What do you think?
Rate this book
Παρέα με τον Ελύτη
Μυρτώ, Σο και Γιώργος, μια παρέα σχεδόν τριαντάρηδων σε μια ζωή που σχεδόν τους ανήκει.
Η Ελλάδα του σήμερα, το κυνήγι μιας ευτυχίας που αργεί και η αλλαγή. Αυτή που οδηγεί τη Μυρτώ από τα γκρίζα γραφεία της Αθήνας, στο αεράκι της Μήλου και από ΄κει σ' ένα μοιραίο ραντεβού κάτω από το αιώνιο φεγγάρι της Ρώμης.
Με σύμμαχο τα γραπτά του Ελύτη, η ζωή όσο δύσκολη κι αν μοιάζει κάποιες μέρες, είναι στ΄αλήθεια υπέροχη.
Η Ελλάδα του σήμερα, το κυνήγι μιας ευτυχίας που αργεί και η αλλαγή. Αυτή που οδηγεί τη Μυρτώ από τα γκρίζα γραφεία της Αθήνας, στο αεράκι της Μήλου και από ΄κει σ' ένα μοιραίο ραντεβού κάτω από το αιώνιο φεγγάρι της Ρώμης.
Με σύμμαχο τα γραπτά του Ελύτη, η ζωή όσο δύσκολη κι αν μοιάζει κάποιες μέρες, είναι στ΄αλήθεια υπέροχη.
166 pages, Paperback
Published June 1, 2016
12 people want to read
About the author
Μαριλένα Παππά/Marilena Pappa
11 books38 followersMarilena Pappa is a Greek writer. Born in Athens in 1988, she studied Public Administration at Panteion University and Communications and Journalism. She has been working in the field of Public Relations, Communication and Advertising since 2013 She has published books for children, poetry and novels in Greece and Cyprus, while she has translated children´s books from English to Greek. She was nominated for Best Children's Book in Cyprus´ State Literature Awards in 2013.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
March 31, 2018
Το λάτρεψα! Ευχαριστώ πάρα πολύ τη Μαριλένα Παππά για την ευκαιρία που μου έδωσε να κερδίσω το βιβλίο και περιμένω να διαβάσω και άλλα της βιβλία στο μέλλον! :-)
June 15, 2016
Ένα εξομολογητικό, στοχαστικό, βαθιά φιλοσοφημένο ταξίδι στην Ελλάδα του σήμερα, στις πόλεις, την επαρχία της, το Αιγαίο. Υπέροχη γραφή, παραστατικές περιγραφές, οικονομία αφηγηματικού χρόνου και μεγάλη συναισθηματική μεταδοτικότητα. Το κείμενο αγγίζει, μα πριν προλάβει να σε χτυπήσει με τις δυσκολίες της αληθινής ζωής-που αντιμετωπίζει η πρωταγωνίστρια, Μυρτώ- σε χαϊδεύει και σου υπενθυμίζει πως είναι επιλογή το να χαμογελάς. Είναι επιλογή το να στέκεσαι όρθιος, ακόμη κι όταν ο κόσμος γύρω φαίνεται να καταρρέει. Σύγχρονο και άγχρονο ταυτόχρονα, μια υπενθύμιση πως η ζωή σε προλαβαίνει μερικές φορές... για όλες τις άλλες... θα φτιάξουν τα πράγματα.
Ένα ταξίδι μέσα από τον έρωτα, τη φιλία, το χαμένο νόημα, την ηθική, την αυτογνωσία, από εκείνο που λάμπει κι ας το αγνοούμε, τη θάλασσα, το γαλάζιο, τον ήλιο, την Ελλάδα του Ελύτη.
Ένα ταξίδι μέσα από τον έρωτα, τη φιλία, το χαμένο νόημα, την ηθική, την αυτογνωσία, από εκείνο που λάμπει κι ας το αγνοούμε, τη θάλασσα, το γαλάζιο, τον ήλιο, την Ελλάδα του Ελύτη.
June 16, 2016
Η Μυρτώ είναι μια κοπέλα που ζει ένα καλοκαίρι διαφορετικό από τα άλλα. Απολύεται από τη δουλειά της ως αρχιτέκτων και βρίσκει δουλειά ως ρεσεψιονίστ σε ξενοδοχείο στη Μήλο. Με συντροφιά τον Ελύτη, τον υπέροχο ψυχικό της κόσμο και τους καινούργιους ανθρώπους που θα γνωρίσει στο νησί η Μυρτώ ανασυγκροτείται, μεταμορφώνεται, ωριμάζει, αλλάζει σχέδια και κατευθύνσεις, απόψεις και νοοτροπία. Αξιοπρεπέστατο μυθιστόρημα, διαχρονικό και τρυφερό, άμεσο και αληθινό, ουσιαστικό και πηγαίο, ρομαντικό και τραγικό, περιπετειώδες και κοινωνικό.
