蘭亭序密碼

大唐懸疑錄 #1

by Tang Yin, 唐隐, 唐隱

元和十年六月初三，長安街頭，天光未亮，大唐宰相武元衡正走在上朝路上，隨身衛隊的燈籠突然被箭射滅，數十名殺手從黑暗中湧出，帶頭者手起刀落，砍斷武元衡脖子，拎走頭顱。

次日，女神探裴玄靜收到了武元衡死前一晚臨摹的半部〈蘭亭序〉，和一首神秘的五言詩。原來，武元衡對自己的死早有預感，留下一道連環謎題，解謎者必須步步踏對，倘若棋錯一著，真相就將永遠湮滅。裴玄靜接受使命，開始了機關密佈、阻力深重的解密之旅。此後，名動天下的女刺客聶隱娘、被後世尊為『八仙』之一的韓愈之侄韓湘子、『鬼才詩人』李賀等紛紛牽扯入局；藩鎮勢力奇計連連；朝廷權臣各懷心機；甚至皇室深宮中也是人影閃動，鬼胎暗結，試圖遙控局勢。

但真相終於越來越近，終極答案指向的竟是一個最不可能而且至高無上的人……

Genres: Fiction, China, Mystery, Detective

448 pages, Paperback

First published December 1, 2015

About the author

Associated Names:

* 唐隐 / 唐隱 (Chinese), Tang Yin (English)
**Recorded as Tang^^Yin in English because there are other authors with the same names

* 安娜芳芳 (Chinese), Anna FangFang (English), อันนาฟางฟาง (Thai)

Reviews

[รำพึง ลำพัง · Rating 4 out of 5]

edited 10/3/2026


เนื่องจากว่าในปีนี้เรื่องที่เราชอบและตราตรึงมากที่สุดคือนิยายเซ็ตนี้ เลยพยายามจะเขียนรีวิวให้ดี

ปริศนาต้าถัง ที่จีนแบ่งออกเป็นสี่เล่ม สี่ตอน (แปลไทยแบ่งออกเป็นตอนละสองเล่ม)
1. รหัสลับ'หลันถิงซวี่'
2. รหัสลับ'เสวียนจีถู'
3. รหัสลับ'เพลงโศกนิรันดร์'
4. รหัสลับ'ต้าหมิงกง' (กง - พระราชวัง)

ปริศนาต้าถัง

ช่วงไทม์ไลน์ในเรื่อง : จะเป็นช่วงสมัยถังเซี่ยนจงหลี่ฉุน (ค.ศ. 806-820) ก่อนต้าถังจะล่มสลายร้อยกว่าปี
ภาษาจากต้นฉบับ : ได้ข่าวว่า 'นี่เป็นนิยายเรื่องแรกที่นักเขียนขอประวัติการศึกษาและชื่อผลงานที่ผ่านมาของนักแปล'
นางเอก : เป็นนักสืบหญิงอัจริยะที่ช่วยพ่อคลี่คลายคดีในวัยเด็ก (อ่านตอนแรกแล้วรู้สึกฉายาที่ได้มานั้นกล่าวเกินจริง)
การสืบคดี : จะเป็นการอนุมานปริศนาคดีที่เกี่ยวพันกับราชวงศ์ถัง เพราะงั้น จะเกี่ยวข้องกับทั้งคนทั้งสิ่งของ ปริศนาการตาย ปริศนากลอน ปริศนาสิ่งตั่งต่าง
สถานที่ : ต้าถังจริงๆ คนในประวัติศาสตร์นักเขียนเอามาโลดแล่นให้มีชีวิตอีกครั้ง รวมทั้งบุคคลที่เป็นตำนาน ยกเว้นชุยเหมี่ยว (พึ่งได้อ่านแนะนำตลคเผยเสวียนจิ้งในเสวียนจีถู แอบตกใจเบาๆ)

วันก่อนมีพี่ที่ชอบเรื่องนี้ส่งบทสัมภาษณ์ของถังอิ่นเกี่ยวกับนิยายเรื่องนี้มาให้ เรายังอ่านไม่จบ ฮะๆ ตอนที่นักเขียนถูกถาม เธอตอบว่า เมื่อนึกถึงต้าถังอันรุ่งโรจน์ สิ่งที่ผู้คนนึกถึงก็คดีกบฎ, จักรพรรดินีอู่เจ๋อเทียน, หยางกุ้ยเฟย(หนึ่งในสี่โฉมงานของจีน) นี่คือสิ่งที่ทำให้ผู้คนชอบและสนใจในตัวต้าถัง

เกริ่นมาซะยืดยาวเพื่อที่จะบอกว่าทำไมนักเขียนถึงเลือกช่วงเวลานี้ในการดำเนินเนื้อเรื่อง นักเขียนบอกว่าเธอชอบยุคถัง ชอบความเปิดกว้างของต้าถัง เราสามารถได้เห็นบทบาทของ 'ผู้หญิง' ที่ทำอะไรได้หลายๆ อย่างไม่แพ้ผู้ชายในยุคถังนี้ จากที่เอ่ยมา เอาแค่ตัวเราคนนอกนึกถึงต้าถัง สิ่งที่นึกถึงคือจักรพรรดินีคนแรกของจีน แต่ว่าต้าถังมีอายุเกือบสามร้อยปี ที่เราพูดๆ ถึงนั่นแค่ต้น 150 ปี แต่ต้าถังยังไม่ได้สิ้นสุดลงทันที ยังคงดำเนินไปได้อีกร้อยกว่าปีที่เหลือ ในช่วง 150 ปีที่เหลือต้าถัง มีมหากวียุคราชวงศ์ถังอย่าง
หลี่เฮ่อ : กวีฉายา "กวีผี" ซึ่งในเรื่องรับบทเป็นคู่หมั้นของเผยเสวียนจิ้งนางเอกของเรา
หลิ่วจงหยวน : มีบทบาทและปรากฏตัวในเล่ม 1 ด้วย
ไป๋จวีอี้ และ หานอวี้ : จะมีบทบาทสำคัญมากในเล่มต่อๆ ไป (โดยเฉพาะเล่ม 3 ปริศนาเพลงแค้นฉางเฮิ่นเกอ)

