دنیای این روزای من هم قد تن پوشم شده اینقدر دورم از تو که دنیا فراموشم شده دنیای این روزای من درگیر تنهایی شده تنها مدارا میکنیم دنیا عجب جایی شده هرشب تو رویای خودم آغوشتو تن میکنم آینده این خونه رو باشمع روشن میکنم در حسرت فردای تو تقویممو پر میکنم هر روز این تنهاییو فردا تصور میکنم هم سنگ این روزای من حتی شبم تاریک نیست اینجا بهجز دوری تو چیزی به من نزدیک نیس
تولد یکی از بچه ها بود وقتی وارد کلاس دوستام شدم دیدم یکی از کادو تولدا کتابیه که تو پرفروشای تابستانه کتاب تو سایت کتاب دیده بودمش بچه ها باشوق و ذوق میخوندن و زنگ تفریح بعد ک رفتم تو کلاس دیدم هنوزم همون شور و ذوق هست یکی میگفت من باهاش گریه کردم یکی شعرارو مینوشت و ... منم گفتم حتمن خوبه دیگه چند هفته پیش کتاب و ازش گرفتم
: // دقیقا یکی ب من بگه چی و مینوشتن؟!برای چی گریه میکردن؟! نکه بد باشه ولی اون حجم از خوب بودنی ک میگفتن و درک نمیکنم . ی سوال دیگه هم ک پیش میاد قبل از روزبه بمانی کی متن اهنگارو مینوشته؟؟ = ))) نصف متنا شعرایی بود ک شنیده بودم و یا میشه گفت نصف شعرایی که شمیده بودم تو این کتاب بود در کل ۳۰ تومنتون و حروم نکنین نظر شخصی
از خواندن بیشتر شعر ها و ترانه های اجرا شده این شاعر لذت بردم. شعر های داریوس، محسن چاوشی، علی لهراسبی، گوگوش و ... بیشتر ترانه های تیتراژ ماه عسل توسط ایشون سروده شده .
من معتقدم هر آدم بعدهای مختلف شخصیتی داره که ما آدمها اون قسمتی که دوست داریم و خوشمون میاد و میبینیم و بقیه رو نمیبینیم. یه شاعرم عمدتا در شعرها و مرثیه و.... متناسب با روزها و خلقیاتش براساس حس و حالش اشعارش متناسب بعدهای شخصیتیش میشه. در اشعار روزبه بمانی چندتا شعرها متناسب با سلیقه من بود مثل همین دنیای این روزای من که داریوش زیبا اون را خوند ولی از دید خیلیها جالب نبود. بهرحال این کتاب برای سلیقه های مختلف سروده شده😊😉
تو یه توفان، من جزیره / من ناپلئون، تو دزیره /جز تو کی می تونس از من / همه دنیامو بگیره؟... ------------------------------- از کدوم پنجره می تابی به شب / که شبونه با تو خلوت می کنم / من خدا رو هر شب این ثانیه ها / به تماشای تو دعوت می کنم /... / تا به اعجازِ تو تکیه می کنم / شکلِ آغوشِ تو می گیره تنم / اون کسی که پیشِ چشمِ یک جهان / به رسالتِ تو تن میده، منم ------------------------------- یه دردی سوخت تو سینه م / که تو از خاطرم بردی / من اون زخمی رو خوردم که / تو از حس کردنش مردی... ------------------------------- واسه کندن از این برزخ / گریزی غیرِ دنیا نیست / نمیدونم ولی شاید / بهشت اندازه ی ما نیست ------------------------------- هر جای دنیایی دلم اونجاست / من کعبه مو دورِ تو می سازم / من پشت کردم به همه دنیا / تا رو به تو سجاده بندازم... ------------------------------- ما رو از این برزخ نترسون / ما تو بهشتش سیب چیدیم! ------------------------------- رو به تو سجده می کنم، دری به کعبه باز نیست / بس که طواف کردمت، مرا به حج نیاز نیست / به هر طرف نظر کنم، نمازِ من نماز نیست /... / عذاب می کشم ولی، عذابِ من گناه نیست / وقتی شکنجه گر تویی، شکنجه اشتباه نیست ------------------------------- به وسعتت جهانمو، شکنجه زار می کنم / ببین من از هجومِ تو کجا فرار می کنم /... / ثواب می کنم تویی، گناه می کنم تویی / نگاه کن به هر کسی، نگاه می کنم تویی ------------------------------- تو تصویرِ تمامِ زندگیمی / تمامِ لحظه های قد کشیدن / یه عکس از خاطراتی که ندیدم / یه قاب از هر شبِ تنهاییِ من... ------------------------------- تمامِ عمر با من باش / من انقدر از خودم خسته م / که پای هر عذابی که / بدونم با توئه هستم ------------------------------- جایی که من تنها شدم / شب قبله گاهِ آخره / اینجا تو این قطبِ سکوت / کابوس طولانی تره...