«Η παρέα με τον Ελύτη» με ταξίδεψε παντού, από το μπλε του Αιγαίου ως το ουράνιο τόξο της ανθρώπινης ψυχής, από τα γάργαρα και ιδιαίτερα γέλια των παιδιών στο δάκρυ του θανάτου, από τα ταξίδια με το ΚΤΕΛ στον προορισμό της καρδιάς. Ρομαντικό όσο πρέπει, κοινωνικό όσο χρειάζεται, αληθινό όσο λίγα. Η πένα της ταλαντούχας συγγραφέως με ταξίδεψε, με έκανε να σκεφτώ πολλά πράγματα, με μετέφερε στη Μήλο, με το ηλιοβασίλεμα και τα σουβλάκια του Γιάγκου, μου φωτογράφισε ανθρώπινες οικείες στιγμές που προσπερνώ τόσο βιαστικά, έχοντάς τες δεδομένες στον οπτικό μου ορίζοντα, και μου τις έδωσε στις σωστές τους διαστάσεις. Δε δίστασα να δακρύσω, δε σταμάτησα να γελάω, δεν ήθελα να το τελειώσω. Αχ, αυτοί οι έρωτες, η αγάπη, το εμείς, πόσο όμορφα, γνήσια, αληθνιά και αυθεντικά, ικανά να γεμίσουν την καθημερινότητα με φως ανέσπερον!
Και κει ανάμεσα στα δέντρα των λέξεων που έσπειρε με μαεστρία η Μαριλένα Παππά, να χαϊδολογιέται και να μουρμουρίζει το κύμα των λέξεων του Ελύτη, αναπόσπαστο κομμάτι του τόπου και των καταστάσεων που διάβασα. Το βιβλίο δε βασίζεται στον Ελύτη, ούτε εκμεταλλεύεται το όνομά του για να προσελκύσει αναγνώστες, χαρίζοντάς τους στο τέλος μια πικρία ότι ξεγελάστηκαν. Η γραφή είναι στιβαρή, η σύνταξη ορθότατη, το λεξιλόγιο πλούσιο, τα συναισθήματα άφθονα. Δύσκολα μπορούν να συνυπάρξουν στον ίδιο χώρο ένα Νόμπελ και μια πρωτοετής, όμως η πρωτοετής αυτή κοπέλα έχει σταθεί άξια δίπλα του, έχει διαλέξει με επιμονή και υπομονή τις κατάλληλες λέξεις και απλώς είναι ένα καλλικέλαδο βοηθητικό όργανο στην παρτιτούρα του μεγάλου ποιητή. Σύντομα θα ανοίξει τα δικά της φτερά και οι οκτάβες της θα είναι ευήκοες!
Η Μαριλένα Παππά είναι ένα νέο κορίτσι και αυτό ακριβώς μας αφηγείται: τα δικά της συναισθήματα, τον κόσμο με τα δικά της μάτια, τους φόβους της, την ανάγκη και την επιθυμία για έρωτα, τα σχέδιά της για το μέλλον οποιουδήποτε νέου σε αυτήν τη χώρα. Το κάνει όμως με πολύ καλό τρόπο γραφής που με άγγιξε από την πρώτη σελίδα και με έκανε να νιώσω δικός της άνθρωπος. Η ιστορία της Μυρτώς είναι πολυεπίπεδη, δεν καταφεύγει σε εύκολες λύσεις, δεν έχει κενά και χασμωδίες. Είναι γεμάτη ανατροπές καθημερινές, κατ’ επίφασιν απλές αφού η ζωή ποτέ δε μένει ίδια μετά από γεγονότα και εξελίξεις. Εξισορροπούνται με παραδειγματικό τρόπο όλα τα συστατικά ενός καλού μυθιστορήματος που ακροβατεί ανάμεσα στο ερωτικό, το ποιητικό και το κοινωνικό. Λέξεις, συναισθήματα, στιγμές, εκπλήξεις! Ίσως κάποιους να τους ξενίσει η υπερβολική χρήση του τυχαίου στην εξέλιξη της ιστορίας αλλά έτσι δεν είναι και η αληθινή ζωή; Κανείς δεν ξέρει τι θα αντικρίσει στη στροφή της επόμενης ημέρας! Τέλος, το μυθιστόρημα ήταν τόσο καλογραμμένο που αγνόησα τα πολλά τυπογραφικά λάθη του βιβλίου.
Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
«Αυτό είναι που μας κάνει τόσα χρόνια να κυνηγάμε την αγάπη. Το ένα, το όλον. Γιατί τα χέρια μας φτιάχτηκαν για να αγκαλιάζουν, αλλιώς ποιος άλλος λόγος θα υπήρχε να λυγίζουν, να ενώνονται και να σχηματίζουν κύκλους;» (σελ. 33).
«Να, για κάτι τέτοιες βραδιές φτιάχτηκαν οι ήχοι από τα τριζόνια και τ’ αστέρια στους ουρανούς. Να, για κάτι τέτοιες βραδιές αξίζει κανείς να ζει. Για κατι τέτοιες βραδιές πέφτεις ανάλαφρος στο κρεβάτι σου, τόσο που νιώθεις ότι το σώμα σου αιωρείται πάνω από τα σεντόνια και χαμογελάς χωρίς να ξέρεις γιατί. Και το σώμα σου δεν θέλει πια να ξεκουραστεί αλλά μόνο να ξαναπαίζει στο μυαλό του τις ίδιες και τις ίδιες αυτές βραδιές. Κι είναι τότε που η σκέψη σου ταξιδεύει στη σκέψη του άλλου και το μόνο που σε απασχολεί είναι αν κι εκείνος χαμογελά για σένα αυτήν τη στιγμή» (σελ. 65).
«Και καμιά φορά γελάμε τόσο, σαν να ξορκίζουμε το τέλος. Ή μάλλον σα να του δείχνουμε ότι η ζωή είναι πιο σημαντική από οποιοδήποτε τέλος έρθει. Κι αυτό με κάνει να χαμογελάω...Όση θλίψηκ ι αν έχει κανείς στην καρδιά του, πάντα η ζωή σου δίνει κίνητρα να χαμογελάσεις» (σελ. 83).
«Η αλήθεια είναι το μεγαλύτερο προσόν που έχουμε ως λαός. Δεν έχουμε ιδέα τι θα πει να «κρατάμε τους τύπους» αλλά δε με νοιάζει...Είμαι περήφανη που είμαι φτιαγμένη από Ελλάδα» (σελ. 89).
«Βγαίνουν έξω και λένε αυτές τις καθημερινές κουβέντες που κανείς δε συγκρατεί ποτέ ως στιγμές. Κι είναι αυτές όμως που καταλαμβάνουν τον περισσότερο χρόνο από τη ζωή μας. Οι καλημέρες και οι καληνύχτες, οι βλακείες που λέμε με φίλους μας τα βράδια, τα φλερτ και τα πειράγματα...Αυτή είναι η ζωή. Κι αν βρεις κάποιον να μπορείς να του λες αυτά που συμβαίνουν γύρω σου, αυτό είναι ευτυχία. Έτσι απλά» (σελ. 91).
«Αυτά τα «γεια, τα λέμε», δεν τα πιστεύω. Στη ζωή μας κρατάμε λίγους, ελάχιστους για να τα λέμε κι οι υπόλοιποι που συναντιόμαστε τυχαία σε κάποιο σταυροδρόμι της ζωής, είναι απλά ένας λογος να μελαγχολούμε. Οι άνθρωποι συνεχίζουν στο μέλλον αλλά ένα κομμάτι τους γίνεται ξαφνικά το δικό μας παρελθόν» (σελ. 111).
«Αχ, πόσο ευχήθηκα να ήμουν ακόμα παιδί... Και να βολτάρω σε όλους τους δρόμους αδιαφορώντας για οποιονδήποτε κίνδυνο, για οποιοδήποτε πρόβλημα, να γελάω ανέμελη και μπουκωμένη με μουσταλευριά και να έχω τους γονείς μου να ανησυχούν γι’ αυτές τις λεπτομέρειες» (σελ. 136).
«Η παρέα με τον Ελύτη» με ταξίδεψε παντού, από το μπλε του Αιγαίου ως το ουράνιο τόξο της ανθρώπινης ψυχής, από τα γάργαρα και ιδιαίτερα γέλια των παιδιών στο δάκρυ του θανάτου, από τα ταξίδια με το ΚΤΕΛ στον προορισμό της καρδιάς. Ρομαντικό όσο πρέπει, κοινωνικό όσο χρειάζεται, αληθινό όσο λίγα. Η πένα της ταλαντούχας συγγραφέως με ταξίδεψε, με έκανε να σκεφτώ πολλά πράγματα, με μετέφερε στη Μήλο, με το ηλιοβασίλεμα και τα σουβλάκια του Γιάγκου, μου φωτογράφισε ανθρώπινες οικείες στιγμές που προσπερνώ τόσο βιαστικά, έχοντάς τες δεδομένες στον οπτικό μου ορίζοντα, και μου τις έδωσε στις σωστές τους διαστάσεις. Δε δίστασα να δακρύσω, δε σταμάτησα να γελάω, δεν ήθελα να το τελειώσω. Αχ, αυτοί οι έρωτες, η αγάπη, το εμείς, πόσο όμορφα, γνήσια, αληθνιά και αυθεντικά, ικανά να γεμίσουν την καθημερινότητα με φως ανέσπερον!