ในตอนแรกคือปริศนาอักษรวิจิตรหลันถิงซวี่ (ปริศนากลอนซ่อนคำ) กลอนที่แต่งโดยหวังซีจือ(ค.ศ. 353) ปราชญ์ในยุคราชวงศ์จิ้งตะวันออก เป็นบทกวีที่มีที่มามากมายกว่าจะมาถึงมือของถังไท่จง มีการทั้งใช้เล่ห์ทั้งกลและความสญเสียในการที่จะได้มันมาครอบครอง

ยิ่งพยายามหาคำตอบ ยิ่งเข้าใกล้คำตอบ
ยิ่งถูกดึงลากทึ้งไปสู่ปริศนาที่ลึกขึ้นกว่าเดิม

เริ่มเรื่องจากที่นางเอก(ของเรื่อง)โดนไล่ออกจากบ้าน อย่างหมดจด ที่พูดได้ว่าหมดจดเพราะเป็นการวางแผนไว้อย่างดีของแม่เลี้ยง นางเอกที่มองเจตนาออก เข้าใจถึงเหตุผลเลยยอมออกมาแต่โดยดี อีกทั้งวาดหวังถึงการครองรักอันสงบสุขกับชายอันเป็นที่รัก แต่เรื่องราวกับไม่เป็นไปอย่างที่ตั้งใจ ถ้าจะบอกว่ามีอะไรผิดพลาด อืม ไม่สิ จุดหักเหที่ทำให้ชีวิตอันสงบที่นางคาดหวังไว้พังทลาย ก็คงเป็นตั้งแต่เพราะความงกของแม่เลี้ยงที่จ้างคนทำรถม้าแบบประหยัด กว่าจะถึงนครฉางอันใช้กินเวลาไปหลายวันและดันทำพิษตอนถึงประตูเมืองแถมม้าดันตกใจกลัวเสียงฟ้าร้องจากพายุฝนฟ้าคะนอง จนเป็นเหตุให้ต้องมาเจอกับดาวหายนะ เอ้ย ท่านหมอพเนจรโดยไม่คาดคิด

โชคดีที่ถึงแม้อะไรๆ จะไม่ราบรื่นแต่นางเอกมีอาที่ดี นั่นก็คือเผยตู้ เลยไม่ได้ลำบากอะไรมากนัก ตั้งใจจะทำความคิดเดิม หาหนทางไปอยู่กับชายอันเป็นที่รักโดยไม่สนหินสนแดดอะไรใดๆ (อ่านไปนี่แบบ เฮ้อ~ จะยึดติดอะไรปานนั้น~ แต่ความจริงที่น่าเศร้าซ่อนอยู่คือ การแต่งงานของนางเอกถูกยกเลิกไปตั้งแต่ 3 ปีก่อนแล้ว แต่แม่เลี้ยงและเผยตู้จงใจปิดบังเรื่องนี้ไว้ นางเอกเลยเดินทางมาฉางอันด้วยความหวังที่ว่างเปล่าตั้งแต่แรก) ก็ดันมีคดีลอบฆ่าอัครเสนาบดีกับอาตัวเองเสียก่อน ก่อนตายด้วยความที่อู่หยวนเหิงหลังจากได้รับมอบหมายปริศนาที่ไร้ที่มาที่ไปจากถังเซี่ยนจง และเหมือนจะนึกรู้ว่าตัวเองกำลังจะตาย กอปรกับเจอนางเอกที่มีชื่อเสียงนักสืบหญิงเทวดา ก็เลยลองเดิมพันที่นางเอก พร้อมทดสอบความสามารถว่าจะสามารถมาไขปริศนานี้ได้หรือไม่ นี่คือหนึ่งในปัจจัยหลักที่ดึงนางเอกเข้าสู่วังวนปริศนา(อันโสมม)ของต้าถัง

ปริศนานี้ (กลอนซ่อนคำ) จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะทรงงานของจักรพรรดิถังเซี่ยนจงอย่างลึกลับ ฮ่องเต้จึงสั่งให้อู่หยวนเหิงไปสืบอย่างลับๆ เมื่ออู่หยวนเหิงรู้ตัวว่ากำลังตกอยู่ในอันตรายและอาจถูกลอบสังหาร เขาจึงจงใจซ่อนปริศนานี้ไว้ใน "ของขวัญวันแต่งงาน" (ซึ่งคืออักษรวิจิตรหลันถิงซวี่ครึ่งฉบับ) แล้วส่งต่อให้นางเอกเพื่อเป็นคนไขปริศนาแทนเขา

การที่ราชวงศ์หนึ่งจะล่มสลายไม่ใช่แค่เพราะจักรพรรดิองค์สุดท้ายอ่อนแอแต่มีปัยจัยมากมายที่คอยเคลื่อนไหว ขับเคลื่อนจากคนหลายๆ กลุ่ม ใช่ว่าการรอดพ้นวิกฤติการก่อจลาจลแล้วทุกอย่างจะคลี่คลาย ต้าถังในยุคของถังเซี่ยนจงมีศึกรอบด้าน ทางหัวเมืองที่ต้องการเป็นเอกเทศ การเมืองในราชสำนัก และยังปริศนาจากมือมืดที่พยายามจะสั่นคลอนอำนาจของจักรพรรดิต้าถังที่ถูกส่งมาให้หลี่ฉุนร้อนรนอยู่เนืองๆ แท้จริงแล้วอำนาจของราชวงศ์ต้าถังอยู่ในมือของใคร จากเล่มหนึ่งก็เลยจะเป็นการปูที่มาพื้นความคิดของตัวละครตั่งต่าง ทำไมหลี่ฉุนไม่ว่าจะโดนคัดค้านแค่ไหนถึงยังดิ้นรนจะทำสงครามให้ได้ ในตอนนั้นมีแค่เผยตู้กับอู่หยวนเหิงที่สนับสนุนความคิดของพระองค์ นี่คือความดื้อด้านของพระองค์หรือเป็นสิ่งที่สมควรทำกันแน่ แต่อ่านไปแล้วดูเหมือนคนที่หลี่ฉุนกำลังต่อสู้ด้วยไม่ใช่ใครอื่น คือพ่อตัวเองนั่นเอง และอาจกล่าวได้ว่า 'อารัมภกถาหลันถิง' ฉบับคัดลอก คือสิ่งที่เอามาใช้เป็นเครื่องมือจุดฉนวนสร้างความแตกแยก เป็นสิ่งที่หลี่ฉุนพยายามจะปกปิด ปิดบังให้ถึงที่สุด

