In de nabije toekomst ontdekt de jonge Elise dat ze de eerste menselijke kloon is. Haar leven valt in duigen en ze belandt in een identiteitscrisis. Niet dat ze tijd heeft voor zelfbeklag, want ze wordt met de dood bedreigd door een meedogenloze sekte, die deze stap in de wetenschap verwerpt als hoogmoed jegens God. Elise slaat op de vlucht, vooral voor de religieuze fanatici die naar haar op zoek zijn, maar ook voor zichzelf.
Aimée de Jongh (1988) is a comic author, animator and illustrator from the Netherlands, with a large variety of drawing styles. Aimée received her degree in Animation at the Willem de Kooning Academy Rotterdam, KASK Ghent and at the Gobelins Summer School Paris.
She debuted with Snippers, a humorous daily comic series for the Dutch newspaper Metro. Her first graphic novel The Return of the Honey Buzzard won the Prix Saint-Michel and was adapted to film. After this, Aimée decided to focus on graphic novels and animation. Her recent graphic novels are TAXI!, an autobiography about taxi rides, and Blossoms in Autumn, about love after 60, written by the Belgian comic author Zidrou.
In 2017, Aimée made her first graphic journalism work after visiting the refugee camps on Lesbos. This trip resulted in the drawn report Europe's Waiting Room.
Aimée has been involved in the animation industry for several years. She directed and animated the short film Aurora, she created storyboards for Amazon Prime's Undone, and animated a series of music videos for the television show De Wereld Draait Door. Aimée's biggest animation project was Behind the Telescopes, a 71-minute theatrical film with harpist Lavinia Meijer, which she directed and animated.
Aimée has taught various classes about comics, graphic journalism and animation. Currently, Aimée is making two new comic books, which will be released in 2020 and 2021.
Klonen, goed of slecht? We zien de twee kanten van de munt in dit boek. Helaas had ik wel meer verwacht. :(
Ik dacht dat ik alle Aimee de Jongh boeken wel had gelezen, maar toen vond ik deze nog.
Helaas moet ik zeggen dat ik deze toch niet zo goed vond, wat ik heel teleurstellend vond aangezien ik al haar andere werk wel goed vind. :(
Ik kon niet meer wachten om hem te lezen dus ik heb gisteren mijn andere boek opzijgelegd en deze begonnen. Ik was heel erg enthousiast, ik vind het onderwerp klonen altijd wel interessant dus ik was nieuwsgierig hoe Aimee de Jongh daar een verhaal om maakte.
Helaas was het toch niet helemaal mijn ding. Dit lag ook vooral aan de hoeveelheid dingen die ik dom vond. Zoals dat iedereen tegen klonen is (en ook super aggressief is (lekker stelletje daar zeg)), maar aan het einde opeens niet (magics). Dat ze dan haar haar knippen (zie cover) en dat dus blijkbaar echt totaal niet helpt *snort*. Dat cult gedoe? Je gaat echt een mens verbranden omdat ze een effing kloon is? Wacht. Wat? En je denkt echt dat God dat wel wil dan? Um... misschien toch eventjes de bijbel nalezen, beste cultmensjes. En je bent echt bereidt iedereen om te brengen omdat er een kloon rondloopt? Halloooo, misschien eens een dokter zoeken? En dan was er nog die twist waardoor er wat andere dingen aan het licht kwamen... Oh, en de hoofdpersoon? Wat een dramaqueen. Als ze nou gewoon even had geluisterd naar mammie en pappie en niet als een peuter naar buiten was gestampt was alles niet gebeurd. Ik snap natuurlijk dat het een shock is, en ze had al een kutavond, maar dan nog had ik, gegeven haar leeftijd, toch meer verwacht.
Ik vond de vriendin van Elise en ook haar vriendje dan ook veel leukere en interessantere karakters. Plus dat vriendje? Zodra we uitvonden waarom hij het uitmaakte moest ik wel even awww gaan. Jochie toch. Had dat dan gewoon gezegd!
De art was wel leuk, maar ik vind haar andere stijlen net ietsje leuker/mooier.
Ik zag toevallig deze strip van Aimée de Jongh staan in de bib, en aangezien zij tegenwoordig een van de grote internationale sterren aan het stripfirmament was, heb ik hem maar snel meegebracht.
Maar het valt toch wat tegen. Ondertussen is dit verhaal al wel een aantal jaar oud, misschien was ze nog druk bezig met zich te ontwikkelen, want eigenlijk viel alles een beetje tegen. De tekeningen konden me niet echt bekoren, het verhaal was ook niet echt spannend of erg vernieuwend of opvallend, en hier en daar vond ik dat de snelheid niet helemaal goed zat, dat er wat te snelle sprongen in zaten. Er waren scènes die verder uitgewerkt hadden mogen worden, of misschien zelfs wel het hele verhaal.