What do you think?
Rate this book
Nathalie Svensson #3
Midnattsflickor
Det är valborg i Uppsala – studenternas stora högtid. Men den uppsluppna stämningen förtas när två kvinnliga studenter våldtas inom loppet av några dygn. Kort därpå hittas ännu ett offer. Den här gången är kvinnan strypt till döds och utstuderat placerad i den anatomiska teatern i en av universitetets äldre byggnader.
Oron sprider sig och polisen befarar att det kommer begås fler brutala överfall. Nathalie Svensson, Nordens främsta expert på psykopater och medlem i Rikskriminalens gärningsmannaprofilgrupp, kallas in för att bistå i utredningen. Även kommissarie Johan Axberg från Sundsvallspolisen får rycka in. Han och Nathalie har precis avslutat ett fall tillsammans, och trots omständigheterna ser de fram emot att ses igen.
Mycket tyder på att det rör sig om en och samma gärningsman; offren är alla studenter, i samma ålder och förvillande lika till utseendet. Misstankarna går till en man som är dömd för flera våldtäkter sedan tidigare och nyss utsläppt från fängelset. Han saknar alibi men Nathalie anar dock att lösningen inte är riktigt så enkel. Spåren leder vidare till ett kvinnofientligt sektliknande ordenssällskap …
Midnattsflickor är den fristående, tredje delen i serien om Nathalie Svensson och Johan Axberg.
Oron sprider sig och polisen befarar att det kommer begås fler brutala överfall. Nathalie Svensson, Nordens främsta expert på psykopater och medlem i Rikskriminalens gärningsmannaprofilgrupp, kallas in för att bistå i utredningen. Även kommissarie Johan Axberg från Sundsvallspolisen får rycka in. Han och Nathalie har precis avslutat ett fall tillsammans, och trots omständigheterna ser de fram emot att ses igen.
Mycket tyder på att det rör sig om en och samma gärningsman; offren är alla studenter, i samma ålder och förvillande lika till utseendet. Misstankarna går till en man som är dömd för flera våldtäkter sedan tidigare och nyss utsläppt från fängelset. Han saknar alibi men Nathalie anar dock att lösningen inte är riktigt så enkel. Spåren leder vidare till ett kvinnofientligt sektliknande ordenssällskap …
Midnattsflickor är den fristående, tredje delen i serien om Nathalie Svensson och Johan Axberg.
400 pages, Hardcover
Published July 7, 2016
4 people are currently reading
183 people want to read
About the author
Jonas Moström
45 books53 followersJonas Moström är författare och läkare. Han debuterade 2004 med thrillern Dödens pendel. Uppföljaren Svart cirkel kom år 2006 och blev hans genombrott med över 80 000 sålda exemplar. Sedan dess har Moström nått stora framgångar med böckerna om kriminalkommissarie Johan Axberg. 2014 kom första boken om Nathalie Svensson, Himlen är alltid högre. I Dominodöden förenas de två serierna.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 45 reviews
November 30, 2021
”Midnattsflickor” av Jonas Moström är tredje delen i Nathalie Svenssonserien som jag tycker är den bästa boken hittills. Det är skrämmande övergrepp och man förstår oron bland studenterna. Det är väldigt spännande miljöer, ett högt driv och komplicerade karaktärer som är iblandade. Dessutom är det ju så intressant att följa huvudpersonernas Nathalies och Johans privatliv.
Nu är jag fast i Jonas Moströms kriminalserie och är glad att jag genast kan lyssna vidare på nästa del och har fler böcker att se fram emot att läsa. Och jag måste säga det igen – Marie Richardson är en fantastisk uppläsare.
Nu är jag fast i Jonas Moströms kriminalserie och är glad att jag genast kan lyssna vidare på nästa del och har fler böcker att se fram emot att läsa. Och jag måste säga det igen – Marie Richardson är en fantastisk uppläsare.
August 1, 2023
In de universiteitsstad Uppsala wordt het voorjaarsfeest Walpurgisnacht uitbundig gevierd, de studenten zijn uitgelaten. De festivalsfeer wordt echter bruut verstoord wanneer het lichaam van een student wordt gevonden in een van de oudste collegezalen van de universiteit – het anatomisch theater. Ze is gewurgd.
Eerder al waren er verschillende blonde vrouwen aangevallen. Er zijn veel overeenkomsten tussen de slachtoffers: het zijn studenten van ongeveer dezelfde leeftijd die ook uiterlijk op elkaar lijken. De lokale politie wil een daderprofiel aanmaken en roept de hulp in van psychiater Nathalie Svensson, lid van de daderprofielgroep. Inspecteur Johan Axberg staat haar bij. De tijd dringt, want zolang de moordenaar vrij rondloopt is geen enkele jonge vrouw in Uppsala veilig.
'Middernachtsmeisjes' van Jonas Moström is het derde deel in de Nathalie Svensson-serie en begint meteen met een boeiende proloog: er wordt een lichaam in een oude collegezaal gevonden.
Nathalie Svensson wordt op deze zaak gezet en samen met haar collega Johan probeert ze uit te zoeken wie de dader is. Ze raakt ook persoonlijk betrokken bij deze zaak, dus ze doet er alles aan om de dader te vinden. Ondertussen lees je ook over haar privéleven en haar ingewikkelde relatie met Johan.
Vooral het begin vond ik erg goed aan dit verhaal, daarna zwakt de spanning weer een beetje af, maar het blijft wel boeiend genoeg om verder te lezen. Je leest ondertussen ook vanuit een ander vrouwelijk personage. Ze heeft een afspraakje via een datingsite en je voelt al dat dat niet goed af zal gaan lopen. De zoektocht naar de dader is goed opgebouwd en tot het einde blijf je gissen.
Dit derde deel was dan ook weer fijn om te lezen, maar ik moet wel eerlijk zeggen dat ik het voorgaande deel toch wat beter vond. Het is het beste als je deze serie op volgorde leest, want in dit deel komen ook een aantal dingen aan bod die in de voorgaande delen een grote rol speelden.
Ondanks, dat ik 'Middernachtsmeisjes' iets minder spannend vond heb ik er toch van genoten en ik hoop dat er snel een vierde deel zal verschijnen!
Beoordeling: 3,5/4,0 ⭐
Eerder al waren er verschillende blonde vrouwen aangevallen. Er zijn veel overeenkomsten tussen de slachtoffers: het zijn studenten van ongeveer dezelfde leeftijd die ook uiterlijk op elkaar lijken. De lokale politie wil een daderprofiel aanmaken en roept de hulp in van psychiater Nathalie Svensson, lid van de daderprofielgroep. Inspecteur Johan Axberg staat haar bij. De tijd dringt, want zolang de moordenaar vrij rondloopt is geen enkele jonge vrouw in Uppsala veilig.
'Middernachtsmeisjes' van Jonas Moström is het derde deel in de Nathalie Svensson-serie en begint meteen met een boeiende proloog: er wordt een lichaam in een oude collegezaal gevonden.
Nathalie Svensson wordt op deze zaak gezet en samen met haar collega Johan probeert ze uit te zoeken wie de dader is. Ze raakt ook persoonlijk betrokken bij deze zaak, dus ze doet er alles aan om de dader te vinden. Ondertussen lees je ook over haar privéleven en haar ingewikkelde relatie met Johan.
Vooral het begin vond ik erg goed aan dit verhaal, daarna zwakt de spanning weer een beetje af, maar het blijft wel boeiend genoeg om verder te lezen. Je leest ondertussen ook vanuit een ander vrouwelijk personage. Ze heeft een afspraakje via een datingsite en je voelt al dat dat niet goed af zal gaan lopen. De zoektocht naar de dader is goed opgebouwd en tot het einde blijf je gissen.
Dit derde deel was dan ook weer fijn om te lezen, maar ik moet wel eerlijk zeggen dat ik het voorgaande deel toch wat beter vond. Het is het beste als je deze serie op volgorde leest, want in dit deel komen ook een aantal dingen aan bod die in de voorgaande delen een grote rol speelden.
Ondanks, dat ik 'Middernachtsmeisjes' iets minder spannend vond heb ik er toch van genoten en ik hoop dat er snel een vierde deel zal verschijnen!
Beoordeling: 3,5/4,0 ⭐
May 2, 2019
Der deutsche Titel klingt zugegebenermaßen etwas sperrig. Zum Glück überträgt sich das in keinster Weise auf die Übersetzung dieses tollen schwedischen Krimis.
Ich war von Anfang an gefangen in der Welt von Uppsala, wo bereits 3 Verbrechen in kürzester Zeit stattgefunden haben. Die Polizei arbeitet mit einer Spezialeinheit nun unter Hochdruck daran, dass es zu keinem vierten kommen wird. Und ich meine wirklich Hochdruck (die ganzen 500+ Seiten spielen innerhalb sehr kurzer Zeit!), auch wenn es einem nicht ganz so vorkommt weil die Ermittler durchaus Zeit haben zwischendurch mal anzuhalten für ein Eis oder andere private Dinge (die sich aber im genau richtigen Rahmen bewegen was den Anteil an der gesamten Story angeht). Auch dass sie sich nach Bekanntwerden eines entscheidenen neuen Hinweises erstmal gesittet in der Dienststelle zu einer Teambesprechung einfinden mutet vielleicht komisch an. In einem US-Krimi wären die Polizisten umgehend auf eigene Faust losgerast. Doch das zeigt wahrscheinlich auch die unterschiedlichen Mentalitäten. Amerikanische Cops würden sich auch nie die nassen Schuhe ausziehen, wenn sie jemanden zu Hause befragen - die Schweden schon. Und eine letzte Sache, die mir hier wieder extrem aufgefallen ist: in schwedischen Krimis wird konsequent jede Straße und Gasse mit Namen genannt, bei der irgendjemand auch nur vorbei geht. Ist bei mir verlorene Liebesmüh, ich merke mir diese Namen nie. Aber es stört mich auch nicht, ich lese einfach drüber hinweg.
Den ganzen anderen Rest habe ich allerdings förmlich aufgesaugt und nebenbei mitermittelt, meine eigenen Schlussfolgerungen angestellt und dabei meine Meinung immer wieder ändert. Genau so wie es für mich in einem guten Krimi sein sollte. Den Schluss habe ich heute im Fitnesscenter auf dem Stepper gelesen, und spontan statt nur 30min gleich 50min da drauf gesportelt, weil ich unbedingt bis ganz zum Schluss kommen wollte.
Es ist bereits der 3. Teil einer Reihe, die ich jetzt erst entdeckt habe - und definitiv weiter verfolgen werde.
Ich war von Anfang an gefangen in der Welt von Uppsala, wo bereits 3 Verbrechen in kürzester Zeit stattgefunden haben. Die Polizei arbeitet mit einer Spezialeinheit nun unter Hochdruck daran, dass es zu keinem vierten kommen wird. Und ich meine wirklich Hochdruck (die ganzen 500+ Seiten spielen innerhalb sehr kurzer Zeit!), auch wenn es einem nicht ganz so vorkommt weil die Ermittler durchaus Zeit haben zwischendurch mal anzuhalten für ein Eis oder andere private Dinge (die sich aber im genau richtigen Rahmen bewegen was den Anteil an der gesamten Story angeht). Auch dass sie sich nach Bekanntwerden eines entscheidenen neuen Hinweises erstmal gesittet in der Dienststelle zu einer Teambesprechung einfinden mutet vielleicht komisch an. In einem US-Krimi wären die Polizisten umgehend auf eigene Faust losgerast. Doch das zeigt wahrscheinlich auch die unterschiedlichen Mentalitäten. Amerikanische Cops würden sich auch nie die nassen Schuhe ausziehen, wenn sie jemanden zu Hause befragen - die Schweden schon. Und eine letzte Sache, die mir hier wieder extrem aufgefallen ist: in schwedischen Krimis wird konsequent jede Straße und Gasse mit Namen genannt, bei der irgendjemand auch nur vorbei geht. Ist bei mir verlorene Liebesmüh, ich merke mir diese Namen nie. Aber es stört mich auch nicht, ich lese einfach drüber hinweg.
