What do you think?
Rate this book
Til døden os skiller, et portræt af Tove Ditlevsen
Historien om Tove Ditlevsens hensynsløse kvindeliv, hvor litteratur, ægteskab og familieliv fulgtes ad i en både skabende og dræbende form for gensidighed. Bogen viser Ditlevsens mange ansigter og familieroller: Som barn og ung kvinde på Vesterbro, som hustru til fire ægtemænd og mor til tre børn.
Vi følger også de mange forfatterroller: Først lyriker, så roman- og novelleforfatter, siden debattør og brevkasseredaktør på Familie Journalen, hvor hun vejledte andre kvinder i krise, mens hendes egne familieliv gang på gang lå i ruiner. "Til døden os skiller" går også tæt på Tove Ditlevsens opgør med den mandlige modernisme i 1960´erne, vurderer hendes vægring mod at blive en del af kvindesagen, og forklarer hendes rodfæstede tro på 1930´ernes kulturradikalisme og dens drømme om det fri menneske.
Vi følger også de mange forfatterroller: Først lyriker, så roman- og novelleforfatter, siden debattør og brevkasseredaktør på Familie Journalen, hvor hun vejledte andre kvinder i krise, mens hendes egne familieliv gang på gang lå i ruiner. "Til døden os skiller" går også tæt på Tove Ditlevsens opgør med den mandlige modernisme i 1960´erne, vurderer hendes vægring mod at blive en del af kvindesagen, og forklarer hendes rodfæstede tro på 1930´ernes kulturradikalisme og dens drømme om det fri menneske.
- GenresBiographyNonfiction
288 pages, Unknown Binding
First published October 3, 2015
20 people are currently reading
409 people want to read
About the author
Jens Andersen
35 books45 followersMr. Andersen has a Ph.D. in Nordic Philology from the University of Copenhagen. He is a former soccer player and coach in Denmark. He has won several Danish literature prizes and recognitions over the years.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 52 reviews
January 5, 2025
Sehr gut geschriebene Biografie, in der einem vieles bekannt vorkommt, wenn man Ditlevsens Kopenhagen-Trilogie gelesen hat. Dennoch erhellend, weil viele Aspekte gut eingeordnet werden, Personen im Leben der Autorin näher beleuchtet werden und die Biografie doch immer dicht am Werk bleibt. Ditlevsen war nicht nur eine großartige Schriftstellerin, sondern auch ein grausamer, (selbst)zerstörerischer, selbstsüchtiger Mensch, eine scheiternde Mutter, jemand der seine privaten Beziehungen hemmungslos ausgebeutet hat für seine Literatur. So schrieb sie den Satz: “Das Recht der Liebe ist es immer auch, anderen Leid zuzufügen.“ Ihre (vier) unglücklichen Ehen waren ihr Material:
“Das Offene und Deutliche.
Das durchsichtig Klare,
konnte ich niemals lieben
oder bewahren.
All das Einfache und Leichte,
das leuchtet, flackert und tanzt,
geht ungebeten durch
meine Sinne.
Ich liebe das Dunkle und Schwere,
das eine unbekannte Kraft anzieht
und eine Süße gebiert,
die das Glück niemals gehabt.“
Auch das gehört zu den Pluspunkten der Biografie, dass immer wieder auch Gedichte oder Teile daraus zitiert werden – ich glaube, die Lyrik Ditlevsens wurde bislang nicht ins Deutsche übersetzt und ich finde es schön, den poetischen Stil, den man in der Prosa findet hier auch ganz pur entdecken zu können.
Ein anderes sehr berührendes Beispiel für eines dieser Gedichte ist das folgende, dass an die Traurigkeit in Kindheit erinnert:
“Lieber kleiner Freund!
In diesem Land haben Kinder
keine Rechte
es sei denn
man will ihnen ganz offensichtlich
ans Leben.
Laut Gesetz sind sie
Besitzlose
in einem unfassbaren Maß.
Die Erwachsenen können
zum Beispiel
ungestraft ihr
gesamtes Spielzeug zerstören,
in einem seligen Rausch
oder aus Bosheit.
