溫柔怒相公

七修羅 #5

by 古靈

她生平無大志，就只想遵循父訓──
嫁一個平平凡凡的丈夫，做一個平平凡凡的妻子；
成為一對平平凡凡的夫妻，度過平平凡凡的一生。
這樣應該不難吧？嗯～～該怎麼說？
說難，很難；說不難，也不難！
原因是，她的婚姻必須聽從母命，可娘親視她為棋子，
一心只想將她視為可以利用的工具！
故她大聲抗議，藉以爭取婚姻自主權，
可她要冒的險也很大──在婚禮當天，「隨機」選出她要嫁的夫君！
幸好，她的運氣不差，
雖然他很粗魯，也有點霸道；做事不拘小節，又很大男人主義，
可對她，他表現得不但善良、寬容，還很體貼、又很溫柔，
唯一美中不足的是，他的身分似乎與她當初設定的原則有點小不同……

Genres: China

288 pages, Paperback

First published June 9, 2010

About the author

Associated Names:
* 古靈
* กู่หลิง (Thai)

Reviews

[M · Rating 4 out of 5]

อ่านซีรียส์นี้จนจบ รู้สึกว่าเป็นชุดที่น่ารักดี อสูรพี่น้องดูเอาใจใส่กันมากจริงๆ ชอบเวลาที่เป็นเรื่องใคร พี่น้องคนอื่นจะมาเอี่ยวตลอด จะมารอดูคู่ชีวิตของพี่น้องตัวเอง มาแอบดูมาวุ่นวาย น่ารักดีจริงๆ

เรื่องนี้ฮาการแอบส่องของพี่ใหญ่กะพี่รองมาก ตลก..
ส่วนตัวคิดว่าพระ-นางเล่มนี้ไม่หวือหวา แต่ก็น่าเอ็นดู ไม่มีปมอะไรมากมาย เบาๆ สบายๆ
ขำบ้างเป็นระยะๆ

แต่จนจบชุด ขัดใจคือ พญายมทั้งเจ็ดเนี่ย ทำไมไม่มีประวัติมาให้เลย ใครเป็นอะไรยังไงคืองงๆ มีแต่เศษประวัติหล่นมาในแต่ละเล่มแค่นั้น แล้วนี่สรุปครอบครัวนี้มีกันกี่คน? มีอสูรเจ็ดคนแต่ออกมาห้าเล่ม อีกสองหายไปไหนนน??????

ขัดใจตรงนี้
สรุปชุดนี้ถูกใจมากคือเหวินโจวกับเยี่ยนชิน สองคนนี้พีคดี เงียบแต่แรง 555

[nininoona · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้น่ารักดี พระเอกเป็นคนตรงๆ ที่เชื่อฟังคำพูดผู้ใหญ่มาก ส่วนนางเอกก็น่ารัก เนื้อเรื่องไม่ค่อยมีประเด็นมาก เท่า 4 เรื่องก่อนหน้า ตอนจบห้วนไปนิดนึง แต่ก็สนุกใช้ได้

[Mirror Mirror · Rating 2 out of 5]

เรื่องนี้เรียบ ๆ เรื่อย ๆ ไม่ค่อยมีอะไร ตอนโกรธก็โกรธได้ไม่สุด ไม่สะใจ ไม่ค่อยสมกับชื่ออสูรกริ้วเลย

เนื้อหาเรื่องนี้ก็เลยดูเบาบางมาก ทั้งที่พระเอกหน้าตาดีที่สุดในหมู่พี่น้อง เป็นอสูรกริ้ว คาแรกเตอร์ก็น่าจะดูแบดๆ ร้ายๆ หน่อย และเอามาผสมกับความน่ารักใสซื่อ และมาเจอกับนางเอกที่เป็นสาวหวานๆ หัวอ่อน น่าจะดูน่าสนใจมากกว่านี้

แอบอยากรู้เรื่องราวของเหล่าพญายมและลูก ๆ ของพญายมมากกว่านี้ จริง ๆ แล้วนอกจากเหล่าอสูรทั้ง 7 แล้ว รุ่นลูกนี้มีกี่คนกันแน่ ดูเหมือนจะมีมีน้องสิบสามด้วย ครอบครัวนี้ดูคลุมเครือ และช่างเต็มไปด้วยปริศนาจริงๆ เขียนได้หลายเล่มเลยนะ เสียดาย อยากอ่านต่ออ่า

[Nok Yung · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้เป็นเรื่องอสูรกริ้ว แต่เราก็ไม่ค่อยเห็นจะขี้โมโหเท่าไรนะ (ออกจะหลุดคาแร็กเตอร์) นางเอกเป็นคนมีปม(เกี่ยวกับพ่อ) ดังนั้นเลยอยากออกจากยุทธภพ ที่ไหนได้!! กลับหนีไม่พ้น 555 (ก็ได้สามีเป็นหนึ่งในครอบครัวของเจ็ดพญายม ธรรมดาเสียที่ไหน?!)

