Tru

Tru #1

by Barbara Kosmowska, Emilia Dziubak (Illustrator)

Zajączek Tru mieszka z mamą, bratem i siostrą w Koniczynach Dolnych, uboższej dzielnicy, w której stoją skromne domy emigrantów. Bo Tru i jego rodzina też są emigrantami i zwykłymi szarakami – inaczej niż Kolorowi, którym na niczym nie zbywa.

Pełna uroku i humoru opowiastka o przedsiębiorczym zajączku niejednego może nauczyć i dzieci (od lat 6), i dorosłych (do lat 100). Warto się także dowiedzieć, dlaczego Tru został na koniec nazwany Naprawiaczem Zajęczych Serc…

Genres: Audiobook, Polish Literature, Childrens

64 pages, Hardcover

First published January 1, 2016

About the author

Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. Przez krótki czas była nauczycielką języka polskiego w Bytowie. W roku 1999 na macierzystej uczelni gdańskiej obroniła pracę doktorską zatytułowaną Pomiędzy dzieciństwem a dorosłością. O powieściopisarstwie Zofii Urbanowskiej. Praca ta, dotycząca literatury polskiego pozytywizmu skierowanej do dzieci i młodzieży, dostała wyróżnienie Summa cum lauda.
Obecnie pracuje na stanowisku adiunkta Zakładu Historii Literatury Romantyzmu i Pozytywizmu na Wydziale Filologiczno-Historycznym w Akademii Pomorskiej w Słupsku. Jej naukowe zainteresowania to literatura pozytywizmu oraz literatura dla dzieci i młodzieży (współpracuje z poświęconym tym problemom czasopismem Guliwer). Pełni również funkcje kuratora społecznego oraz radnej w Bytowie.
Debiutowała jako licealistka w latach 70. XX w. na łamach nieistniejącego już czasopisma "Na przełaj"; w latach 80. zdobyła liczne nagrody i wyróżnienia w konkursach poetyckich.
Jej pierwsza powieść Głodna kotka wydana została w roku 2000. W 2001 r. ukazał się Teren prywatny; w 2002 Prowincja, Gobelin i Buba; w 2003 W górę rzeki; w 2004 Niebieski autobus; w 2005 książka Myślinki. Napisała również powieści Puszka oraz Buba – sezon ogórkowy.Kilka powieści zdobyło prestiżowe wyróżnienia: książka Teren prywatny, nazywana najbardziej kobiecą powieścią B. Kosmowskiej, w 2001 wygrała konkurs literacki pod nazwą Dziennik polskiej Bridget Jones (zorganizowany przez wydawnictwo Zysk i S-ka) i przyniosła autorce sławę i popularność; trafiła też na Listę Bestsellerów A. Rostockiego drukowaną przez dziennik "Rzeczpospolita". Buba w 2002 r. zdobyła nagrodę główną w ogólnopolskim konkursie na powieść dla dzieci i młodzieży pod hasłem Uwierz w siłę wyobraźni (zorganizowanego przez wydawnictwa Muza i Media Rodzina). Książka Pozłacana rybka zdobyła nagrodę literacką Książka Roku 2007 przyznawaną przez Polską Sekcję IBBY (International Board on Books for Young People) oraz została nagrodzona w Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren, zorganizowanym przez Fundację ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom pod patronatem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Barbara Kosmowska jest także autorką słuchowisk dla dzieci i młodzieży.

Reviews

[Trzcionka]

Obie książeczki z tej serii urzekły mnie ilustracjami i tylko dlatego je nabyłam licząc na to, że spodoba mi się również historia zajączka. Nie wiem czy to ja się nie znam i żyję czasem minionym czy teraz dla dzieci pisze się tego typu opowieści. Na moje oko ta książka nie nadaje się dla dzieci, no może takich 10+, bo dla mniejszych będzie zbyt dziwna i trudna. W jakimś sensie ta historia nie pasowała mi do tych uroczych i słodkich ilustracji.
Bohaterem jest młody zając - wynalazca. Wokół tego kręci się cała opowieść, która składa się z kilku osobnych przygód. Jest sympatycznie i dość ciekawie, ale nic mnie nie zachwyciło. Bardzo dużo w tej "bajce" wstawek, które zrozumieją tylko dorośli (mama głównego bohatera jest feministką i tym podobne sytuacje). Nie ukrywam, że miałam momentami wrażenie, że czytam jakiś dziwny twór - ani dla dzieci, ani dla dorosłych i sama nie wiem co o tym myśleć. Na pewno spodziewałam się czegoś innego - bardziej uroczego, przyjemnego i z morałem, a wyszło jakoś topornie i specyficznie.

