Plato in 90 Minutes

Philosophers in 90 Minutes #19

by Paul Strathern

“Each of these little books is witty and dramatic and creates a sense of time, place, and character....I cannot think of a better way to introduce oneself and one's friends to Western civilization.”―Katherine A. Powers, Boston Globe . “Well-written, clear and informed, they have a breezy wit about them....I find them hard to stop reading.”―Richard Bernstein, New York Times . “Witty, illuminating, and blessedly concise.”―Jim Holt, Wall Street Journal . These brief and enlightening explorations of our greatest thinkers bring their ideas to life in entertaining and accessible fashion. Philosophical thought is deciphered and made comprehensive and interesting to almost everyone. Far from being a novelty, each book is a highly refined appraisal of the philosopher and his work, authoritative and clearly presented.

Genres: Philosophy, Nonfiction, History, Biography, Audiobook, Psychology, Classics

89 pages, Paperback

First published January 1, 1995

About the author

Paul Strathern (born 1940) is a English writer and academic. He was born in London, and studied at Trinity College, Dublin, after which he served in the Merchant Navy over a period of two years. He then lived on a Greek island. In 1966 he travelled overland to India and the Himalayas. His novel A Season in Abyssinia won a Somerset Maugham Award in 1972.

Besides five novels, he has also written numerous books on science, philosophy, history, literature, medicine and economics.

Reviews

[Maziyar Yf]

پل استراترن نویسنده و پژوهشگر و استاد دانشگاه انگلیسی مجموعه کتاب هایی با نام های فیلسوفان مختلف در 90 دقیقه نوشته است که توسط نشر مرکز به فارسی ترجمه شده است . بیشترین این فلاسفه از مکتب غرب هستند و تنها کنفوسیوس از شرق در این مجموعه حضور دارد ، نشر مرکز این مجموعه را متاسفانه بر طبق حروف الفبا و نه به ترتیب تاریخ رده بندی کرده است ، بنابراین خواننده باید خود توجه به نظم زمانی کرده و کتاب ها را مطابق با زمان و از ابتدا بخواند.
در صورت نادیده گرفتن کنفوسیوس ، اشنایی با افلاطون دومین کتاب این مجموعه پس از سقراط بوده که به دلیل پیدا نکردن کتاب آشنایی با سقراط ، از روی اجبار مجموعه پل استراترن را از افلاطون شروع کردم .
بزرگترین ایرادی که می توان به این کتاب داشت کوتاه بودن بیش از اندازه آن است ، با توجه به تعداد صفحاتی که مریوط به زندگی نامه افلاطون ، مقدمه ، زمان نگاری و تقویم های آخر کتاب بوده ، فلسفه افلاطون و اندیشه های سیاسی او شوربختانه حجم کمی از کتاب را شامل شده است .
آشکار است که از کتابی این چنین خلاصه ، نمی توان انتظار چندانی داشت ، استراترن خود به این موضوع اعتراف کرده اما همزمان یک حسن کتاب را می توان در آشنایی بسیار کوتاه با فلاسفه نامی جهان دانست ، این آشنایی کوتاه در صورت علاقه مند شدن خواننده می تواند او را به خواندن آثار بیشتری از فیلسوف مورد علاقه خود تشویق کند .
آنچه از افلاطون باقی مانده حیرت انگیز است ، قانون افراطی او لزوم فرمان راندن بر دیگران و فرمان بردن از دیگران و ضرورت از بین بردن هر گونه استقلال یا دولت ستیزی از زندگی همه آدمیان و حتی چارپایان ! را می توان از اساس و پایه های استبداد دانست . کارل پوپر در کتاب جامعه باز و دشمنان آن به سختی به افلاطون و عقاید افراطی او را مورد انتقاد قرار داده و حتی از او به عنوان یک فاشیست یاد کرده است .
شگفت آور است که از افلاطون با ایده های سیاسی افراطی و سخت ، مفهوم عشق افلاطونی به معنی عشق ، یا داشتن تمایلات احساسی قوی بدون رابطه جنسی از کتاب ضیافت او هنگام تعریف افلاطون از رابطه خاص میان سقراط و شاگردانش به یادگار مانده است .
در پایان باید گفت که خواننده در کتاب آشنایی با افلاطون با کلیات تفکر او ، بدون ورود نویسنده به انبوه جزییات آشنا شده ، بیان ساده نویسنده به درک بیشتر مطالب کمک کرده و خواننده نه چندان آشنا با فلسفه را نه تنها خسته و دلزده نکرده ، بلکه او را تشویق به خواندن مابقی کتابهای این مجموعه کرده است .

