عشق و نفرت: ازدواج طوفانی لئو و سونیا تالستوی

by William L. Shirer, گیتی خوشدل (Translator)

این کتاب در پی جست‌وجوی پاسخ به این پرسش شکل گرفت که چرا زندگی طولانی و پر ثمر لئو تالستوی به شکلی عجیب، نامعقول و مصیبت‌بار پایان یافت؛ چنان‌که در آخرین روزها در مکانی دورافتاده بسیار تنها بود. این کتاب صرفاً زندگی‌نامۀ نویسندۀ بزرگ و موعظه‌گر اخلاقی روسیه نیست، دربارۀ زندگی خیره‌کنندۀ او نیز نیست. به‌جز دو ترجمۀ انگلیسی از دو نویسندۀ روس، که هفتاد و پنج سال پیش نوشته شده‌اند، هیچ کتابی به زبان انگلیسی ندیده‌ایم که به دلیل رنجِ سال‌های پایانیِ زندگی این نابغۀ برجستۀ ادبی و همسر بااستعداد دردمندش و پایانی چنین غمناک در زندگی‌شان پرداخته باشد.

همۀ مورخان و زندگی‌نامه‌نویسان بر اساس مطالب پیشینیان خود نوشته‌اند اما این کتاب عمدتاً بر مبنای خاطرات، یادداشت‌ها و نامه‌های لئو تالستوی و همسرش، دخترش تانیا و دکتر دوشان پ. ماکوویتسکی -پزشک خانوادگی و مقیم خانه‌شان، -والنتین بولگاکوف- آخرین منشی جوان نویسندۀ بزرگ -و به شهادت دست اول فرزندان تالستوی- سرگئی، ایلیا، تانیا، و آلکساندرا -نوشته شده است و ولادیمیر چرتکوف، پیر و دوست نزدیک، موذی و فریبکار بیست و هفت سال آخر زندگی تالستوی و دشمن سرسخت بانو تالستوی نیز خاطرات غیرقابل اعتمادش را به جا نهاده است.

Genres: Biography, Nonfiction, History, Biography Memoir, Russia

478 pages, Paperback

First published May 1, 1994

About the author

William Lawrence Shirer was an American journalist and historian. He became known for his broadcasts on CBS from the German capital of Berlin through the first year of World War II.

Shirer first became famous through his account of those years in his Berlin Diary (published in 1941), but his greatest achievement was his 1960 book, The Rise and Fall of the Third Reich, originally published by Simon & Schuster. This book of well over 1000 pages is still in print, and is a detailed examination of the Third Reich filled with historical information from German archives captured at the end of the war, along with impressions Shirer gained during his days as a correspondent in Berlin. Later, in 1969, his work The Collapse of the Third Republic drew on his experience spent living and working in France from 1925 to 1933. This work is filled with historical information about the Battle of France from the secret orders and reports of the French High Command and of the commanding generals of the field. Shirer also used the memoirs, journals, and diaries of the prominent British, Italian, Spanish, and French figures in government, Parliament, the Army, and diplomacy.

Reviews

[brian · Rating 3 out of 5]

what I learned from this book:

under no circumstances should I hand over my diary to my fiance the day before the wedding.

particularly not if it contains the following:

- i am an addicted gambler.
- i frequently go ‘wenching’. (19th century version of ‘whoring’)
- i had an affair with axinya. you know… the peasant girl who still cleans the house and works the fields.
- oh, and about timofey. you know… axinya’s son? well, he’s also my son.

american idol (no matter what donald says) and britney spears and playboy magazine are GOOD. distractions are GOOD. particularly when you have an opinionated genius madman world-famous writer going through an intense spiritual crisis residing under the same roof with his under-appreciated ambitious stifled jealous wife. A nice flatscreen and a few seasons of The Office and life would’ve been much better for the tolstoys.

take note Mr. Obama or Mr. McCain: carpet bomb iraq with empty capitalistic junk. that's the solution. seriously. drop CDs and DVDs and Us Weekly from the sky. turn abu graib into disneyworld. plaster the whole fucking country with astroturf and have monday night football every goddamnned night with free budweiser and extra long half-time shows, all bad rock bands and half-naked chicks...

ah... if i only i were president.