ในระหว่างที่นางเอกต้องทำการคลี่คลายปริศนาที่ต้องได้รับมอบก็มีผี ไม่สิ หมอพเนจรที่มาไม่ชัดเจนคอยเข้ามาพัวพันร่วมเป็นร่วมตายด้วยกัน จากที่อ่านจะรู้สึกว่านางเอกเหมือนโดนจูงจมูกอยู่ตลอดเวลา ตอนจะแก้ปริศนาก็ใช้ผู้คนรอบด้าน แต่พออ่านจบแล้วจะรู้สึกว่าไม่ใช่เลย แบบนี้แหละ ไม่ได้แมรี่ซูถึงขั้นที่ว่าจะสามารถเอาชนะอะไรได้ง่ายๆ อีกอย่างนางเอกอายุแค่ 22 ยังด้อยประสบการณ์ เราชอบนิสัยนางเอกที่มีความคิดเป็นของตัวเองสูง มีความมั่นใจในตัวเอง ไม่มี���บื้องหลังที่ต้องมาคอยหวาดกลัว และยึดถือความจริงอย่างไม่หวั่นเกรง

ช่วงระหว่างที่ไล่ตามปริศนาที่อู่หยวนเหิงให้มา ก็พาไปตะลอนๆ ตามที่ต่างๆ นักเขียนก็จะเล่าที่มาเกร็ดประวัติศาสตร์ของเรื่องราวก่อนๆ ไม่ใช่แค่เพียงแต่ในยุคต้าถังเท่านั้น รวมถึงการถอดกลอน ถ้าคนที่ไม่รู้ภาษาจีนอาจจะเฉยๆ แต่ถ้ารู้จักตัวอักษรจีนก็จะกลายเป็นเรื่องสนุก

ในฐานะคนที่อ่านเรื่องนี้โดยไม่ได้รู้จักต้าถังอะไรมากมายเลยค่อนข้างจะงง ไม่เข้าใจในบางส่วน รู้สึกว่ามันอ่านยาก แต่ก็แค่บางช่วงบางตอนเท่านั้น ยิ่งพอมีโอกาสได้อ่านประวัติตัวบุคคลในหนังสือเล่มนี้ บอกได้คำเดียวว่าขนลุก นักเขียนเอาช่องว่างตรงนี้มาสร้างสรรค์เรื่องราวจนแยกไม่ออกแล้วว่าอันไหนจริง อันไหนเท็จ 555 แต่ที่เราสนใจมากที่สุดคือเรื่องของเผยเสวียนจิ้งกับชุยเหมี่ยวที่อ่านแล้วไหลลื่น เหมียวเหมี่ยวนี่อ้อยแล้วอ้อยอีก จนน่าเห็นใจ เฮ้อ~ ถึงแม้จะสงสารชุยเหมี่ยวครั้งแล้วครั้งเล่า พร้อมกับเซ็งนางเอกในบางที แต่สิ่งที่นางทำไว้ก็ใช่ย่อย แต่โดยรวมแล้วปริศนาในเล่มหนึ่งเยอะมาก และยังไม่ได้คลี่คลายในอีกหลายจุด จนเรากลัวว่าจะลืม อ่านจบต้องกินพารานอน

เรื่องนี้เล่ามากไม่ได้ ถ้าเล่าแล้วจะกลายเป็นการสปอยล์เนื้อเรื่องทันที ฮ่าๆ อยากจะแนะนำสำหรับคนที่ต้องการอ่านงานที่ภาษาสวย นักเขียนทำการบ้านมาดี เราชอบนิยายที่นักเขียนกล้าเขียน กล้าเล่น ทำให้ประวัติศาสตร์ไม่น่าเบื่อหน่าย ขอแค่ผ่านเล่มนี้ไปได้ แล้วจะได้พบกับความลุ้นละทึก เรื่องโสมม เรื่องราวที่น่าสนใจของตัวละครต่างๆ

ถือว่าอิงประวัติศาสตร์ได้ดี แต่ก็มีจุดที่ต้องมาร์คไว้ สิ่งที่นักเขียนแต่งเติมขึ้นมาคือ "เบื้องหลังความลับ" ของเหตุการณ์เหล่านั้น เช่น การตีความว่า ถังไท่จงเป็นคนปลอมแปลงหลานถิงซวี่, ถังเสวียนจงส่งนักพรตไปญี่ปุ่นเพื่อหาของวิเศษ (อวี้หลงจื่อ) ไม่ใช่ไปหาพระนางหยางกุ้ยเฟย, หรือการที่ฮ่องเต้ถังเซี่ยนจงวางยาพิษฆ่าพ่อตัวเอง ซึ่งข้อมูลเหล่านี้เป็น "ทฤษฎีสมคบคิด" ที่แต่งขึ้นมาเพื่ออุดช่องโหว่ทางประวัติศาสตร์ให้กลายเป็นนิยายสืบสวนสอบสวนได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เล่มนี้ปิดท้ายด้วยว่าชุยเหมี่ยวต้องการจะทำตัวเป็นปริศนาให้นางเอกไข คนๆ นี้คือใครกันแน่ ทำไมถึงรู้เรื่องวงในได้มากมายแบบนี้ (จุดที่เราคิดว่าชุยเหมี่ยวเหมือนหรงจื่อนอกจากความลึกลับก็คือ ทุกครั้งที่บอกนางเอกทำนองว่า มีข้าอยู่ที่นี่ ท่านอย่าได้กังวล แต่ความจริงกลับสร้างเรื่องอะไรไว้ลับหลังก็ไม่รู้ แน่นอนว่าสองคนนี้ไม่มีวันทำร้ายนางเอกทางตรง ก็แค่....)