[فؤاد]

بعد از این که دموکراسی آتن سقراط رو به جرم تشویش در اذهان عمومی به مرگ محکوم کرد، همه ی شاگردان سقراط مورد غضب قرار گرفتند. از جمله افلاطون. افلاطون از آتن فرار کرد و سفرهای دور و دراز خودش رو آغاز کرد. از جمله در این سفرها به ایتالیا رفت و با فیثاغورسی ها آشنا شد و اعتقاد به اعداد رو از اون ها گرفت. از جمله ی این سفرها، سفر به جزیره ی سیراکوس بود که حاکم مستبدّی به نام دیونوسیوس بر اون حکومت می کرد، که علاوه بر استبداد، خصوصیت دیگه ای هم داشت: فلسفه. و ترکیب فلسفه و استبداد جز فاجعه نمی تونه خلق کنه.
دیونوسیوس افلاطون رو به عنوان فیلسوف مقیم در دربار استخدام کرد و دوست داشت با اون بحث و گفتگو کنه. کمابیش بیشتر بحث ها به جدل ختم میشد، از جمله وقتی که دیونوسیوس با خشم گفت: "تو مانند پیر خرفتی سخن می گویی!"
و افلاطون بی درنگ جواب داد: "و اعلی حضرت مانند حاکم مستبدّی سخن می گوید."
این جدل ها، باعث شد که دیونوسیوس بر افلاطون خشم بگیره و اون رو به برده فروشی بده تا در زادگاه خودش (آگینا) بفروشه و بهش بگه: "نگران نباش، او چندان فیلسوف است که حتی متوجه نمی شود."
افلاطون با خفت در زادگاهش به نمایش گذاشته شد، و یکی از دوستاش فوری خریدش و آزادش کرد.
و به این ترتیب تقدیر بر این قرار گرفت که استاد قربانی دموکراسی بشه و شاگرد قربانی استبداد.

[Peiman E iran]

دوستانِ گرانقدر، این کتاب از 6 بخش و چند فصلِ پیوسته به آن تشکیل شده است... در این کتاب به زندگی نامه و زندگیِ زمانۀ «افلاطون» و همچنین به اندیشۀ وی و آثارِ او، پرداخته شده است
این کتاب، فرصتی به من داد، تا توضیحاتی هرچند کوتاه در موردِ «افلاطون» برایِ شما بزرگواران بنویسم
عزیزانم، همانطور که در این کتاب آمده: « آریستوکلس» در یک خانوادۀ اهلِ سیاست و نامی، در جزیرۀ « اگینا» در نزدیکیِ شهرِ « آتن» دیده به جهان گشود
آریستوکلس علاقۀ زیادی به ورزش داشت... از همین جهت به ورزشِ کُشتی روی آورد... دوبار در مسابقاتِ « تنگه» مقام آورد و در المپیک نیز شرکت کرد
این جوان ورزیده و تنومند، به علتِ شانه هایِ درشت و سینۀ پهن، به « افلاطون» معروف شد
افلاطون وقتی دید در المپیک مقامی به دست نیاورده، از ورزشِ کُشتی دل کند و به سمتِ نویسندگی و شاعری تغییرِ مسیر داد... اما نتوانست در این مورد هم موفقیتی کسب کند
سپس به « سقراط» علاقه مند شد، و در مقامِ شاگردیِ « سقراط» شروع به کسبِ علمِ منطق و اخلاق نمود
دوستانِ خردگرا، در این کتاب گویا بنا به مصلحت، از بازگو کردنِ حقایق خودداری شده... ولی من منعی برایِ بازگو کردنِ آن نمیبینم
عزیزانم، پس از جنگِ « پلوپونزی»، آتن توسطِ عده ای نادان و خونخوار و افراطی مذهبی، به اشغال درآمد... سردستۀ این اشغالگران، « خارمیدس» و « کریتیاس» بودند که هم خون و از بستگانِ نزدیکِ « افلاطون» بودند... که از همان زمان وعده و وعید دادن و بزرگ نمودنِ « افلاطون» آغاز شد
تا اینکه حکومت کاملاً به تصرفِ دموکرات ها و خرافه پرستانِ احمق و بیخردِ دین پرست، افتاد... به « افلاطون» وعده دادند که در دادگاه بر علیه « سقراط» شهادت دهد و جایگاهش را کسب کند و علاوه بر آن سالنِ المپیا را به او بدهند تا کلاس هایش را در آن برگذار نماید.... « افلاطون» با بی شرمیِ تمام « سقراط» استادِ خویش را فروخت... جایگاهش را کسب کرد و به کمکِ خواهر زاده اش « ارسطو» شروع به آموزش به جوانانِ بیچاره کردند... آنهم به اصطلاح فلسفۀ « افلاطون» که سرشار از موهوماتِ دینی بود و مخالفت با پیشرفتِ « دانش» و به خصوص « هنر» و هنرمند... افلاطون یکی از اصلیترین پایه گذارانِ « سانسور» بود
به عنوانِ مثال: «افلاطون» وحشتِ زیادی از دانش و خردِ برترِ « دمکریت» داشت... « دمکریت» با دانشِ خود، « افلاطون» را له و ناچیز کرده بود... حسادتِ « افلاطون» به این بزرگمردِ دانش و نفوذِ حکومتیِ « افلاطون» سبب شد، نظریه هایِ « دمکریت» را قبول نکنند... « دمکریت» 2000 سالِ پیش اعلام کرد، ماده از بهم چسبیده شدنِ ذراتِ ریزی به اسمِ « اتم» تشکیل شده است... اما همین « افلاطون» بیخرد گفت: کتاب هایِ این مردِ ضدِ دین را به آتش بکشید... زیراکه او کفر میگوید
حال چه کسی خسارت دید؟ بله... انسانها و پیشرفتِ دانش... بازهم عده ای نادان و دینکار به انسانها لطمه زدند
بعد امروزه عده ای ناآگاهانه دَم از شعور و فلسفۀ « افلاطون» میزنند

