"... άκουγα τα απαρηγόρητα νιαουρίσματα που έρχονταν από την κουζίνα. Ο Σιμενόν μού έδειξε το δρόμο και τον ακολούθησα ως τη γωνία, όπου βρίσκονταν κουλουριασμένα επτά γατάκια. "Τι σημαίνει αυτό;" ρώτησα. "Είναι παιδιά μου, Ερέδια. Γεννήθηκαν πριν από μία εβδομάδα." "Δηλαδή, τώρα είσαι ανύπαντρος πατέρας;" "Είμαστε!" "Είμαστε;" "Δεν θυμάσαι που σου μίλησα για μια Γκαγέτα που κυκλοφορούσε στις στέγες;" "Η χοντρή γάτα που έχουν οι συγγραφείς στον τρίτο." "Ναι. Η αναθεματισμένη παράτησε τα μικρά της πεταμένα." "Να πάρει η οργή, Σιμενόν! Η απελευθέρωση της γυναίκας έχει φτάσει στα άκρα" είπα κι άνοιξα το ψυγείο να βγάλω ένα κουτί γάλα. "Τα επτά παιδιά του Σιμενόν αποτελούν το έβδομο βιβλίο του συγγραφέα που θεωρείται ανανεωτής του αστυνομικού μυθιστορήματος στη Λατινική Αμερική. Ο κεντρικός ήρωας όλων των μυθιστορημάτων του Ετερόβικ είναι ο μοναχικός ντετέκτιβ Ερέδια, επιρρεπής στο αλκοόλ, στα μπολερό, στις ιπποδρομίες και στα μυθιστορήματα του Ονέτι και του Χέμινγκγουέι. [...]
Ramón Díaz Eterovic es un escritor chileno, conocido principalmente por su detective privado Heredia, protagonista de más de una decena de novelas, que ha sido adaptado para la televisión en la serie Heredia y Asociados.
Ramon Diaz Eterovic is a writer Chilean , known for his private detective Heredia, star of more than a dozen novels, which has been adapted for television in the series Heredia y Asociados.
Σε κάποια σημείωσή του (από αυτές που είδαν το φως της δημοσιότητας και αποτέλεσαν το υλικό του βιβλίου του «Σημειώσεις εν καιρώ πολέμου»), ο Λουίς Σεπούλβεδα αποφάσισε να αναφερθεί στους συγκαιρινούς του συγγραφείς• όχι σε όλους, μόνο σε εκείνους που εκτιμά. Κι ένα από τα ολιγοστά ονόματα που αποτύπωσε τελικά στο αγαπημένο του Moleskine ήταν αυτό του συμπατριώτη του Ραμόν Δίας Ετερόβικ. Τον είχα ακουστά; Καθόλου. Η σχετική διαπίστευση του Σεπούλβεδα, όμως, ήταν αρκετή για να αναζητήσω αυτόν και τα βιβλία του. Οπότε, να τα «Τα επτά παιδιά του Σιμενόν», το μοναδικό από τα βιβλία του που μπορείς να διαβάσεις στα Ελληνικά (και τι ωραία Ελληνικά αυτά του Κρίτωνα Ηλιόπουλου!). Κλείνει η παρένθεση, πάμε στο προκείμενο.
Η δράση εκτυλίσσεται (που αλλού;) στο Σαντιάγο, στις φτωχογειτονιές του οποίου, ένας αποκαμωμένος ιδιωτικός ντετέκτιβ ονόματι Ερέδια πασχίζει να επιστρέψει στην ενεργό δράση. Μόνος, χωρίς την Γκρισέτα του (τη νεαρή αγαπημένη του που του κάνει νερά), συνομιλεί πού και πού με τον γάτο του τον Σιμενόν (φόρος τιμής στον συγγραφέα των ιστοριών του Παριζιάνου επιθεωρητή Ζυλ Μαιγκρέ;), κι απολαμβάνει το αλκοόλ. Ενίοτε εξιχνιάζει εγκλήματα αμισθί, όπως αυτό της δολοφονίας ενός υπαλλήλου στην Υπηρεσία Ελέγχου των Οικονομικών του Κράτους που τόλμησε να αρνηθεί τον χρηματισμό και να αποτυπώσει την αλήθεια στην έκθεσή του όσον αφορά τις αληθινές περιβαλλοντικές συνέπειες μιας κολοσσιαίας επένδυσης.