[Polyj · Rating 3 out of 5]

คนเขียนเขามีปมอะไรกับการหวีผมไหมอะ ทั้งเรื่องที่แล้วและเรื่องนี้ ต้องมีการหวีผมให้กันทุกเช้าเป็นซิกเนเจอร์

[Pitchayapa Siridejakul · Rating 3 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆ ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครน่ารักดี แต่ไม่ค่อยชอบตรงที่เน้นบทบาทผู้หญิงว่าต้องเป็นช้างเท้าหลังมากเกินไป ต่อให้พยายามนำเสนอว่าพระเอกรักนางเอกมากแค่ไหน แต่ก็รู้สึกว่ากดขี่ทางเพศอยู่ดี

[Curio Pun · Rating 3 out of 5]

เป็นเล่มจบ ที่รู้สึกยังไม่อยากให้จบเท่าไหร่
ถือว่าโอเค พระเอกคนซื่อหนอ เหมือนลูกหมาตัวโต

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – อสูรเร้นร้าย ชุดวิวาห์อสูร 5 (溫柔怒相公 ชุด 七修罗)
ผู้แต่ง – กู่หลิง (古靈) เขียน Tear แปล

ตัวละคร
โหลวชิ่นโยว อายุ 18 ปี
ฟู่ชิงหยาง (พี่ชิง, อสูรกริ้ว)


รีวิวหลังอ่าน

จริงๆ เกือบจะให้ 5 ดาวสำหรับเล่มนี้แล้วนะ มันน่ารักดี แถมอ่านไปก็ขำไปเป็นระยะๆ แต่ขอหักคะแนนให้กับตอนจบที่จบห้วนไปหน่อย และหักคะแนนบทพระเอกที่ไม่ค่อยมีบทบาท เพราะเล่มนี้โดนพี่เซี่ยว (พระเอกอสูรยั่วยิ้ม) มาช่วยแย่งซีน 555+

ตอนเราอ่าน “รักประดับใจ” เราเฉยมากๆ เฉยจนไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรว่า ทำไมคนส่วนใหญ่ถึงได้ชอบกัน ก็ยังไม่เข้าใจต่อไปแหละ แต่พอมาอ่านเซ็ตวิวาห์อสูรเนี่ย โอเคเลยนะ ถือว่าอ่านสนุกกว่าตอนอ่าน “รักประดับใจ” และพอจะเข้าใจว่ากู่หลิง คนเขียนเรื่องนี้อ่ะ ไม่ค่อยเน้นฉากเข้าหอหรอก เพราะอ่านแล้วไม่มีเลย รู้ตัวอีกทีคือดับเทียนปิดม่าน แล้วก็ตื่นเช้ามาเรียบร้อยโรงเรียนจีนแระ (เราพูดให้เห็นภาพเองนะ 555+)

แต่สิ่งที่ขัดใจของการเป็นชุดนี้ก็คือ ไม่มีเอ่ยถึงที่มาที่ไปของเจ็ดอสูรสักเท่าไร ชอบโผล่กันมาช่วงท้ายๆ พูดถึงฉายาของคนนั้นเลย โดยไม่ได้บอกอะไรละเอียดนัก จนเราอ่านแล้วก็มึนๆ ว่าเอ๊ะ นี่ก็เซ็ตอสูร ทำไมเราอ่านจบไป เหมือนแทบจะไม่รู้อะไรเพิ่มเลย 555+ อ่านจบแล้วก็ยังงงๆ ว่าตกลงเจ็ดอสูรมีใครบ้างอ่ะ แล้วทำไมทุกคนต้องเกรงกลัวกันด้วย

เรื่องนี้อ่านเพลินมาก ชอบนางเอกนะ โหลวชิ่นโยว เป็นผู้หญิงที่น่ารักดี ฝันใฝ่ถึงชีวิตธรรมดามาโดยตลอด เพราะปมเรื่องพ่อของตัวเองที่แต่งเข้าปราสาทเขียวสะท้อน แล้วก็ตรอมใจตาย เธอเลยไม่ยอมแต่งให้กับชาวยุทธ์โดยเด็ดขาด พอเจอฟู่ชิงหลาง เป็นพ่อค้าเลี้ยงม้าเลี้ยวหัวมุมมา ตามที่เธอรับคำท้าของแม่ ก็เลยยอมแต่งงานด้วยเลย