Das bedeutet jedoch
trotz des kurz angebundenen, harten Tons,
der ungeduldigen Bewegungen
und der schlecht verhohlenen Gleichgültigkeit
der beiden, die dich hassen,
dass sie nur zusammenbleiben
wegen dir –
Und sie fordern deine Teilnahme
an dem, was sie zähneknirschend
‚häusliche Gemütlichkeit‘ nennen.“
Mir ist aufgefallen, dass diese Gemütlichkeit, also im Grunde das berühmte dänische Hygge-Gefühl, den Geschichten Detlevsens völlig fehlt. Eher wird das Gegenteil beschrieben. Und wenn ich weiter darüber nachdenke, ist keine/r der wenigen dänischen Schriftsteller*innen, die ich kenne, hyggelig. Die Märchen Hans-Christian Andersen haben meist einen recht traurigen Unterton, Tania Blixens Jenseits von Afrika wurde nicht einmal durch die Hollywood-Verfilmung behaglich. Und die Heldin in Høegs Fräulein Smillas Gespür für Schnee entspricht ebenfalls so gar nicht den Assoziationen, die man mit diesem Begriff verbindet.
Erstaunlich, wie dieses dänische Klischee in Widerspruch zur dänischen Literatur zu stehen scheint (zumindest der, die ich bislang kenne). Und erstaunlich auch, wie sehr diese dunklen Geschichten mich als Leserin in ihren Bann ziehen. Mit Tove Ditlevsen bin ich auf jeden Fall noch lange nicht fertig.
“Das Offene und Deutliche.
Das durchsichtig Klare,
konnte ich niemals lieben
oder bewahren.
All das Einfache und Leichte,
das leuchtet, flackert und tanzt,
geht ungebeten durch
meine Sinne.
Ich liebe das Dunkle und Schwere,
das eine unbekannte Kraft anzieht
und eine Süße gebiert,
die das Glück niemals gehabt.“
Auch das gehört zu den Pluspunkten der Biografie, dass immer wieder auch Gedichte oder Teile daraus zitiert werden – ich glaube, die Lyrik Ditlevsens wurde bislang nicht ins Deutsche übersetzt und ich finde es schön, den poetischen Stil, den man in der Prosa findet hier auch ganz pur entdecken zu können.
Ein anderes sehr berührendes Beispiel für eines dieser Gedichte ist das folgende, dass an die Traurigkeit in Kindheit erinnert:
“Lieber kleiner Freund!
In diesem Land haben Kinder
keine Rechte
es sei denn
man will ihnen ganz offensichtlich
ans Leben.
Laut Gesetz sind sie
Besitzlose
in einem unfassbaren Maß.
Die Erwachsenen können
zum Beispiel
ungestraft ihr
gesamtes Spielzeug zerstören,
in einem seligen Rausch
oder aus Bosheit.
Das bedeutet jedoch
trotz des kurz angebundenen, harten Tons,
der ungeduldigen Bewegungen
und der schlecht verhohlenen Gleichgültigkeit
der beiden, die dich hassen,
dass sie nur zusammenbleiben
wegen dir –
Und sie fordern deine Teilnahme
an dem, was sie zähneknirschend
‚häusliche Gemütlichkeit‘ nennen.“
Mir ist aufgefallen, dass diese Gemütlichkeit, also im Grunde das berühmte dänische Hygge-Gefühl, den Geschichten Detlevsens völlig fehlt. Eher wird das Gegenteil beschrieben. Und wenn ich weiter darüber nachdenke, ist keine/r der wenigen dänischen Schriftsteller*innen, die ich kenne, hyggelig. Die Märchen Hans-Christian Andersen haben meist einen recht traurigen Unterton, Tania Blixens Jenseits von Afrika wurde nicht einmal durch die Hollywood-Verfilmung behaglich. Und die Heldin in Høegs Fräulein Smillas Gespür für Schnee entspricht ebenfalls so gar nicht den Assoziationen, die man mit diesem Begriff verbindet.
Erstaunlich, wie dieses dänische Klischee in Widerspruch zur dänischen Literatur zu stehen scheint (zumindest der, die ich bislang kenne). Und erstaunlich auch, wie sehr diese dunklen Geschichten mich als Leserin in ihren Bann ziehen. Mit Tove Ditlevsen bin ich auf jeden Fall noch lange nicht fertig.
