Michelle Brouwer (1991) schrijf poëzie, verhalen en non-fictie en organiseert (literaire) evenementen. Ze las haar teksten voor op Lowlands, Onbederf'lijk Vers, Dichters in de Prinsentuin en Noorderzon en publiceerde ze bij De Optimist, Op Ruwe Planken, Mister Motley en Passionate Platform.
Michelle is gefascineerd door beweging en het thuisgevoel, heeft een voorliefde voor de winter en de nacht en gebruikt onopzettelijk vaak dieren in haar werk. Haar afstudeerbundel met road poetry beschrijft de reis van een basisschooljuf die voor de gasbevingen in Groningen vlucht, en bevat negentien verschillende dieren en een wasbeervacht.
Michelle Brouwer (1991) schrijft poëzie en verhalen en werkt in een bibliotheek. Ze studeerde in 2016 af aan Creative Writing, de schrijfopleiding van kunstacademie ArtEZ in Arnhem met de road-poetrybundel 'raas' waarin ze schrijft over Groningse gasbevingen en het al reizend zoeken naar een veilige plek om thuis te zijn. Ze mocht zich rekenen tot de dertien beste afstudeerders van dat jaar; de Arnhemse Nieuwe 2016.
Ik bedenk me wat ik hier over zou kunnen zeggen. Want ik ben stil nu nu het uit is. Zojuist liep ik nog luid declamerend door de kamer (poëzie lees je best luidop). Genietend van elk woord dat ik las. Elk gedicht voelend, want Michelle Brouwer weet te raken. Ze hecht zich aan een thema en dat doet haar verhalende manier van poëzie goed: het wordt het verhaal van de basisschooljuf vluchtend voor de barstende grond. Die barstende Groningse grond is in het eerste gedicht ‘Grip’ al onvervalst duidelijk:
“we houden met punaises bij waar het misgaat zetten geld in op welk huis het volgende is voor welk kind we binnenkort zingen”
Ok, we weten nu waar deze zestig bladzijden over zullen gaan. Anderen mogen dan herbeginnen aan hun -gestutte- Groningse leven, déze juf vlucht naar het noorden want:
“hier kun je alleen nog als hazen slapen”
En die vlucht maakt de bundel zo fantastisch. We zitten dan in het tweede deel van de bundel getiteld 95dB. Luid, ja, want Brouwers verhaal moet gehoord. En de noodzaak proeft in elke zin: dit verhaal moest verteld. En zo komt de Groningse actualiteit eens niet door schadeclaims in de aandacht, maar door een reeks fantastische gedichten.
Tot slot: absoluut hoogtepunt voor mij: ‘Signalen’. En toen wilde ik hier nog een stukje daaruit citeren, maar lees het maar gewoon helemaal.
‘Raas’ is Michelle Brouwers afstudeerbundel en bij haar via haar website te bestellen: www.woordenbrouwer.nl