Και κει ανάμεσα στα δέντρα των λέξεων που έσπειρε με μαεστρία η Μαριλένα Παππά, να χαϊδολογιέται και να μουρμουρίζει το κύμα των λέξεων του Ελύτη, αναπόσπαστο κομμάτι του τόπου και των καταστάσεων που διάβασα. Το βιβλίο δε βασίζεται στον Ελύτη, ούτε εκμεταλλεύεται το όνομά του για να προσελκύσει αναγνώστες, χαρίζοντάς τους στο τέλος μια πικρία ότι ξεγελάστηκαν. Η γραφή είναι στιβαρή, η σύνταξη ορθότατη, το λεξιλόγιο πλούσιο, τα συναισθήματα άφθονα. Δύσκολα μπορούν να συνυπάρξουν στον ίδιο χώρο ένα Νόμπελ και μια πρωτοετής, όμως η πρωτοετής αυτή κοπέλα έχει σταθεί άξια δίπλα του, έχει διαλέξει με επιμονή και υπομονή τις κατάλληλες λέξεις και απλώς είναι ένα καλλικέλαδο βοηθητικό όργανο στην παρτιτούρα του μεγάλου ποιητή. Σύντομα θα ανοίξει τα δικά της φτερά και οι οκτάβες της θα είναι ευήκοες!
Η Μαριλένα Παππά είναι ένα νέο κορίτσι και αυτό ακριβώς μας αφηγείται: τα δικά της συναισθήματα, τον κόσμο με τα δικά της μάτια, τους φόβους της, την ανάγκη και την επιθυμία για έρωτα, τα σχέδιά της για το μέλλον οποιουδήποτε νέου σε αυτήν τη χώρα. Το κάνει όμως με πολύ καλό τρόπο γραφής που με άγγιξε από την πρώτη σελίδα και με έκανε να νιώσω δικός της άνθρωπος. Η ιστορία της Μυρτώς είναι πολυεπίπεδη, δεν καταφεύγει σε εύκολες λύσεις, δεν έχει κενά και χασμωδίες. Είναι γεμάτη ανατροπές καθημερινές, κατ’ επίφασιν απλές αφού η ζωή ποτέ δε μένει ίδια μετά από γεγονότα και εξελίξεις. Εξισορροπούνται με παραδειγματικό τρόπο όλα τα συστατικά ενός καλού μυθιστορήματος που ακροβατεί ανάμεσα στο ερωτικό, το ποιητικό και το κοινωνικό. Λέξεις, συναισθήματα, στιγμές, εκπλήξεις! Ίσως κάποιους να τους ξενίσει η υπερβολική χρήση του τυχαίου στην εξέλιξη της ιστορίας αλλά έτσι δεν είναι και η αληθινή ζωή; Κανείς δεν ξέρει τι θα αντικρίσει στη στροφή της επόμενης ημέρας! Τέλος, το μυθιστόρημα ήταν τόσο καλογραμμένο που αγνόησα τα πολλά τυπογραφικά λάθη του βιβλίου.
Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
«Αυτό είναι που μας κάνει τόσα χρόνια να κυνηγάμε την αγάπη. Το ένα, το όλον. Γιατί τα χέρια μας φτιάχτηκαν για να αγκαλιάζουν, αλλιώς ποιος άλλος λόγος θα υπήρχε να λυγίζουν, να ενώνονται και να σχηματίζουν κύκλους;» (σελ. 33).
«Να, για κάτι τέτοιες βραδιές φτιάχτηκαν οι ήχοι από τα τριζόνια και τ’ αστέρια στους ουρανούς. Να, για κάτι τέτοιες βραδιές αξίζει κανείς να ζει. Για κατι τέτοιες βραδιές πέφτεις ανάλαφρος στο κρεβάτι σου, τόσο που νιώθεις ότι το σώμα σου αιωρείται πάνω από τα σεντόνια και χαμογελάς χωρίς να ξέρεις γιατί. Και το σώμα σου δεν θέλει πια να ξεκουραστεί αλλά μόνο να ξαναπαίζει στο μυαλό του τις ίδιες και τις ίδιες αυτές βραδιές. Κι είναι τότε που η σκέψη σου ταξιδεύει στη σκέψη του άλλου και το μόνο που σε απασχολεί είναι αν κι εκείνος χαμογελά για σένα αυτήν τη στιγμή» (σελ. 65).