November 3, 2023
Wo sind die T O V E D I T L E V S E N Fans? I’ve got you 🖤
Seit dem internationalen Neu-Entdecken und Erfolg der Kopenhagen-Trilogie (auf Deutsch: Kindheit, Jugend, Abhängigkeit) wird die Schriftstellerin international gefeiert. In einer Deutlichkeit und mit einer Radikalität, wie man sie zu ihren Zeiten nicht gewohnt war - und schon gar nicht von Schriftstellerinnen, schrieb sie u. a. über Sex, Begierde, Geschlechter, Mutterschaft, Zweierbeziehungen, Depression, Missbrauch, psychische Erkrankungen. Auch heute ist sie damit (feministische) Inspiration und Vorbild. 🔥
Tove Ditlevsen (*14.12.1917 | † 07.03.1976) hat viele Leben gelebt, bis sie ihrem ein bewusstes Ende setzte. Mit 21 Jahren erschien ihr Debütroman »Kindheit« und bis zu ihrem Selbstmord 1976 veröffentlichte sie 30 Bücher.
»Zu schreiben heißt, sich selbst auszuliefern. Sonst ist es keine Kunst. Man kann es kaschieren, aber man schreibt immer über sich selbst.« Tove Ditlevsen 1966 (S.15)
Über diese starke, aber auch verletzliche Frau und Autorin schreibt der dänische Literaturkritiker und Biograph (u. a. Astrid Lindgren, Hans C. Andersen) Jens Andersen in seiner neuen Biografie: »Tove Ditlevsen. Ihr Leben.« (Übersetzt 🇩🇰 von Ulrich Sonnenberg). Dabei orientiert er sich sehr nah an ihrem Werk, zieht Parallelen zwischen ihrem Leben und Büchern und baut Zitate aus Interviews, ihren Büchern und Gedichten ein. So entsteht ein umfassendes Porträt einer Frau, die schon immer mit vollstem Herzen Schriftstellerin sein wollte und war. Für ihre Werke verarbeitete sie Ihr dynmaisches Leben: Angefangen bei ihrer Kindheit in Vesterbrø über insgesamt 4 geschiedene Ehen, Muttersein von drei Kindern, Alkohol- und Drogensucht und psychische Erkrankung.
»Fünfzig Jahre, bevor jemand den Begriff »Autofiktion« prägte, behandelte sie Ihr Leben in fiktionalisierter Form, unter Verwendung von realen Orten, Namen, erinnerter Ereignissen und Personen aus dem engsten Familien- und Bekanntenkreis.« (S.14)
Eine starke Biografie, die dieser beeindruckenden Frau mehr als gerecht wird und ein neues Verständnis ihrer Werke schafft. Große Leseempfehlung für alle Tove Ditlevsen Fans. 🖤
Seit dem internationalen Neu-Entdecken und Erfolg der Kopenhagen-Trilogie (auf Deutsch: Kindheit, Jugend, Abhängigkeit) wird die Schriftstellerin international gefeiert. In einer Deutlichkeit und mit einer Radikalität, wie man sie zu ihren Zeiten nicht gewohnt war - und schon gar nicht von Schriftstellerinnen, schrieb sie u. a. über Sex, Begierde, Geschlechter, Mutterschaft, Zweierbeziehungen, Depression, Missbrauch, psychische Erkrankungen. Auch heute ist sie damit (feministische) Inspiration und Vorbild. 🔥
Tove Ditlevsen (*14.12.1917 | † 07.03.1976) hat viele Leben gelebt, bis sie ihrem ein bewusstes Ende setzte. Mit 21 Jahren erschien ihr Debütroman »Kindheit« und bis zu ihrem Selbstmord 1976 veröffentlichte sie 30 Bücher.
»Zu schreiben heißt, sich selbst auszuliefern. Sonst ist es keine Kunst. Man kann es kaschieren, aber man schreibt immer über sich selbst.« Tove Ditlevsen 1966 (S.15)
Über diese starke, aber auch verletzliche Frau und Autorin schreibt der dänische Literaturkritiker und Biograph (u. a. Astrid Lindgren, Hans C. Andersen) Jens Andersen in seiner neuen Biografie: »Tove Ditlevsen. Ihr Leben.« (Übersetzt 🇩🇰 von Ulrich Sonnenberg). Dabei orientiert er sich sehr nah an ihrem Werk, zieht Parallelen zwischen ihrem Leben und Büchern und baut Zitate aus Interviews, ihren Büchern und Gedichten ein. So entsteht ein umfassendes Porträt einer Frau, die schon immer mit vollstem Herzen Schriftstellerin sein wollte und war. Für ihre Werke verarbeitete sie Ihr dynmaisches Leben: Angefangen bei ihrer Kindheit in Vesterbrø über insgesamt 4 geschiedene Ehen, Muttersein von drei Kindern, Alkohol- und Drogensucht und psychische Erkrankung.
