Kornél Esti, schillernder Kaffeehausliterat, ist überall zuhause, in der Provinz wie in Metropolen. So vielfältig wie die Orte und Menschen, die er aufsucht, sind die Abenteuer, die er so frech wie bravourös besteht. Paris gilt Estis besondere Liebe - die nicht alle seine Landsleute teilen. So zwingt ihn sein Gefährte Bandi in der Hochburg verfeinerter Lebensart zu schlichter magyarischer Gastlichkeit. Ein anderer, ehemals Zigarrenspitzenfabrikant, bringt Esti in die Bredouille, als er nach seinem Bankrott spurlos untertaucht und eine Schar von Angehörigen und Gläubigern zurücklässt. Selbst auf dem Land ist dem gefragtesten Mann Budapests keine Ruhe vergönnt - ein harmloser Apothekenbesuch mündet in schierem Wahnsinn. Die Kunst der wahren Lüge, der Umgang mit schwierigen Zeitgenossen, die Erkenntnis, dass das Ende der Welt ihren Anfang bedeute, die Frage nach dem einzig echten Glück und nach dem Sinn von Leben und Tod: Der unvergleichliche Kornél Esti gewährt kostbare Einblicke in alle Bereiche des menschlichen Daseins.
Dezső Kosztolányi was a famous Hungarian poet and prose-writer.
Kosztolányi was born in Szabadka (Subotica) in 1885, then part of the Austro-Hungarian Empire, but which now lies in northern Serbia. The city serves as a model for the fictional town of Sárszeg, in which he set his novel Skylark as well as The Golden Kite. Kosztolányi studied at the University of Budapest, where he met the poets Mihály Babits and Gyula Juhász, and then for a short time in Vienna before quitting and becoming a journalist--a profession he stayed with for the rest of his life. In 1908, he replaces the poet Endre Ady, who had left for Paris, as a reporter for a Budapest daily. In 1910, his first volume of poems The Complaints of a Poor Little Child brought nationwide success and marked the beginning of a prolific period in which he published a book nearly every year. In 1936, he died from cancer of the palate. The literary journal Nyugat (Hungarian for "West"), which played an invaluable role in the revitalization of Hungarian literature, was founded in 1908 and Kosztolányi was an early contributor, part of what is often called the "first Nyugat generation", publishing mainly in poetry.
Starting in the 1920s he wrote novels, short stories, and short prose works, including Nero, the Bloody Poet (to the German edition of which Thomas Mann wrote the introduction), Skylark, The Golden Kite and Anna Édes. In 1924 he published a volume of verse harkening back to his early work, entitled The Complaints of the Sad Man.
Kosztolányi also produced literary translations in Hungarian, such as (from English, at least) Shakespeare's "Romeo and Juliet", "The Winter's Tale", Lewis Carroll's "Alice in Wonderland", Thornton Wilder's "The Bridge of San Luis Rey", Lord Alfred Douglas' memoirs on Oscar Wilde and Rudyard Kipling's "If—". He was the first authentic translator of Rilke's poetry, and he worked a Hungarian masterpiece after Paul Valéry's "Cimetiere Marin".
Das Buch enthält Geschichten aus den 30er Jahren über oder von Kornel Esti erzählt, teils humorvoll oder grotesk. Unterhaltsame Lektüre zwischendurch, nach meiner Meinung.
"Seine Hand griff nach den Morgenzeitungen. Er schlug sie rasch auf. Frau Winter, diesen Namen suchte er auf der Liste, aber er stand noch nicht darauf. Im übrigen starrten ihn lauter Todesanzeigen an, mit schwarzen Kreuzen, wie ein Wald von Grabmalen auf dem Friedhof. 178 neue Todesfälle, gaben die Artikel beinahe jubelnd bekannt, Spanische Grippe auf dem Höhepunkt." (S. 73)
Een verzameling verhalen uit de late jaren twintig - vroege jaren dertig die allemaal draaien rond ene Kornel Esti, een alter ego van de auteur. Soms maakt Esti iets mee, andere keren vertelt hij een anekdote. Tragikomische vertellingen die de absurditeit niet schuwen en bij momenten zelfs pakkend zijn. Aan deze uitgave van Van Gennep werden nog enkele andere kortverhalen toegevoegd met dezelfde sfeer of toon, maar die halen het hoge niveau van de eerste niet.