[Sonya · Rating 4 out of 5]

خلاصه از سرگذشت لئو و همسرش سونیا تالستوی:
لئو تالستوی در سن سی و چهار سالگی با سونیای 18 ساله ازدواج کرد . در خاطرات سونیا آمده است که چند روز قبل از ازدواجشان لئو خاطرات دوران جوانی و عیاشی ها یش را در اختیار همسر آینده اش قرار داد و حتی از وجود فرزند پسری که از زنی روستایی داشت او را باخبر ساخت. گرچه در سرگذشت لئو دیگر اشاره ای به این کودک نشده است. به طور کلی آثار و زندگی تولستوی به دو بخش تقسیم می شود تا پنجاه سالگی و قبل پیوستن به آیین نوین و بعد این دوران.
تالستوی دو اثر بزرگ "جنگ و صلح " و "آناکارنینا" را قبل از پنجاه سالگی خلق کرده است و همسرش سونیا رونویسی دست نوشته های بد خط لئو را با
دقت و علاقه فراوان انجام می داد و گاه بعد رونویسی لئو قسمت هایی را باز نویسی میکرد، خاطرات شان نشان می دهد که سونیا هفت بار جنگ و صلح و سه بار آناکارنینا را رونویسی کرده است.
این دو اثر و انتشار آنها برای لئو شهرتی جهانی به ارمغان آورد، از طرفی حق تالیف این کتاب ها نیز ثروت عظیمی را نصیب خانواده اش ساخت. در سن پنجاه سالگی می توان گفت نویسنده ی مشهور به تمام آرزوهایش رسیده بود و خانواده ای عالی با فرزندانی دوست داشتنی و زندگی مرفهی داشت . در این دوران بود که بحران میان سالی لئو رخ داد . وی ابتدا به کلیسا روی آورد و مدتی به نوشتن درباره دین و اخلاقیات پرداخت . اما بعد مدتی از کلیسا نیز روی گردان شد و به آنچه که تحت عنوان "آیین جدید" خوانده می شد ، روی آورد و تمامی سالهای باقیمانده ی عمرش بر این عقیده استوار بود. این تحول روحی لئو و همراه نبودن همسرش با این تحول مشکلات فراوانی برای این دو و خانواده شان بوجود آورد.
بعد این تحول روحی لئو از نوشته های قبلی اش سرمشار بوده و آنها را مایه ی ننگ خود می دانست. در این سالها لئو سخنرانی ها و فعالیت های زیادی در جهت آیین نوین خود داشت که به ساده زیستی ، دوری از تجمل ، پارسایی و حتی واگذاری املاک به دهقانان معتقد بود.
در سه دهه ی آخر عمر لئو فردی به نام چرتکوف وارد زندگی شان شد که در ظاهر مرید تالستوی بود، وجود او و علاقه ی لئو به وی باعث رنجش سونیا و کشمکش دائمی ایندو بود.
ده سال بعد تحول روحی لئو به نوشتن دوباره ی رمان روی آورد که از جمله آثار آن دوران " مرگ ایوان ایلیچ" و "سونات کروترز" می باشد که کتاب دوم موجب خشم سونیا شده بود، زیرا در این اثر نویسنده گلایه های فراوانی از ازدواج و زندگی زناشویی شان کرده بود که انتشار آن موجب حیرت همگلن بود. بعد ها لئو علیرغم مخالفت سونیا حق تالیف تمام آثار بعد پنجاه سالگی را به عموم واگذار کرد. در این دوران لئو فعالیت های اجتماعی و سیاسی زیادی داشت و به شدت از طرف تزار تحت کنترل بود اما حکومت هرگز به طور مستقیم کاری با نویسنده ی مشهور جهانی و منتقد نظام تزاری نداشت و علیرغم دستگیر و تبعید دوستان و نزدیکانش نمی توانستند با دستگیری او خشم عمومی را برانگیزند. تلاشهای لئو برای منع شکنجه داخابور ها و کمک به مهاجرت آنها و فعالیت های او برای جلب توجه جهانیان به این موضوع از نظر تزار مورد پذیرش نبود. در این ایام بود که با انتشار رمان "رستاخیز" وی خشم کلیسای ارتدوکس بر علیه او شورید و او را مرتد اعلام نمودند که این برای لئو خوشایند بود .
در طول چهل و هشت سال زندگی مشترک لئو و سونیا در بیشتر ایام مسولیت اداره املاک و امور مالی خانواده بر عهده ی سونیا بود و زندگی تجملی آنها که تالستوی م همه ی عمرش را با آن گذرانده بود مو جب خشم و نفرت شدید لئو بود . ولی همسرش هرگز در برابر خواسته ی او برای واگذاری اموال به دهقانان و حق تالیف آثارش به عموم تسلیم نمی شد.
از طرف دیگر چرتکوف با تنظیم وصیت نامه ای مخفیانه از خانواده نویسنده سعی در بدست آوردن حق تالیف آثار وی بعد مرگش بود. در خاطرات لئو و سونیا کشمکش های فراوانی بر سر خاطراتی که لئو علیرغم میل سونیا در اختیار چرتکوف قرارداده بود دیده می شود. در اواخر عمر لئو بر اثر بیماری عصبی سونیا و جدال بین آندو آرامش از خانه شان رخت بسته بود و بعد 48 مین سالگرد ازدواجشان لئو در فکر ترک منزل و زندگی مجللی آن بود . سرانجام لئو در هشتاد و دو سالگی تصمیم به ترک خانه گرفت. اما او در سفری که به مقصدی نامعین و دور از سونیا رهسپار بود به سختی مریض شد و ده روز بعد این عزیمت از منزل، در آستاپوف در بستر بیماری به طوری که همه ی خانواده در کنارش بودند از ذات الریه جان سپرد. سونیا در ده روز آخر عمر وی اجازه ی ملاقات همسر خود را نداشت و فرزندانش این موضوع را برای سلامتی لئو مضر می دانستند. بعد وفات وی، او را در دل جنگلی در نزدیکی خانه اش دفن نمودند. سونیا نه سال بعد مرگ همسرش در گذشت و در این ایام به رنج و سختی بسیاری در خاطراتش اشاره شده است . او که مادر سیزده فرزند و همسر وفادار و عاشق لئو بود بعد مرگ در دهکده ی محل زندگی شان ،بین مزار فرزندان فوت شده اش آرام گرفت و علیرغم خواست او از تدفین وی در کنار همسرش خود داری کردند.
تانیا دختر بزرگشان در جایی نوشته است :
زندگی این دو این گونه بود،چنان با پیوند عشقی متقابلی به هم متصل بودند که تفاوت در آرمانهایشان میان آنها فاصله انداخت. نمونه ای غریب از جدالی ازلی بین قدرت روح و غلبه ماده
و چه کسی می تواند بپذیرد که یکی از آن دو مقصر باشد