«Και καμιά φορά γελάμε τόσο, σαν να ξορκίζουμε το τέλος. Ή μάλλον σα να του δείχνουμε ότι η ζωή είναι πιο σημαντική από οποιοδήποτε τέλος έρθει. Κι αυτό με κάνει να χαμογελάω...Όση θλίψηκ ι αν έχει κανείς στην καρδιά του, πάντα η ζωή σου δίνει κίνητρα να χαμογελάσεις» (σελ. 83).
«Η αλήθεια είναι το μεγαλύτερο προσόν που έχουμε ως λαός. Δεν έχουμε ιδέα τι θα πει να «κρατάμε τους τύπους» αλλά δε με νοιάζει...Είμαι περήφανη που είμαι φτιαγμένη από Ελλάδα» (σελ. 89).
«Βγαίνουν έξω και λένε αυτές τις καθημερινές κουβέντες που κανείς δε συγκρατεί ποτέ ως στιγμές. Κι είναι αυτές όμως που καταλαμβάνουν τον περισσότερο χρόνο από τη ζωή μας. Οι καλημέρες και οι καληνύχτες, οι βλακείες που λέμε με φίλους μας τα βράδια, τα φλερτ και τα πειράγματα...Αυτή είναι η ζωή. Κι αν βρεις κάποιον να μπορείς να του λες αυτά που συμβαίνουν γύρω σου, αυτό είναι ευτυχία. Έτσι απλά» (σελ. 91).
«Αυτά τα «γεια, τα λέμε», δεν τα πιστεύω. Στη ζωή μας κρατάμε λίγους, ελάχιστους για να τα λέμε κι οι υπόλοιποι που συναντιόμαστε τυχαία σε κάποιο σταυροδρόμι της ζωής, είναι απλά ένας λογος να μελαγχολούμε. Οι άνθρωποι συνεχίζουν στο μέλλον αλλά ένα κομμάτι τους γίνεται ξαφνικά το δικό μας παρελθόν» (σελ. 111).
«Αχ, πόσο ευχήθηκα να ήμουν ακόμα παιδί... Και να βολτάρω σε όλους τους δρόμους αδιαφορώντας για οποιονδήποτε κίνδυνο, για οποιοδήποτε πρόβλημα, να γελάω ανέμελη και μπουκωμένη με μουσταλευριά και να έχω τους γονείς μου να ανησυχούν γι’ αυτές τις λεπτομέρειες» (σελ. 136).
July 20, 2016
Η Μαριλένα Παππά μας θύμισε αγαπημένους στίχους του Ελύτη, μέσα από μια ανάλαφρη και λυρική διήγηση, παρακολουθούμε έναν περίπου χρόνο από τη ζωή της νεαρής ηρωίδας της, μιας κοπελίτσας που προσπαθεί να αντιμετωπίσει την ανεργία, τον θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου καθώς και την αναζήτηση του έρωτα. Αντιμετωπίζει τη ζωή με την αισιοδοξία των 27 ετών της, με την όμορφη εμφάνισή της και με την φυσική της αισιοδοξία, και πάνω από όλα με τους χαρακτηριστικούς στίχους του αγαπημένου της ποιητή. Εμείς ταξιδεύουμε μαζί της στην πανέμορφη Μήλο, στις γειτονιές της Νέας Ιωνίας και στη ρομαντική Ρώμη.
November 3, 2019
Ένα ταξίδι – έξοδος από τα προβλήματά της, ένα ταξίδι – αναζήτηση του εαυτού της, ένα ταξίδι – παρέα με τα ποιήματα του Ελύτη. Στη Μήλο η Μυρτώ θα γνωρίσει καλούς και κακούς, υπερόπτες και φιλάνθρωπους, ανθρώπους που θα σταθούν δίπλα της, αλλά και ανθρώπους που θα την κοντράρουν. Και μέσα σε αυτό το μωσαϊκό χαρακτήρων θα ζήσει την απώλεια στο έσχατο σημείο της, αλλά και την επιστροφή του έρωτα. Ένας έρωτας που τη σημάδεψε, αλλά κυρίως την έκανε να συνειδητοποιήσει την αξία της. Και εκεί που όλα δείχνουν μουντά, ο έρωτας ξανάρχεται όσο πιο αναπάντεχα γίνεται και την οδηγεί στη Ρώμη!