"De orde die je om je heen ziet is eigenlijk ordeloosheid, en de wanorde is de ware orde."
"Maar hij was niet echt onder de indruk. Vooral de geur van de stad beviel hem niet."
"Alléén wat onmogelijk is, is de moeite waard om over na te denken. Het is het enige wat interessant en opwindend is."
"Met walging dacht ik ook aan het eeuwenoude vooroordeel van het zich moeten wassen."
"Ook hierover was ik dus zeer verbaasd. Bovendien had ik nog nooit een vermiste persoon van dichtbij gezien."
Een aankoop bij de tweedehands boekenverkoop van de bib, kortverhalen, van Kosztolányi zelf had ik nog nooit gehoord. Een aaneenschakeling van korte verhalen, soms heel treffend, soms absurd, vaak met de glimlach gelezen. Er zit af en toe filosofie in (Geluk), soms krijg je bizarre taferelen voorgeschoteld. De auteur slaagt er soms in om een heel leven in enkele zinnen neer te zetten. Al bij al fijn boek. Van een bevreemdende lichtheid.
Emlék irodalomóráról: de szerettem! Pár év múlva MEK-ről elolvasva egy Esti Kornél gyűjteményt: még mindig szeretem.
Engem mindig is megvigasztaltak az Esti Kornél sztorik.... ha egy olyan "nagy" ember, mint Kosztolányi Dezső foglalkozhat egy órás örökkévalóságba fagyott szempillájával vagy halálra gázolt kalappal, akkor az élet nem olyan szörnyű, amilyennek kamaszként éreztem. Nem kell magasztos dologra várni vagy csakis azzal foglalkozni. Van az a hangulat, amikor üt 1-1 kalandja...
Na kérem, talán én vagyok az első magyar, aki Kosztolányi írását előbb olvasta németül mint magyarul. Ennek ellenére a mű magyarsága ugyanúgy érezhető volt. Különösen másképp hatottak azok a fejezetek, amelyekben főhősünk idegen országban van és a hazát hiányolja (vagy éppen oda tart).
Ik ga een week op vakantie en neem mee: 3 boeken. Dat moet genoeg zijn, hoorde ik mezelf tijdens het inpakken hardop zeggen. Dag 1: eerste boek uit, want ik was eigenlijk al best ver. Dag 3: tweede boek uit, want het waren minder dan 200 bladzijden die na de eerste 100 iets teveel uitnodigden tot afraffelen. Dag 4 t/m 7: zeeen van tijd en ik heb alleen nog maar dit boek met korte verhalen die lezen als een trein. Deze vakantievoorbereiding was niet genoeg!
Ik kwam op dit boek via de vertaalster Mari Alföldy. Zij vertaalde namelijk ook persoonlijke favorieten Satanstango en De Melancholie van het Verzet van László Krasznahorkai. Het was een gok, daar ik niet zo van de korte verhalen ben, maar wel een goede. Hier staan prachtverhaaltjes in die me soms in bulderlachen lieten uitbarsten en vaak in zichtbare verwonderding achterlieten. Wat knap als je met zo weinig woorden, zo vaak, zo een gevoel teweeg kan brengen. Favorieten zijn: Het Einde van de Wereld, Manuscript en De Verdwijning van Kálmán Kernel. Ik heb er dus weer een mooie Hongaarse schrijver bij gevonden. Maar voordat er meer gelezen gaat worden, ga ik eerst nog even verder met de Hongaarse tour via Peter Nadas - Einde van een Familieroman, en Attila Bartis - Rust. Go!
Bevallom, tévedtem. Nagyon nehezen tudok elvonatkoztatni az érzelmeimtől. Márpedig Kosztolányiról megvolt a véleményem. (Azt tudni kell rólam, hogy erőteljes Ady Endre fanatikus vagyok) Nem tetszett ahogy Adyról beszél a halála után. De szimpátiám hiánya nem pusztán ebből fakadt. Az oktatási rendszer hibája is. Nem a megfelelőt tanították. Van egy kettő unalmas novella ebben a novellafűzérben, nos, azokat adták le. Viszont ebből a 18 'fejezetből' a fele fantasztikus volt minimum, a többi egy-kettő kivételével meg egyenesen kiemelkedő. Összefoglalva, örülök hogy olvshattam ezeket a kiemelkedő történeteket.