ปอลิงตัวใหญ่เท่าฝาบ้าน ทำไมมีแต่คนชอบจักรพรรดิอยากให้เป็นพระเอกกันจังนะ
แต่เสียใจด้วย พระเอกคือ... พี่ชายสามน้ำ 😄😄😄😄😄😉😊😍😍😍😍😍

*อยากได้ฉบับปกไต้หวันมากกกกก แต่ถ้าซื้อก็ต้องซื้อในราคาสองเท่าของหน้าปก ตกเล่มละเกือบแปดร้อย ;^;
*เรื่องนี้จากบทสัมภาษณ์เห็นว่าได้ทำเป็นซีรีส์ด้วย เรื่องเริ่มในตอนที่สาม นักเขียนบอกว่าคนเขียนบทได้งานหินแล้ว คงต้องรอ กว่าจะได้ดู
*ขอบคุณทุกอย่างที่ดลใจให้ทางสนพ. เลือกเรื่องนี้มาแปล ><
*คงจะไม่มีคำผิดแล้วเนอะ เช็กแล้วเช็กอีกก็ยังเจอ ;^;

นอกเรื่อง สำหรับคนที่ชอบหงส์ขังรักอาจจะรู้สึกแบบเราว่าชุยเหมี่ยวกับหรงจื่อเป็นชายงามที่ถ้าไม่ระวังอาจจะกำลังโดนขายไม่พอยไปช่วยเขานับเงินด้วย แต่ต้องบอกว่าคนที่นิสัยเหี้ยมโหดจองบงการต้องยกให้หรงจื่อเขาล่ะ ชุยเหมี่ยวยังไม่สู้ ฮีมีอุดมการณ์ของตัวเองถ้าไม่จำเป็นต้องฆ่าคนจริงๆ ก็จะไม่ทำ ต่างจากอีกคนวางหมากเล่นใหญ่ ฆ่าคนตาไม่กระพริบ แถมเรื่องนี่พระนางอารมณ์ประมาณซ้ายจัดกับขวาจัด (ขวาไม่ใช่ขวาแบบเรา ซ้ายก็ไม่ใช่ซ้ายแบบเรา เข้าใจตรงกันนะคะ) ความหวานเลยสู้หงส์ขังไม่ได้







นี่จัดได้เป็นงานยาก หลังจากได้คุยกับนักแปล เขาว่ายากมาก นักเขียนเองก็พยายามเต็มที่ ที่จะผูกเรื่องราว ศึกษาข้อมูลในเชิงลึก ดูแล้วทั้งทางบอกอจีนไทยและทีมงานคงต้องใช้พลังงานอย่างมากกว่าจะออกมาเป็นหนังสือให้อ่าน ไม่มีคำผิด มีแต่ภาษาที่สวยงาม เรารังเกียจ ทั้งขยะแขยงคนที่เอาผลงานของคนอื่นมาปล่อยให้ดาวโหลดฟรี ไม่มีใครทำงานเพื่อได้รับการตอบแทนอะไรแบบนี้ ทั้งๆ ที่เรารู้ว่าใครเป็นคนปล่อยแต่กลับทำอะไรไม่ได้เพราะไม่ใช่เจ้าของลิขสิทธิ์ เพราะเราชอบเรื่องนี้มาก ไม่สิ ไม่ว่าจะเรื่องไหนๆ ยิ่งถ้าชอบมากก็ยิ่งจะรังเกียจคนแบบนั้นมากๆ พยายามบอกตัวเองว่าทุกอย่างเริ่มที่ตัวเอง ไม่ควรไปก้าวก่ายคนอื่น แต่บางทีก็อดไม่ได้จริงๆ

******ต้องออกตัวก่อนว่า เราไม่ได้อ่านแนะนำตัวละคร เลยไม่รู้ว่ามีจุดผิด สองที่
เวลาที่ต้องสอบภาษาไทย คำราชาศัพท์จะเป็นส่วนที่เราไม่คิดจะอ่านและไม่คิดจะจำ เพราะงั้นเวลาเจอข้อสอบเราเดาอย่างเดียว
พอมาในนิยายเราเลยไม่รู้ว่ามันผิด ;……; การแทนตัวการใช้คำระหว่างภิกษุกับสามเณรก็เช่นกัน (ซึ่งกไม่รู้เหมือนกันว่าผิดหรือถูก)

[Peggy · Rating 3 out of 5]

本來在2~3顆星之間猶豫，後面讓我有點傻眼，想說就這樣？？？
作為此系列第一本，作者感覺沒有先好好思考結論就開始鋪陳故事，導致謎底很弱外，推理的過程也有點牽強。這本比較適合當作歷史小說，尤其對於唐憲宗有興趣的人或許可以考慮來讀，但當成推理懸疑就...
小說整體敘事流暢，但時代代入感不夠，就是一個現代人在講述唐末的故事。而女主角裴玄靜雖然被讚譽為「女神探」但只會讓人覺得唐帝國是慘到沒人才了嗎，比起神探，比較像是為愛沖昏頭的女子，她對李賀的執著，透過作者的描述並無法讓讀者陷入兩者間的深刻感情，反倒覺得突兀和不耐，但有鑑於這本的類型好像不能太苛責這點，

[Carlos Wang · Rating 3 out of 5]

以前的歷史小說，或「帶有歷史背景」的小說，比較「不拘小節」，字裡行間的敘述，人物的遣字用語之類的，似乎「跟現在沒啥區別」。可能原本作者本來就是要讓一般人看得懂就好，這些似乎只有歷史愛好者會斤斤計較的就不用太在意了。但這些年來，隨著「微觀史學」的興起，庶民生活文化，社會禮俗、語言談吐等的細節日益普及，一位稍微有點自覺的歷史小說創作者，就不能再如此馬虎了事了。君不見，如今拍一部電視劇，要是顧問出個包被抓到，立馬就要招來一頓嘲諷。在這個競爭激烈的年代，正所謂「魔鬼藏在細節裡」，作家要展現自己水準，從自己撰寫的故事背景詳實考證也許也是一種方法。

囉哩巴唆這麼多，主要是個人近來閱讀這類作品也確實是被「慣壞」，像馬伯庸這樣考證細膩的作者，一下子把標準拉高之後，感覺就回不去了。在讀唐隱這套《大唐懸疑錄》系列之前，個人也借了一套同時代背景的小說，但一看主角在那邊用銀子當主要通貨使，就皺起了眉頭大扣分了。雖然最終棄追的原因還是本身劇情寫的太糟，不過一部細節考證不錯的書還是稍微會讓人能更多耐心看下去。這部作品就多少有點這樣的因素。

這套四部曲基本上跟之前的《達文西密碼》是一樣套路的作品，故事表面看起來宏大，但其實主線很單純，對於背景歷史有點基礎的，其實看第一冊大概就能猜出「懸」在哪裡，剩下就是看作者是要怎麼呈現。不過個人是覺得拖成這麼多本是有點太「水」了，讓整個節奏變的很鬆散，張力欠缺，能否滿足常看這類書籍的讀者我是想打一個問號。