Den ganzen anderen Rest habe ich allerdings förmlich aufgesaugt und nebenbei mitermittelt, meine eigenen Schlussfolgerungen angestellt und dabei meine Meinung immer wieder ändert. Genau so wie es für mich in einem guten Krimi sein sollte. Den Schluss habe ich heute im Fitnesscenter auf dem Stepper gelesen, und spontan statt nur 30min gleich 50min da drauf gesportelt, weil ich unbedingt bis ganz zum Schluss kommen wollte.
Es ist bereits der 3. Teil einer Reihe, die ich jetzt erst entdeckt habe - und definitiv weiter verfolgen werde.
July 6, 2016
Betyg: 4 av 5.
Det här är Jonas Moströms elfte kriminalroman, och jag har läst dom allihopa.
Hans första åtta böcker utspelar sig i Sundsvall med en läkare och en polis i huvudrollerna.
Hans nionde bok var den första boken i en ny serie, om en psykiatriker i Uppsala.
Och i den tionde boken så vävdes dom två serierna samman.
Så i den här boken, Midnattsflickor, Jonas Moströms elfte bok, utspelar sig handlingen i Uppsala, med den kvinnliga psykiatrikern Nathalie Svensson och den manliga polisen Johan Axberg, i huvudrollerna,
Jag tycker om Jonas Moströms böcker. Dom är kanske ingenting som man minns länge, men det är välskrivna och lättlästa kriminalromaner.
Böckerna kan absolut läsas fristående, men störst behållning får man nog om man börjar med boken Himlen är alltid högre, och sen boken Dominodöden, och sedan den här boken, Midnattsflickor.
Här är en länk till mitt blogginlägg om den senaste boken före den här, och där finns även länkar till tidigare böcker.
Rekommenderas för alla som gillar lättsamma och underhållande svenska deckare.
Det här är Jonas Moströms elfte kriminalroman, och jag har läst dom allihopa.
Hans första åtta böcker utspelar sig i Sundsvall med en läkare och en polis i huvudrollerna.
Hans nionde bok var den första boken i en ny serie, om en psykiatriker i Uppsala.
Och i den tionde boken så vävdes dom två serierna samman.
Så i den här boken, Midnattsflickor, Jonas Moströms elfte bok, utspelar sig handlingen i Uppsala, med den kvinnliga psykiatrikern Nathalie Svensson och den manliga polisen Johan Axberg, i huvudrollerna,
Jag tycker om Jonas Moströms böcker. Dom är kanske ingenting som man minns länge, men det är välskrivna och lättlästa kriminalromaner.
Böckerna kan absolut läsas fristående, men störst behållning får man nog om man börjar med boken Himlen är alltid högre, och sen boken Dominodöden, och sedan den här boken, Midnattsflickor.
Här är en länk till mitt blogginlägg om den senaste boken före den här, och där finns även länkar till tidigare böcker.
Rekommenderas för alla som gillar lättsamma och underhållande svenska deckare.
January 29, 2023
Waarom ?
Dat was een vraag die ik me vrij snel stelde toen ik aan de slag ging met ‘Middernachtsmeisjes’ van Jonas Moström.
Waarom was deze reeks omtrent Nathalie Svensson me niet eerder opgevallen ?
Misschien door de cover, want die trekt mij alleszins niet aan. Nogal een onopvallende, doordeweekse cover met, net zoals bij de twee voorgaande boeken, een rennende vrouw die op het kaft prijkt. Op zich een coherent geheel als je fan bent van de reeks, maar toch blijf ik er bij … het zijn standaard saaie afbeeldingen.
Twee verkrachtingszaken in Uppsala. En inmiddels een derde slachtoffer : wederom verkracht, maar deze keer ook vermoord. Een ware uitdaging voor psychiater Nathalie Svensson en het DPG-team om zo snel mogelijk de dader te vatten.
Hij is slim en berekenend, vermoedelijk student, en lijdt aan obsessies voor elementen van ritueel denken.
‘Middernachtsmeisjes’ start met een kort en bondig overzicht van de wederkerende personages. Best wel handig als je de eerste delen niet las. Moström bouwt het verhaal opvallend goed op ! De auteur neemt voldoende tijd om de personages van het opsporingsteam grondig in beeld te brengen. Naast de speurtocht en de verhoren, zijn er afwisselend hoofdstukken waarin je een inkijk krijgt in het leven van de dader èn kom je terecht bij Maria, een student theologie die een afspraakje heeft via een online datingsite. Indien jouw aandacht dan nog zou verslappen , is er vervolgens ook nog ruimte om het privé-leven van Nathalie en dat van haar collega’s Ingemar en Johan te implementeren. Het lijkt misschien heel wat, maar Moström houdt zijn lezers wakker, hij speelt als het ware met de thrillerliefhebber. Discreet plant hij heel af en toe een zeer kort hoofdstuk m.b.t. de dader in, gaat dan weer over naar enkele hoofdstukken politiewerk om dan weer over te gaan naar een teaserhoofdstuk waar Maria een hoofdrol in krijgt. Een ware uitdaging om dit boek weg te leggen !
Hij ziet mij niet, dacht Johan, en hij durfde zich niet te bewegen. Dat is ‘m, was zijn volgende gedachte.
De hoofdstukken zijn perfect gedoseerd. Nog een reden waarom je meermaals tegen jezelf zegt om, ondanks het late uur, nog wat pagina’s verder te lezen. De introductie van verschillende mogelijke daders zetten je telkens op het verkeerde spoor. Relationele verbanden tussen enkele personages creëren die extra onderliggende sfeer. Ik hield wel van het flirterige gedrag tussen Nathalie en een collega. Als tegenhanger is er dan bijvoorbeeld de band tussen Nathalie en de ouders van het derde slachtoffer, de mama is namelijk een vriendin van Nathalie. Om de schrijver nog verder op een piëdestal te plaatsen vermeld ik graag dat hij eveneens een duidelijk beeld schept van zijn personages en veel oog heeft voor het inspelen op sfeerbeelden en locaties.
Hier hou ik van … onverwachts nieuwe auteurs ontdekken ! Moström komt dan ook regelrecht op mijn lijst van favoriete Skandi-schrijvers te staan. En die twee voorgaande ebooks, die schaf ik me direct aan.
Met dank aan Literaire Thrillers en Uitgeverij Ambo|Anthos voor dit vooruitleesexemplaar.
5*****
Dat was een vraag die ik me vrij snel stelde toen ik aan de slag ging met ‘Middernachtsmeisjes’ van Jonas Moström.
Waarom was deze reeks omtrent Nathalie Svensson me niet eerder opgevallen ?
Misschien door de cover, want die trekt mij alleszins niet aan. Nogal een onopvallende, doordeweekse cover met, net zoals bij de twee voorgaande boeken, een rennende vrouw die op het kaft prijkt. Op zich een coherent geheel als je fan bent van de reeks, maar toch blijf ik er bij … het zijn standaard saaie afbeeldingen.
Twee verkrachtingszaken in Uppsala. En inmiddels een derde slachtoffer : wederom verkracht, maar deze keer ook vermoord. Een ware uitdaging voor psychiater Nathalie Svensson en het DPG-team om zo snel mogelijk de dader te vatten.
Hij is slim en berekenend, vermoedelijk student, en lijdt aan obsessies voor elementen van ritueel denken.
‘Middernachtsmeisjes’ start met een kort en bondig overzicht van de wederkerende personages. Best wel handig als je de eerste delen niet las. Moström bouwt het verhaal opvallend goed op ! De auteur neemt voldoende tijd om de personages van het opsporingsteam grondig in beeld te brengen. Naast de speurtocht en de verhoren, zijn er afwisselend hoofdstukken waarin je een inkijk krijgt in het leven van de dader èn kom je terecht bij Maria, een student theologie die een afspraakje heeft via een online datingsite. Indien jouw aandacht dan nog zou verslappen , is er vervolgens ook nog ruimte om het privé-leven van Nathalie en dat van haar collega’s Ingemar en Johan te implementeren. Het lijkt misschien heel wat, maar Moström houdt zijn lezers wakker, hij speelt als het ware met de thrillerliefhebber. Discreet plant hij heel af en toe een zeer kort hoofdstuk m.b.t. de dader in, gaat dan weer over naar enkele hoofdstukken politiewerk om dan weer over te gaan naar een teaserhoofdstuk waar Maria een hoofdrol in krijgt. Een ware uitdaging om dit boek weg te leggen !
Hij ziet mij niet, dacht Johan, en hij durfde zich niet te bewegen. Dat is ‘m, was zijn volgende gedachte.
De hoofdstukken zijn perfect gedoseerd. Nog een reden waarom je meermaals tegen jezelf zegt om, ondanks het late uur, nog wat pagina’s verder te lezen. De introductie van verschillende mogelijke daders zetten je telkens op het verkeerde spoor. Relationele verbanden tussen enkele personages creëren die extra onderliggende sfeer. Ik hield wel van het flirterige gedrag tussen Nathalie en een collega. Als tegenhanger is er dan bijvoorbeeld de band tussen Nathalie en de ouders van het derde slachtoffer, de mama is namelijk een vriendin van Nathalie. Om de schrijver nog verder op een piëdestal te plaatsen vermeld ik graag dat hij eveneens een duidelijk beeld schept van zijn personages en veel oog heeft voor het inspelen op sfeerbeelden en locaties.
Hier hou ik van … onverwachts nieuwe auteurs ontdekken ! Moström komt dan ook regelrecht op mijn lijst van favoriete Skandi-schrijvers te staan. En die twee voorgaande ebooks, die schaf ik me direct aan.
Met dank aan Literaire Thrillers en Uitgeverij Ambo|Anthos voor dit vooruitleesexemplaar.
5*****
March 2, 2019
Tochter einer Freundin
Immer um Mitternacht geschieht es, junge Frauen werden vergewaltigt. Zwei der Opfer überleben die Tat schwer traumatisiert, das dritte Opfer kommt ums Leben. Und der Polizei bleibt nicht viel Zeit, denn der Täter könnte an jedem Tag gegen Mitternacht wieder zuschlagen. Nathalie Svensson, die als Psychologin von der Polizei zu dem Fall hinzu gezogen wird, hat diesmal ein besonderes Interesse an der Aufklärung des Verbrechens. Sie kannte die getötete junge Frau persönlich. Sie war die Tochter einer Freundin, die Nathalie schon in ihrer Kindheit gekannt hat und die inzwischen mit dem Medizinstudium begonnen hatte. Eine zerstörte Zukunft.
Fieberhaft machen die die Ermittler von der Operativen Fallanalyse auf die Suche nach Hinweisen, die zum Täter führen können. Da sie zwei der Opfer befragen können, haben sie die Hoffnung auf hilfreiche Angaben. Die beiden jungen Frauen, die am Leben geblieben sind, können jedoch wegen des großen Schocks kaum brauchbare Aussagen machen. Auch aus dem Umfeld gibt es kaum Brauchbares. Die Eltern des Mädchens sind vor Schock erstarrt. Nathalie Svensson gönnt sich kaum eine Pause, dabei kämpft sie privat um ein geteiltes Sorgerecht für ihre beiden Kinder. Bald gibt es zwar einige Verdächtige, doch jeder bestreitet etwas mit den Verbrechen zu tun zu haben.