»Fünfzig Jahre, bevor jemand den Begriff »Autofiktion« prägte, behandelte sie Ihr Leben in fiktionalisierter Form, unter Verwendung von realen Orten, Namen, erinnerter Ereignissen und Personen aus dem engsten Familien- und Bekanntenkreis.« (S.14)
Eine starke Biografie, die dieser beeindruckenden Frau mehr als gerecht wird und ein neues Verständnis ihrer Werke schafft. Große Leseempfehlung für alle Tove Ditlevsen Fans. 🖤
May 9, 2016
Igen er Jens Andersen en eminent fortæller. Beretningen om Tove Ditlevsens liv fangede mig fra første til sidste side. Den er veldokumenteret og med nøje litterære og filosofiske analyser af Ditlevsens forfatterskab såvel som liv. Og så er der fantastiske billeder i den også. Anbefaler alle Tove-fans at læse den. #tovefeber
October 21, 2022
Meget spændende bog om en af mine yndlingsforfattere! Jeg fik sådan lyst til at læse flere digte, hvilket jeg ikke plejer at interessere mig meget for.
Kæmpe anbefaling, hvis man gerne vil lære noget om nogle af Ditlevsens bøger, digtsamlinger og skæve personlighed.
Kæmpe anbefaling, hvis man gerne vil lære noget om nogle af Ditlevsens bøger, digtsamlinger og skæve personlighed.
January 8, 2026
Ich werde wohl für immer ein großer und faszinierter Tove-Fan sein. Das nicht nur trotz, sondern auch wegen ihrer Abgründe. Daneben stehen nämlich eine Radikalität und Fortschrittlichkeit gewisser Sichtweisen und eine unbestreitbare Genialität, sprachliche Präzision bei gleichzeitiger Poesie. Eine Frau, kämpfend gegen eigene Dämonen, aber immer der Literatur verschrieben. Die Biographie verknüpft Toves Leben mit ihren Werken, was aufgrund ihres (auch hier: Vorreiterin!) autofiktionalen Schreibens sehr passt & besonders toll ist, da vieles ihrer Lyrik nicht in deutscher Übersetzung vorliegt- da bekommt man hier einen tollen Eindruck. Persönlich hätte es für mich weniger um die Männer in ihrem Leben gehen können, aber hey. Tove-Ultras, das ist was für euch.
December 25, 2022
Actual rating: 3.5/5 stars.
September 6, 2023
Interessant. Voornaamste bronnen zijn de boeken, gedichten en memoires van Tove Ditlevsen zelf, dus soms wat dubbelop. Had gehoopt op wat meer sterke anekdotes denk ik? Enfin, toch erg blij dat ik het gelezen heb. Interessant mens en schrijver!
Read
January 10, 2025Tove Ditlevsen was a fascinating writer and person, unfortunately the same can not be said of this book. With no reference list or index I can only guess at the sources but it felt like the biography was building on a tiny archive of documents so that the biographer had no choice but to use Ditlevsen's writing as its main source material. I'm not against this in itself - a biography of a writer will of course use pieces of the writing to illustrate style, themes, even personal influences or in the case of the more memoiristic writing - references to real life. My main issue came down to the way the quotes were used, as fact - plain and simple, as objective as any official documents covering birth, marriage, adress, etc. Ditlevsen wrote among other things what in Danish is called "erindring" (probably translated to memoirs) - the Copenhagen trilogy among them. But even if the trilogy can be considered memoirs, they can't and shouldn't be taken as fact without any cross-referencing or discussion surrounding reliability and biases. I also found other sources to be questionable outside of Ditlevsen's own writings (at one point he has talked to one of her "friends" who knew her for two years several decades ago and uses her testimony to go against Tove's own words about her life). Occasionally the biographer's presence also put me off - as when he suggests that she faked mental illness (playing "theatre" for the doctors, nurses and other staff to be institutionalized), a questionable statement without convincing arguments. Though I have a better overall idea of Tove Ditlevsen's life course and major works, this was a disappointing book - especially coming from a biographer who can do so much more (his work on Astrid Lindgren is fantastic).