امیدوارم این توضیحات جهت آگاهیِ ایرانیانِ خردگرا، مفید بوده باشه
«پیروز باشید و ایرانی»

[Mohammadjavad Abbasi]

کتاب به دو بخش کلی تقسیم میشود.قسمت اول زندگی نامه افلاطون را شامل میشود از دوران کودکی ، روی آوردن وی به ورزش،شعر و در نهایت یادگیری فلسفه نزد سقراط تا خارج شدن از آتن به دنبال محاکمه استاد خود ،سفرطولانی وی به ایتالیا و شمال آفریقا ،بازگشت به آتن و تاسیس اکادمی .بخش دوم کتاب هم مشتمل بر گزیده ای از سخنان افلاطون در کتاب هایش و نظرات مهم وی از جمله عالم مثل و تمثیل غار و مدینه فاضله وی را مختصرا توضیح میدهد.در مجموع یک کتاب مفید و مختصر برای آشنایی با افلاطون است ولی هرگز کافی نیست:)

[KamRun]

متناسب با عنوان اصلی‌ش : افلاطون در 90 دقیقه (و حتی کمتر). خیلی روزنامه‌وار اشاره‌های کمرنگی به اندیشه‌های افلاطون کرده و در مورد زندگی‌ش هم جسته و گریخته چیزهایی گفته. شاید کتاب به‌درد کسی که هیچ آشنایی‌ای با افلاطون نداره بخوره، اما باز هم بعید می‌دونم

[Montzalee Wittmann]

Plato in 90 Minutes
by Paul Strathern
Very informative book that reads like a "Guidebook to Plato." Full of just about anything you might want to know about him in a compact read.

[Alex Ward-Robinson]

Very easy read; I completed this book in around 50 minutes. The style of writing made the topics very accessible, yet the book did not serve the purpose I required- hence the two stars. Would be worth reading for someone with very little philosophical knowledge looking to learn about Plato's early life, but for students wanting to read about his analogies in further detail this book would be underwhelming, and not suited to that.

[Alice]

This book erroneously conflates collectivism with fascism. That's not to say that fascists haven't used some of the principles that can be found in The Republic for their own purposes, but the specific ideas around collectivism should be juxtaposed with individualism and not fascism.

Because of this glaring error, and the fact that this book is very light on Plato's actual philosophy, I am giving it 1/5 stars.

[Kiana]

اى كاش بيشتر به تفكرات و نقطه نظرات هر فيلسوف مى پرداخت نه اينقدر سطحى و كوتاه.
به جاش بيشتر به زندگى نامه و شرايط زمانه ى فيلسوف پرداخته.
ولى خب از اينجور كتاب ها نمى شه انتظار بيشترى هم داشت.

[Kara of BookishBytes]

Ninety minutes is the exact length of my attention span for philosophy. This survey of Plato was interesting and helpful. I feel smarter now.