روزبه بمانی یکی از بهترین ترانه سراهای حال حاضره که ترانه بسیاری از آهنگای شناخته شده سالهای اخیر اثر او بوده مهدی یراحی، محسن چاووشی، احسان خواجه امیری، محمد اصفهانی، محسن یگانه، مهدی یغمایی و خیلی از خواننده های مشهور و غیر مشهور دیگه از اشعار ایشون استفاده کردن خدا حفظشون کنه
نه كه من روزبه بمانى رو دوست نداشته باشم ها، اما خب، چرت و پرت زياد داشت :)))))))) و بار ديگر لعنت خودم رو بر انتشارات نگاه ميفرستم. ؛؛) سى هزار تومن. ؛؛)
اشعار بسیار زیبا و دلنشینی داره روزبه بمانی عزیز و به نظرم برای تایید ایشون همین بس که تا به حال خواننده های بزرگی مثل خانوم گوگوش و آقای داریوش از اشعار روزبه بمانی توی کارهای قوی و پرطرفدار شون استفاده کردند. ولی برای نظر ب این کتاب ۴ کم بود و ۵ زیاد، اما خب ۵ دادم ^^
این٬ همهی ترانههای عاشقانه بهعلاوهی تعدادِ محدودی از ترانههای تقریباً اجتماعیِ روزبه بمانیست (تعدادِ بسیار زیادی کار). بنابراین طبیعیست که با یک مجموعهی سرتاسر عالی روبرو نباشیم. روزبه بمانی جهانِ لحنِ مشخّصی دارد. نحوِ مواجههی او با مقولهی عشق و بهطورِ خاص کاراکترِ معشوق٬ کلاسیک و سنّتیست. یعنی اهلِ رعایتِ آداب و لحاظکردنِ فاصلهی رتبی بینِ عاشق و معشوق است. عاشقهای ترانههای او اهلِ درشتی و بیحرمتی نسبت به ساحتِ معشوق نیستند و اکثراً دیده به بددیدن نمیآلایند٬ حتّیٰ در زمانی که لب به شِکوه و گلایه گشودهاند. این مهمترین شاخص و امتیازِ ممیّزهی روزبه بمانیست از دیدِ من. از نظرِ فنّی و تکنیکی در ترانههای او مسامحههایی دیده میشود که شاید به معنااندیشبودنِ او برگردد. مثلِ تکرار در استفاده از شناسههای «من» و «تو». او از صناعاتِ ادبی کمتر بهره میبرد و نهایتاً به تشبیه اکتفا میکند و استعاره در ترانههای او به چشم نمیخورد چندان.
من از طرفداران روزبه بمانی هستم و اصلا به خاطر علاقهم بهش این کتاب رو هدیه گرفتم ولی به نظرم به جز آلبومی که داریوش خوند و چند تا ترانهی دیگه، باقی ترانهها ارزش کتاب شدن نداشتن!
یادم باشه دفعه بعد که از متن یه ترانه خوشم اومد به ترانه سُراش هم اهمیت بدم چه ترانه هایی که از گوش دادن بهشون لذت بردم و تازه فهمیدم که نوشته آقای بمانی بوده