تو که در سقوط صریحِ آتش بهباغی از نمیدانمهای [جهان، نور بودی و انگشت نازک مرا میدیدی کز انتهای آن ستاره بر شقایق پرتاب میشد نام خود را بگو .......
پنهان کی میشوی؟ تو که چشمهات رفتامد اشیاء را میشنود
شاپور بنیاد
او از شاعرانی بود که در بین عامه مردم همانند دیگر بزرگان شعر و ادبیاتِ حقیقی، گمنام بود و هست اما چنان تاثیری به شاعرانِ بعد از خود گذاشت، که جایجای شعر شاعران میتوان او را خواند.