«Παρέα με τον Ελύτη», λοιπόν, ταξίδεψα και εγώ στην Αθήνα του 2016, του άγχους και της πίεσ��ς, αλλά κυρίως ταξίδεψα στην όμορφη Μήλο και τα «σουβλάκια του Γιάνγκου». Ταξίδεψα στο παρελθόν μου, καθώς πολλά από τα περιστατικά της ζωής της Μυρτούς μου θύμισαν στιγμές από τη δική μου ζωή. Μελαγχόλησα μαζί της, θύμωσα, χάρηκα και ικανοποιήθηκα με τις αποφάσεις της.
Αναλυτικά η άποψή μου ...
http://aisthisis.gr/vivlioaisthiseis/...
«Παρέα με τον Ελύτη», λοιπόν, ταξίδεψα και εγώ στην Αθήνα του 2016, του άγχους και της πίεσ��ς, αλλά κυρίως ταξίδεψα στην όμορφη Μήλο και τα «σουβλάκια του Γιάνγκου». Ταξίδεψα στο παρελθόν μου, καθώς πολλά από τα περιστατικά της ζωής της Μυρτούς μου θύμισαν στιγμές από τη δική μου ζωή. Μελαγχόλησα μαζί της, θύμωσα, χάρηκα και ικανοποιήθηκα με τις αποφάσεις της.
Αναλυτικά η άποψή μου ...
http://aisthisis.gr/vivlioaisthiseis/...
May 18, 2022
Το αγάπησα ❤️
Read
February 24, 2017Ένα μαγικό ταξίδι στην Ελλάδα του γαλάζιου,του Αιγαίου,του ηλιοβασιλέματος και της πανσέληνου με παρέα τον Ελύτη και ξεναγό την Μυρτώ.Μια 27χρονη κοπέλα που ζει στην Αθήνα του σήμερα και της κρίσης, και η οποία χάνοντας τη δουλειά της σ'ένα αρχιτεκτονικό γραφείο αποφασίζει να δεχθεί τη θέση ρεσεψιονίστ σ'ένα ξενοδοχείο της Μήλου.Εκεί θα ταξιδέψουμε μαζί της,θα γνωρίσουμε τους συναδέλφους της,ανθρώπους του σήμερα,με τον ιδιαίτερο ο καθένας χαρακτήρα του και θα δούμε με τα μάτια και τις σκέψεις της Μυρτώς καταστάσεις και σχέσεις που και εμείς έχουμε ζήσει....Οι ανατροπές στη ζωή της ηρωίδας πολλές και μέσω αυτών η κ.Παππά μας παρουσιάζει με μοναδικό τρόπο τις σκέψεις της για τη φιλία,τον έρωτα,την αγάπη,το θάνατο,τη ζωή και το πόσο ευλογημένοι πρέπει να αισθανόμαστε που ζούμε στη μαγική αυτή χώρα που λέγεται Ελλάδα .
"Η μαγεία της Ελλάδας .Να μιλάς δυνατά,να γελάς και να κάνεις βόλτα παρέα με την Πανσέληνο.Ακόμα κι η δική μου μελαγχολία δεν θα μπορούσε να μείνει ασυγκίνητη απέναντι στη μαγεία της.Είναι κάτι που ξεχνάμε συχνά όσοι ζούμε σε απόσταση από τη φύση.Να ζήσουμε.Κλεινόμαστε σε τοίχους και πόρτες κλειδωμένες.Αναπνέουμε από το αιρ κοντίσιον ζούμε με προστατευτικά κι αναζητούμε τα σαββατοκύριακα για να αποδράσουμε από τη ζωή που εμείς χτίσαμε για να φυλακίσουμε τη ζωή μας.Ζούμε για το θα και το όταν και ξεχνάμε πάντα τον ενεστώτα.Γελάω,αγαπάω,ζω.Δεν ξέρω τι θα συμβεί αύριο αλλά θέλω να θυμάμαι ότι σήμερα έζησα.Γιατί δεν αργεί ο ενεστώτας να γίνει αόριστος και είναι κρίμα να αφήνουμε τους χρόνους να εναλλάσσονται κι εμείς να αγνοούμε τόσα σπουδαία ρήματα."(σελ.34) και " Συνειδητοποίησα ξαφνικά ότι στα νησιά δεν έχει αξία η πανσέληνος όσο σε 'μας στην Αθήνα.Στα νησιά μιλούν πάντα για ηλιοβασιλέματα πότε για πανσελήνους.Είναι μάλλον ενδεικτικό του τρόπου ζωής μας.Οι άνθρωποι στην επαρχία απολαμβάνουν κάθε μέρα,κάθε δύση του ηλίου,ενώ εμείς περιμένουμε μία φορά το μήνα για να σηκώσουμε το βλέμμα μας στον ουρανό..."(σελ.62)
Απόλαυσα το ταξίδι και πιστεύω θα το απολαύσετε κι εσείς!!!