看介紹說作者唐隱是個死忠「唐粉」，從小說中確實看的出來。作者在整部作品中登場了一堆史實、野史或者傳奇小說人物，這是優點也是缺點。他們的存在就跟一些帶歷史背景的遊戲中的NPC一樣，就只是為了推動劇情的任務。唐隱只是按照他們應有的形象寫出這些人，沒有二創，說好聽點就是「忠於原著」，帶批評色彩的話就是「免洗筷」，連大名鼎鼎的聶隱娘都看起來像丑角。不過喜歡這段背景的讀者可能還是會覺得有點意思吧。

考慮到連女主都是「此處應有本」，似乎也不用太同情這些歷史NPC。裴玄靜，取自《太平廣記》中記載的女仙。說來有趣的是，我同時借了另外一位作者寫的唐朝背景小說，裡面也有同名女主，讓我有點啼笑皆非，為了怕錯亂只好先捨棄。其實嚴格來說，唐隱在整部作品中，角色的性格創造都不算成功，稍微比較刻劃有成的反而是唐憲宗李純。看完整部小說，我還是說不上來裴玄靜是個怎樣的人，更別提男主崔淼--如果他真的算是。而他們的愛情線，個人是覺得到了第三集兩個人還互相隱滿互相堤防，各懷心思，到底他們最後怎麼走到底的實在不明白。我反而覺得唐憲宗對裴玄靜才是真愛吧，各種早就該誅三族的忤逆都忍了，還是人正真好？


總的來說，《大唐懸疑錄》在懸疑跟愛情這兩部分，是不太及格的，大概也就歷史背景還行而已。不過唐隱還能繼續推出許多作品，看來還是贏得了一些讀者的支持，不然就是她後面有所成長。但可惜個人應該是不會再看下去吧。

[Patrawan Dear]

#รหัสลับหลันถิงซวี่ 1 / Tang Yin

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของชุดปริศนาแห่งต้าถัง มีสองเล่มจบ ส่วนชุดปริศนาแห่งต้าถังนี่น่าจะมีสี่เรื่อง ตอนนี้แปลออกมาแล้วสองเรื่องคือ รหัสลับหลันถิงซวี่ และรหัสลับเสวียนจีถู ค่ะ

เนื้อเรื่องออกแนวสืบสวน คดีหลักเกี่ยวพันกับการลอบสังหารขุนนางคนสนิทของจักรพรรดิ ผู้เขียนเดินเรื่องด้วยการเปิดปมเล็ก ๆ เชื่อมโยงกันไปเป็นทอด ๆ ตัวละครบางตัวมีอยู่จริงในประวัติศาสตร์ โดยมีนางเอกซึ่งมีฉายาว่า “นักสืบหญิงเทวดา” เป็นตัวชูโรง ต้องสืบหาเบาะแสการลอบสังหารจาก “อารัมภกถาหลันถิง” ที่ขุนนางผู้ล่วงลับส่งมาให้

เล่มแรกยังไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ ช่วงแรกเป็นการให้ข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับอารัมภกถาฯ และข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ เรื่องจึงเดินไปค่อนข้างช้า และมีบทกลอนต่าง ๆ ค่อนข้างเยอะ นางเอกยังไม่ได้ฉายแววเก่งกาจเกินคาดอะไร

ปริศนาต่าง ๆ น่าติดตามอยู่ อ่านได้ไม่เบื่อ ค่อย ๆ สงสัยและตามแกะรอยตามนางเอกไป ช่วงท้ายเริ่มสนุกขึ้น เห็นทิศทางของเรื่องชัดเจนขึ้น ทำให้อยากอ่านเล่มสองต่อทันที

เรื่องนี้ไม่เน้นเรื่องรัก ไม่มีความหวาน พระเอกจะมีไหม จะเป็นใคร ก็แค่พอมองเห็นเค้าลาง ภาษาแปลอ่านไม่ยากอย่างที่คิด บทกลอนต่าง ๆ ไม่ได้ชวนงงอะไรมากมาย โดยรวมแล้วนับว่าเป็นแนวที่ไม่ค่อยอ่าน แต่อ่านได้สนุกดีค่ะ :)

[Lily 百合花 · Rating 3 out of 5]

ชื่อเรื่อง – รหัสลับหลันถิงซวี่ 1-2 (兰亭序密码) ชุดปริศนาแห่งต้าถัง 1 (大唐懸疑錄 1)
ผู้แต่ง – Tang Yin (唐隐) เขียน Wisnu แปล


ตัวละคร
เผยเสวียนจิ้ง 15 ปี ⇒ 19 ปี ⇒ 22 ปี
ชุยเหมี่ยว
หลี่เฮ่อ (ฉางจี๋)


รีวิวหลังอ่าน

กว่าจะเข้าคดีก็ปาไปครึ่งเล่มแรกเลยจ้า ทำเอาอ่านไปเนือยๆ ไป แต่ก็ทึ่งในคนแปลจริงๆ นะ เรื่องนี้ยากจริงๆ ขนาดเราอ่านเฉยๆ ยังรู้สึกมึนๆ งงๆ เลย ปริศนามากมายที่ท่านอัครเสนาบดีทิ้งไว้ให้ ก็ชวนให้สงสัยว่าเอ๊ะ แล้วจะยังไงต่อล่ะ

นี่อ่านไปก็ยังไม่รู้ว่าใครเป็นพระเอกกันแน่ ระหว่างชุยเหมี่ยว หมอที่เผยเสวียนจิ้งเจอบ่อยๆ หรือหลี่เฮ่อ ที่เป็นคู่หมั้นของเผยเสวียนจิ้งตั้งแต่อายุ 15 ปี แต่ยังไม่ออกมาให้เราได้พบเจอเลย แถมในเรื่องบอกว่าหายไปไหนนี่แหละ เราเพิ่งอ่านจบเล่มแรก ก็ยังไม่รู้ นี่ก็ดองรีวิวมาครึ่งเดือน ถ้าไม่รีบเขียน จะลืมจริงๆ ฮาาา พอดีคิวเล่ม 2 ได้มาแล้ว แต่ไม่ว่างไปรับอ่ะนะ กว่าจะได้อ่านอีกทีน่าจะอีกนานเลยแหละ