Τέσσερα και μισό αστέρια για τους πανέξυπνους διαλόγους (πόσο εμπνευσμένη αλήθεια αυτή η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ του Ερέδια και του γάτου του!), την ωραία νουάρ ατμόσφαιρα και δη σ’ ένα αστικό περιβάλλον (Σαντιάγο) που δεν έχουμε συνηθίσει, και την εξαιρετικά συμπαθητική φιγούρα ενός ντετέκτιβ που πίνει πολύ, τζογάρει το ίδιο, κι ερωτεύεται απεγνωσμένα. Α! και μερικές φορές δουλεύει αποκλειστικά και μόνο για ένα γαμώτο.
Ένα εξαιρετικό νουαράκι από αυτά τα υπέροχα λατινοαμερικάνικα που έχουν τα πάντα: χιούμορ, θλίψη, βαθιά κοινωνική σκέψη, μα πάνω απ' όλα εξαιρετική γραφή. Ένα αστυνομικό που θέλει να θυμίσει Τσάντλερ και καταφέρνει να δημιουργήσει μια δική του ατμόσφαιρα. Κρίμα που μόνο αυτό το βιβλίο του συγγραφέα είναι μεταφρασμένο στα ελληνικά, ακόμη πιο κρίμα που είναι εξαντλημένο. Όπου βλέπεις μετάφραση Κριτών Ηλιόπουλος είναι εγγύηση.
Edit: ΝΑΙ!!! Το "Άγγελοι και Ερημίτες" του ίδιου κυκλοφορεί από τις φανταστικές εκδόσεις Angelus Novus και ο Κρίτων Ηλιόπουλος επιστρέφει στη μετάφραση!
En esta novela Heredia se vé involucrado en un caso principal por un asesinato en un hotel, vinculado a la licitación de un gaseoducto en el sur de Chile. Junto a esta investigación, emergen otras historias paralelas menores que van reconfigurando el contexto de la vida de Heredia: cambios en su barrio, partida a Viña de Anselmo, el dueño del quiosco y su amigo; cambio de vecinas y llegada de los siete hijos de Simenon al Dpto, que da nombre a su novela. La novela no logro engancharme totalmente y en ocasiones perdía el hilo del relato por todos los elementos incorporados. Esta sensación de estar inconclusa que me dejó, es muy acorde con el relato del manejo de la política y los intereses de los poderosos...ambigüedades, acomodos, salidas alternativas, muy contrarias al carácter de Heredia y su persistencia de no perder sus valores, que es lo que rescato de sus novelas y de esta especialmente.
This entire review has been hidden because of spoilers.
La primera mitad del libro me agotó, demasiado énfasis al despecho y demasiada reiteración en su separación con Griseta, aunque es bastante consistente con nuestro personaje, fue demasiado.
La trama principal y su desenlace fue bastante convincente. Pero me deja una sensación de que está unida un poco a la fuerza con la narración de la lucha de Heredia con su historia y la ciudad.
Continúo con la saga Heredia de Ramón Díaz Etérovic. En “Los siete hijos de Simenon” hay una trama más trabajada, mejor lograda que en los anteriores relatos leídos. Se nota una madurez que el autor consigue plasmar en esta novela negra. Heredia como personaje se vuelve más sólido. Muy buena novela.
Bellissimo libro che narra le vicenda dalla prospettiva dell'investigatore privato Heredia. I personaggi sono a 360 gradi, tutti con una storia alle spalle e una contestualizzazione storica e politica realistica. Bellissima storia, bellissima narrativa.