"Η μαγεία της Ελλάδας .Να μιλάς δυνατά,να γελάς και να κάνεις βόλτα παρέα με την Πανσέληνο.Ακόμα κι η δική μου μελαγχολία δεν θα μπορούσε να μείνει ασυγκίνητη απέναντι στη μαγεία της.Είναι κάτι που ξεχνάμε συχνά όσοι ζούμε σε απόσταση από τη φύση.Να ζήσουμε.Κλεινόμαστε σε τοίχους και πόρτες κλειδωμένες.Αναπνέουμε από το αιρ κοντίσιον ζούμε με προστατευτικά κι αναζητούμε τα σαββατοκύριακα για να αποδράσουμε από τη ζωή που εμείς χτίσαμε για να φυλακίσουμε τη ζωή μας.Ζούμε για το θα και το όταν και ξεχνάμε πάντα τον ενεστώτα.Γελάω,αγαπάω,ζω.Δεν ξέρω τι θα συμβεί αύριο αλλά θέλω να θυμάμαι ότι σήμερα έζησα.Γιατί δεν αργεί ο ενεστώτας να γίνει αόριστος και είναι κρίμα να αφήνουμε τους χρόνους να εναλλάσσονται κι εμείς να αγνοούμε τόσα σπουδαία ρήματα."(σελ.34) και " Συνειδητοποίησα ξαφνικά ότι στα νησιά δεν έχει αξία η πανσέληνος όσο σε 'μας στην Αθήνα.Στα νησιά μιλούν πάντα για ηλιοβασιλέματα πότε για πανσελήνους.Είναι μάλλον ενδεικτικό του τρόπου ζωής μας.Οι άνθρωποι στην επαρχία απολαμβάνουν κάθε μέρα,κάθε δύση του ηλίου,ενώ εμείς περιμένουμε μία φορά το μήνα για να σηκώσουμε το βλέμμα μας στον ουρανό..."(σελ.62)
Απόλαυσα το ταξίδι και πιστεύω θα το απολαύσετε κι εσείς!!!
December 8, 2016
Γνώρισα την πένα της Μαριλένας Παππά από την εξαιρετική ποιητική συλλογή της, «Ερωτικές Επιστολές στον Κύριο Π.Β».
Την εκτίμησα όμως ιδιαίτερα ως δημιουργό διαβάζοντας το απίστευτα συγκινητικό και προσεγμένο παιδικό βιβλίο της «Φεγγαροκουταλιές». Φέτος, η Μαριλένα Παππά επιστρέφει με το βιβλίο «Παρέα με τον Ελύτη», το οποίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πηγή.
Όπως είναι φανερό από τον τίτλο αλλά και το υπέροχο εξώφυλλο, η συγγραφέας επιλέγει να ξεδιπλώσει την ιστορία της Μυρτώς -πρωταγωνίστριας του βιβλίου- παρέα με στίχους του σπουδαίου Οδυσσέα Ελύτη. Ο τρόπος που το κάνει είναι ξεχωριστός, η ίδια η ιστορία ιδιαίτερη και το αναγνωστικό ταξίδι δύσκολο, κατά την προσωπική μου άποψη. Σου γρατζουνάει την καρδιά και δεν είναι εύκολο.
Η Μυρτώ μας αφηγείται τη ζωή της με τρόπο απλό, ρεαλιστικό, αληθινό. Χωρίς διχόνοιες και ίντριγκες, αλλά με τις συνέπειες των επιλογών μας και της καθημερινότητας, η ηρωίδα του βιβλίου και οι φίλοι της αντιμετωπίζουν τη ζωή ως μια σκάλα προς την ευτυχία. Μόνο που η ευτυχία προϋποθέτει ελευθερία και η Μυρτώ την αισθάνεται όταν διαβάζει στίχους του Ελύτη, όταν περπατά στο δρόμο και νιώθει τον αέρα να την χαϊδεύει, όταν τρώει συζητώντας με ανθρώπους που αγαπάει. Η Μαριλένα Παππά έγραψε ένα βιβλίο για τη ζωή, το γέλιο, τη λύπη, την ευτυχία που είναι απόφαση και όχι κατάσταση.
Η πένα της συγγραφέως διαθέτει τη δύναμη του ρεαλισμού και την ρομαντική χροιά της ποίησης. Κρύβει όμως και την αγωνία της, τον πόνο για την ασχήμια. Με έντονη φιλοσοφική σκοπιά και λυρικές εικόνες, η Μαριλένα Παππά επιλέγει τις λέξεις της με προσοχή και καταφέρνει να επικοινωνήσει στον αναγνώστη τα πιο βαθιά της συναισθήματα με έναν τρόπο παράξενα καθολικό. Δεν μπορώ να μην παρατηρήσω πως το ύφος της έχει μια νοσταλγική μελαγχολία, ακόμα και όταν περιγράφει τις πιο όμορφες, τις πιο αισιόδοξες εικόνες. Όπως η ίδια η ζωή!