[Soha · Rating 5 out of 5]

بي نظير و دردناك!

[Sonya · Rating 4 out of 5]

خلاصه از سرگذشت لئو و همسرش سونیا تالستوی:
لئو تالستوی در سن سی و چهار سالگی با سونیای 18 ساله ازدواج کرد . در خاطرات سونیا آمده است که چند روز قبل از ازدواجشان لئو خاطرات دوران جوانی و عیاشی ها یش را در اختیار همسر آینده اش قرار داد و حتی از وجود فرزند پسری که از زنی روستایی داشت او را باخبر ساخت. گرچه در سرگذشت لئو دیگر اشاره ای به این کودک نشده است. به طور کلی آثار و زندگی تولستوی به دو بخش تقسیم می شود تا پنجاه سالگی و قبل پیوستن به آیین نوین و بعد این دوران.
تالستوی دو اثر بزرگ "جنگ و صلح " و "آناکارنینا" را قبل از پنجاه سالگی خلق کرده است و همسرش سونیا رونویسی دست نوشته های بد خط لئو را با
دقت و علاقه فراوان انجام می داد و گاه بعد رونویسی لئو قسمت هایی را باز نویسی میکرد، خاطرات شان نشان می دهد که سونیا هفت بار جنگ و صلح و سه بار آناکارنینا را رونویسی کرده است.
این دو اثر و انتشار آنها برای لئو شهرتی جهانی به ارمغان آورد، از طرفی حق تالیف این کتاب ها نیز ثروت عظیمی را نصیب خانواده اش ساخت. در سن پنجاه سالگی می توان گفت نویسنده ی مشهور به تمام آرزوهایش رسیده بود و خانواده ای عالی با فرزندانی دوست داشتنی و زندگی مرفهی داشت . در این دوران بود که بحران میان سالی لئو رخ داد . وی ابتدا به کلیسا روی آورد و مدتی به نوشتن درباره دین و اخلاقیات پرداخت . اما بعد مدتی از کلیسا نیز روی گردان شد و به آنچه که تحت عنوان "آیین جدید" خوانده می شد ، روی آورد و تمامی سالهای باقیمانده ی عمرش بر این عقیده استوار بود. این تحول روحی لئو و همراه نبودن همسرش با این تحول مشکلات فراوانی برای این دو و خانواده شان بوجود آورد.
بعد این تحول روحی لئو از نوشته های قبلی اش سرمشار بوده و آنها را مایه ی ننگ خود می دانست. در این سالها لئو سخنرانی ها و فعالیت های زیادی در جهت آیین نوین خود داشت که به ساده زیستی ، دوری از تجمل ، پارسایی و حتی واگذاری املاک به دهقانان معتقد بود.
در سه دهه ی آخر عمر لئو فردی به نام چرتکوف وارد زندگی شان شد که در ظاهر مرید تالستوی بود، وجود او و علاقه ی لئو به وی باعث رنجش سونیا و کشمکش دائمی ایندو بود.
ده سال بعد تحول روحی لئو به نوشتن دوباره ی رمان روی آورد که از جمله آثار آن دوران " مرگ ایوان ایلیچ" و "سونات کروترز" می باشد که کتاب دوم موجب خشم سونیا شده بود، زیرا در این اثر نویسنده گلایه های فراوانی از ازدواج و زندگی زناشویی شان کرده بود که انتشار آن موجب حیرت همگلن بود. بعد ها لئو علیرغم مخالفت سونیا حق تالیف تمام آثار بعد پنجاه سالگی را