Τρεις ημέρες και τρεις νύχτες καθηλωμένος στο πάτωμα, η όψη του μαρτυρούσε όλες τις σκιές που τον κατάπιαν αυτές τις τρεις ημέρες, όλα τα τέρατα που τράφηκαν από τον ίδιο, όλες τις σκέψεις που του σκάψανε τα μάτια, που του σπάσανε τα δόντια από το σφίξιμο του τρόμου, από το σκότος που αναθαρρεύει στην προσπάθεια.
Ένιωσα την κάθε του λέξη... έζησα έντονα όσα εξιστορεί... υπέροχη αφήγηση!!! Μ'αρέσει που δεν είναι μία απλή ιστορία, αλλά είναι φιλοσοφία για όποιον μπορεί να αποκωδικοποιήσει τους συμβολισμούς! Δεν είναι τιποτα τυχαια γραμμενο!