabido a poco los dos cuentos restantes.
Read
October 16, 2021
Παρόλο που τον ήξερα και έβλεπα 1-2 ποιήματά του στα ανθολόγια του σχολείου τα οποία προσπερνούσαμε για να μελετήσουμε εκείνα του Καβάφη του Ελύτη και του Σεφέρη, γνωρίστηκα ουσιαστικά πρώτη φορά με τον Καββαδία όταν το 2014 αποφάσισα μετά από έξι χρόνια σπουδών και διάβασμα μόνο στα αγγλικά να κάνω στροφή προς την ελληνική λογοτεχνία. Έτσι αγόρασα την Βάρδια το μοναδικό του μυθιστόρημα.
Τρία χρόνια μετά πήρα τις τρεις ποιητικές του συλλογές (Μαραμπού, Πούσι, και Τραβέρσο) που τις απόλαυσα ακούγοντας και τα μελοποιημένα ποιήματα από τον Θάνο Μικρούτσικο.
Μου πήρε αλλά 4 χρόνια για να πάρω τα τρία πεζά του. Έπαιξε ρόλο κι η τιμή μπορώ να πω. €16 για δύο βιβλιαράκια με ούτε 60 σελίδες το καθένα είναι λίγο τσιμπημένα.
Η απορία μου είναι γιατί δεν έβαλαν το Λι μαζί με τα άλλα δύο διηγήματα. Δε λέω όμορφο βιβλιαράκι με τα κινέζικα ιδεογράμματα και το εξώφυλλο αλλά €8 για 50 σελίδες είναι κάπως απωθητικό προς αγορά.
Αλλά την περασμένη Κυριακή στο Φεστιβάλ Βιβλίου Λευκωσίας αποφάσισα επιτέλους να τα πάρω και τα δυο αφού είχαν και 20% έκπτωση.
Και φυσικά διάβασα και τα 2 μέσα σε ένα 24ωρο. Λογικό.
Του πολέμου είναι ένα διήγημα που διαδραματίζεται στην Αλβανία κατά τη διάρκεια του Β'ΠΠ όπου ένας Έλληνας στρατιώτης βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι ενός Αλβανού.
Στο άλογό μου είναι μόλις 5 σελίδες και είναι ένα γράμμα αγάπης ενός στρατιώτη προς το άλογό του.
Το Λι που ήταν από μόνο του ένα βιβλίο μου άρεσε περισσότερο. Ίσως διότι ήταν το εκτενέστερο, ίσως διότι διαδραματίζεται στο Χονγκ Κονγκ και όχι στον Β'ΠΠ που δεν με ελκύει ως εποχή. Ίσως πάλι επειδή θύμισε περισσότερο Καββαδία το ναυτικό περιβάλλον.
Πάντως θα το ξαναδιάβαζα με ευχαρίστηση και εύχομαι να ήταν μεγαλύτερης έκτασης.
Τώρα το μόνο που μένει είναι να πάρω το Το ημερολόγιο ενός τιμονιέρη με τα αδημοσίευτα έργα του Καββαδία.
April 15, 2018
Brevísimo, intenso y conmovedor. Un libro que puede leerse en una sentada, pero que requiere ser leído como poesía: saboreando cada frase, cada descripción y cada diálogo. La historia del viejo marinero y Li, su guía espiritual por los bajos fondos del puerto de Hong Kong, me hizo llorar como muchas veces no han podido hacerlo las historias épicas y las aventuras descomunales.
Me parece muy triste que Nikos Kavvadías no sea tan conocido en nuestro ámbito. Yo sólo pude conseguir esta pequeña novela (tan pequeña y tan significativa como su protagonista) en una pila de libros en remate, de a veinte pesos mexicanos cada uno. La suerte me llevó a esta extraordinaria novelita. Ahora, yo te la doy a ti por si alguna vez la encuentras, por si alguna vez el gran Dragón bordado se cruza por tu vida y logras atraparlo, aunque sea por un rato.
Me parece muy triste que Nikos Kavvadías no sea tan conocido en nuestro ámbito. Yo sólo pude conseguir esta pequeña novela (tan pequeña y tan significativa como su protagonista) en una pila de libros en remate, de a veinte pesos mexicanos cada uno. La suerte me llevó a esta extraordinaria novelita. Ahora, yo te la doy a ti por si alguna vez la encuentras, por si alguna vez el gran Dragón bordado se cruza por tu vida y logras atraparlo, aunque sea por un rato.