به عموم واگذار کرد. در این دوران لئو فعالیت های اجتماعی و سیاسی زیادی داشت و به شدت از طرف تزار تحت کنترل بود اما حکومت هرگز به طور مستقیم کاری با نویسنده ی مشهور جهانی و منتقد نظام تزاری نداشت و علیرغم دستگیر و تبعید دوستان و نزدیکانش نمی توانستند با دستگیری او خشم عمومی را برانگیزند. تلاشهای لئو برای منع شکنجه داخابور ها و کمک به مهاجرت آنها و فعالیت های او برای جلب توجه جهانیان به این موضوع از نظر تزار مورد پذیرش نبود. در این ایام بود که با انتشار رمان "رستاخیز" وی خشم کلیسای ارتدوکس بر علیه او شورید و او را مرتد اعلام نمودند که این برای لئو خوشایند بود .
در طول چهل و هشت سال زندگی مشترک لئو و سونیا در بیشتر ایام مسولیت اداره املاک و امور مالی خانواده بر عهده ی سونیا بود و زندگی تجملی آنها که تالستوی م همه ی عمرش را با آن گذرانده بود مو جب خشم و نفرت شدید لئو بود . ولی همسرش هرگز در برابر خواسته ی او برای واگذاری اموال به دهقانان و حق تالیف آثارش به عموم تسلیم نمی شد.
از طرف دیگر چرتکوف با تنظیم وصیت نامه ای مخفیانه از خانواده نویسنده سعی در بدست آوردن حق تالیف آثار وی بعد مرگش بود. در خاطرات لئو و سونیا کشمکش های فراوانی بر سر خاطراتی که لئو علیرغم میل سونیا در اختیار چرتکوف قرارداده بود دیده می شود. در اواخر عمر لئو بر اثر بیماری عصبی سونیا و جدال بین آندو آرامش از خانه شان رخت بسته بود و بعد 48 مین سالگرد ازدواجشان لئو در فکر ترک منزل و زندگی مجللی آن بود . سرانجام لئو در هشتاد و دو سالگی تصمیم به ترک خانه گرفت. اما او در سفری که به مقصدی نامعین و دور از سونیا رهسپار بود به سختی مریض شد و ده روز بعد این عزیمت از منزل، در آستاپوف در بستر بیماری به طوری که همه ی خانواده در کنارش بودند از ذات الریه جان سپرد. سونیا در ده روز آخر عمر وی اجازه ی ملاقات همسر خود را نداشت و فرزندانش این موضوع را برای سلامتی لئو مضر می دانستند. بعد وفات وی، او را در دل جنگلی در نزدیکی خانه اش دفن نمودند. سونیا نه سال بعد مرگ همسرش در گذشت و در این ایام به رنج و سختی بسیاری در خاطراتش اشاره شده است . او که مادر سیزده فرزند و همسر وفادار و عاشق لئو بود بعد مرگ در دهکده ی محل زندگی شان ،بین مزار فرزندان فوت شده اش آرام گرفت و علیرغم خواست او از تدفین وی در کنار همسرش خود داری کردند.
تانیا دختر بزرگشان در جایی نوشته است :
زندگی این دو این گونه بود،چنان با پیوند عشقی متقابلی به هم متصل بودند که تفاوت در آرمانهایشان میان آنها فاصله انداخت. نمونه ای غریب از جدالی ازلی بین قدرت روح و غلبه ماده
و چه کسی می تواند بپذیرد که یکی از آن دو مقصر باشد