Την εκτίμησα όμως ιδιαίτερα ως δημιουργό διαβάζοντας το απίστευτα συγκινητικό και προσεγμένο παιδικό βιβλίο της «Φεγγαροκουταλιές». Φέτος, η Μαριλένα Παππά επιστρέφει με το βιβλίο «Παρέα με τον Ελύτη», το οποίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πηγή.
Όπως είναι φανερό από τον τίτλο αλλά και το υπέροχο εξώφυλλο, η συγγραφέας επιλέγει να ξεδιπλώσει την ιστορία της Μυρτώς -πρωταγωνίστριας του βιβλίου- παρέα με στίχους του σπουδαίου Οδυσσέα Ελύτη. Ο τρόπος που το κάνει είναι ξεχωριστός, η ίδια η ιστορία ιδιαίτερη και το αναγνωστικό ταξίδι δύσκολο, κατά την προσωπική μου άποψη. Σου γρατζουνάει την καρδιά και δεν είναι εύκολο.
Η Μυρτώ μας αφηγείται τη ζωή της με τρόπο απλό, ρεαλιστικό, αληθινό. Χωρίς διχόνοιες και ίντριγκες, αλλά με τις συνέπειες των επιλογών μας και της καθημερινότητας, η ηρωίδα του βιβλίου και οι φίλοι της αντιμετωπίζουν τη ζωή ως μια σκάλα προς την ευτυχία. Μόνο που η ευτυχία προϋποθέτει ελευθερία και η Μυρτώ την αισθάνεται όταν διαβάζει στίχους του Ελύτη, όταν περπατά στο δρόμο και νιώθει τον αέρα να την χαϊδεύει, όταν τρώει συζητώντας με ανθρώπους που αγαπάει. Η Μαριλένα Παππά έγραψε ένα βιβλίο για τη ζωή, το γέλιο, τη λύπη, την ευτυχία που είναι απόφαση και όχι κατάσταση.
Η πένα της συγγραφέως διαθέτει τη δύναμη του ρεαλισμού και την ρομαντική χροιά της ποίησης. Κρύβει όμως και την αγωνία της, τον πόνο για την ασχήμια. Με έντονη φιλοσοφική σκοπιά και λυρικές εικόνες, η Μαριλένα Παππά επιλέγει τις λέξεις της με προσοχή και καταφέρνει να επικοινωνήσει στον αναγνώστη τα πιο βαθιά της συναισθήματα με έναν τρόπο παράξενα καθολικό. Δεν μπορώ να μην παρατηρήσω πως το ύφος της έχει μια νοσταλγική μελαγχολία, ακόμα και όταν περιγράφει τις πιο όμορφες, τις πιο αισιόδοξες εικόνες. Όπως η ίδια η ζωή!
June 17, 2016
Η λυρικότητα του Ελύτη, ο ρομαντισμός και η αισιοδοξία της ηρωίδας και ο ρεαλισμός των καταστάσεων συγκρούονται σε ένα φόντο καλοκαιρινό, ταξιδιάρικο και ονειροπόλο με ισχυρές δόσεις πραγματικότητας. Το απόλαυσα!
June 24, 2016
Παρα πολυ καιρο ειχε να με συνεπαρει κατι ετσι.
Ο τροπος γραφης κ αφηγησης , μ εκανε σα τα ζω μπροστα μου.
Γελασα μονη μου,συγκινηθηκα ,εκλαψα κ ταξιδεψα μεσα απ τα
Λογια της συγγραφεως.
Πραγματικα ο,τι καλυτερο εχω διαβασει τον τελευταιο καιρο! Το συστηνω ανεπιφυλακτα!
Ο τροπος γραφης κ αφηγησης , μ εκανε σα τα ζω μπροστα μου.
Γελασα μονη μου,συγκινηθηκα ,εκλαψα κ ταξιδεψα μεσα απ τα
Λογια της συγγραφεως.
Πραγματικα ο,τι καλυτερο εχω διαβασει τον τελευταιο καιρο! Το συστηνω ανεπιφυλακτα!
September 6, 2016
Ένα αφηγηματικό και ανάλαφρο διήγημα μιας παρέας νέων που προσαρμόζουν τα όνειρά τους στην Ελλάδα της κρίσης. Με άρωμα καλοκαιριού, συγκινήσεις και έρωτες μας ταξιδεύει τόσο γαλήνια....
Displaying 1 - 11 of 11 reviews