Η ρωγμή των 7:45 μ.μ.

by Βασίλης Κατσικονούρης, Vasilis Katsikonouris

Ήταν 7:15 μ.μ. μιας Τετάρτης του Απρίλη του 20..., όταν ο καθηγητής Ιάσων λούστηκε από ένα υπερφυσικό φως, καθώς δίδασκε το μάθημα της Φυσικής στην τάξη Β1.
Ο μοναχικός καθηγητής Ιάσων ανακαλύπτει ένα παράξενο παράθυρο βιτρό σε μία ξεχασμένη αίθουσα του σχολείου του. Ένας σαραντάρης νιώθει ότι τα όνειρα και οι αναμνήσεις του χάνουν τα πρίμα τους σαν γέρικες κασέτες, και το περιεχόμενο ακούγεται μουντό. Στην πλατεία Βάθης φέγγουν τα φώτα από το νυχτερινό γυμνάσιο· οι μαθητές αμίλητοι, με χέρια σκληρά και φαγωμένα. Στη λαϊκή ένας τσαντάκιας πιάνεται και παρακαλεί να μην το μάθει η μάνα του. Μακριά στο Βισμπάντεν οι Γερμανοί μαθαίνουν τον Μητροπάνο σε ένα βράδυ και πίσω στην Ομόνοια νοσταλγίες περασμένες από Φώτοσοπ. Αθήνα, νύχτα, η ώρα τρεις, χιονόνερο, αλλά ο Ντίνος βλέπει χιονόνειρο.
Ιστορίες. Παραλίγο. Και ιστορίες για το παραλίγο. Σαν μια ρωγμή που λίγο ανοίγει και ύστερα κλείνει, κι ανάμεσα να διαρρέει η ζωή. Σαν ανάμνηση να φεύγει, αλλά και να ξανάρχεται. Σαν υπόμνηση...

112 pages

Published January 1, 2016

About the author

Ο Βασίλης Κατσικονούρης γεννήθηκε το 1960 στο Κιλκίς. Στην Αθήνα ζει από δώδεκα ετών. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάζεται ως καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση. Το 1990 έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο, το "Εντελώς Αναξιοπρεπές", το οποίο δέκα περίπου χρόνια αργότερα, το 2001, βραβεύτηκε στο Διεθνή Διαγωνισμό του ιδρύματος Ωνάση και το 2004 παρουσιάστηκε στο θέατρο Στοά σε σκηνοθεσία Γιάννη Αναστασάκη (Π. Ορκόπουλος, Εύα Καμινάρη, Θ. Παπαγεωργίου, Ευδ. Σουβατζή, Π. Πολυκάρπου, Ηλ. Κατέβας, Ειρ. Χέλιου, Δ. Θεοδώρου, Αλ. Κούρος). Την ίδια χρονιά παρουσιάζεται και στο Εθνικό θέατρο στην Πειραματική Σκηνή το έργο "Καλιφόρνια νρίμιν" (Α΄ Κρατικό Βραβείο θεατρικού έργου 2002) σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά, με τους Δημοσθένη Ελευθεριάδη, Στάθη Μαντζώρο, Εύη Σαουλίδου, Κατερίνα Φωτιάδη. Πιο πριν, το 1999 και το 2002, είχαν παρουσιαστεί, αντίστοιχα, τα έργα "Λεπτή γραμμή" και "Μπάμπουσκα" από την Ομάδα Κουάντα. Το 2006 λαμβάνει το Γ΄ Κρατικό Βραβείο θεατρικού έργου για τη "Φανέλα" και το Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς ξεκινάει, σε σκηνοθεσία Ν. Μαστοράκη, τις παραστάσεις του "Το γάλα" στο Εθνικό θέατρο (Νέα Σκηνή - Θέατρο Χώρα), όπου και συνεχίζεται για την επόμενη περίοδο. Έργα του παρουσιάστηκαν στη Γερμανία (2006, Φεστιβάλ Ευρωπαίων Δραματουργών, Βισμπάντεν, Φρανκφούρτη), στο Βελιγράδι (2008-09-10, Belgrade Drama Theatre), στη Βαρσοβία (2009-10, Θέατρο Kamienica) και στην Κύπρο (2007-2009 Ανοιχτό Θέατρο, Θέατρο Διόνυσος και 2009-10 Θέατρο Επίγονοι). Το 2011 προβλήθηκε η ταινία "Το Γάλα" βασισμένη στο ομώνυμο έργο (Κέδρος, 2006) και σε σενάριο του συγγραφέα (Σκηνοθεσία: Γιώργος Σιούγας). Το 2013 σκηνοθέτησε το μονόλογο "Το θέαμα", του Τζον Κλάνσυ, στο θέατρο Σημείο και το 2015 τους μονολόγους του Ιαάκωβου Καμπανέλλη "Ένας πανηγυρικός και ένας Επικήδειος" στο θέατρο "Σταθμός" και το 2018 την παράσταση "ΞΑΝΑ λέγοντας τις ιστορίες", με έφηβους μαθητές, τους γονείς τους και τους καθηγητές τους. Άλλες δραστηριότητες του είναι η μουσική σύνθεση και στιχουργία. Μεταξύ άλλων έγραψε τη μουσική για την παράσταση "Λεπτή γραμμή", ενώ συμμετείχε και στη μουσική της παράστασης "Μπάμπουσκα". Συνεργάζεται επίσης κατά καιρούς με το περιοδικό "Μανδραγόρας".

Reviews

[Μακης Περδικοματης · Rating 5 out of 5]

Αν και καθηγητής ( ή ίσως ακριβώς λόγω του ότι είμαι καθηγητής) δεν μου αρέσει και δεν μπορώ καθόλου να βάζω βαθμολογίες.

Έτσι ποιος είμαι εγώ για να κρίνω τον Κατσικονουρη ή τον Ντοστογιέφσκι? Επίσης δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι πρέπει να χρησιμοποιήσω τα ίδια κριτήρια όταν αποφασίσω πόσα αστεράκια θα βάλω στο ένα ή το άλλο βιβλίο. Ε, στη Ρωγμή των 7.45 θα βάλω 5 αστεράκια γιατί είναι από τα βιβλία που ένιωσα ότι ο συγγραφέας θα μπορούσε να είναι ο κολλητός μου!!

[Nathalie Fytrou · Rating 2 out of 5]

2,5/5

[Nikos · Rating 3 out of 5]

Ενδιαφέρουσα σειρά διηγημάτων που σχετίζονται -κυρίως- με την επαγγελματική (καθηγητής Δευτεροβάθμιας) και καλλιτεχνική ιδιότητα (θεατρικός συγγραφέας) του Κατσικονούρη.
Το πρώτο διήγημα που δίνει και τον τίτλο στη συλλογή είναι ένα αριστούργημα και θα το συμπεριελάμβανα στα καλύτερα που έχω διαβάσει ποτέ. Ρεαλιστικό αλλά και μαγικό, συγκινητικό αλλά και χιουμοριστικό θίγει εύστοχα τον καθηγητικό χώρο αλλά εκτείνεται και πέρα από αυτόν.
Αξίζει να διαβαστεί από όλους.