[Trevor · Rating 5 out of 5]

A fascinating, haunting story of the marriage of Leo and Sonya Tolstoy. Their love for each other comes through, but the last few years of marriage was heartbreaking to read about. The fault lies with both of them.

[Mmars · Rating 3 out of 5]

Parts of this was very interesting, but much of the last third is redundant. This could easily have been shortened up.

The first third of the book establishes the underlying problems in their marriage. Although Sonya is strongly willed and emotional, the irrationality here lies with Tolstoy. Ladies, if you haven't thrown a book across the room lately, here's your chance. Tolstoy is one clueless dude. As Shirer himself says, "even for the times" he's got some scary unrealistic attitudes toward his wife. She was pregnant 16 times and he thinks sex is wrong. But as soon as she's unpregnant, and I mean soon, he's there looking for more.

The second third of the book was the most informative. Tolstoy buffs probably know most of this stuff but Tolstoy's fame and political beliefs and involvement are covered. There are fewer diary references and less attention is given to their marriage. But it is during this time that the set -up for Sonya's unraveling is established. Tolstoy's charitable beginnings turn into a desire for ultimate sacrifice of his wealth and writings to the public good.

Then there's the problematic last third of the book. What works here is the connivings of Chertkov and Sonya's increasing paranoia. However, Shirer chose to confusingly go on and on and on with repetitious diary entries. It would have been more effective to have stated that over a period of x number years Sonya threatened suicide verbally and in her diaries x number times. This often coincided with Cherthov's visits/letters and other manipulative ways of influence. All the other facts about the will, the diaries, illness, children (favoritsm/involvement) could have been discussed. And ta-da 75 pages could have been lopped off and it would have been a more effective book.