[Realini Ionescu]

Plato in 90 Minutes by Paul Strathern

10 out of 10


Nec plus ultra

Plato is the nec plus ultra for this reader. It is as far as I can go with reading philosophy in the original, unadapted, unabridged or explained version. And I know few other authors who have expressed such beautiful, mesmerizing ideas.

The fact that I had Plato in my hands when I was about twenty is one of the luckiest events of my whole life. It transformed me. Mind you, I did not turn into a wise thinker. With the genes I have, that would have been impossible. We learn more about the importance of genes, with every week that goes by. You can put in thousands of hours of playing the piano, but if your genetic heritage is not favorable, all that activity can be in vain: you will never reach a world class standard.

Plato has a sensational philosophy- in the words of Strathern:

- “Alpha plus for his philosophy, but omega minus for his politics”

Heidegger and Nietzsche were of the opinion that philosophy never recovered from Plato. In other words, he had a malefic influence

Although modern psychology plays down the role of childhood in the development of the adult, as opposed to the Freudian doctrine, which explains everything in terms of sexual impulses and events of childhood, Plato had an early period which has affected his thinking. The policy towards children and women who would be public property- exposed in the Republic- was influenced by Plato’s experiences as a boy.

Plato took part in sports competitions and we can only be glad (in the past, the word gay could be used here) that he did not win to become an Olympic athlete, for we wouldn’t have had his work then. We know Plato by his ring name

As a young man, Plato spent a long time listening to Socrates – at his feet- and we can read about that in the early dialogues, which scholars say that they describe the views of Socrates. The middle and later works express the thinking of Plato.

Plato had the misfortune to land in the middle of disputes with Dionysus I of Syracuse and later with his son- Dionysus II of Syracuse

The Republic is probably Plato’s best known and most influential work.

It touches an amazing array of issues- feminism, psychology, education, and politics. Alas, it seems to have come to life in the form of Nazism and Communism. As Strathern points out:

- At its best, The Republic of Plato would be boring, at its worst- a ruthless tyranny

In The Republic Plato contradicts himself; he argues for the banning of poets even if he wrote as beautiful and compelling as a poet himself

In the ideal society only music “suitable „for the proper development of the population would be played- marches, no Ionic rhythms

That sounds very much like the Communist society that I had to endure for 25 years. Peoples act like individuals, for good results all the parts must work well. All the three categories of citizens must perform their function well

The fact that a philosopher king would be elected from the wise men sounds like a great idea, but Paul Strathern makes the opposite argument:

So far, the rulers that showed an interest in philosophy have proved disastrous when compared with those who revealed no such inclinations.

The politics of Plato as a pledge for Tyranny- every individual must have a leader and obey him in all that he does, dress, everything. The makings of the dictatorships are here.

The religious dogma of the Middle Ages relied upon platonicism or neo-platonicism

The famous metaphor of the cave and the shadows are mentioned, with the message that education should make people come out of the shadows, see the light gradually

Some of the pre Socratics are mentioned –

Heraclitus – “no one steps in the same river twice’

Pythagoras is analyzed, with his emphasis on numbers, albeit he probably was referring more at “forms” as we see them today. Pythagoras was a philosopher, dietician, priest; he asked his followers not to eat beans! Heart or their own dog. They were supposed to ban swallows from nesting at their houses.

For all his shortcomings, Plato is a king of philosophers for me. Idealism was born from his writings. I lived looking for the half sphere that he mentioned when describing love. Alas. Plato showed me what to look for, but I did not find it.

There are aspects that will never fit my or anyone’s life, except for crazy Nazis and the like:

You can never go through life listening to marches. I mean, I had to listen to the Communist marches, but I hated that and in no way felt uplifted or better because of that crap.

I agree with Plato that the elites must rule. The educated, “thinking” classes ought to have a much better role that those who are only concerned with stuffing belies, shooting animals, throwing dice and the like. The communist rulers were not out of The Republic textbook, they were the pigs from The Animal Farm by George Orwell. Uneducated savages. A true, refined elite we can find in the history of The British Empire and that ruled half the world rather decently, with the inevitable excesses which are in the human nature.