Mit eher kurzen Kapiteln wird die Handlung rasant voran getrieben. Dabei verliert der Autor nie seinen Plan aus dem Blick. Wie in jeder Ermittlung müssen zunächst die irreführenden Spuren entdeckt werden, um dann auf den Punkt kommen zu können. Verdächtige sind nicht ohne Grund verdächtig. Nach den vorhandenen Informationen können sie an den Verbrechen beteiligt gewesen sein. Doch insbesondere die geschulte Psychologin Nathalie Svensson lässt auch entlastende Aussagen gelten und sorgt so dafür, dass immer weiter geforscht wird. Nicht ablenken lässt sie sich von ihrem schwierigen privaten Umfeld. Die Zeitknappheit im Nacken müssen die Beamten schnell vorankommen. Ihre Anspannung überträgt sich auf den Leser, der unbedingt wissen will, ob und wie sie es schaffen, weitere Taten zu verhindern. Ein packender Krimi, der mit lebendigen Dialogen überzeugt.
Immer um Mitternacht geschieht es, junge Frauen werden vergewaltigt. Zwei der Opfer überleben die Tat schwer traumatisiert, das dritte Opfer kommt ums Leben. Und der Polizei bleibt nicht viel Zeit, denn der Täter könnte an jedem Tag gegen Mitternacht wieder zuschlagen. Nathalie Svensson, die als Psychologin von der Polizei zu dem Fall hinzu gezogen wird, hat diesmal ein besonderes Interesse an der Aufklärung des Verbrechens. Sie kannte die getötete junge Frau persönlich. Sie war die Tochter einer Freundin, die Nathalie schon in ihrer Kindheit gekannt hat und die inzwischen mit dem Medizinstudium begonnen hatte. Eine zerstörte Zukunft.
Fieberhaft machen die die Ermittler von der Operativen Fallanalyse auf die Suche nach Hinweisen, die zum Täter führen können. Da sie zwei der Opfer befragen können, haben sie die Hoffnung auf hilfreiche Angaben. Die beiden jungen Frauen, die am Leben geblieben sind, können jedoch wegen des großen Schocks kaum brauchbare Aussagen machen. Auch aus dem Umfeld gibt es kaum Brauchbares. Die Eltern des Mädchens sind vor Schock erstarrt. Nathalie Svensson gönnt sich kaum eine Pause, dabei kämpft sie privat um ein geteiltes Sorgerecht für ihre beiden Kinder. Bald gibt es zwar einige Verdächtige, doch jeder bestreitet etwas mit den Verbrechen zu tun zu haben.
Mit eher kurzen Kapiteln wird die Handlung rasant voran getrieben. Dabei verliert der Autor nie seinen Plan aus dem Blick. Wie in jeder Ermittlung müssen zunächst die irreführenden Spuren entdeckt werden, um dann auf den Punkt kommen zu können. Verdächtige sind nicht ohne Grund verdächtig. Nach den vorhandenen Informationen können sie an den Verbrechen beteiligt gewesen sein. Doch insbesondere die geschulte Psychologin Nathalie Svensson lässt auch entlastende Aussagen gelten und sorgt so dafür, dass immer weiter geforscht wird. Nicht ablenken lässt sie sich von ihrem schwierigen privaten Umfeld. Die Zeitknappheit im Nacken müssen die Beamten schnell vorankommen. Ihre Anspannung überträgt sich auf den Leser, der unbedingt wissen will, ob und wie sie es schaffen, weitere Taten zu verhindern. Ein packender Krimi, der mit lebendigen Dialogen überzeugt.
January 5, 2023
Middernachtsmeisjes – Jonas Moström
Psychiater Nathalie Svensson is chef arts in de psychiatrie in het ziekenhuis van Uppsala.
Als er meerdere meisjes verkracht zijn en er een meisje dood gevonden wordt, vraagt de plaatselijke politie Nathalie om een daderprofiel te maken. Samen met inspecteur Johan Axberg probeert ze deze zaak zo snel mogelijk op te lossen.
Dit is deel drie van de serie van Nathalie Svensson.
Het is niet perse nodig om deel een en twee te lezen, want er staat een duidelijke beschrijving van de personages in het begin van het boek beschreven.
Toch is het jammer als je de eerste twee delen niet hebt gelezen, omdat er wel naar de eerdere zaken en personages uit de vorige boeken verwezen wordt.
De spanning in het boek wordt rustig opgebouwd en de personages worden goed neergezet. Je leert ze allemaal redelijk kennen in het verhaal. De computernerd, de forensisch arts, vriendinnen van Nathalie en natuurlijk de inspecteur Johan.
De spanningsboog blijft vrij tam en het verhaal kabbelt wat door. Er zijn meerdere verhaallijnen, wat het wel interessanter maakt.
De geschiedenis van de historische gebouwen in Zweden is erg mooi beschreven en speelt een aanzienlijke rol in het verhaal.
Een prima thriller die van mij 3,5 sterren krijgt.
Deel drie van Jonas Moström ligt vanaf 23 Januari in de (on)winkels.
Psychiater Nathalie Svensson is chef arts in de psychiatrie in het ziekenhuis van Uppsala.
Als er meerdere meisjes verkracht zijn en er een meisje dood gevonden wordt, vraagt de plaatselijke politie Nathalie om een daderprofiel te maken. Samen met inspecteur Johan Axberg probeert ze deze zaak zo snel mogelijk op te lossen.
Dit is deel drie van de serie van Nathalie Svensson.
Het is niet perse nodig om deel een en twee te lezen, want er staat een duidelijke beschrijving van de personages in het begin van het boek beschreven.
Toch is het jammer als je de eerste twee delen niet hebt gelezen, omdat er wel naar de eerdere zaken en personages uit de vorige boeken verwezen wordt.
De spanning in het boek wordt rustig opgebouwd en de personages worden goed neergezet. Je leert ze allemaal redelijk kennen in het verhaal. De computernerd, de forensisch arts, vriendinnen van Nathalie en natuurlijk de inspecteur Johan.
De spanningsboog blijft vrij tam en het verhaal kabbelt wat door. Er zijn meerdere verhaallijnen, wat het wel interessanter maakt.
De geschiedenis van de historische gebouwen in Zweden is erg mooi beschreven en speelt een aanzienlijke rol in het verhaal.
Een prima thriller die van mij 3,5 sterren krijgt.
Deel drie van Jonas Moström ligt vanaf 23 Januari in de (on)winkels.
April 16, 2024
Stadigvæk god underholdning.
July 14, 2016
Review in Swedish:
https://lottensbokblogg.wordpress.com...
https://lottensbokblogg.wordpress.com...
November 4, 2023
Er zitten twee grote lijnen in de plot. Naar verwachting gaat lijn 1 over de speurtocht naar een seriemoordernaar, plotlijn 2 daarentegen gaat vooral over het familie- en seksleven van speurder Nathalie Svensson.
De nadruk ligt op het privé-leven van de personages, pas op de tweede plaats komt de speurtocht. Korte hoofdstukjes met wisselend vertellerperspektief lopen door mekaar. Er wordt meermaals naar gebeurtenissen uit vorige boeken verwezen. De moordenaar komt tussendoor aan het woord in flashbacks uit zijn jeugd. Daarmee wordt al een deel van de verrassing van de uiteindelijke ontknoping weggegeven aan de aandachtige lezer.
Van bij het begin staat het voor de onderzoekers al vast dat de dader 1 van 2 mogelijke personen (later 3) moet zijn. Haast het ganse boek wordt daar als het ware met oogkleppen naar toe gewerkt. Als lezer voel je al onmiddellijk dat dat niet klopt.
Ik had nergens het gevoel dat het verhaal er uit springt wegens zijn origaliteit. Eerder een gevoel van déjà-vu, het is allemaal al wel bekend. Buiten dan dat de moordenaar zich per fiets verplaatst en daardoor haast ongrijpbaar is. De stukken over hacking missen kennis van zaken en lijken gebaseerd op achterhaalde en oppervlakkige kennis. Ook de sekte, het mishandelde kind en de scheidingsproblemen zijn niet nieuw. Het feit dat Nathalie in parallel met de moorden zelf een seksdate heeft met een potentiële moordenaar volgens hetzelfde persoon verrast wel en doet ook twijfelen aan haar gezonde verstand.
Het is allemaal nogal voorspelbaar, verloopt traag en concentreert zich op steeds hetzelfde kleine kringetje van onderzoeksdaden tot ongeveer de laatste 50 bladzijden. Dan blijkt dat de speurders volledig fout zitten en wordt er tempo gemaakt. Zonder al te veel speuren lossen ze dan vlug de seriemoorden op, pakken de moordenaar en voorkomen een volgende moord.
Het gaat over profilers en psychiaters dus de verwachtingen over psychologische diepgang zijn hoog. Die worden niet ingelost, het is allemaal heel stereotiep en oppervlakkig. Mogelijk omdat Jonas Moström, toch een man, een vrouwelijke speurder moet gestalte geven en haar privé-problemen en seksleven vanuit die vrouwelijke achtergrond moet proberen te brengen. De andere karakters zijn nog minder diep uitgewerkt. Er zitten zeker geen superhelden en ook geen echte slechterikken bij. De goeden hebben allemaal wel heel veel slechte eigenschappen en niet ter zake doende privé-prioriteiten, de slechten hebben jeugdtrauma's opgelopen en dan moet je vooral begrip opbrengen voor een moordenaar. Iemand die zich bezig houdt met laster en eerroof wordt dan wel aan de schandpaal genageld en moet daar voor boeten.
Er is geen ontwikkeling van de karakters, ze blijven zoals ze gepresenteerd worden. Het onderzoek loopt natuurlijk niet lang, veel evolutie is dan niet mogelijk. Maar het blijft veel oppervlakkiger dan nodig, daar zitten echt wel meer mogelijkheden in.
De woke-sfeer in Zweden, zeker aan de universiteiten, is goed getroffen. Ook de mentaliteit van bescherm de daders, let op hun rechten druipt er af. De slachtoffers en hun familie komen er maar bekaaid af. De historische setting van de driehoek waar de moorden gepleegd werden is goed getroffen en past perfekt bij de plot. Het gebruik van alomtegenwoordige multimedia en smartphone, computers, internet en dark web maar ook van plattegronden en lopers duidt op een gedegen kennis van de leefwereld van studenten van enkele jaren geleden. Zonder dat was het verhaal niet mogelijk geweest.
Er zijn heel wat momenten dat je objectief gezien een spannend moment hebt maar de schrijver buit dat niet uit en het komt niet echt uit de verf. Het verhaal is eerder vervelend en laat toe om het herhaaldelijk neer te leggen en wat anders te lezen. De laatste 50 bladzijden verandert dat met de race tegen de tijd. Maar dat is te kort om het boek nog te redden. Kort daarvoor is er een achtervolging van de vermoedelijke moordernaar per fiets. Dat is wél echt spannend.
Toch zijn er vooral veel gemiste kansen om het thrillerelement meer naar buiten te laten komen.