August 1, 2024
Super Einblicke! Wann wird endlich alles von ihr übersetzt😫Weniger Infos zu ihren ganzen Ehen wären für mich auch fein gewesen 🙃
February 13, 2026
Eerder las ik van Tove Ditlevsen de Kopenhagen-trilogie (Kindertijd, Jeugd en Afhankelijkheid), Kwaad geluk en De gezichten. Uit de recensies die bij het verschijnen van die boeken (in het Nederlands) verschenen, bleek dat vrijwel alles in het oeuvre van Ditlevsen te lezen is als autofictie. Het is daarom dat ik veel van wat in deze biografie benoemd wordt al (her)kende; toch voegt de auteur ook nieuwe fragmenten uit haar poëzie, interviews en andere artikelen toe, waardoor het beeld van Ditlevsen verder wordt ingekleurd.
Uiteraard staan ook in haar biografie de thema's uit haar oeuvre centraal. Enerzijds het idee dat wat ze in haar kindertijd meemaakte, onlosmakelijk met haar oudere ik is verweven: 'De kindertijd van ieder mens is een uniek hoofdstuk dat nooit kan worden opgemaakt, hoeveel je er ook van uitdeelt, beweerde Tove Ditlevsen.' Hoewel ze van alles probeerde om de kindertijd achter haar te laten, was ze niet in staat 'een permanente en solide barrière op te richten tegen haar ervaringen uit het verleden'.
Aan de andere kant schrijft Ditlevsen ook ergens dat ze mensen verafschuwt die alles maar op vroeger en/of hun 0uders verhalen:
Een ander centraal thema is haar eindeloze vlucht: in drugs, mannen, huwelijken en psychiatrische instellingen, die ze blijkens de biografie nodig had om weer te kunnen schrijven. Eindelijk had ze daar een kamer waar ze niet gestoord werd door een man of door haar kinderen.
Ditlevsen was een vrouw van tegenstellingen: enerzijds wilde ze de barricades op om het Deense, mannelijke literaire bolwerk op zijn grondvesten te laten schudden, anderzijds adviseerde ze vrouwen te berusten in hun heimelijke verlangen een affaire te starten: realiseerden ze zich wel welk offer ze zouden brengen? Ze konden maar beter bij hun man en kinderen blijven.
Mocht je nog niets van Ditlevsen gelezen hebben, dan biedt deze zeer leesbare biografie een degelijke doorsnede van haar oeuvre. Mocht je benieuwd zijn naar de kracht en indringende stijl van Ditlevsen, start met de Kopenhagen-trilogie!
Uiteraard staan ook in haar biografie de thema's uit haar oeuvre centraal. Enerzijds het idee dat wat ze in haar kindertijd meemaakte, onlosmakelijk met haar oudere ik is verweven: 'De kindertijd van ieder mens is een uniek hoofdstuk dat nooit kan worden opgemaakt, hoeveel je er ook van uitdeelt, beweerde Tove Ditlevsen.' Hoewel ze van alles probeerde om de kindertijd achter haar te laten, was ze niet in staat 'een permanente en solide barrière op te richten tegen haar ervaringen uit het verleden'.
Aan de andere kant schrijft Ditlevsen ook ergens dat ze mensen verafschuwt die alles maar op vroeger en/of hun 0uders verhalen:
'Dat ben ik zo spuugzat. Als iemand van zestig of zeventig nog steeds loopt te beweren dat alles te herleiden is naar iets van toen ze tien jaar waren, dat hun vader een hondje had verkocht waarvan ze heel veel hielden, dan kun je dat niet echt serieus nemen. Op een gegeven moment moet je je lot in eigen hand nemen.'
Een ander centraal thema is haar eindeloze vlucht: in drugs, mannen, huwelijken en psychiatrische instellingen, die ze blijkens de biografie nodig had om weer te kunnen schrijven. Eindelijk had ze daar een kamer waar ze niet gestoord werd door een man of door haar kinderen.
Ditlevsen was een vrouw van tegenstellingen: enerzijds wilde ze de barricades op om het Deense, mannelijke literaire bolwerk op zijn grondvesten te laten schudden, anderzijds adviseerde ze vrouwen te berusten in hun heimelijke verlangen een affaire te starten: realiseerden ze zich wel welk offer ze zouden brengen? Ze konden maar beter bij hun man en kinderen blijven.