[Catie Parker]

It actually took 45 minutes

[Paul]

Corta biografía de Platón. Apenas y se menciona su fase como discípulo de Sócrates. Está bien para un primer acercamiento sobre la figura de Platón y un poco de sus ideas, pero aún así creo que el autor se pudo esmerar más en explicar más.
Al final hay unas citas de Platón, que más parece que se hizo por rellenar el libro, y hubiera sido útil algunos comentarios sobre ellas, pero solo están copypasteados.
Lo más rescatable es que se pone en perspectiva el legado de Platón, que representó en la historia más algo negativo que positivo. Como lo dijo Nietzsche y Heidegger. Y que su filosofía idealista está en franca extinción. Originales ideas filosóficas como las de los filósofos presocráticos no fueron retomadas hasta 2000 años después, por la impronta platónica.

[Kim]

Paul Strathen provided me with a quick overview of Plato while I waited for my car to be serviced. I feel safe with my new air bags and enlightened philosophically.

[Brighton Hugg]

It really added a lot of context that was super interesting, but not terribly useful for my exam

[Phin Jensen]

A decent and funny overview of Plato's life and most famous teachings. It's also very biased: the author is vehemently opposed to Plato's political philosophy (as am I) and makes not effort to seem impartial. It definitely took less than 90 minutes to read, which was nice!

[هشام بوشنافة الادريسي]

No esta mal.

[Sorento62]

A good intro and overview. The editing of the book could have been better, mostly for typos and grammar. Definitely has an irreverent point of view. Good at putting Plato in some context, although I’m sure some would disagree with the way some of Plato’s work is characterized.

[John]

The author is more interested in Plato’s biography than his philosophy, and seems to only read the latter through Popper’s mid-20th century critique and completely ignoring most of its other dimensions. This was clear from near the beginning, repeated throughout, and then confirmed at the end with a lengthy quotation from Popper’s 《The Open Society and Its Enemies》. If all you can get out of Plato is a precursor to communism or fascism, then you genuinely are not interested in philosophy.

Making short intros to philosophers is always difficult (let alone for ones of Plato’s stature and breadth of writing), so I’m inclined to be generous in reviewing them. However, I believe that this one exhibits the worst traits of the genre - a dismissive fixation on one element of the philosopher’s thought with an axe to grind, without giving a good understanding of either his role in the longer conversation of philosophy or why he is worth reading in the first place.

This book fails at the genre because instead of functioning as a stepping stone to encourage engagement with philosophy, it provides an excuse to ignore a foundational thinker whose questions are still relevant today. An absolutely philistine work.

[ValeReads Kyriosity]

Plato in less time than it takes to get a new car battery installed. Can't say it made me a big fan of the guy. Philosophy that misses the most obvious truths about human nature hardly seems worth the name.

[Madeline Mace]

A quick overview of Plato’s life and briefly touching on his political views and philosophical teachings. Very very short summery.

[Alli]

What I'm Taking Away From this Book
Socrates never wrote anything down , it's all just his students interpretation so maybe it was just plato who found him super annoying and made him seem that way
Fascist?? God is philosophy even worth it
There is no such thing as a non-rational academic discussion
Dionysus was a real person
Pythagoras did not discover the Pythagorean theorem (one of his students did) and thus likely did not understand it

[Jennifer Putney]

This was very interesting. I enjoyed the review of the Platonic Forms and his Parable of the Cave. The author juxtaposed Plato's philosophical musings about ultimate reality with his rather disturbing views of society and government. I hadn't realized how authoritarian his "philosopher-kings" would be.

[Anastasia]

Está bastante bien para las personas que se quieran adentrar a la filosofía por primera vez.

[Natalie]

Provided a lot of context around Plato, but expected more deep dives into this philosophy.

[Shea Stacy]

A fine overview.
Using as a quick review for some future reading.

[Leslie]

I’m reading Plato’s Republic in a few months and wanted a refresher. After listening to this I’m not sure if I feel smarter or dumber...

[Gabriel Martínez Arteaga]

Buen libro de introducción a la filosofía de Platón, altamente recomendable a quien no sabe de filosofía. Se explica la idea filosofica principal de Platón alternándose con pasajes de su vida y con la historia de la época. Sin embargo, su fortaleza se convierte en debilidad al quedarse corto en su explicación.

[Theother]

کتاب کوتاه و خلاصه ای بیشتر راجع به زندگی افلاطون تا فلسفه اش. راجع به فلسفه اش خیلی کوتاه و اجمالی گفته بود. ستاره ی سوم برای اینه که نثرش فان و سبک بود و حوصله ت رو سر نمیبرد.

[kaoutie]

Het is een interessant boek als je amper filosofische kennis hebt en meer wilt weten over Plato’s eerdere jaren. Kort, krachtig en een simpele schrijfstijl, waardoor je er inderdaad (ongeveer) maar 90 minuten mee bezig bent.