Still though, there's some fascinating stuff in here and it makes one pause to think about how dreadfully wrong a marriage can go. And about how one spouse's philosophical changes can alter over a lifetime. Also that someone can be so oblivious to a friend's flaws but so intensely critical of a spouse. Also, is it ever too late to make amends? When Tolstoy finally begins to be more humane toward Sonya at the end of his life she is beyond accepting it. Should she have let it go and let him die in peace? Yes, of course. But could she? I don't think so. A pattern of thinking had gone on for so long that I think she was beyond reversing it. Sometimes only complete loss can make one realize what the right thing to do would be and then it's too late. Perhaps Tolstoy was too late. And Sonya was his psychological victim.

[مسعود حسینی · Rating 2 out of 5]

به سختی کتاب را تمام کردم. درواقع در دو نوبت با فاصله ای 1 ماهه.
کتاب بر خاطرات روزانه و نامه های لئو و همسرش سونیا تالستوی مبتنی است و مرتب نقل قول هایی مستقیم آورده شده که بر کیفیت مستندگونه کتاب می افزاید. اما چون نویسنده خواسته ریز مسائل و رویدادهای اواخر زندگی تالستوی و همسرش را روایت کن، خواننده چنان غرق جزئیات می شود که گاه واقعا آزاردهنده می شود.
اما زوایایی از افکار تالستوی فاش می شود که برای ما جالب است. اینکه چنین نویسنده بزرگی با چه مسائل سطح پایینی مواجه بوده است و گهگاه در چه تزویر و بی اخلاقی ریشه داری درمی غلتد.
کلا این جور کتاب ها تصویر ما از بزرگان را اصلاح و انضمامی می کنند و از فراز کوه المپ پایین می کشند و چهره ی انسانی شان را به آنها بازمی گردانند. نمونه خوب دیگری از این دست کتاب ها، "خوابگردها"ی کوستلر است.

[David Mackey · Rating 3 out of 5]

A fascinating book, unfortunately it could have been trimmed down to 1/3rd of its 371 pp. without the reader losing out on much.

Shirer tells in somewhat excruciating detail about the troubled marriage of Leo and Sonya Tolstoy - which lasted for 48 years! The story is painful to read in many respects and leaves neither Leo nor Sonya in a particularly good light.

The book, while true to its topic, lacks a certain amount of context that would have amplified its value richly. I don't understand exactly how the situation was viewed by those outside of the immediate Tolstoy family.

I usually draw some lessons from the books I read, but I am unsure what lessons to draw from this one. Maybe someday an editor will undertake to create a condensed version of this work which will be the excellent read this book could have been.

(Granted, by the time Shirer finished the book he was 89 and died soon thereafter; so it may not have been the epitome of his prose).

[سیــــــاوش]

تولستوی این غول ادبیات روس کسی که فرمانده جنگ بود و گاندی راه و رسم مبارزه منفی را از او یاد گرفته بود چهار ماه بعد از ازدواج در دفتر خاطراتش مینویسد احساس رنجش غرور و خودخواهی میگذرد اما یک زخم هر چند کوچک بر عشق تا ابد باقی می‌ماند.
و این نوشته را به سونیا نشان داد. سونیا هم مثل زنان تحصیلکرده آن دوران از جوانی خاطراتش را یادداشت میکرد. او هم در خاطراتش نوشت چرا همیشه انقدر خشمگین است؟ تمام روز سعی میکنم از او دوری کنم...

هر دو خاطرات روزانه مینوشتند و قرار گذاشته بودند نوشته‌هایشان را در اختیار یکدیگر بگذارند گرچه اغلب از هم شکایت داشتند و دعوا میکردند اما تنها مشاجره نبود عشق هم بود که نزدیک نیم قرن با هم زندگی کردند.

[Nola · Rating 3 out of 5]

Having recently read Tolstoy, I found that I could follow this book, Tolstoy was horrible to his wife, no wonder she went mad.

[Mohamadreza imani · Rating 3 out of 5]

صرفا همینقدر بدونید که لیف و سونیا با هم مشکل داشتند کفایت می‌کنه و نیاز نیست وقت بذارید کل این کتابو بخونید.