ฟู่ชิงหยาง พระเอกเรื่องนี้ซื่อบื้อมากถึงมากสุดนะ 555+ คิดอะไรเองไม่ค่อยได้ ส่วนใหญ่คือทำตามคำสอนของพ่อแม่อย่างเคร่งครัด ไม่สามารถดัดแปลงหรือคิดว่าทำไมถึงต้องทำแบบนั้น ฮ่าๆ แม้แต่พี่เซี่ยวอธิบายให้ฟัง เขาก็ยังไม่เข้าใจ กร๊ากกกกกก ซื่อบื้อของแท้อ่ะ แต่ก็ทำอะไรให้นางเอกด้วยความจริงใจมาโดยตลอด โดยไม่รู้ตัวด้วยมั้ง ใส่ใจและดูแลนางเอกอย่างดี แต่ก็ไม่เคยบอกนะว่ารักนางเอก

พอนางเอกสกุลโหลว เราเลยนึกถึงท่านโหลวของเราเรื่อง “เพชรยอดคทา” เลยอ่ะ ฮ่าๆ อ่านไปเลยสับสนกับตัวเองไป ฮ่าๆๆๆ

เสียดายตอนจบจริงๆ นะ จบห้วนมากๆ เลย ถ้ามีต่ออีกสักสองสามบท หักลบกับที่ยืดเยื้อในช่วงแรกๆ สักสองสามบทนะ จะเจ๋งมากๆ เลย เรื่องราวของอสูรต่างๆ เราก็ยังงงๆ ต่อไป 555+

ขนาดพระเอกเป็นอสูรกริ้ว เรายังงงๆ เลยว่า ฮีเก่งอะไร ทำอะไรได้บ้างอ่ะ แอบสงสัยจริงๆ นะ หรือว่าพอโกรธขึ้นมาจะโมโหรุนแรงมากไรงี้เหรอ ก็น่าจะใช่แหละ

ตอนคุณชายไห่พูดว่าตัวเองเป็นญาติกับมู่หลิงอวี่ต้วน เรานี่อ่านวนไปวนมาประโยคนั้นหลายร้อยล้านรอบเลย เพราะแอบงงๆ 555+ ลืมไงว่าเกี่ยวกันยังไง เดาว่ามู่หลิงที่นิสัยไม่ดีสักคน น่าจะลูกพี่ลูกน้องของอวี่ต้วน แต่งงานเข้าสกุลไห่ เป็นเมียขอ���พี่ชายของไห่ซือหว่อ ฮ่าๆๆ น่าจะใช่มั้ง ขี้เกียจย้อนกลับไปดูเล่ม 4 ฮ่าๆ

ตอนนี้เหลือแค่ “อสูรซ่อนพิษ” เล่ม 2 ของชุดที่ยังไม่ได้อ่าน แต่พระนางเรื่องนั้นก็โผล่มาในเล่มหลังๆ ให้เห็นจนจำชื่อได้แระ ฮ่าๆ

[สปอยล์]

เราว่าแล้วเชียวว่าสุดท้ายพวกเจ็ดอสูรจะต้องมาช่วยปราสาทเขียวสะท้อน เพราะถูกยึดอำนาจโดยลูกสาวคนรองที่จริงๆ เป็นแค่ลูกของน้องสาวแม่นางเอกเท่านั้น แต่พอช่วยได้ อสูรกริ้วก็พาภรรเมียกลับบ้านทันที

ซึ้งใจกับที่ฟู่ชิงหลางให้นำป้ายวิญญาณของพ่อโหลวชิ่นโยวไปไว้ในสุสานประจำตระกูล อยู่อย่างไม่โดดเดี่ยวต่อไป แอบขำตอนพี่เซี่ยวทำหน้าตกใจที่รู้ว่าโหลวชิ่นโยวพกป้ายวิญญาณของพ่อติดตัวตลอดด้วย เราอ่านแล้วประทับใจกับฟู่ชิงหลางในจุดนี้จริงๆ ไม่แปลกใจที่โหลวชิ่นโยวจะรักเขาคนนี้จริงๆ


Start 6.53 น. Tue 22 Dec 2015
End 20.38 น. Thu 24 Dec 2015
Review Date 11.13 น. Fri 25 Dec 2015

[Papelaa Ri · Rating 4 out of 5]

อ่านจบไปได้สักพักแล้ว... ลืมไปแล้วว่าเป็นอย่างไรบ้าง
แต่ที่แน่ๆ ชุดอสูรวิวาห์เราชอบมากก กู่หลิง นักเขียนชื่อนี้จากเรื่องรักประดับใจนั้นเฉยๆ สำหรับเรามาก
แต่ชุดวิวาห์อสูรคือฮากระจาย เข้าทางคนอารมณ์ดีอย่างเรา(เหรอ)