Mocht je nog niets van Ditlevsen gelezen hebben, dan biedt deze zeer leesbare biografie een degelijke doorsnede van haar oeuvre. Mocht je benieuwd zijn naar de kracht en indringende stijl van Ditlevsen, start met de Kopenhagen-trilogie!
Read
September 12, 2023Njaaa, ik weet niet zo goed wat ik van deze biografie vind.
Boeiend om te lezen hoe seksistische uitsluitingsmechanismen invloed hadden op hoe destijds naar het werk van Ditlevsen en andere vrouwelijke auteurs gekeken werd. Ook fijn dat Ditlevsens eigen houding tegenover het feminisme uitgebreid besproken werd. Maar verder geeft de biografie ons niets meer dan wat in Ditlevens eigen werk geschreven staat; de biograaf haalt er zelf ook voortdurend Ditlevsens memoires bij en concludeert dan dat leven en werk elkaar nagenoeg altijd overlappen. Tja.
De biografie heeft een ietwat vreemde structuur, alsof alles naar de laatste paar hoofdstukken van het boek verplaatst wordt. Dan denk je: 'Was handig geweest als we dit al eerder in de biografie hadden gelezen.' Het verhaal van de persoon en auteur Tove Ditlevsen is interessant genoeg, maar de droge schrijftrant hield me op een afstand. Met droog bedoel ik niet 'academisch', maar de schrijfstijl mist ritme. De taal stokt soms, naar mijn smaak, zodat het lezen na een tijdje gaat frustreren. Datzelfde voel ik ook bij het lezen van het werk van Ditlevsen zelf.
Ik hou van onconventionele biografieën (zoals Marja Pruis ze schrijft, bijvoorbeeld, over Netty Nijhoff en Patricia de Martelaere, waar de biografe zichzelf de biografieën in schrijft), maar bij het lezen van 'Tove Ditlevsen, de biografie' vond ik het vaak jammer dat er uit een interview, een boek of een brief geciteerd werd zonder dat de bron vermeld werd. Dan lees je een mooi citaat, maar weet je niet waar je het in zijn volledigheid kan lezen.
Wat ik ook als een gebrek beschouw: de biograaf schrijft aan het begin van het boek dat hij een andere lezer is dan enkele decennia geleden, toen hij een eerste biografie over Ditlevsen schreef, en dat dat invloed heeft op de manier waarop hij NU naar het werk van de auteur kijkt en hoe hij er NU over schrijft. Maar wat is er precies veranderd? Hij legt het niet uit en zelf kan je het niet nagaan, want die eerste biografie werd nooit naar het Nederlands vertaald.
Ik raad dit boek niet per se af; ik ging er best vlot doorheen, maar het is geen biografie waarnaar ik snel zal teruggrijpen.
Boeiend om te lezen hoe seksistische uitsluitingsmechanismen invloed hadden op hoe destijds naar het werk van Ditlevsen en andere vrouwelijke auteurs gekeken werd. Ook fijn dat Ditlevsens eigen houding tegenover het feminisme uitgebreid besproken werd. Maar verder geeft de biografie ons niets meer dan wat in Ditlevens eigen werk geschreven staat; de biograaf haalt er zelf ook voortdurend Ditlevsens memoires bij en concludeert dan dat leven en werk elkaar nagenoeg altijd overlappen. Tja.
De biografie heeft een ietwat vreemde structuur, alsof alles naar de laatste paar hoofdstukken van het boek verplaatst wordt. Dan denk je: 'Was handig geweest als we dit al eerder in de biografie hadden gelezen.' Het verhaal van de persoon en auteur Tove Ditlevsen is interessant genoeg, maar de droge schrijftrant hield me op een afstand. Met droog bedoel ik niet 'academisch', maar de schrijfstijl mist ritme. De taal stokt soms, naar mijn smaak, zodat het lezen na een tijdje gaat frustreren. Datzelfde voel ik ook bij het lezen van het werk van Ditlevsen zelf.
Ik hou van onconventionele biografieën (zoals Marja Pruis ze schrijft, bijvoorbeeld, over Netty Nijhoff en Patricia de Martelaere, waar de biografe zichzelf de biografieën in schrijft), maar bij het lezen van 'Tove Ditlevsen, de biografie' vond ik het vaak jammer dat er uit een interview, een boek of een brief geciteerd werd zonder dat de bron vermeld werd. Dan lees je een mooi citaat, maar weet je niet waar je het in zijn volledigheid kan lezen.