De korte hoofdstukjes maken het licht verteerbaar. Ook al is het nogal vlak geschreven. Te weinig diepgang, exact het tegenovergestelde van de citaten op de achterkant van het boek. Weinig vaart, weinig intensiteit en je wordt helemaal niet gedwongen om een nacht door te lezen, integendeel je riskeert in slaap te vallen. Van de claustrofobische sfeer heb ik ook niks gemerkt, eerder dat de groep speurders slecht samenwerkt doordat ze vooral bezig zijn met eigen sympathieën en antipathieën en hun onderlinge (seksuele) relaties.
Ondanks dat het voorgaande misschien nogal negatief klinkt is het zeker geen slecht boek. Maar geen topper en eerder voor een gespecilaiseerd publiek. Degenen die niet genoeg kunnen krijgen van duistere Scandinasche thrillers waar iedereen een rugzakje meedraagt en het verschil tussen goed en kwaad vervaagt.
Het leest snel maar het spanningselement ontbreekt toch wel. Dat de jacht door de speurders met oogkleppen op gemaakt wordt terwijl je als lezer weet dat het niet klopt zorgt dat je het vlug zal vergeten.
De nadruk ligt op het privé-leven van de personages, pas op de tweede plaats komt de speurtocht. Korte hoofdstukjes met wisselend vertellerperspektief lopen door mekaar. Er wordt meermaals naar gebeurtenissen uit vorige boeken verwezen. De moordenaar komt tussendoor aan het woord in flashbacks uit zijn jeugd. Daarmee wordt al een deel van de verrassing van de uiteindelijke ontknoping weggegeven aan de aandachtige lezer.
Van bij het begin staat het voor de onderzoekers al vast dat de dader 1 van 2 mogelijke personen (later 3) moet zijn. Haast het ganse boek wordt daar als het ware met oogkleppen naar toe gewerkt. Als lezer voel je al onmiddellijk dat dat niet klopt.
Ik had nergens het gevoel dat het verhaal er uit springt wegens zijn origaliteit. Eerder een gevoel van déjà-vu, het is allemaal al wel bekend. Buiten dan dat de moordenaar zich per fiets verplaatst en daardoor haast ongrijpbaar is. De stukken over hacking missen kennis van zaken en lijken gebaseerd op achterhaalde en oppervlakkige kennis. Ook de sekte, het mishandelde kind en de scheidingsproblemen zijn niet nieuw. Het feit dat Nathalie in parallel met de moorden zelf een seksdate heeft met een potentiële moordenaar volgens hetzelfde persoon verrast wel en doet ook twijfelen aan haar gezonde verstand.
Het is allemaal nogal voorspelbaar, verloopt traag en concentreert zich op steeds hetzelfde kleine kringetje van onderzoeksdaden tot ongeveer de laatste 50 bladzijden. Dan blijkt dat de speurders volledig fout zitten en wordt er tempo gemaakt. Zonder al te veel speuren lossen ze dan vlug de seriemoorden op, pakken de moordenaar en voorkomen een volgende moord.
Het gaat over profilers en psychiaters dus de verwachtingen over psychologische diepgang zijn hoog. Die worden niet ingelost, het is allemaal heel stereotiep en oppervlakkig. Mogelijk omdat Jonas Moström, toch een man, een vrouwelijke speurder moet gestalte geven en haar privé-problemen en seksleven vanuit die vrouwelijke achtergrond moet proberen te brengen. De andere karakters zijn nog minder diep uitgewerkt. Er zitten zeker geen superhelden en ook geen echte slechterikken bij. De goeden hebben allemaal wel heel veel slechte eigenschappen en niet ter zake doende privé-prioriteiten, de slechten hebben jeugdtrauma's opgelopen en dan moet je vooral begrip opbrengen voor een moordenaar. Iemand die zich bezig houdt met laster en eerroof wordt dan wel aan de schandpaal genageld en moet daar voor boeten.
Er is geen ontwikkeling van de karakters, ze blijven zoals ze gepresenteerd worden. Het onderzoek loopt natuurlijk niet lang, veel evolutie is dan niet mogelijk. Maar het blijft veel oppervlakkiger dan nodig, daar zitten echt wel meer mogelijkheden in.
De woke-sfeer in Zweden, zeker aan de universiteiten, is goed getroffen. Ook de mentaliteit van bescherm de daders, let op hun rechten druipt er af. De slachtoffers en hun familie komen er maar bekaaid af. De historische setting van de driehoek waar de moorden gepleegd werden is goed getroffen en past perfekt bij de plot. Het gebruik van alomtegenwoordige multimedia en smartphone, computers, internet en dark web maar ook van plattegronden en lopers duidt op een gedegen kennis van de leefwereld van studenten van enkele jaren geleden. Zonder dat was het verhaal niet mogelijk geweest.
Er zijn heel wat momenten dat je objectief gezien een spannend moment hebt maar de schrijver buit dat niet uit en het komt niet echt uit de verf. Het verhaal is eerder vervelend en laat toe om het herhaaldelijk neer te leggen en wat anders te lezen. De laatste 50 bladzijden verandert dat met de race tegen de tijd. Maar dat is te kort om het boek nog te redden. Kort daarvoor is er een achtervolging van de vermoedelijke moordernaar per fiets. Dat is wél echt spannend.
Toch zijn er vooral veel gemiste kansen om het thrillerelement meer naar buiten te laten komen.
De korte hoofdstukjes maken het licht verteerbaar. Ook al is het nogal vlak geschreven. Te weinig diepgang, exact het tegenovergestelde van de citaten op de achterkant van het boek. Weinig vaart, weinig intensiteit en je wordt helemaal niet gedwongen om een nacht door te lezen, integendeel je riskeert in slaap te vallen. Van de claustrofobische sfeer heb ik ook niks gemerkt, eerder dat de groep speurders slecht samenwerkt doordat ze vooral bezig zijn met eigen sympathieën en antipathieën en hun onderlinge (seksuele) relaties.
Ondanks dat het voorgaande misschien nogal negatief klinkt is het zeker geen slecht boek. Maar geen topper en eerder voor een gespecilaiseerd publiek. Degenen die niet genoeg kunnen krijgen van duistere Scandinasche thrillers waar iedereen een rugzakje meedraagt en het verschil tussen goed en kwaad vervaagt.
Het leest snel maar het spanningselement ontbreekt toch wel. Dat de jacht door de speurders met oogkleppen op gemaakt wordt terwijl je als lezer weet dat het niet klopt zorgt dat je het vlug zal vergeten.
January 23, 2023
Stomende spanning en ... in Middernachtsmeisjes....
Het voortvarend geschreven ‘Middernachtsmeisjes’ van Jonas Moström biedt zonder meer een aangename leeservaring. Dit derde deel in de serie over psychiater Nathalie Svensson weet vanaf het begin tot het eind de aandacht vast te houden en blijft voortdurend spannend.
Terwijl Nathalie Svensson zich zorgen maakt over de rechtszaak om het co-ouderschap met haar ex Hakan, wordt de dochter van haar vriendin dood aangetroffen in het oudste en mooiste gebouw van de universiteit van Uppsala. Al snel zijn er meerdere verdachten in beeld. Maar zo eenvoudig blijkt het allemaal niet te liggen. Nathalie en haar DPG (=daderprofielgroep) hebben hun handen vol aan deze zaak. En de klok tikt…want de dader zal zeker opnieuw toeslaan. Zullen ze de dader op tijd te pakken krijgen?
Het is niet noodzakelijk om de voorafgaande delen ‘Dominomoord’ en ‘Dodelijk dichtbij’ te lezen want de eerste pagina’s in het boek geven onder de titel ‘Over de personages’ een overzicht van de personages en hun achtergrond. Ook is er voldoende uitleg over wat er voorafging om het verhaal te kunnen volgen zonder dat de auteur verklapt wat er precies gebeurd is.
Wie de vorige delen niet las raakt daarom razend nieuwsgierig naar wat vooraf ging. Want deze serie gaat niet alleen om het oplossen van moorden. Een groot deel van het boek handelt namelijk over het privéleven van de personages en over hun onderlinge relaties. Het is derhalve aan te raden de eerdere delen eerst te lezen want er is nogal wat aan de hand in het leven Nathalie en haar medespeurders en het verleden is nog heel dichtbij. Zo is het einde van het tweede deel in de serie pas twee weken voor aanvang van deel drie afgelopen. Het leven van Nathalie lijkt wel een rollercoaster. Daar willen we meer van weten.
‘De vogeltjes kwetterden buiten voor het raam alsof het de eerste dag van de schepping was. Het contrast met hoe zij zich voelde kon niet groter zijn’
De spanning valt geen moment stil. Het start met een geladen sfeer in een prikkelende proloog met een lijk dat op een wel heel macabere plek gevonden wordt. De huismeester die het lijk ontdekt wordt met een minimum aan penseelstreken levensecht uitgebeeld. Zo, het begin staat als een huis. Hoe zal het verder gaan?
De eerste twee hoofdstukken komen vervolgens met hun korte, wat opsommerig geschreven zinnen ietwat hijgerig over. Waarschijnlijk valt dit alleen diegene op die de vorige delen niet las want vanaf hoofdstuk drie begin je al aardig mee te hijgen met de door de schrijver opgeroepen spanning. En zeer waarschijnlijk is het hijgerige juist zo bedoeld. Want Nathalie stoomt gewoon door.
De vaart blijft erin doordat we regelmatig van vertelperspectief wisselen. We volgen de verrichtingen van Nathalie, het opgroeien van de dader en dat van Maria, de theologiestudente wiens hart vol verwachting klopt in afwachting van een afspraakje met haar date.
Vooral over het leven van Nathalie is veel te vertellen, haar privéleven is een grote puinhoop en zelfs boeiender en spannender dan de jacht op de moordenaar. De andere speurneuzen uit de DPG krijgen flink wat minder bladvulling, op rechercheur Johan Axberg na. In navolging van Nathalie torst ook hij een hoop privé sores mee.
Het ontbreekt ook niet aan onderlinge heimelijke seksuele verlangens in de dadergroep. Soms vraag je je af hoe het nog mogelijk is dat ze hun gedachten bij de zaak kunnen houden. Saai wordt het in ieder geval niet want Nathalie’s partnerkeuze laat nogal te wensen over. Ze lijkt af en toe nogal roekeloos en haar behoefte aan stomende seks loopt gelijk op met de toenemende spanning.
De rechttoe -rechtaan stijl van vertellen kent niet veel diepgang. Toch is dit niet storend vanwege het hoge tempo. Er is voldoende uitwerking om het verhaal op geloofwaardige wijze vulling te geven en ook de plot is goed neergezet. Het einde is onvoorspelbaar maar bevredigend. Deze thriller doet precies wat hij moet doen: boeien en aangenaam verpozen. Een volgend deel is heel welkom.
Het voortvarend geschreven ‘Middernachtsmeisjes’ van Jonas Moström biedt zonder meer een aangename leeservaring. Dit derde deel in de serie over psychiater Nathalie Svensson weet vanaf het begin tot het eind de aandacht vast te houden en blijft voortdurend spannend.
Terwijl Nathalie Svensson zich zorgen maakt over de rechtszaak om het co-ouderschap met haar ex Hakan, wordt de dochter van haar vriendin dood aangetroffen in het oudste en mooiste gebouw van de universiteit van Uppsala. Al snel zijn er meerdere verdachten in beeld. Maar zo eenvoudig blijkt het allemaal niet te liggen. Nathalie en haar DPG (=daderprofielgroep) hebben hun handen vol aan deze zaak. En de klok tikt…want de dader zal zeker opnieuw toeslaan. Zullen ze de dader op tijd te pakken krijgen?