[Noemí · Rating 3 out of 5]

Biografía terrorífica de un pareja que se amaba y odiaba a partes iguales. Él era un genio de la literatura que fue destruyendo poco a poco a su mujer hasta llevarla a la locura. Escalofriante 😱

[Lolly K Dandeneau · Rating 5 out of 5]

I loved this book! I wasn't surprised by the struggle Leo Tolstoy had within himself in regards to his spritiuality and the conflict of the life he wanted to live as opposed to his reality. As is a theme that runs through the lives of many gifted writers (artists, inventors, etc) is they spend a lot of their time in conflict with their art, beliefs and the world because they long to change it. Many artists have that GOD theme, where they long to change the world and everyone around them. Often he was the king of hypocrisy, preaching one thing and living another but most people in the search of religion are as such. A shame he saw the flesh as something vile, although he certainly spent plenty of time partaking of pleasures of the flesh with his wife, they did have 13 children! As a mother and wife, I certainly didn't see Sonya's madness as being unprovoked. She certainly was the strong woman behind the great man, painstakingly copying his writing for him (as his writing was not legible).The vile Vladimir Chertkov's manipulation and puppet string pulling of Leo Tolstoy made me sick to read. Is it any wonder Sonya became tormented and a little 'mad' with him around?
Certainly she was vilified and wrongly so in my opinion! If Leo and Sonya were in said situation present day, the world would certainly see Leo and Chertkov's relationship in a different light. He was poison in their marriage and it's unsettling that such a gifted writer could fall so easily for such a snake!
I was sorely disappointed to read he was ashamed of having written War and Peace and my favorite Anna Karenina. Sometimes obsession with religion leads to a warped view of seeing everything as a sin. Certainly Levin and Kitty's marriage is based on Leo's own to Sonya! Was he a great writer? Sure, but genius doesn't mean he wasn't a bastard to live with. Were I in Sonya's place, I'd have gone completely bonkers myself, or have taken out Vladimir, certainly it wasn't her imagination that he drove a wedge (more like a mountain) between her and Leo.
This book is the best document of marriage I have read in years, enough to hand over to single people and say THINK before you take the plunge. It is a raw account of the passion and pain marriage brings as well as what happens when one partner's 'calling' is in exact opposition to the other's. There is always a gamble in love, because when one person changes so drastically, sometimes the other can't or won't follow.
They loved each other to the end, even if he had to escape (but I still believe had Vladimir never darkened their lives they would have been happy enough). Sonya was colored as some snobbish, greedy, souless being by Leo (with much proding from Vladimir) but it's in opposition to the plain truth, all you had to do was look at her life and how much she lost. She was a mother to 13 and a helpmate to Leo and while she didn't believe in God the way he did in the end, it didn't make her any less 'religious'. Nor was her hatred of Vladimir unnatural, as I know many women would share her sentiments forced to stomach such as him.
I felt compassion for both Leo and Sonya, and this work is a wonderful window into both Leo and Sonya's souls. The bias is left behind, and you can certainly feel compassion for both. But I will say, I spent a lot of time wanting to jump into a time machine and punch the lights out of Vladimir and shaking some sense into Tolstoy for not being able to see through the scumbag! Leo also would have done well to remember spritual snobbery isn't very RELIGIOUS either. Believe what you want, have your 'movement' but for the love of GOD don't shove it down another's throat. I kept waiting for him to say 'let's burn her at the stake'. I am sure Vladimir would have lit that fire.
It just goes to show, real life CAN be more interesting AND HORRIBLE than fiction...

[Stephen · Rating 4 out of 5]

I wanted to give this one five stars, it's a disturbing story told well, but I deducted a star because I so loathed the behavior of the book's protagonist, Leo Tolstoy, world's greatest novelist, yada yada.

"Love and Hatred" details his relationship with his wife Sonya. First his wife, lover, helpmate, business manager, soul mate and then the bane of his existence. He changed. It drove her crazy.