Wat ik ook als een gebrek beschouw: de biograaf schrijft aan het begin van het boek dat hij een andere lezer is dan enkele decennia geleden, toen hij een eerste biografie over Ditlevsen schreef, en dat dat invloed heeft op de manier waarop hij NU naar het werk van de auteur kijkt en hoe hij er NU over schrijft. Maar wat is er precies veranderd? Hij legt het niet uit en zelf kan je het niet nagaan, want die eerste biografie werd nooit naar het Nederlands vertaald.
Ik raad dit boek niet per se af; ik ging er best vlot doorheen, maar het is geen biografie waarnaar ik snel zal teruggrijpen.
April 5, 2023
Meget fin og udtømmende biografi, der koncentrerer om Ditlevsens kunstneriske virke, der er så ufravigeligt viklet ind i hendes personlige liv. Andersen formår at trække trådene til de skriftsteder, som til fulde viser mennesket, digteren og skæbnefortællingen om Tove Ditlevsens langt hen ad vejen ret ulykkelige eksistens.
March 24, 2025
Leest soms ietwat als een Wikipedia pagina, maar als je daar doorheen kijkt, zie je vooral het leven van een zeer bijzondere vrouw. Ik denk dat de info uit deze biografie als zinvolle context kan dienen als je ander werk van haar gaat/wil lezen.
January 28, 2023
Et meget smukt og respektfuldt portræt af Tove Ditlevsen. Velskrevet.
September 11, 2023
Prachtige biografie van de Deense schrijfster en dichter Tove Ditlevsen, die leest als een roman. Een vrouw die MOEST schrijven om aan de werkelijkheid te ontsnappen. Ik hoop dat er nog veel meer van haar boeken vertaald gaan worden en graag een beetje snel, want ik heb niet het eeuwige leven. Wie wil kennismaken met het schrijven van Tove Ditlevsen raad ik aan om te beginnen met "Kindertijd", deel 1 van de Kopenhagen trilogie. De rest volgt dan vanzelf...
November 26, 2024
Fantastisk biografi - en ærlig, men respektfuld fortælling om Tove Ditlevsens liv og forfatterskab 🙏
August 22, 2023
Must read voor elke Tove- fan!
April 28, 2024
3,5 ⭐️
August 28, 2023
Als je je met jezelf op je gemak voelt, ben je minder gevoelig voor invloeden van buitenaf. Het stabielste wat je hebt ben jezelf.
August 9, 2024
De afgelopen jaren heeft uitgeverij Das Mag vijf vertalingen doen verschijnen van de ‘herontdekte’ Deense schrijfster Tove Ditlevsen (1917-1976). Bij dezelfde uitgeverij verscheen in 2023 “Tove Ditlevsen, de biografie” van de hand van Jens Andersen. Hoewel dit boek zeker een aardig beeld geeft van de omstandigheden en de levensfase waarin Ditlevsen bedoelde in het Nederlands vertaalde werken (waarvan ik de als de zogeheten Kopenhagen-trilogie bekende memoires zeer waardeer) en andere werken tot stand heeft gebracht, vind ik de biografie teleurstellend.
Mijns inziens behelst die in feite niet zo heel veel meer dan al te vlot (gezien enkele inconsistenties) en al te oppervlakkig (zo wordt nauwelijks ingegaan op Ditlevsens moederschap) geschreven verbindende teksten tussen behoorlijk wat knip- en plakwerk uit haar oeuvre. Een beetje gemakkelijk, een beetje vrijblijvend, een beetje dweperig.
Mijns inziens behelst die in feite niet zo heel veel meer dan al te vlot (gezien enkele inconsistenties) en al te oppervlakkig (zo wordt nauwelijks ingegaan op Ditlevsens moederschap) geschreven verbindende teksten tussen behoorlijk wat knip- en plakwerk uit haar oeuvre. Een beetje gemakkelijk, een beetje vrijblijvend, een beetje dweperig.
October 25, 2025
Ich mochte die Fülle an Gedichten, die hier geteilt werden und grundsätzlich auch die eher assoziativ-thematische Anordnung. Mir blieben letztlich zu viele lose Enden (wie ging es mit bestimmten Freundschaften weiter? Wie entwickelte sich das Verhältnis zu Eltern und Kindern?) und teilweise blieben die Interpretationen des Autors für mich zu wenig belegt und damit schlechter nachvollziehbar. Meine Erwartung eines quellengesättigteren Werks kann ich dem so anders angelegten Buch nun nicht vorwerfen, es hat mich entsprechend aber in meinem Wunsch, den Lebensweg Tove Ditlevsens nachzuvollziehen, nicht vollends zufriedenstellen können.