[Neus Gutiérrez]

Pues es una monada super bonica con conciencia de clase, ingenio, humor y dibujos preciosos.
Una joyita poco conocida.

[Szczupak]

Wiem, że jeszcze wielokrotnie przeczytam tę książkę.
To niezwykle ciepła historia, dla małych - o zajączku wynalazcy, dla dużych - o ludziach, społeczeństwie, jego podziałach i tym, co ludzi łączy.
Uroniłam łezkę. Zaśmiałam się głośno. I sądzę, że ilekroć powrócę do historii Tru, znajdę w niej coś innego, głębiej i głębiej.
Mam tylko pytanie do autorki: Szanowna Pani, czy zajączek dostał stypendium?

[Sel]

Entre las mejores lecturas de este agosto. Ha sido muy agradable de leer, como si te estuvieran dando un abracito al corazón. Además, las ilustraciones son hermosas.

[Ewa]

Zachęciły mnie wspaniałe ilustracje i na ilustracjach się skończyło 😢

Nie wiem, do kogo jest ta książka skierowana, ni to do dzieci, ni dorosłych. Idea była dobra, ale chyba po drodze coś nie wyszło..

[Magda Beret]

Bardzo sympatyczna opowieść dla dzieci z mrugnięciem oka do dorosłego. Fajne przesłanie, że pomysłowość, pasja i chęć niesienia pomocy lepiej zdobi niż kolorowe, sztuczne futerko. Ilustracje w tej książce są zachwycające. Kupiliśmy dla wyklejki;)

[books.for.linka]

Tak słabej książki z gatunku literatury dziecięcej nie czytałam jeszcze nigdy...

[Adric Rangel]

Qué libro infantil más hermoso... Y que ilustraciones hermosas me he encontrado al abrir sus páginas.

[kurp]

Przykro mi, ale dawka ideolo przekroczyła dopuszczalne normy. Halo, nieco finezji!

[Camille]

Lecture sympa, c'est mignon, mais pas inoubliable, les illustrations sont le plus du roman.

[Kamila]

Zajaczku futrzasty co tu się wydarzyło.... nędza i rozpacz. Piękne są ilustracje i wydanie jako takie
Treść to dramat choć intencje i założenia pewnie piękne były i słuszne . Ja przyznaję że zaczęłam lekturę już uprzedzona po niepochlebnej opinii kogoś zaufanego :)
Ten tekst sprawia wrażenie jakby ktoś wymyślił Barbarze Kosmowskiej zadanie napisz książkę dla dzieci i na 60 stronach zamieść jak najwięcej aktualnych bieżących kwestii. A o szczegóły co jak i dlaczego to mniejsza....Mamy tutaj głównego bohatera Tru społecznika o szlachetnym sercu który co rozdział niczym Macgayver wymyśla z dwóch desek sznurka i słomki kolejny potrzebny wynalazek. Wśród poruszanych tematów jest samotne rodzicielstwo, porzucenie rodziny przez ojca mama pracująca na 2 etaty która spełnia się życiowo chodząc na manifestacje. Mamy też nierówności klasowe i społeczne, feminizm emigrantów rasizm i wątki miłosno romantyczne oczywiście też. Pewnie o czymś zapomniałam co jeszcze znajdziemy w tej krótkiej książeczce. Za dużo i w bardzo kiepski, infantylny sposób to jest podane. Wszystko jest okraszone łopatologicznymi frazesami i komunałami w stylu "Ale mama lubi takie historie a szczególnie komedie romantyczne z Hugh Grantem. Jak to kobieta" Wrrrr, serio? Język w stylu nomen omen dzidzia piernik. I jak można było wymyślić imię Słodka Dzidzia też nie pojmuję. Dobrze że nie Niunia... Dla dzieci trzeba pisać prosto ale nie prostacko. Przykro mi to pisać bo Dziewczynka z parku mnie zachwyciła. Na dodatek pomysł na kompozycję też słaby jakby naprawdę wymyślony na prędce. Może rzeczywiście to było "zadanie "Nie wiem dla kogo się to nadaje do polecenia . Na pewno nie dla dzieci do samodzielnej lektury. Może na warsztaty jako przykład na to jak nie pisać książek dla dzieci mnie