The book's subtitle is "The troubled marriage.." My copy's book jacket says "The stormy marriage..." Troubled, stormy. It's freaking difficult to read. Two people shouldn't be this way with each other, call me old fashioned, or at least civil.

As the jacket says,"Tolstoy's religious 'conversion' to his ascetic version of Christianity doomed the union. Sonya saw sheer hypocrisy in her husband's continued aristocrat lifestyle while he insisted on wearing pheasant clothing and his preaching of sexual abstinence while he repeatedly made her pregnant." They had 13 children. Thirteen Leo? Get off her; you put her through 13 childbirths. He could talk the talk but couldn't walk the walk.

Leo often played out his personal life in his books, writing in The Kreutzer Sonata, "We were like convicts...hating each other and chained together, poisoning one another's lives and trying not to see it. I did not know then that ninety-nine percent of married people live in a similar hell to the one I was in." And of course, Sonya read this.

It's a tough read if you like the famed author or are a proponent of hanging in a marriage long after the bloom has faded from the rose.

I probably should have added back the deducted star because the author of this book, William Shirer, and I share the same birth date, sadly though he has passed away. Maybe reading all the correspondence between Leo and Sonya did him in. It would have me. Yes. Even though the Tolstoys lived in the same house, they wrote each other letters.

Now, that's acrimony.

[Betsy Brainerd · Rating 4 out of 5]

So first I watched "The Last Station" and thought it was great. Then I got this book and even though I know how it ends for Leo and Sonya in Russia in the early 1900s, it has been fascinating to get the background to the movie and a time period about which I know too little. Leo and Sonya were married for 48 years and both kept extensive diaries. Seems it would have been relatively easy for Shirer to read the diaries and put this book together. He does a good job with it. First-hand historical information is really a gift to the future and makes me realize how much of a loss it is now that all our thoughts are "out there" and not being preserved. Now I've decided I must read "War and Peace"!

[Audrey · Rating 3 out of 5]

Wow. What a miserable marriage the Tolstoys had. Leo was a difficult person, not to mention a huge misogynist. He knew he was a genius, everyone knew he was a genius, and everyone treated him like a genius - worshiping, admiring, even manipulating him. Sonya was a woman of great intelligence but also passion and extreme jealousy. Sonya Tolstoy also was completely unhinged by the end of Leo's life. Not a day went by without melodrama, histrionics, suicide attempts. This was all outlined in both Sonya and Leo's diaries, which was heavily excerpted. Love and hatred indeed.

[Kaelen Kinnaman · Rating 5 out of 5]

It's a much lesser known work of Shirers, but it's extremely good, dare I say one of his best. It's the final book of his career, written at an advanced age. It doesn't reflect altogether positively on Tolstoy. He had a difficult time handling the fame and preasure to live up to his intellectual and ethical values, compromising his wife and family in the process. I'd recommend reading this not only if you like reading Tolstoy, but understanding this figure historically is valuable as he had a major impact on Russian society.

[Morganelle · Rating 1 out of 5]

This book seemed to fall into the trap of the Tolstoys' marriage: it follows a cyclically dysfunctional relationship in a cyclical way. Chapter after chapter brings new iterations of the same dysfunctional behavior, without much analysis from the author.

[Richard Nicholson · Rating 2 out of 5]

Unless you plan to study Tolstoy in great depth I'm fairly certain you can skip this diatribe.

You may though have an voyeuristic inclination to private diaries, in that case feel free to trudge through the nearly 400 pages

[Ichiban · Rating 4 out of 5]

Depression, paranoia, despreration. These are some of the common features that's being portrayed in this very disturbing marital relationship between Leo & Sophia. How could a marriage went so wrong & yet so long?

[annemm · Rating 4 out of 5]

Tolstoy inspired Gandhi, but he was a massive hypocrite and narcissist.

[Hannah · Rating 2 out of 5]

Enlightening, yet depressing, wasn't enjoyable to read. I just had to read it for a paper.