Het is niet noodzakelijk om de voorafgaande delen ‘Dominomoord’ en ‘Dodelijk dichtbij’ te lezen want de eerste pagina’s in het boek geven onder de titel ‘Over de personages’ een overzicht van de personages en hun achtergrond. Ook is er voldoende uitleg over wat er voorafging om het verhaal te kunnen volgen zonder dat de auteur verklapt wat er precies gebeurd is.
Wie de vorige delen niet las raakt daarom razend nieuwsgierig naar wat vooraf ging. Want deze serie gaat niet alleen om het oplossen van moorden. Een groot deel van het boek handelt namelijk over het privéleven van de personages en over hun onderlinge relaties. Het is derhalve aan te raden de eerdere delen eerst te lezen want er is nogal wat aan de hand in het leven Nathalie en haar medespeurders en het verleden is nog heel dichtbij. Zo is het einde van het tweede deel in de serie pas twee weken voor aanvang van deel drie afgelopen. Het leven van Nathalie lijkt wel een rollercoaster. Daar willen we meer van weten.
‘De vogeltjes kwetterden buiten voor het raam alsof het de eerste dag van de schepping was. Het contrast met hoe zij zich voelde kon niet groter zijn’
De spanning valt geen moment stil. Het start met een geladen sfeer in een prikkelende proloog met een lijk dat op een wel heel macabere plek gevonden wordt. De huismeester die het lijk ontdekt wordt met een minimum aan penseelstreken levensecht uitgebeeld. Zo, het begin staat als een huis. Hoe zal het verder gaan?
De eerste twee hoofdstukken komen vervolgens met hun korte, wat opsommerig geschreven zinnen ietwat hijgerig over. Waarschijnlijk valt dit alleen diegene op die de vorige delen niet las want vanaf hoofdstuk drie begin je al aardig mee te hijgen met de door de schrijver opgeroepen spanning. En zeer waarschijnlijk is het hijgerige juist zo bedoeld. Want Nathalie stoomt gewoon door.
De vaart blijft erin doordat we regelmatig van vertelperspectief wisselen. We volgen de verrichtingen van Nathalie, het opgroeien van de dader en dat van Maria, de theologiestudente wiens hart vol verwachting klopt in afwachting van een afspraakje met haar date.
Vooral over het leven van Nathalie is veel te vertellen, haar privéleven is een grote puinhoop en zelfs boeiender en spannender dan de jacht op de moordenaar. De andere speurneuzen uit de DPG krijgen flink wat minder bladvulling, op rechercheur Johan Axberg na. In navolging van Nathalie torst ook hij een hoop privé sores mee.
Het ontbreekt ook niet aan onderlinge heimelijke seksuele verlangens in de dadergroep. Soms vraag je je af hoe het nog mogelijk is dat ze hun gedachten bij de zaak kunnen houden. Saai wordt het in ieder geval niet want Nathalie’s partnerkeuze laat nogal te wensen over. Ze lijkt af en toe nogal roekeloos en haar behoefte aan stomende seks loopt gelijk op met de toenemende spanning.
De rechttoe -rechtaan stijl van vertellen kent niet veel diepgang. Toch is dit niet storend vanwege het hoge tempo. Er is voldoende uitwerking om het verhaal op geloofwaardige wijze vulling te geven en ook de plot is goed neergezet. Het einde is onvoorspelbaar maar bevredigend. Deze thriller doet precies wat hij moet doen: boeien en aangenaam verpozen. Een volgend deel is heel welkom.
March 1, 2019
Erwartungen weit übertroffen!
Normalerweise lese ich gerne blutige Thriller, aber dieser schwedische Kriminalroman kommt auch ohne viel Blut aus und hat sich als wahrer Pageturner herausgestellt! Dies ist mein erstes Buch, das ich von dem Autor Jonas Moström gelesen habe und nach der Leseprobe war klar, dass ich unbedingt erfahren muss, wie es weitergeht. Mir war allerdings beim Starten des Buches noch nicht klar, dass dies schon der dritte Teil ist, der von der Psychiaterin Nathalie Svensson handelt. Dennoch hat das meiner Begeisterung keinen Abbruch getan, ganz im Gegenteil, ich will so schnell wie möglich die Lektüre der ersten beiden Bände nachholen.
Doch um was genau geht es eigentlich? In Uppsala wird im Hörsaal der Anatomie eine Tote gefunden. Mit Würgemalen am Hals ist sofort klar, was die Todesursache war. Kurz vor diesem Fund wurden weitere zwei Frauen vergewaltigt, die aber zum Glück mit ihrem Leben davon kamen. Das jüngste Opfer ist ausgerechnet Hanna, die Tochter von Cecilia, mit der Nathalie befreundet ist. Nathalie wird gebeten, als Expertin für Täterprofile das Ermittlerteam zu unterstützen und gerät damit nicht nur unter beruflichen Druck. Denn natürlich will sie auch privat, dass der Mörder von Hanna, die auch öfter auf Nathalies Kinder aufgepasst hat, schnellstmöglich gefasst wird. Und dann gibt es da ja auch noch Johan, den Leiter der Ermittlungen, der Nathalie nicht ganz kalt lässt.
Mein Eindruck vom Buch:
Der Einstieg fiel mir total leicht, auch wenn ich die Vorgänger noch nicht gelesen habe. Klar kommen immer wieder Andeutungen vor, mit denen ich kaum was anfangen konnte, aber das hat mich einfach nur noch neugieriger auf die ersten beiden Bände gemacht. Gleich zu Anfang werden sämtliche Personen vorgestellt, die eine Rolle im Buch spielen und das fand ich enorm hilfreich. Während dem Lesen kam es nicht nur einmal vor, dass ich mir die Personenbeschreibungen nochmal durchgelesen habe. Und schon der Prolog hat mich vollkommen in den Bann gezogen. Der Autor Jonas Moström war mir noch völlig unbekannt, hat jetzt aber einen Fan mehr! Ich mag seinen Schreibstil sehr und ich liebe Thriller und Krimis, die in kurze und knackige Kapitel aufgeteilt sind, wie auch hier. Das verleitet enorm, das Buch gar nicht mehr wegzulegen, denn ein schnelles Kapitel geht schon noch... und dann noch eines... und noch eines :-) Die Hauptprotagonistin Nathalie Svensson finde ich sympathisch gezeichnet und ihre Stärken und Schwächen werden absolut menschlich dargestellt. Ich mochte sie auf Anhieb. Und auch Johan wirkt authentisch und ich hätte mir öfter gerne noch mehr Infos über sein Privatleben gewünscht. Der Fall an sich ist mega spannend! Ich hatte immer wieder einen „Hauptverdächtigen“, aber Jonas Moström versteht es meisterhaft, die Spuren dann wieder komplett in eine andere Richtung zu führen. Der Schluß war für mich absolut nicht vorhersehbar und ließ mich atemlos zurück.
Fazit:
Unbedingt lesen! Für Krimifans ist dieses Buch mit Sicherheit ein Juwel! Jedoch würde ich empfehlen, erst die Teile „So tödlich nah“ und „Dominotod“ zu lesen, damit man mit der Vorgeschichte vertraut ist und keine Fragen offen bleiben. Ich hoffe sehr, dass es nicht lange dauert, bis ein weiterer Band erscheint!
Normalerweise lese ich gerne blutige Thriller, aber dieser schwedische Kriminalroman kommt auch ohne viel Blut aus und hat sich als wahrer Pageturner herausgestellt! Dies ist mein erstes Buch, das ich von dem Autor Jonas Moström gelesen habe und nach der Leseprobe war klar, dass ich unbedingt erfahren muss, wie es weitergeht. Mir war allerdings beim Starten des Buches noch nicht klar, dass dies schon der dritte Teil ist, der von der Psychiaterin Nathalie Svensson handelt. Dennoch hat das meiner Begeisterung keinen Abbruch getan, ganz im Gegenteil, ich will so schnell wie möglich die Lektüre der ersten beiden Bände nachholen.
Doch um was genau geht es eigentlich? In Uppsala wird im Hörsaal der Anatomie eine Tote gefunden. Mit Würgemalen am Hals ist sofort klar, was die Todesursache war. Kurz vor diesem Fund wurden weitere zwei Frauen vergewaltigt, die aber zum Glück mit ihrem Leben davon kamen. Das jüngste Opfer ist ausgerechnet Hanna, die Tochter von Cecilia, mit der Nathalie befreundet ist. Nathalie wird gebeten, als Expertin für Täterprofile das Ermittlerteam zu unterstützen und gerät damit nicht nur unter beruflichen Druck. Denn natürlich will sie auch privat, dass der Mörder von Hanna, die auch öfter auf Nathalies Kinder aufgepasst hat, schnellstmöglich gefasst wird. Und dann gibt es da ja auch noch Johan, den Leiter der Ermittlungen, der Nathalie nicht ganz kalt lässt.
Mein Eindruck vom Buch:
Der Einstieg fiel mir total leicht, auch wenn ich die Vorgänger noch nicht gelesen habe. Klar kommen immer wieder Andeutungen vor, mit denen ich kaum was anfangen konnte, aber das hat mich einfach nur noch neugieriger auf die ersten beiden Bände gemacht. Gleich zu Anfang werden sämtliche Personen vorgestellt, die eine Rolle im Buch spielen und das fand ich enorm hilfreich. Während dem Lesen kam es nicht nur einmal vor, dass ich mir die Personenbeschreibungen nochmal durchgelesen habe. Und schon der Prolog hat mich vollkommen in den Bann gezogen. Der Autor Jonas Moström war mir noch völlig unbekannt, hat jetzt aber einen Fan mehr! Ich mag seinen Schreibstil sehr und ich liebe Thriller und Krimis, die in kurze und knackige Kapitel aufgeteilt sind, wie auch hier. Das verleitet enorm, das Buch gar nicht mehr wegzulegen, denn ein schnelles Kapitel geht schon noch... und dann noch eines... und noch eines :-) Die Hauptprotagonistin Nathalie Svensson finde ich sympathisch gezeichnet und ihre Stärken und Schwächen werden absolut menschlich dargestellt. Ich mochte sie auf Anhieb. Und auch Johan wirkt authentisch und ich hätte mir öfter gerne noch mehr Infos über sein Privatleben gewünscht. Der Fall an sich ist mega spannend! Ich hatte immer wieder einen „Hauptverdächtigen“, aber Jonas Moström versteht es meisterhaft, die Spuren dann wieder komplett in eine andere Richtung zu führen. Der Schluß war für mich absolut nicht vorhersehbar und ließ mich atemlos zurück.
Fazit:
Unbedingt lesen! Für Krimifans ist dieses Buch mit Sicherheit ein Juwel! Jedoch würde ich empfehlen, erst die Teile „So tödlich nah“ und „Dominotod“ zu lesen, damit man mit der Vorgeschichte vertraut ist und keine Fragen offen bleiben. Ich hoffe sehr, dass es nicht lange dauert, bis ein weiterer Band erscheint!
March 6, 2019
Dem Täter auf der Spur
Bei den ganzen tollen Büchern die derzeit erscheinen, ist es gar nicht einfach sich zu entscheiden, ich bin aber ganz froh "Mitternachtsmädchen" gelesen zu haben. Das Cover hatte mich schon so neugierig gemacht. Es wirkt frostig und bietet die richtige Atmosphäre für einen Krimi zudem passt es perfekt zur Location! Im Vorfeld wusste ich auch nicht, dass es sich hier um eine Reihe handelt und es schon Band drei ist, hat mich aber beim Lesen überhaupt nicht gestört auch wenn ich sonst lieber in der Reihenfolge bleibe.