สำหรับเรื่องนี้เป็นนิยายแนวสืบสวนที่ตัวละครเกือบทุกตัวละคร มีตัวตนจริงๆ ในประวัติศาสตร์ คนเขียนได้ทิ้งปริศนาให้สงสัยมากมาย แล้วเผยเสวียนจิ้งเองนั้น ก็ไม่ได้เมพอะไรแบบที่ว่าแก้ปัญหาทุกอย่างได้ตลอด เลยอ่านแล้วรู้สึกว่าเธอก็คือคนธรรมดา ที่บังเอิญเป็นคนช่างสังเกต และช่วยพ่อคลี่คลายคดีจนมีชื่อเสียงนั่นเอง อย่างอารมณ์รักโลภโกรธหลง หรือว่าผิดพลาดในหลายๆ อย่าง ก็ยังมีให้พบเห็น เลยไม่รู้สึกถึงความเว่อร์ของตัวละครอย่างนางเอก

รวมๆ แล้วอ่านเพลินๆ ดีค่ะ ลุ้นว่าใครกันนะที่ช่างกล้าฆ่าท่านอัครเสนาบดี ที่เหนือคนทั่วใต้หล้า แต่อยู่ใต้จักรพรรดิเท่านั้น ชุด “ปริศนาแห่งต้าถัง” นี้ มีอีกหลายๆ เรื่องให้ได้ตามกันต่อนะคะ ลองมาอ่านกันค่ะ ^^

/* มารีวิวต่อ หลังจากดองไปเป็นปี ฮาาาา

ดีว่าเป็นคนที่ชอบเขียนสรุปเรื่องย่อเก็บไว้ เลยได้ย้อนกลับไปอ่าน ก่อนจะอ่านเล่ม 2 ต่อ ซึ่งก็ต่อติดแหละ ถึงจะงงๆ ว่าใครเป็นใครต่อไป แต่ก็อ่านไปได้จนจบ รู้สึกเล่ม 2 สนุกกว่าเล่มแรกที่ออกแนวเนือยๆ ไป

แต่เพราะเราจำใครแทบไม่ได้เลย อ่านๆ ไปจนถึงเฉลย ก็ได้แต่จับใจความเอาว่าเรื่องคงเป็นแบบนี้ และสิ่งที่เกิดขึ้นเพราะแบบนี้ แต่เราไม่สามารถให้รายละเอียดใดๆ ได้เลย ฮ่าๆๆ ขนาดเรื่องที่ว่าใครฆ่าอัครเสนาบดีกันแน่ เราก็ไม่รู้จ้า นี่ก็ยังคิดว่าหรือจะมีบอกในเล่มต่อๆ ไปของชุดนี้นะ ส่วนใครเป็นพระเอก เราก็แอบเดาได้แล้วแหละ แม้บทจะยังไม่ค่อยน่าไว้วางใจสักเท่าไร ฮ่าๆๆ

สำนวนแปลดีงามมากจริงๆ แต่สิ่งที่น่าเจ็บใจคือความจำปลาทองของเราเอง อ่านแล้วเข้าไม่ถึงในหลายๆ อย่าง จำตัวละครไม่ได้ และอะไรอีกหลายสิ่ง คือถ้าเข้าใจและจำได้เนี่ย คงจะอ่านสนุกกว่านี้จริงๆ นี่อ่านไปในหัวว่างเปล่ามาก นี่ใครหว่า นี่เขาคุยกันถึงยุคไหนเนี่ย ใครเหรอ ข้าจำไม่ได้ ข้างง ข้าไม่เข้าใจ มันจะวนไปวนมาแบบนี้เกือบจะตลอดเรื่องเลย

อุตส่าห์อ่านแล้วรู้สึกเนือยๆ มาเกือบตลอดเรื่อง พอตอนกำลังมันและสนุกแบบลุ้นว่าจะเป็นยังไงต่อ อ้าววววว อยู่ดีๆ ก็จบเล่มจ้าาาา ฮ่าๆ นี่จะทำให้อยากอ่านเรื่องต่อไปของชุดนี้ใช่ไหมคะคนเขียน มาทิ้งปริศนาให้คาใจ แล้วก็ได้แต่แบบว่าแง่ๆๆ นี่ข้าจะต้องจดรายละเอียดเก็บไว้บ้างไหม ก่อนจะอ่านต่อ ฮ่าๆๆๆ

รวมๆ แล้วเป็นเรื่องที่อ่านยากพอควรค่ะ และตัวละครเยอะแยะไปหมด อ่านๆ ไปข้าก็ไม่สามารถแยกได้ว่าใครดีใครร้าย และแยกไม่ออกด้วยว่าใครเป็นใคร ฮ่าๆๆๆ ถึงเราจะชอบอ่านนิยายแนวสืบสวน แต่เรื่องนี้สำหรับเราแอบยากเกินไปจริงๆ แหละค่ะ เพราะยากเกินไปก็เลยทำให้เข้าไม่ถึงในหลายๆ ส่วนค่ะ แต่ในส่วนของการแปลต้องยกนิ้วให้จริงๆ ค่ะ แปลได้ดีเยี่ยม และบทกลอนแปลออกมาได้ไพเราะมากๆ ค่ะ

[สปอยล์]

เล่ม 1

เผยเสวียนจิ้งเจอเหตุการณ์ที่วัดแห่งหนึ่ง ได้เจอกับชุยเหมี่ยว แล้วก็ได้เจอกับเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ที่อยู่กับท่านปู่ที่อยู่มาหลายยุคสมัย แล้วจู่ๆ นางก็สลบไป ฟื้นมาอีกทีก็มาถึงบ้านของลุงแล้ว ที่เป็นขุนนางในเมืองหลวงนั่นเอง แล้วพอเจอกับชุยเหมี่ยว เขาก็ทำเป็นว่านางแค่ฝันไปเอง เราไม่เคยเจอกันซะหน่อย