February 26, 2016
Μια πολύ όμορφη ιστορία μες στην απλότητά και την συντομία της. Ο αφηγητής διηγείται την ιστορία της μικρής Λί με την οποία συναναστράφηκε για δέκα μέρες όταν βρισκόταν στα λιμάνια της Άπω Ανατολής. Διαβάζεται μονορούφι και ταξιδεύει τον αναγνώστη μαζί με την μικρή Λί μέσα στο Χονγκ Κονγκ.
Οι Κινέζες έχουν τα ομορφότερα σκέλη που είδα στη ζωή μου. Μια ρόδινη χαραξιά σαν λουλούδι που σκάει. Σαν ένα μάτι μισόκλειστο που ονειρεύεται. Η άνθησή του σκαρφαλώνει καθώς ένα στάχυ. Ή σαν αραιό υπογένειο νεαρού Μανδαρίνου.
Οι Κινέζες έχουν τα ομορφότερα σκέλη που είδα στη ζωή μου. Μια ρόδινη χαραξιά σαν λουλούδι που σκάει. Σαν ένα μάτι μισόκλειστο που ονειρεύεται. Η άνθησή του σκαρφαλώνει καθώς ένα στάχυ. Ή σαν αραιό υπογένειο νεαρού Μανδαρίνου.
March 18, 2024
"Τώρα είμαι πλούσια, είπε. Καμιά σ' όλα τα Σαμπάν δεν έχει το βιός μου. Κατέβασε το κεφάλι της. Το ευχαριστώ είναι πρόστυχη πληρωμή. Όταν δύο άνθρωποι ζούνε ο ένας με την ανάσα του άλλου δε χωράει πληρωμή."
"-Ο καλός Δράκοντας κατεβαίνει στα σπίτια μας μόνο μια φορά. Πολλοί δεν τον έχουν συναντήσει. Εγώ τον είδα.
-Τότε γιατί δεν τον δένεις με το σκοινί της Μανίλλα, να μη σου φύγει.
-Όσοι τον αγγίσανε, μίκρυνε. Έγινε ένα σκουλήκι ίσαμε το νύχι μου. Σκλαβωμένος δε μπορεί πια να κάμει καλό. "
"-Ο καλός Δράκοντας κατεβαίνει στα σπίτια μας μόνο μια φορά. Πολλοί δεν τον έχουν συναντήσει. Εγώ τον είδα.
-Τότε γιατί δεν τον δένεις με το σκοινί της Μανίλλα, να μη σου φύγει.
-Όσοι τον αγγίσανε, μίκρυνε. Έγινε ένα σκουλήκι ίσαμε το νύχι μου. Σκλαβωμένος δε μπορεί πια να κάμει καλό. "
February 3, 2025
No sé muy bien qué pensar. Es muy poético y muy sugerente, pero al mismo tiempo muy sórdido. Pero algo tiene la forma en que narra Cavadías que te deja con ganas de más.
August 24, 2024
Dreamy, humble and respectful
November 28, 2019
Más traducciones de autorxs griegxs ¡Por favor!
September 8, 2024
Έλα, Καββαδίας είναι.
Διάβασε το, θα σου αρέσει!
Ή, εναλλακτικά, άκουσε το audio book στο Youtube
https://www.youtube.com/watch?v=D0LYJ...
(￢‿￢ )
Διάβασε το, θα σου αρέσει!
Ή, εναλλακτικά, άκουσε το audio book στο Youtube
https://www.youtube.com/watch?v=D0LYJ...
(￢‿￢ )
August 20, 2025
A sweet and beautiful short story, full of love and humanity. Kavadias perfectly captures a nearly magical atmosphere. Despite the sadness, the melancholy and the poverty that surround the events of the story, kindness and love still manage to shine through. Also, the relationship between the protagonist (himself) and the young Chinese girl is written in an amazingly sweet way, so much so that we are left absolutely heartbroken by the end.
April 16, 2018
Prosa sencilla y bella, historia profunda. Excepcional entre las formas de hacer literatura.