Der schwedische Autor hat einen flüssigen, detailreichen Schreibstil und er schafft es sehr gut Spannung aufzubauen. Für mich war es jedoch zwischendurch einfach zu spannungsarm, ich hatte Schwierigkeiten bei der Sache zu bleiben und dadurch hat das Buch einige Punkte verloren. Gerade die Spannung ist mir bei solchen Story wirklich wichtig. Kurze Aussetzer wurden jedoch schnell wieder ausgeglichen mit neuen Wendungen was mir sehr gut gefallen hat.
Ich mochte die Charaktere, sie haben interessante Züge und da merkt man die Liebe zum Detail! Nathalie Svensson bietet viel Spielraum und war mir irgendwie auf Anhieb sympathisch, alles war hier stimmig und auch ihre Kollegen haben durchaus ihren Charme gehabt. Am besten haben mir aber die Passagen aus der Gedankenwelt des Täters gefallen, die sehr viel gezeigt haben aber eben nie dazu geführt haben, dass man weiß wer der Täter ist.
Am Ende hat mich die Geschichte dann auch nochmal fesseln können und ich konnte es mal wieder schwer aus der Hand legen. Auch wenn es mir im Moment mit einigen Büchern so geht war auch dieses hier wieder etwas besonderes. Es wird auf jeden Fall nicht das letzte Buch des Autors sein!
Fazit:
Ein spannender Schwedenkrimi, der mit viel Unterhaltung daher kommt und nur kleine Spannungsabbrüche hat, die Charaktere überzeugen und auch die Gedanken des Täters fesseln den Leser!
Bei den ganzen tollen Büchern die derzeit erscheinen, ist es gar nicht einfach sich zu entscheiden, ich bin aber ganz froh "Mitternachtsmädchen" gelesen zu haben. Das Cover hatte mich schon so neugierig gemacht. Es wirkt frostig und bietet die richtige Atmosphäre für einen Krimi zudem passt es perfekt zur Location! Im Vorfeld wusste ich auch nicht, dass es sich hier um eine Reihe handelt und es schon Band drei ist, hat mich aber beim Lesen überhaupt nicht gestört auch wenn ich sonst lieber in der Reihenfolge bleibe.
Der schwedische Autor hat einen flüssigen, detailreichen Schreibstil und er schafft es sehr gut Spannung aufzubauen. Für mich war es jedoch zwischendurch einfach zu spannungsarm, ich hatte Schwierigkeiten bei der Sache zu bleiben und dadurch hat das Buch einige Punkte verloren. Gerade die Spannung ist mir bei solchen Story wirklich wichtig. Kurze Aussetzer wurden jedoch schnell wieder ausgeglichen mit neuen Wendungen was mir sehr gut gefallen hat.
Ich mochte die Charaktere, sie haben interessante Züge und da merkt man die Liebe zum Detail! Nathalie Svensson bietet viel Spielraum und war mir irgendwie auf Anhieb sympathisch, alles war hier stimmig und auch ihre Kollegen haben durchaus ihren Charme gehabt. Am besten haben mir aber die Passagen aus der Gedankenwelt des Täters gefallen, die sehr viel gezeigt haben aber eben nie dazu geführt haben, dass man weiß wer der Täter ist.
Am Ende hat mich die Geschichte dann auch nochmal fesseln können und ich konnte es mal wieder schwer aus der Hand legen. Auch wenn es mir im Moment mit einigen Büchern so geht war auch dieses hier wieder etwas besonderes. Es wird auf jeden Fall nicht das letzte Buch des Autors sein!
Fazit:
Ein spannender Schwedenkrimi, der mit viel Unterhaltung daher kommt und nur kleine Spannungsabbrüche hat, die Charaktere überzeugen und auch die Gedanken des Täters fesseln den Leser!
August 2, 2022
Find anmeldelsen her: https://www.instagram.com/p/CTpChxroewt/
Tusind tak til @forlagetpeoples og @jonasmostrom for anmeldereksemplaret!
“Midnatspiger” er tredje bog i Jonas Moströms serie om psykiater og profiler Nathalie Svensson og kriminalinspektør Johan Axberg. Jeg har tidligere anmeldte de første to bøger, og du kan finde anmeldelsen af den på profilen.
“Det er festuge på Uppsala Universitet, men alle bliver forfærdede, da to kvindelige studerende bliver voldtaget. Kort efter opdager politiet et tredje offer. Endnu en voldtaget kvinde, der denne gang er blevet slået ihjel og udstillet i universitets anatomiske teater.
Uroen breder sig, og politiet frygter, at dette blot er begyndelsen. Nathalie Svensson, der er Skandinaviens ledende psykologiske profiler, bliver tilkaldt for at hjælpe med efterforskningen sammen med kriminalinspektør Johan Axberg. De har netop afsluttet en anden sag sammen, og på trods af de makabre omstændigheder glæder Johan sig til at se Nathalie igen.
En tidligere dømt voldtægtsmand bliver hurtigt hovedmistænkt. Han har intet alibi, men Nathalies intuition fortæller hende, at sagen er mere kompliceret end som så. I jagten på en alternativ forklaring kommer hun på sporet af et hemmeligt samfund, der har et stort had til kvinder.”
Jonas Moströms bøger er altid velskrevne og bøgerne bygger på et kompliceret, men alligevel overskueligt plot med mange karakterer, der hver udvikler sig gennem fortællingerne.
Særligt karaktererne og deres relationer er godt beskrevet. Særligt i anden bog i serien fik Nathalie og Johan lov til at udfolde sig, men i “Midnatspiger”, blive de yderligere udfoldet ligesom deres indbyrdes relationer. Og så er der noget af et twist til slut.
“Midnatspiger” er en krimi med twists, karakterudvikling og suspense.
Antal stjerner af 6: ⭐️⭐️⭐️⭐️
Tusind tak til @forlagetpeoples og @jonasmostrom for anmeldereksemplaret!
“Midnatspiger” er tredje bog i Jonas Moströms serie om psykiater og profiler Nathalie Svensson og kriminalinspektør Johan Axberg. Jeg har tidligere anmeldte de første to bøger, og du kan finde anmeldelsen af den på profilen.
“Det er festuge på Uppsala Universitet, men alle bliver forfærdede, da to kvindelige studerende bliver voldtaget. Kort efter opdager politiet et tredje offer. Endnu en voldtaget kvinde, der denne gang er blevet slået ihjel og udstillet i universitets anatomiske teater.
Uroen breder sig, og politiet frygter, at dette blot er begyndelsen. Nathalie Svensson, der er Skandinaviens ledende psykologiske profiler, bliver tilkaldt for at hjælpe med efterforskningen sammen med kriminalinspektør Johan Axberg. De har netop afsluttet en anden sag sammen, og på trods af de makabre omstændigheder glæder Johan sig til at se Nathalie igen.
En tidligere dømt voldtægtsmand bliver hurtigt hovedmistænkt. Han har intet alibi, men Nathalies intuition fortæller hende, at sagen er mere kompliceret end som så. I jagten på en alternativ forklaring kommer hun på sporet af et hemmeligt samfund, der har et stort had til kvinder.”
Jonas Moströms bøger er altid velskrevne og bøgerne bygger på et kompliceret, men alligevel overskueligt plot med mange karakterer, der hver udvikler sig gennem fortællingerne.
Særligt karaktererne og deres relationer er godt beskrevet. Særligt i anden bog i serien fik Nathalie og Johan lov til at udfolde sig, men i “Midnatspiger”, blive de yderligere udfoldet ligesom deres indbyrdes relationer. Og så er der noget af et twist til slut.
“Midnatspiger” er en krimi med twists, karakterudvikling og suspense.
Antal stjerner af 6: ⭐️⭐️⭐️⭐️
March 6, 2019
Spannender Schweden-Krimi
Ausgerechnet an seinem letzten Arbeitstag entdeckt der Hausmeister des anatomischen Instituts die Leiche einer Studentin, grausam vergewaltigt und ermordet. Schnell wird klar, dass es sich nicht um eine Einzeltat handelt. Psychiaterin Nathalie Svensson wird bald in die Ermittlungen miteinbezogen. Der persönliche Aspekt kommt auch nicht zu kurz, da eines der Opfer die Tochter einer Freundin von ihr ist.
Ich habe wenig Erfahrung mit Schweden-Krimis, aber dieser hat mir schon sehr gut gefallen. Es handelt sich hierbei um den 3. Teil einer Serie, man kann aber jeden Teil unabhängig voneinander lesen. Die Charaktere sind sehr gut dargestellt, man kann sich in die einzelnen Personen gut hinein versetzen. Gut hat mir auch die Auflistung der wichtigsten Personen am Anfang gefallen. Der psychologische Hintergrund macht die Geschichte umso interessanter. Gut hat mir gefallen, dass zwischen den einzelnen Perspektiven hin und her gewechselt wurde. Die Geschichte wird hauptsächlich in der Erzähl-Form erzählt, jedoch gibt es auch Passagen aus Sicht eines zukünftigen Opfers, sowie des Mörders. Die Gewalttaten finden nicht nur an historisch wichtigen Stätten statt, den Opfern fehlt auch jeweils der linke Schuh. Abgerundet wird der Roman durch schöne Beschreibungen der einzelnen Orte, sodass man sich oft wirklich wie in Schweden fühlt. Interessanter Krimi, der sich flüssig lesen lässt und der mir wirklich gut gefallen hat.
Ausgerechnet an seinem letzten Arbeitstag entdeckt der Hausmeister des anatomischen Instituts die Leiche einer Studentin, grausam vergewaltigt und ermordet. Schnell wird klar, dass es sich nicht um eine Einzeltat handelt. Psychiaterin Nathalie Svensson wird bald in die Ermittlungen miteinbezogen. Der persönliche Aspekt kommt auch nicht zu kurz, da eines der Opfer die Tochter einer Freundin von ihr ist.
Ich habe wenig Erfahrung mit Schweden-Krimis, aber dieser hat mir schon sehr gut gefallen. Es handelt sich hierbei um den 3. Teil einer Serie, man kann aber jeden Teil unabhängig voneinander lesen. Die Charaktere sind sehr gut dargestellt, man kann sich in die einzelnen Personen gut hinein versetzen. Gut hat mir auch die Auflistung der wichtigsten Personen am Anfang gefallen. Der psychologische Hintergrund macht die Geschichte umso interessanter. Gut hat mir gefallen, dass zwischen den einzelnen Perspektiven hin und her gewechselt wurde. Die Geschichte wird hauptsächlich in der Erzähl-Form erzählt, jedoch gibt es auch Passagen aus Sicht eines zukünftigen Opfers, sowie des Mörders. Die Gewalttaten finden nicht nur an historisch wichtigen Stätten statt, den Opfern fehlt auch jeweils der linke Schuh. Abgerundet wird der Roman durch schöne Beschreibungen der einzelnen Orte, sodass man sich oft wirklich wie in Schweden fühlt. Interessanter Krimi, der sich flüssig lesen lässt und der mir wirklich gut gefallen hat.