หากใครชอบอะไรเบาๆ ขำๆ ฮาๆ เกรียนๆ กวนๆ ชุดวิวาห์อสูรนี่แหละค่ะ ที่จะตอบโจทย์ท่านใด
ตั้งแต่พี่ใหญ่ในเรื่องอสูรยั่วยิ้ม ยันน้อง.. สี่? ห้า? (กรรม ข้าน้อยลืมไปแล้ว แหะๆ) พระเอกในเรื่องนี้
ตอนแรกอ่านเรื่องย่อก็นึกว่านางเอกจะออกแนวบู๊แหลก แต่จริงๆแล้วนางเอกดันอ่อนหวาน พระเอกหล่อเริ่ด หล่อกระชากวิญญาญ ให้อารมณ์หล่อที่สุดที่เคยอ่านมาในชุดวิวาห์อสูร เหมือนเล่มนี้จะเน้นว่าพระเอกเป็นคนอารมณ์ร้อน ร้าย มากขนาดไหน แต่เอาจริงๆ พออ่านไปอ่านมา พระเอกฆ่าคนกระพริบตาเดียวเพื่อนางเอกก็จริง แต่ที่ยังขาดไปคือ 'พระเอกรักนางเอกมากขนาดไหน?' ส่วนนี้ยังงงๆ รู้สึกยังไม่หวาน และชัดเจนเท่าเล่มอื่นๆ โดยเฉพาะพี่ใหญ่ที่โผล่มาทุกเรื่อง.. แนวคิดที่โผล่มาคล้ายๆกันทุกเล่มในชุดนี้ก็คือ หน้าที่ของสามี ภรรยา ความกตัญญูต่อบิดามารดา แต่แหม่.. เอะอะก็ สามี ภรรยา ทำตามหน้าที่ จนอ่านแล้วแอบตะหงิดใจ ตกลงรักกันยัง หรือว่ายังทำตามหน้าที่กันอยู่

แต่ยังไงก็ชอบค่ะ เพราะมันฮาและเกรียนสุดๆ
เข้าทางๆ ผ่านๆ

[Monaliz Juang · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้ตัวละครพระเอกจากเรื่องอื่นๆก็มาโผล่ด้วย
เนื้อเรื่องค่อนข้างอ่านได้สบายๆไม่ได้มีปมอะไรมาก
นอกจากบ้านนางเอก

พระเอกเป็นคนค่อนข้างจะว่าฉลาดก็ไม่มาก แต่ซื่อมาก
เชื่อทุกสิ่งที่แม่สอนมา เพราะว่าตอนเด็กๆฝังใจว่าไม่เชื่อ
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง เป็นผู้ชายนิสัยเถื่อนๆ แต่จริงๆ
แล้วตามใจและเอาใจนางเอกมาก ถึงช่วงแรกจะใช้งาน
นางเอกเหมือนผู้ชายที่ให้ผู้หญิงทำทุกอย่าง แต่สุดท้าย
ถ้าอะไรที่เหนื่อยหนักตัวเองจะเป็นคนทำเองทั้งหมด

นางเอกฉลาด และใจดี มองเห็นแง่มุมดีๆของพระเอก
ที่คนอื่นมองไม่เห็นแม้แต่พี่น้องของพระเอกเอง มี
ปมปัญหาจิตใจเรื่องพ่อที่เสียใจจนตายที่แม่ไม่ได้รัก
และไม่ให้เกียรติ จึงมุ่งมั่นอยากใช้ชีวิตอย่างม่ีความสุข
และมาได้ใช้ชีวิตกับพระเอกได้ปลดปล่อยตัวเอง
พระเอกพานางเอกไปทุกที่ที่นางเอกไม่เคยไป
น่ารักดีค่ะ

[Sammm · Rating 4 out of 5]

Need to reread this (as it doesn't take much time), I remember liking some of the books from this series, and some just meh. Will rate it later. I have to admit, just like the first book, this book is not one of those I clearly remembered, but I enjoyed it all the same during the reread. At first I thought it was going to be another "variation", and mediocre at best, but not far in the first chapter it already won me over. The circumstance is again a take that has not appeared before; once our heroine explained what kind of man she's looking for as a husband, and what prompt her determination, what kind of marriage she wanted, the kind her father was unable to achieve due to a complete bitch of a wife, was, at least to me, a fresh take. I was not bored at all.

[Eatjah Kah · Rating 3 out of 5]

คลิกอ่านตัวอย่างหนังสือ
http://www.jamsai.com/uploads/product...

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 4 out of 5]

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-82

[Jidapa · Rating 3 out of 5]

เขียนได้น่ารัก ตลกเฮฮา และอบอุ่นทุกเล่มเลย อ่านสบายๆ

[Siwan Taweworathum · Rating 4 out of 5]

พระเอกหล่อวัวควายตายล้ม แถมไม่เจ้าชู้ ถึงจะไม่ค่อยโรแมนติก แต่ก็ผ่านล่ะจ๊ะ