February 21, 2024
Πρώτη επαφή με την πεζογραφία του Καββαδία μιας και δεν ασχολήθηκε τόσο με αυτήν όσο με την ποίηση. Οι εντυπώσεις που μου άφησε ήταν πολύ καλές. Πρόκειται για ένα μικρό αφήγημα, λιτό και απέριττο. Τρυφερό και συγκινητικό. Δεν θα γράψω αλλά. Είναι τόσο σύντομο που αξίζει να το διαβάσει ο καθένας, αντί να χαζεύει το κινητό του, συνοδεύοντας τον πρωινό του καφέ.
August 3, 2019
I am very glad I managed to read it in (my poor) Greek. The feelings caused by this tiny little gem are still interfering with my usual sound and logical reasoning but I'll do my best to conjure up sentences.
There are several things I wish to say and would like to say it in such a haiku-like manner as mister Καββαδιας himself, unfortunately, I'm but a speck of dust in comparison to his talent, έτσι κι αλλιως*, like Greeks say - let me try.
Firstly, I must say how much I love a writer who is able to use few words and say so fuckin much. It is a real talent (maybe of a poet, and that is who Kavvadias essentially or mostly is) to paint an almost detailed picture with such minimalist means.
Secondly, this book is sorrow wrapped in melancholy. In addition to the incredible humanity of the author, his sensitivity, I, personally, can sense something that probably only I hallucinated while living in Greece, although, I will never agree that it doesn't exist. I am talking about a Greek-specific melancholy or wistfulness if you like. It is to do with history: all the suffering endured through ages seeped into the Greek DNA and was turned into art (music, literature, cinema, etc.). That and by default wistful nautical tradition shaped that Greek sadness which is mixed with longing, a sort of Hellenic Weltschmerz if I may say so.
Most importantly, this book is a thing of the past. The author is a thing of the past. Now, what am I inferring? Well, I mean that people like the author do not exist anymore. This gentle, at times naive and absolutely pure and taintless stance or character simply could not be found in these specific times. Cultural archeologists will be digging up these relics (among them, for example, François Truffaut's Les quatre cents coups) and wondering what was that tear-inducing almost superhuman empathy about? How people were so moral, to the point of obnoxiousness? Well, perhaps I should not be so pessimistic. In fact, I know of a few such people and that gives me hope.
This short story is about a very sensitive, brief and yet deep friendship. About solitude, ephemerality, human connection and respect to your fellow being.
Will only add that this is definitely not the first and last time I read Νικος Καββαδιας.
*anyway
There are several things I wish to say and would like to say it in such a haiku-like manner as mister Καββαδιας himself, unfortunately, I'm but a speck of dust in comparison to his talent, έτσι κι αλλιως*, like Greeks say - let me try.
Firstly, I must say how much I love a writer who is able to use few words and say so fuckin much. It is a real talent (maybe of a poet, and that is who Kavvadias essentially or mostly is) to paint an almost detailed picture with such minimalist means.
Secondly, this book is sorrow wrapped in melancholy. In addition to the incredible humanity of the author, his sensitivity, I, personally, can sense something that probably only I hallucinated while living in Greece, although, I will never agree that it doesn't exist. I am talking about a Greek-specific melancholy or wistfulness if you like. It is to do with history: all the suffering endured through ages seeped into the Greek DNA and was turned into art (music, literature, cinema, etc.). That and by default wistful nautical tradition shaped that Greek sadness which is mixed with longing, a sort of Hellenic Weltschmerz if I may say so.
Most importantly, this book is a thing of the past. The author is a thing of the past. Now, what am I inferring? Well, I mean that people like the author do not exist anymore. This gentle, at times naive and absolutely pure and taintless stance or character simply could not be found in these specific times. Cultural archeologists will be digging up these relics (among them, for example, François Truffaut's Les quatre cents coups) and wondering what was that tear-inducing almost superhuman empathy about? How people were so moral, to the point of obnoxiousness? Well, perhaps I should not be so pessimistic. In fact, I know of a few such people and that gives me hope.
This short story is about a very sensitive, brief and yet deep friendship. About solitude, ephemerality, human connection and respect to your fellow being.
Will only add that this is definitely not the first and last time I read Νικος Καββαδιας.
*anyway
August 13, 2017
Λιτό, ατμοσφαιρικό, μα και σπαρακτικό έργο. Μια σύντομη, όλο φυσικότητα συνάντηση Ανατολής και Δύσης, παλαιάς και νέας γενιάς, που συνδέονται με δεσμούς ανθρωπιάς και τρυφερότητας όσο διαρκεί μία ημέρα.