May 9, 2019
Zu viel Persönliches - zu wenig Raffinesse beim Fall
Der Krimimarkt ist voll von nordischen Krimis und ich finde viele gut und unterhaltam, daher auch der Griff zu „Mitternachtsmädchen“. Es ist eine Reihe um eine psychatrische Oberärztin als Hauptfigur, Nathalie Svensson, die als Profilerin die schwedische Kriminalpolizei unterstützt. „Mitternachtsmädchen“ ist der dritte Teil der Reihe nach #1 „So tödlich nah“ und #2 „Dominotod“. Sehr oft stört es mich nicht mitten in einer Reihe einzusteigen, da die Fälle im Vordergrund stehen. Mit Jonas Moströms Reihe ist dies anders. Hier stehen die Fälle, hier der Serienmörder, zwar im Fokus, aber das Ganze drumherum hat fast die gleiche Gewichtung. Schon das gefällt mir persönlich weniger, aber dadurch war es erst recht nicht ideal mit Fall 3 einzusteigen. Ich kenne zwar Teil 1 & 2 nicht, aber ich würde jedem der an der Reihe als solches interessiert ist, raten mit „So tödlich nah“ Zu beginnen.
Der Fall selbst ist nicht besonders raffiniert, aber unterhaltsam. Da der ganze Fall des Serienvergewaltigers mit dem Tod der Tochter einer Freundin der Profilerin beginnt, war es mir auch etwas zu persönlich. Ihr seht mir steht das persönliche Leben der Profilerin zu sehr im Fokus.
Geschrieben ist das ganze leicht und spannend – ein klassischer Thriller aus Schweden, der zum Glück nicht zu blutig ist, man kann mit raten und wird unterhalten. Perfekt für den Strand.
Der Krimimarkt ist voll von nordischen Krimis und ich finde viele gut und unterhaltam, daher auch der Griff zu „Mitternachtsmädchen“. Es ist eine Reihe um eine psychatrische Oberärztin als Hauptfigur, Nathalie Svensson, die als Profilerin die schwedische Kriminalpolizei unterstützt. „Mitternachtsmädchen“ ist der dritte Teil der Reihe nach #1 „So tödlich nah“ und #2 „Dominotod“. Sehr oft stört es mich nicht mitten in einer Reihe einzusteigen, da die Fälle im Vordergrund stehen. Mit Jonas Moströms Reihe ist dies anders. Hier stehen die Fälle, hier der Serienmörder, zwar im Fokus, aber das Ganze drumherum hat fast die gleiche Gewichtung. Schon das gefällt mir persönlich weniger, aber dadurch war es erst recht nicht ideal mit Fall 3 einzusteigen. Ich kenne zwar Teil 1 & 2 nicht, aber ich würde jedem der an der Reihe als solches interessiert ist, raten mit „So tödlich nah“ Zu beginnen.
Der Fall selbst ist nicht besonders raffiniert, aber unterhaltsam. Da der ganze Fall des Serienvergewaltigers mit dem Tod der Tochter einer Freundin der Profilerin beginnt, war es mir auch etwas zu persönlich. Ihr seht mir steht das persönliche Leben der Profilerin zu sehr im Fokus.
Geschrieben ist das ganze leicht und spannend – ein klassischer Thriller aus Schweden, der zum Glück nicht zu blutig ist, man kann mit raten und wird unterhalten. Perfekt für den Strand.
March 2, 2019
Meine Meinung zum Buch :
Als großer Liebhaber der skandinavischen Kriminalliteratur und als Fan von Jonas Moström, war unsagbar gespannt auf den dritten Teil seiner Kriminalreihe rundum die Psychiaterin Nathalie Svensson, und was soll ich sagen, mal wieder war ich absolut begeistert.
Die große Stärke des schwedischen Autors, liegt im Aufbau seines Plots, auf klassische Art und Weise wird hier die Spannung durch eine atemberaubende Atmosphäre aufgebaut, die mich als Leser nicht mehr losgelassen hat. Ohne blutige Szenen, sondern mit viel Gespür für einen großartig konstruieren Kriminalfall, führt uns der Autor in die tiefen der menschlichen Psyche und weiß und dadurch mehr zu gruseln, als dies ein blutiger Thriller vermag.
Ganz nebenbei ist die Protagonistin und Ermittlerin des Falls, die Psychiaterin Nathalie Svensson eine authentisch gezeichnete und in interessante Figur, die den Lesespaß noch zu unterstreichen weiß.
Fazit :
Für mich ein perfekter Kriminalroman, der vor atmosphärischen Kulisse Schwedens spielt und eine Atmosphäre und einen Kriminalfall zu liefern weiß, der den Leser gruselt und dieses Buch in einem rutsch verschlingen lässt. Für mich der stärkste Teil der Reihe
Als großer Liebhaber der skandinavischen Kriminalliteratur und als Fan von Jonas Moström, war unsagbar gespannt auf den dritten Teil seiner Kriminalreihe rundum die Psychiaterin Nathalie Svensson, und was soll ich sagen, mal wieder war ich absolut begeistert.
Die große Stärke des schwedischen Autors, liegt im Aufbau seines Plots, auf klassische Art und Weise wird hier die Spannung durch eine atemberaubende Atmosphäre aufgebaut, die mich als Leser nicht mehr losgelassen hat. Ohne blutige Szenen, sondern mit viel Gespür für einen großartig konstruieren Kriminalfall, führt uns der Autor in die tiefen der menschlichen Psyche und weiß und dadurch mehr zu gruseln, als dies ein blutiger Thriller vermag.
Ganz nebenbei ist die Protagonistin und Ermittlerin des Falls, die Psychiaterin Nathalie Svensson eine authentisch gezeichnete und in interessante Figur, die den Lesespaß noch zu unterstreichen weiß.
Fazit :
Für mich ein perfekter Kriminalroman, der vor atmosphärischen Kulisse Schwedens spielt und eine Atmosphäre und einen Kriminalfall zu liefern weiß, der den Leser gruselt und dieses Buch in einem rutsch verschlingen lässt. Für mich der stärkste Teil der Reihe
January 3, 2019
En seriemördare härjar bland studenterna i Uppsala i den här Nathalie Svensson / Johan Axberg-deckaren, som är nr 3 i serien om Nathalie. Storyn är i ärlighetens namn inte jättebra, och även om jag kanske överdoserat svenska deckare en aning de senaste månaderna kunde till och med JAG se när författaren la ut kroken som så småningom ledde till lösningen. Det tycker jag inte om, så smart är jag inte och författaren bör kunna dölja det bättre.
Det som intresserar mig mest i den här boken är relationerna mellan karaktärerna, som fått ett rejält lyft i mitt tycke efter en trevande inledning i de första böckerna. Det kompenserar till viss del för den bleka storyn fylld av genreklyschor. Hur många gånger orkar man läsa om mystiska hemliga manliga ordenssällskap? Jag har i alla fall fyllt min kvot.
Språket är lätt och ledigt som vanligt och ställer inga större krav på läsaren, så den här boken var en ganska snabb och smärtfri läsning. Frågar du mig om ett år vad den handlade om har jag garanterat glömt det.
Det som intresserar mig mest i den här boken är relationerna mellan karaktärerna, som fått ett rejält lyft i mitt tycke efter en trevande inledning i de första böckerna. Det kompenserar till viss del för den bleka storyn fylld av genreklyschor. Hur många gånger orkar man läsa om mystiska hemliga manliga ordenssällskap? Jag har i alla fall fyllt min kvot.
Språket är lätt och ledigt som vanligt och ställer inga större krav på läsaren, så den här boken var en ganska snabb och smärtfri läsning. Frågar du mig om ett år vad den handlade om har jag garanterat glömt det.
October 20, 2024
This is the third volume in the Nathalie Sensson series. This story is self-contained, but after reading it I bought the first two volumes so that I knew more about the protagonists.
At midnight, young female students are raped in Uppsala's historic neighbourhood, and one of them is even murdered. Nathalie Svensson is a senior psychiatrist and leading expert on psychopaths and is therefore taken on as a case analyst in the OFA team. Together with Detective Chief Inspector Johan Axberg, she forms a team. They get on ‘blind’ and don't always agree with their boss. It soon becomes apparent that he is connected to the victims and in some cases to the suspects.
Time is of the essence. Suspects are soon found, but are they really the culprits? And what is it about the victims' shoes that the perpetrator steals every time he strikes?
This book is very excitingly written. The lives of the protagonists also have some explosive aspects. I could hardly put the book down.
(4½)
At midnight, young female students are raped in Uppsala's historic neighbourhood, and one of them is even murdered. Nathalie Svensson is a senior psychiatrist and leading expert on psychopaths and is therefore taken on as a case analyst in the OFA team. Together with Detective Chief Inspector Johan Axberg, she forms a team. They get on ‘blind’ and don't always agree with their boss. It soon becomes apparent that he is connected to the victims and in some cases to the suspects.
Time is of the essence. Suspects are soon found, but are they really the culprits? And what is it about the victims' shoes that the perpetrator steals every time he strikes?
This book is very excitingly written. The lives of the protagonists also have some explosive aspects. I could hardly put the book down.
(4½)
March 3, 2019
Gut gemachter Krimi
Mitternachtsmädchen ist ein gelungenes Buch. Ein anspruchsvoll geschriebener Krimi, der gleichzeitig gut lesbar ist. Er ist konzentriert gestaltet, aber so in einem Fluss, das man lange am Stück durchlesen kann. Das kann man nicht von jedem Schwedenkrimi sagen. Jonas Moström kann schreiben. Wirklich ein angenehmer Stil.
Der Schwerpunkt liegt auf den Ermittlungen. Es gibt mehrere Verdächtige, auch ein Unbekannter kann der Täter sein. Schauplatz ist Uppsala. Die Hauptfigur ist die Psychiaterin Nathalie Svensson. Sie hängt sich voll rein, ein paar Passagen handeln auch von ihrem Privatleben, das gerade von einem Sorgerechtsstreit geprägt ist. Ihr Kollege Jonas kann auch Akzente bei den Ermittlungen setzen. Es gibt weitere Teile der Reihe und es folgen voraussichtlich auch noch welche. Ich kann mir gut vorstellen, weitere Bücher davon zu lesen.
Mitternachtsmädchen ist ein gelungenes Buch. Ein anspruchsvoll geschriebener Krimi, der gleichzeitig gut lesbar ist. Er ist konzentriert gestaltet, aber so in einem Fluss, das man lange am Stück durchlesen kann. Das kann man nicht von jedem Schwedenkrimi sagen. Jonas Moström kann schreiben. Wirklich ein angenehmer Stil.
Der Schwerpunkt liegt auf den Ermittlungen. Es gibt mehrere Verdächtige, auch ein Unbekannter kann der Täter sein. Schauplatz ist Uppsala. Die Hauptfigur ist die Psychiaterin Nathalie Svensson. Sie hängt sich voll rein, ein paar Passagen handeln auch von ihrem Privatleben, das gerade von einem Sorgerechtsstreit geprägt ist. Ihr Kollege Jonas kann auch Akzente bei den Ermittlungen setzen. Es gibt weitere Teile der Reihe und es folgen voraussichtlich auch noch welche. Ich kann mir gut vorstellen, weitere Bücher davon zu lesen.
March 7, 2019
Ein Vergewaltiger macht Uppsala unsicher: Um Mitternacht vergewaltigt er Stundentinnen, immer in der Nähe oder in historischen Gebäuden. Das bisher letzte Opfer bringt der Täter sogar um.
Nathalie Svensson ermittelt als Profilerin, ist aber gedanklich oft bei ihrem Privatleben: Die Scheidung von ihrem Mann steht an und es gibt einen Sorgerechtsstreit.
Nathalie verliert sich in den Ermittlungen, denn das letzte Opfer ist die Tochter einer Freundin und deren Tod soll nicht ungesühnt bleiben.
Es beginnt ein Wettlauf gegen die Zeit, denn ganz Uppsala hat Angst, dass der Vergealtiger um Mitternacht wieder zuschlägt.