[Книжни Криле]

Добре дошли сред една дългоуха общност, живуща в горските дъбрави. Но уви, дори сред зеленината под короните на дърветата проблеми не липсват. При това от всякакъв характер – и емоционални, и социални... О, да! Сигурно не сте го подозирали, но полската писателка Барбара Космовска ще ви убеди, че и на зайците нищо човешко не им е чуждо. Илюстрована от ненадминатата Емилия Джиубак, „Тру“ (изд. „Timelines”) е дневникът на един млад и особено изобретателен заек, който иска да промени света (а защо не и самия себе си?) към по-добро. Прочетете ревюто на „Книжни Криле“: https://knijnikrile.wordpress.com/202...

[MisiaPysia]

2,5 - moje dziecko się śmiało.
Zajączek wymyśla kolejne wynalazki i zmienia życie w Koniczynach Dolnych. Każdy rozdział jest o innym wynalazku, ale w sumie zastanawia mnie po co? Poszatkowana ta historia (wiem, że to zapiski małego Tru, ale jednak) bez składu. Słuszne przesłanie, tylko że ono nie wybrzmiewa. Nie wciąga, mało interesująca, momentami męcząca, a przecież tak krótka. Coś tu nie zagralo.

[Patrycja Poslowska]

Ciekawa pozycja, którą warto przeczytać razem z dzieckiem, na pewno zrodzi się wiele pytań, które można przedyskutować i omówić, w końcu temat emigracji i biedniejszych ludzi dotyczy nas i naszych dzieci na codzień. Książka fajnie pokazuje, że aby być kreatywnym nie trzeba pływać w luksusie, a wystarczy trochę ruszyć głową by stworzyć coś fajnego, co może posłużyć innym. Mi osobiście książka się podobała i będę polegać.

[Sara G.A.]

Un bonito libro infantil con ilustraciones bellas hechas a mano (o así me lo parecía, pero como dibujaba y coloreaba los paisajes me alucinaron). Creo que lo que más intenta enseñar es la valía de la creatividad, la imaginación y la invención para ayudar a los demás. Hay un poco de "movimiento social" entre sus páginas, por ejemplo en el feminismo o en la igualdad para todos. Escrito en primera persona por una liebre (sí, el mismo Udo) que se deja querer incluso en tan pocas páginas.

[Aleksandra Szranko]

Ilustracje — zachwycające!
Treść — no ni cholery nie umiem się wgryźć, za dużo tu słów, a to chyba nie tak powinno działać (przypomniała mi się pierwsza książka, która tak mnie zmęczyła — Porwanie w Tiutiurlistanie; nigdy więcej!).

Więc z żalem — bo ilustracje, bo zając to fajna postać jako bohater — porzucam, gdyż #lifeistooshorttoreadbadbooks.

[thehiddenchapter]

Świetna bajka dla dzieci, pokochałam Tru oraz jego niesamowite przygody i wynalazki, szkoda że była tak krótka historia, mogłabym jeszcze czytać o tym cudownym króliku.

[Best Book by Jagoda]

3/5⭐

[Asix]

2.5

[Julie Darcy]

Zawód straszliwy. :(

[Celina M]

Moja pierwsza książka po polsku! Język był trudny, ale cieszę się że potrafiłam to skończyć. Tru, zając, pomaga inne biedne zające wynalazkami. Bardzo ładny!

[Skrzat_ksiazkowy]

3/5 ⭐

[tessa]

uwielbiam książki pani kosmowskiej bo oprócz tego że niosą ze sobą wiele przesłań to napisane pięknym i przystępnym językiem przez co się płynie podczas czytania oraz wciąga się od pierwszej strony

[recenzjebook Nikosia]

Na prawdę uwielbiam!

[Līga Sīle]

Par mazu zaķēnu, kas palīdz citiem ar saviem izgudrojumiem.

[Martyna]

🥹❤️

[B G]

Ta ksiazka to jakis feministyczny zart nie dla dzieci. Powinno byc zero gwiazdek, ale musi byc minimum jedna. Ilustracje za to piekne.

[Kristina]

Имаше готини идеи, както и остроумие и хумор, но някакси ми беше много разхвърляна и хаотична.

Илюстрациите бяха просто страхотни обаче!

~Криси

[Julka]

urzekły mnie tylko ilustracje

[Ангѣлъ]

Май съм надживял тази детска книга и някак не ми е интересна, а има толкова много за четене...