December 1, 2017
μικρό, αλλά εξαιρετικό!
January 5, 2025
Ανπόπιουλαρ οπίνιο: Τα έργα του Καββαδία, ποιήματα και πεζά, είναι κατά τη γνώμη μου έργα ελάσσονος δημιουργού, γιατί δεν πέτυχαν ποτέ αρτιότητα στη σύνθεσή τους και δεν ενσωμάτωσαν τη ναυτική αργκό και την αντίστοιχια θεματολογία με τρόπο που να μη μοιάζει (άλλοτε πολύ, άλλοτε λίγο) επιτηδευμένος. Πίσω από τους στίχους του είναι σχεδόν πάντα ευδιάκριτη η αγωνία της έκφρασης, της αναζήτησης της κατάλληλης λέξης και του προσωπικού ύφους. Πάντα προτιμούσα το πρώτο του έργο, το Μαραμπού, γιατί τα παραπάνω προβλήματα τα αντιστάθμιζε η νεανική δροσιά και η αυθόρμητη απλότητα των ποιημάτων του. Το Τραβέρσο μου φαίνεται το λιγότερο ενδιαφέρον, γιατί φανερώνει έναν ποιητή που πασχίζει να εξελιχθεί ως προς τη γραφή του αναμασώντας τα ίδια θέματα, χωρίς να διατηρεί τον αυθορμητισμό του, και χωρίς να πετυχαίνει καμιά φυσικότητα στην έκφρασή του. Φυσικά λατρεύτηκε και λατρεύεται το έργο του Καββαδία, γιατί είναι απαράμιλλο ως προς την ατμόσφαιρα που αποπνέει, του (καλώς νοούμενου) εξωτισμού, της φυγής, της μόνιμης παροδικότητας.
Σύγχρονο περίπου των ποιημάτων του Τραβέρσου είναι το Λι, και γι΄αυτό ήταν έκπληξη πόσο (πιο) πηγαία και φυσική μου φάνηκε η γραφή του σε σχέση με αυτά. Η στιγμιαία συνάντησή του συγγραφέα με τη Λι έχει κάτι από τη γνωριμία του με τον Νάγκελ Χάρμπορ, τον Νορβητό πιλότο στο Κολόμπο, ή τον μαύρο θερμαστή Γουίλι, από το Τζιμπουτί. Η λακωνικότητα στην έκφραση πετυχαίνει απόλυτα. Η σύντομη έκταση ταιριάζει κι αυτή με το περιεχόμενο - που δεν θα δικαιολογούσε μεγαλύτερο κείμενο ή έστω δεν θα αναδεικνυόταν με αυτό. Κι αν, όπως στη Βάρδια, κάποτε μου ήταν δύσκολο να πετύχω αυτήν την άτιμη την αναστο��ή της δυσπιστίας ως αναγνώστης με αυτά τα αλλόκοσμα που διάβαζα, η θερμοκρασία κι η μυρωδιά του αέρα του Χονγκ Κόνγκ αναδύονταν χωρίς εμπόδια από τις σελίδες.
Σύγχρονο περίπου των ποιημάτων του Τραβέρσου είναι το Λι, και γι΄αυτό ήταν έκπληξη πόσο (πιο) πηγαία και φυσική μου φάνηκε η γραφή του σε σχέση με αυτά. Η στιγμιαία συνάντησή του συγγραφέα με τη Λι έχει κάτι από τη γνωριμία του με τον Νάγκελ Χάρμπορ, τον Νορβητό πιλότο στο Κολόμπο, ή τον μαύρο θερμαστή Γουίλι, από το Τζιμπουτί. Η λακωνικότητα στην έκφραση πετυχαίνει απόλυτα. Η σύντομη έκταση ταιριάζει κι αυτή με το περιεχόμενο - που δεν θα δικαιολογούσε μεγαλύτερο κείμενο ή έστω δεν θα αναδεικνυόταν με αυτό. Κι αν, όπως στη Βάρδια, κάποτε μου ήταν δύσκολο να πετύχω αυτήν την άτιμη την αναστο��ή της δυσπιστίας ως αναγνώστης με αυτά τα αλλόκοσμα που διάβαζα, η θερμοκρασία κι η μυρωδιά του αέρα του Χονγκ Κόνγκ αναδύονταν χωρίς εμπόδια από τις σελίδες.
