Draken bestaan! Ze komen voorin oze verbeeldingen, in verhalen, in religies, in taal en in kunst. En ze zijn levendiger dan ooit. In populaire series, films en boeken als Game of Thrones en Hoe tem je een draak? spelen ze een hoodfrol. Draken. Beesten van verbeelding geeft een inkijkje in hoe draken zich in de loop van de geschiedenis hebben ontwikkeld. Hoe manifesteren draken zich in de Bijbel, in beelden kunst, volkscultuur, mode, films games en de natuur? Wat betekenen draken in de Aziatische cultuur? Wanneer is een draak nu echt een draak? Hoe komt het dat drakentatoeages al jaren zo populair zijn? Wie kunnen ons beschermen tegen draken en we kan een draak verslaan? En is het doden van de draak wel de beste manier om met ze om te gaan? Of kun je maar beter bevriend raken met ze samenwerken?
Peter Nissen (1957) is emeritus hoogleraar Kerkgeschiedenis en Oecumenica aan de Radboud Universiteit Nijmegen en emeritus hoogleraar Cultuur in Brabant en Cultuurgeschiedenis van het christendom aan de Universiteit Tilburg.
Voordelen: - De werken uit de literatuurlijst zijn heel misschien de moeite van het lezen waard - Het leest makkelijk weg (in zo'n 3 uur, als je ook de afbeeldingen uitgebreid bekijkt) (- Er wordt een zeer kort hoofdstuk aan "Azië" gewijd, dus helemaal Eurocentrisch is het niet)
Nadelen: - Geen diepgang; iedere keer als een onderwerp interessant begint te lijken, is dat hoofdstuk alweer afgelopen - Er zit weinig samenhang tussen de hoofdstukken; ze zijn door verschillende schrijvers geschreven, die constant dezelfde informatie herhalen - Als je geen afbeeldingen opzoekt van drakensieraden, op draken lijkende dieren, etcetera, gaat ongeveer 70% van de informatie van het boek zonder enige betekenis aan je voorbij - Er staan met enige regelmaat afbeeldingen in die niets met de tekst te maken hebben - Het is vrijwel volledig gericht op Europa; China wordt heel kort besproken en een aantal andere Aziatische landen wordt genoemd; daar blijft het bij
Heb ik spijt dat ik het gelezen heb? Niet echt. Ga ik het ooit nog eens lezen? Zeker niet. Gelukkig kan ik het weer retourneren bij de bibliotheek, en meteen even naar die bronnen kijken.