คนที่พาเผยเสวียนจิ้งมาส่ง ชื่ออะไรเราลืมล่ะ ตอนแรกก็ชวนสงสัยนะ แต่จริงๆ แล้วน่าสงสารมาก วันหนึ่งลุงของเผยเสวียนจิ้งถูกทำร้าย แล้วก็มีท่านอัครเสนาบดีมาเยี่ยมนี่แหละ ท่านอัครเสนาบดีมาเจอนางเอกแค่ครั้งเดียว ก็รู้สึกว่านางน่าไว้วางใจมั้ง แล้วต่อมาคนที่พามาส่ง แล้วเป็นพ่อบ้านของลุงนี่แหละ ได้บอกนางเอกให้เอาหมวกให้ลุงใส่นะ ถ้าลุงจะไปทำงาน แล้ววันนั้นท่านอัครเสนาบดีก็ถูกฆ่าตาย ส่วนลุงนางเอกก็โดนทำร้ายบาดเจ็บ แต่พ่อบ้านช่วยไว้แบบที่ว่าแขนขาด และไม่นานก็ขาดใจตายไป

นางเอกพยายามสืบหาข้อมูลกับชุยเหมี่ยว สืบๆ ไป โดนแม่นางจับตัวไป ความจริงคือ เด็กสาวคือเด็กหนุ่มที่นางเอกเจอตอนไปวัด แล้วจริงๆ คือลูกสาวของพ่อบ้าน ที่พ่อบ้านฝากให้นางเอกตามหาก่อนที่เขาจะตายจากไป แม่นางที่จับตัวไปคือคนที่เลี้ยงดูลูกสาวของพ่อบ้านมาตลอด สุดท้ายก็ได้การปล่อยตัวกลับมา จริงๆ ยื่นเงื่อนไขว่า ฮ่องเต้จะต้องไม่ใส่ร้ายตระกูลจาง เพราะไม่ได้ทำจ��ิงๆ เป็นแค่แพะนะ แต่ต่อให้จักรพรรดิจะรู้ ก็ตั้งใจจะให้ตระกูลจางเป็นแพะแหละนะ แล้วคนก็โดนประหารไปโดยช่วยอะไรไม่ได้เลย

เผยเสวียนจิ้งคิดถึงคู่หมั้นตัวเองตลอด ที่ได้ข่าวว่าเขาหายไป แล้วตอนนี้นางก็พร้อมแล้วที่จะเดินทางเพื่อไปแต่งงานกับคู่หมั้นนั่นเอง ก็จบเล่ม 1 ประมาณนี้แหละ เรายังเดาว่าต่อไปจะเป็นยังไง

เล่ม 2

เผยเสวียนจิ้งไปยังไม่ถึงบ้านของหลี่เฮ่อสักที มีอุปสรรคตลอด คนตระกูลหานที่มาดูแลก็มีท่าทีชวนสงสัย เลยทำให้เธอตัดสินใจหนีออกมา แล้วก็ไปกับชุยเหมี่ยวสองคน ซึ่งระหว่างทางก็เจอเรื่องไฟไหม้ แล้วดันโดนจับ จักรพรรดิส่งถูลู่อะไรสักอย่างมาจับตัวสองคนนี้ ส่วนเสนาบดีเฉวียนที่เป็นญาติกับกัวเฟยก็คอยขัดตลอด ทำให้เผยเสวียนจิ้งหาทางรอดได้ โดยชุยเหมี่ยวทำเป็นพูดจาทำให้ถูกโบยหนักมากมาย เผยเสวียนจิ้งถูกแยกไปอีกที่

แล้วต่อมาเนี่ยเหนียง อิ่งเหนียง ไรนี่แหละ เราก็จำไม่ได้ ก็มาช่วยไว้ แล้วก็กลับไปช่วยชุยเหมี่ยว เผยเสวียนจิ้งเลยล่วงหน้าไปหาหลี่เฮ่อก่อน ไปถึงกลับพบว่าเขาตายจากแล้ว เพราะป่วยหนักมาตลอด เจอแต่น้องชายชื่ออะไรเราก็จำไม่ได้ ฮ่าๆๆ น้องชายเป็นคนที่สมองหยุดอยู่ที่เด็ก ความจำดีเยี่ยม จำกลอนของพี่ชายได้หมด กว่าจะยอมรับเผยเสวียนจิ้งเป็นพี่สะใภ้ก็ใช้เวลาระยะหนึ่ง

เนี่ยเหนียงชวนไปท่องโลกด้วยกัน แต่เผยเสวียนจิ้งปฏิเสธ ต่อมาหมอชุยเหมี่ยวตามมาก็มาอยู่ช่วยเรื่องงานศพก่อน แล้วก็กลายเป็นพี่ชายสามน้ำของน้องชายหลี่เฮ่อไปได้ มีคนบุกมาทำร้ายและทำให้น้องชายยอมตกอยู่ในภวังค์นั้นตลอดไป (เพื่อหลอกตัวเองว่าพี่ชายยังไม่ตาย) แล้วก็ไม่ยอมฟื้นสักที ส่วนคนที่บุกมาก็คือคนเดียวกับที่ปลอมตัวด้วยการติดหนวดปลอม แล้วก็ก่อนจะตายเพราะน้องชายหลี่เฮ่อแทงนั้น ก็ได้เอาเลือดมาป้ายตัวเองครึ่งหน้า

ตามสืบไปมาเพื่อพบว่าคนนั้นก็คือคนที่เอาขวดลงทองของเผยเสวียนจิ้งไปด้วย แล้วจริงๆ เป็นลูกหลานของใครสักคนที่ต้องการรักษาอะไรไว้ (เราจำไม่ได้ แหะๆๆ) เผยเสวียนจิ้งหาวิธีกลับเมืองได้ โดยไปติดต่อกับถูลู่อะไรนั่น แล้วก็กลับไปอย่างเปิดเผย ส่วนหมอชุยเหมี่ยวถูกเสนาบดีเฉวียนไล่ฆ่าจ้าาาา

เผยเสวียนจิ้งหาปริศนาเจอแล้ว เลยไปพบกับจักรพรรดิ แล้วก็บอกว่าจริงๆ อดีตจักรพรรดิเป็นคนเขียนอารัมภบทหลันถิงขึ้นมา โดยส่วนครึ่งแรกของจริง ส่วนครึ่งหลังเป็นของตระกูลหลี่อะไรนี่แหละ แล้วก็เอามาผสมกัน เผยเสวียนจิ้งบอกว่าต่อจากนี้จะไปปฏิบัติธรรมที่อาศรม จะเข้าทางธรรม จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับทางโลก

ได้เจอกับชุยเหมี่ยวโผล่มาหาตอนที่น้องชายหลี่เฮ่อหายไป (หมอชุยเหมี่ยวบอกว่าจะกลับมาก็ตอนที่เขาจากไป) เผยจิ้งบอกว่ารู้นะว่าหมอชุยเหมี่ยวมีจุดประสงค์ทำอะไรสักอย่างตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันในเรือนผู้เฒ่าแล้ว และเขาก็ยอมรับแหละนะ หลายๆ ครั้งช่วยไว้ก็รับความช่วยเหลือ แต่ตอนไหนที่ไว้ใจไม่ได้ เผยจิ้งก็หาทางสลัดออกไปได้ ก็จบเล่มด้วยการพูดคุยที่ชวนเรางงว่าตกลงเรื่องจะเป็นยังไงต่อหว่า ฮ่าๆๆๆ

เล่ม 1
Start 14.14 น. Sat 21 Apr 2018
End 12.00 น. Sun 22 Apr 2018
Review Date 15.30 น. Thu 3 May 2018

เล่ม 2
Start 8.42 น. Wed 6 Mar 2019
End 15.10 น. Fri 8 Mar 2019
Review Date 14.29 น. Mon 11 Mar 2019

[Mam · Rating 3 out of 5]

It took a while to get into the book's main story because right off the bat, there's historical and background explanations (that was too dry and not so interesting). However, once the main story gets rolling it is still very slow. Not that there's anything wrong with a slow-paced novel. Actually for this poetic mystery, it actually works. The characters and the mystery is good - lots of complexity and not predictable. The weakness of this book, I think is due to translation. It doesn't do justice to the Chinese poems that is meant to be an integral part of the mystery and plot. Still looking forward to reading who's behind it all and if our heroine can achieve her goals.

[Tkpslc. · Rating 3 out of 5]

รีวิวสั้นๆตามความเข้าใจของเราต่อเรื่องนี้ : เป็นหนังสือที่อ่านยากมากจริงๆด้วย 5555555 ถ้าใครชอบเรื่องโคลงกลอน บทกวี ประวัติศาสตร์ การสืบคดีต่างๆเป็นทุนเดิมก็อาจจะอ่านรอด (มั้งงง555) ไม่คิดว่าตัวเองจะเข็นจนจบเหมือนกันแต่เพราะความอยากรู้มีมากกว่า แต่ก็นั่นแหละขนาดเค้าเฉลยกันไปแล้วเรายังหื้มมมมม ตัวละครเยอะ โยงใยซับซ้อนไปอีกขั้นเพราะเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ด้วย ท้าวความไปนู้นนนเยอะมากกก ขนาดเราอ่านนิยายจีนมาเยอะระดับนึงแล้วนะยังมึนกับชื่อ + ความสัมพันธ์ของคนนั้นทีคนนี้ทีเลยอะ

สรุป เลยให้ 3 ไป เพราะให้ 2 สำหรับเราคือไม่ค่อยชอบแต่ 3 คือรู้สึกเฉยๆ อ่านยากจริงเหตุผลตามที่บอกไปข้างต้นแต่ไม่ได้รู้สึกไม่ชอบ

[Nightkid · Rating 2 out of 5]

此書是大唐懸疑錄系列的第一部，作為開篇之作，未免太強差人意。

首先，此書掛著解謎的名義，但劇情推展卻毫無懸疑的氣氛，感覺是作者硬把「蘭亭序」內容插入，還順勢拉了一堆歷史、野史名人作伴，看似很有來頭，實則空洞無比。

其次，作者明顯想走文青路線，三不五時在書中引經據典、亂拋書包，但其實把這些內容抽走，亦不會對故事造成任何影響。喜歡中國歷史文化的人或許可以一看，但一心想看推理小說的人肯定會失望。

第三，女主角裴玄靜的設定十分失敗。既然要在書中給她一個「女神探」的名號，她的行為理應是以理性與邏輯為依歸，結果，我只看到一個為愛情盲目的小女子⋯⋯感性衝動的神探？性格崩壞了吧。

據說此作是五部曲，但我應該不會追看下去了。

[KM · Rating 2 out of 5]

這和Dan Brown 的達文西密碼比較，是珠玉在前。一直不明裴玄靜為何拼死要解蘭亭序之謎，在搵戲嚟做轉足了圈之後，最後一章，明哂。但為了這最後一章而轉的圈，真的有點讀得意興闌珊。

[Ray-Hsin Chang · Rating 4 out of 5]

作者唐隱給讀者帶來優美的唐詩，佈局在唐朝安史亂後的藩鎮各個聚在一起抗拒長安的順宗憲宗皇帝。偏偏唐朝開國的太宗以來立位太子間與父母兄弟間都是陰謀殺戮。改朝之間也連累瞭解內幕的宦官侍臣宰相臣子節度使等，慘遭貶殺囚牢。 例如太宗與魏徵真假之間君臣關係就是為得人民的名聲而已。然後輪到裴玄靜與崔淼之間假戲真情的登場，藉著宰相武元衡被刺殺前交代皇帝臨摹的蘭亭序上段加上離合詩委託給玄靜破解內情開始的一場電影劇情。...唐詩嘛我只有國小國中的幾首的記憶，書上每個人都會朗頌八大家的詩篇，講話之中都要吟詩，連雨人李彌都將哥哥李吉的全本詩集記於腦中。讓我慚愧死了。...書法嘛我只會畫符，原來書聖王羲之前五代後十代的前人後代，獻之、徽之、智永、智欣等王家子弟，比起殺戮的皇室家族是多麼兄友弟恭，這群王XX或王OO也都是王氏行書大師。現今要學書法不如去學鋼筆書法。...最後還是要等著去看玄靜的電影，看看玄靜如何對付宦官吐突承璀，與天子李純之間最精彩的對白。至於蘭亭序是真是假，除了已經背過蘭亭的學子之外。對大部份的讀者的關連，還不如去知道一蘭拉麵是真的日本人研發出來的嗎還是中國人發明的？我不得不給作者四個星，真希望台灣有那麼好的劇作家。這是一本停不下來（Page turner）的小說。

[Alex Yang · Rating 4 out of 5]

唐隱屆蘭亭集序源由娑造了大堂時代歷史小說 歷史 國學小說徹底融入大堂皇宮內的世界