October 8, 2023
Tove Ditlevsen schreef zelf 3 boeken over haar leven tot na haar 3e echtscheiding: "Kindertijd", "Jeugd" en "Afhankelijkheid". Als je die 3 werken las weet je al bijna evenveel over de auteur als in deze biografie staat. Het is overwegend uit die 3 boeken en haar eerder geschreven niet in het Nederlands vertaaldd memoires dat de auteur zijn informatie haalt.
Bovendien is deze "biografie" chaotisch samengesteld zonder enige structuur en al helemaal niet chronologisch.
Wat is overigens "geoormerkt zwangerschapsverlof " en "de vocaal aanhanger” (van de premier)?
2,5 ster
Bovendien is deze "biografie" chaotisch samengesteld zonder enige structuur en al helemaal niet chronologisch.
Wat is overigens "geoormerkt zwangerschapsverlof " en "de vocaal aanhanger” (van de premier)?
2,5 ster
January 15, 2023
God biografi, både for nye og gamle læsere af Tove Ditlevsen. Hendes historie bliver fortalt relativt kortfattet og uden alt for klam nysgerrighed, og koblet sammen med hendes bøger, digte og brevkasse, samt breve. Man hører om mange af tidens kunstnere og forfattere, som Tove mødte.
Den er ikke særligt original, og jeg håber læsere af den vil blive inspireret til at læse Toves egne ord om sig selv.
Den er ikke særligt original, og jeg håber læsere af den vil blive inspireret til at læse Toves egne ord om sig selv.
April 7, 2024
3,5 - Interessant geschreven, maar als je De Kopenhagen trilogie (❤️🔥) hebt gelezen duurt het behoorlijk lang voordat er écht nieuwe informatie aan bod komt. Voelde ook wat fragmentarisch omdat er constant stukken van Tove geciteerd worden, waardoor ik er niet echt lekker inkwam (al was het wel heel fijn om wat nieuw, nog niet vertaald werk van haar te lezen).
January 30, 2023
Et ærligt blik på Tove Ditlevsen, eller Diva Totlevsen som parnasset angiveligt kaldte hende. Heftigt liv, der var ‘rock and roll’, før det overhovedet hed sådan. Anbefales til alle med en faible for dansk litteratur.
September 18, 2023
Toegegeven, ik houd van biografieën. Deze is bijzonder goed geschreven en gestoffeerd met literaire verwijzingen naar het werk van Tove Ditsleven. Een wel bijzonder persoon en schrijfster van al enkele goede boeken die ik van haar las.
December 15, 2023
Eerder 3,5
Zoals ook anderen al aangaven is Ditlevsens memoiretrilogie een belangrijke bron voor deze biografie. Vooral in pakweg de eerste helft van het boek kom je zo eigenlijk weinig nieuws te weten. Maar de biografie leest wel als een trein. Ditlevsen blijft fascineren.
Zoals ook anderen al aangaven is Ditlevsens memoiretrilogie een belangrijke bron voor deze biografie. Vooral in pakweg de eerste helft van het boek kom je zo eigenlijk weinig nieuws te weten. Maar de biografie leest wel als een trein. Ditlevsen blijft fascineren.
May 20, 2024
Interessant figuur om in te verdiepen. Aandacht voor karakter in tijd plaatsen. Echter, wel veel verschillende titels gebruikt van haar boeken wat sommige stukken minder aantrekkelijk maakten om door te lezen.
February 25, 2025
Niet echt goed geschreven. Beetje een worsteling om doorheen te komen. Maar, je komt wel meer te weten over de Deense schrijfster Tove Ditlevsen en dat is wel interessant (zeker na een bezoek aan Kopenhagen deze zomer)
March 10, 2025
En fin biografi, der kommer godt rundt om Tove Ditlevsen og hendes værker. Lidt meget springen frem og tilbage i tiden, som bliver lidt forvirrende at finde rundt i, men ellers rigtig fin. Kommer til at være fin hjælp til min store opgave på HF.
Displaying 1 - 30 of 52 reviews