Das Buch ist spannend, wenn ich auch gelegentlich einige Längen empfunden habe. Es gibt leider nicht so viele Wendungen wie erhofft, dafür aber immer wechselnde Gedanken, wer der Mörder sein könnte. Nathalie ist ein toller, gebrochener Charakter, der eine spannende Wendung durchmacht.
Insgesamt ein toller Krimi, der Spaß macht und mich prima unterhalten hat!
Nathalie Svensson ermittelt als Profilerin, ist aber gedanklich oft bei ihrem Privatleben: Die Scheidung von ihrem Mann steht an und es gibt einen Sorgerechtsstreit.
Nathalie verliert sich in den Ermittlungen, denn das letzte Opfer ist die Tochter einer Freundin und deren Tod soll nicht ungesühnt bleiben.
Es beginnt ein Wettlauf gegen die Zeit, denn ganz Uppsala hat Angst, dass der Vergealtiger um Mitternacht wieder zuschlägt.
Das Buch ist spannend, wenn ich auch gelegentlich einige Längen empfunden habe. Es gibt leider nicht so viele Wendungen wie erhofft, dafür aber immer wechselnde Gedanken, wer der Mörder sein könnte. Nathalie ist ein toller, gebrochener Charakter, der eine spannende Wendung durchmacht.
Insgesamt ein toller Krimi, der Spaß macht und mich prima unterhalten hat!
March 24, 2019
Zum Inhalt:
In der Walpurgisnacht wird im Hörsaal der Universität Uppsala die Leiche einer blonden Studentin gefunden. Sie hat Würgemale und ihr fehlt der linke Schuh. Schon vorher wurden mehrere blonde Frauen erwürgt aufgefunden und allen fehlte der linke Schuh. Warum ausgerechnet der linke Schuh?
Meine Meinung:
Das Buch kommt eher ruhig gerade und weniger blutrünstig rüber als manch anderes Buch. Aber das macht das Buch keinerwegs uninteressanter. Im Gegenteil. Wenn nicht dauernd das Blut spritzt, muss der Autor andere Wege finden ein Buch interessant zu gedtalten. Und das ist hier eindeutig gelungen. Die Geschichte ist ausgefeilt und schon spannend, die Protagonisten sind sehr gut ausgearbeitet und kommen einem schon nah. Der Schreibstil ist gut und liest sich flott weg.
Fazit:
Ein eher ruhiger Krimi.
In der Walpurgisnacht wird im Hörsaal der Universität Uppsala die Leiche einer blonden Studentin gefunden. Sie hat Würgemale und ihr fehlt der linke Schuh. Schon vorher wurden mehrere blonde Frauen erwürgt aufgefunden und allen fehlte der linke Schuh. Warum ausgerechnet der linke Schuh?
Meine Meinung:
Das Buch kommt eher ruhig gerade und weniger blutrünstig rüber als manch anderes Buch. Aber das macht das Buch keinerwegs uninteressanter. Im Gegenteil. Wenn nicht dauernd das Blut spritzt, muss der Autor andere Wege finden ein Buch interessant zu gedtalten. Und das ist hier eindeutig gelungen. Die Geschichte ist ausgefeilt und schon spannend, die Protagonisten sind sehr gut ausgearbeitet und kommen einem schon nah. Der Schreibstil ist gut und liest sich flott weg.
Fazit:
Ein eher ruhiger Krimi.
November 13, 2019
Zum Inhalt:
In der Walpurgisnacht wird im Hörsaal der Universität Uppsala die Leiche einer blonden Studentin gefunden. Sie hat Würgemale und ihr fehlt der linke Schuh. Schon vorher wurden mehrere blonde Frauen erwürgt aufgefunden und allen fehlte der linke Schuh. Warum ausgerechnet der linke Schuh?
Meine Meinung:
Das Buch kommt eher ruhig gerade und weniger blutrünstig rüber als manch anderes Buch. Aber das macht das Buch keinerwegs uninteressanter. Im Gegenteil. Wenn nicht dauernd das Blut spritzt, muss der Autor andere Wege finden ein Buch interessant zu gedtalten. Und das ist hier eindeutig gelungen. Die Geschichte ist ausgefeilt und schon spannend, die Protagonisten sind sehr gut ausgearbeitet und kommen einem schon nah. Der Schreibstil ist gut und liest sich flott weg.
Fazit:
Ein eher ruhiger Krimi.
In der Walpurgisnacht wird im Hörsaal der Universität Uppsala die Leiche einer blonden Studentin gefunden. Sie hat Würgemale und ihr fehlt der linke Schuh. Schon vorher wurden mehrere blonde Frauen erwürgt aufgefunden und allen fehlte der linke Schuh. Warum ausgerechnet der linke Schuh?
Meine Meinung:
Das Buch kommt eher ruhig gerade und weniger blutrünstig rüber als manch anderes Buch. Aber das macht das Buch keinerwegs uninteressanter. Im Gegenteil. Wenn nicht dauernd das Blut spritzt, muss der Autor andere Wege finden ein Buch interessant zu gedtalten. Und das ist hier eindeutig gelungen. Die Geschichte ist ausgefeilt und schon spannend, die Protagonisten sind sehr gut ausgearbeitet und kommen einem schon nah. Der Schreibstil ist gut und liest sich flott weg.
Fazit:
Ein eher ruhiger Krimi.
August 12, 2019
Idag kommer jag att rekommendera en hel serie av @jonasmostrom 💕
Jag valde att göra en kortare recension av "Midnattsflickor".
🌸Detta är den tredje fristående delen om Nathalie Svensson och Johan Axberg där handlingen utspelar sig i Uppsala.
🌸Det är valborg och studenternas stora firande är i full gång. Men all glädje slås i spillror när två kvinnliga studenter våldtas under loppet av två dygn. Kort därefter hittas en kvinna strypt till döds och utplacerad i Anatomiska teatern i Gustavianum.
Johan och Nathalie får återigen arbeta tillsammans i en utredning och misstankarna går i olika riktningar.
Ska de hitta rätt gärningsman innan han slår till igen.......
🌸Missa inte de andra böckerna i serien! Helheten blir 5/5🌟
Jag valde att göra en kortare recension av "Midnattsflickor".
🌸Detta är den tredje fristående delen om Nathalie Svensson och Johan Axberg där handlingen utspelar sig i Uppsala.
🌸Det är valborg och studenternas stora firande är i full gång. Men all glädje slås i spillror när två kvinnliga studenter våldtas under loppet av två dygn. Kort därefter hittas en kvinna strypt till döds och utplacerad i Anatomiska teatern i Gustavianum.
Johan och Nathalie får återigen arbeta tillsammans i en utredning och misstankarna går i olika riktningar.
Ska de hitta rätt gärningsman innan han slår till igen.......
🌸Missa inte de andra böckerna i serien! Helheten blir 5/5🌟
February 11, 2020
Nach “So tödlich nah” und “Dominotod” sind Psychiaterin Nathalie Svensson und Kriminalhauptkommissar Johan Axberg wieder mit einem speziellen Fall konfrontiert. Sie sind Teil der Einheit für operative Fallanalyse in Schweden und sollen einen Mann finden, der in Uppsala mehrere Frauen attackiert hat.
Der Fall selbst, die Ermittlungen und die Lösung sind solide und durchaus glaubwürdig. Die Gruppe bezieht viele Hinweise mit ein, muss dadurch auch falschen Fährten folgen, was natürlich Zeit kostet. Somit kann kein durchgehender Spannungsbogen gehalten werden, was dem Krimi aber eine gute Portion Realismus verleiht.
Zu sehr fokussiert sich die Handlung aber meiner Meinung nach immer wieder auf Nathalies (und teilweise auch Johans) private Sorgen, was das Buch in die Länge zieht und dem Fall nicht weiterhilft. Zudem mögen sich die beiden einen Tick zu sehr was etwas anstrengend zu lesen ist, weil sie darüber miteinander natürlich nicht sprechen können.
In Summe ein Krimi, der unterhält, der sich schnell nebenbei lesen lässt, aber etwas schwächer ist als der direkte Vorgänger.
Der Fall selbst, die Ermittlungen und die Lösung sind solide und durchaus glaubwürdig. Die Gruppe bezieht viele Hinweise mit ein, muss dadurch auch falschen Fährten folgen, was natürlich Zeit kostet. Somit kann kein durchgehender Spannungsbogen gehalten werden, was dem Krimi aber eine gute Portion Realismus verleiht.
Zu sehr fokussiert sich die Handlung aber meiner Meinung nach immer wieder auf Nathalies (und teilweise auch Johans) private Sorgen, was das Buch in die Länge zieht und dem Fall nicht weiterhilft. Zudem mögen sich die beiden einen Tick zu sehr was etwas anstrengend zu lesen ist, weil sie darüber miteinander natürlich nicht sprechen können.
In Summe ein Krimi, der unterhält, der sich schnell nebenbei lesen lässt, aber etwas schwächer ist als der direkte Vorgänger.
November 18, 2024
Tredje boken i serien och nu känns Nathalie rätt etablerad som huvudkaraktär. Jag gillar att hon inte är sådär överdrivet perfekt, hon har både fel och brister och känns rätt mänsklig.
Storyn fungerar, det är spännande att försöka lista ut vem som ligger bakom allt och det är inte heller helt lätt. Kanske för att vissa karaktärer nämns mest i förbigående till en början.
Jag ser fram emot nästa bok i serien.
Betyg: 7/10
Storyn fungerar, det är spännande att försöka lista ut vem som ligger bakom allt och det är inte heller helt lätt. Kanske för att vissa karaktärer nämns mest i förbigående till en början.
Jag ser fram emot nästa bok i serien.
Betyg: 7/10
July 23, 2018
Helt ok bok... Liiite stör jag mig på spelet mellan Johan och Natalie uppenbart att dom är attraherade av varandra vilket känns onödigt.
Sedan har jag så sabla dåligt linne att jag inte alls minns vad som hände i boken före och det refereras en del till den.. Så ett tips.är att ha den i färskt minne då man läser denna
Sedan har jag så sabla dåligt linne att jag inte alls minns vad som hände i boken före och det refereras en del till den.. Så ett tips.är att ha den i färskt minne då man läser denna
April 4, 2025
3.5 sterren.
Ook dit deel is weer prima te lezen door de vlotte schrijfstijl en korte hoofdstukken. Hoewel aangekondigd als thriller vind ik het net als de eerdere delen meer een spannend verhaal.
Er komt wat laat snelheid en meer spanning in het verhaal, dat had van mij wel wat eerder mogen zijn.
Maar al met al met plezier gelezen.
Ook dit deel is weer prima te lezen door de vlotte schrijfstijl en korte hoofdstukken. Hoewel aangekondigd als thriller vind ik het net als de eerdere delen meer een spannend verhaal.
Er komt wat laat snelheid en meer spanning in het verhaal, dat had van mij wel wat eerder mogen zijn.
Maar al met al met plezier gelezen.
December 6, 2017
Nathalie och gänget utreder våldtäkter. Stör mig lite på att huvudpersonen är så ytlig och nästan osympatisk. Samma story som förra boken. Fler olika misstänkta som man får följa under lång tid för att vips som gubben i lådan kommer den riktige mördaren fram just på slutet.
July 30, 2019
Förutom att jag inte är särskilt förtjust i karaktären Nathalie så tycker jag att detta är en av de bättre böckerna i serien. Böckerna är lätta att läsa, utan att för den sakens skull vara för simpla.
Displaying 1 - 30 of 45 reviews