December 6, 2023
Un relato hermoso, poético pese a su simplísima prosa, donde nos reencontramos con un Nikos Kavvadías tan objetivo observador de su mundo como el de “La guardia”, pero por el que se notan los años que han pasado y la meditación que ha acometido sobre sus memorias.
El Kavvadías de “Li” no esconde lo brutal y lo trágico; sigue siendo igual de buen cronista del tosco mundo de los marineros, pero esta vez se permite darnos un respiro, mirar al pasado con una cierta esperanza, una nostalgia benigna. En “Li” sabemos que pasan cosas malas, y que pasarán peores, pero el marinero griego se erige como un pequeño respiro entre tanto sufrimiento. Un dragón bondadoso que trajo suerte y respiro por un breve momento, pero que no quedarse con la pequeña Li.
De nuevo el escritor heleno demuestra su capacidad para aflorar la belleza de entre la podredumbre más infecta. “Li” es un cuento que emana humanidad, piedad y belleza. Y la niña hongkonesa es uno de los mejores personajes que he leído este año.
Si te ha gustado “La guardia”, este es un cierre perfecto a la vida novelada de Kavvadías. Si no, ya estás tardando, pero lee “Li” igualmente.
El Kavvadías de “Li” no esconde lo brutal y lo trágico; sigue siendo igual de buen cronista del tosco mundo de los marineros, pero esta vez se permite darnos un respiro, mirar al pasado con una cierta esperanza, una nostalgia benigna. En “Li” sabemos que pasan cosas malas, y que pasarán peores, pero el marinero griego se erige como un pequeño respiro entre tanto sufrimiento. Un dragón bondadoso que trajo suerte y respiro por un breve momento, pero que no quedarse con la pequeña Li.
De nuevo el escritor heleno demuestra su capacidad para aflorar la belleza de entre la podredumbre más infecta. “Li” es un cuento que emana humanidad, piedad y belleza. Y la niña hongkonesa es uno de los mejores personajes que he leído este año.
Si te ha gustado “La guardia”, este es un cierre perfecto a la vida novelada de Kavvadías. Si no, ya estás tardando, pero lee “Li” igualmente.
January 20, 2025
With this book I started my reading journey of 2025.
Kavvadias wrote the story plainly and directly but expressed soft, heart-touching feelings and scenes. Up to some point, you forget the little Li and the sailor man are different races, and they stand together equally and communicate even on the same level.
It's a book that shows the communication of humanity and cultural interactions. Kavvadias's experience with China makes the work realistic and approachable for people with Chinese cultural context and Westerners.
It's a very short novel and makes you read without realizing time has passed you, kavvadias took you for a short ride to China and that little island and you feel the mild, salty, and bitter wind blow on your face.
Kavvadias wrote the story plainly and directly but expressed soft, heart-touching feelings and scenes. Up to some point, you forget the little Li and the sailor man are different races, and they stand together equally and communicate even on the same level.
It's a book that shows the communication of humanity and cultural interactions. Kavvadias's experience with China makes the work realistic and approachable for people with Chinese cultural context and Westerners.
It's a very short novel and makes you read without realizing time has passed you, kavvadias took you for a short ride to China and that little island and you feel the mild, salty, and bitter wind blow on your face.
June 27, 2018
Λυρικό και όμορφο, ποιητικό κομψοτέχνημα.
September 24, 2019
Μια πανέμορφη ιστορία που διαδραματίστηκε σε ένα από τα πολλά λιμάνια της ζωής του. Το διαβάζω ξανά και ξανά κάθε φορά που νιώθω ότι λείπει ανθρωπιά στην καθημερινότητά μου.
July 29, 2021
Some books are just 50 pages but live in your soul for ever... Pure magic!
January 25, 2024
Diría que el fet que sigui puter empipa, però aquest home era un misteri. Molt interessant obra i vida
July 30, 2024
Ο Καββαδίας καταφέρνει να υμνεί τη συγκίνηση με απλότητα.
Πόσο όμορφο βιβλίο... Πόσο συγκινητικό...
Πόσο όμορφο βιβλίο... Πόσο συγκινητικό...
Displaying 1 - 30 of 43 reviews