What do you think?
Rate this book
Řvi potichu, brácho
Jeremiáš je jiný. Žije ve světě, který má svá přísná pravidla, ve světě, kde každý den v týdnu má jinou barvu a kde jsou krajíce chleba kulaté. Se světem, v němž žije maminka se sestrou, si příliš nerozumí, nevyzná se v něm. Ale nevadí mu to, má přece ten svůj. Ostatním sice občas připraví horkou chvilku, ale ani milující maminka, ani dvouvaječné dvojče na něj nedají dopustit. Hlavně aby jim Jeremyho nedali do ústavu, to by nepřežily.
Ivona Březinová citlivě, ale s nezbytným nadhledem vypráví příběh autistického chlapce a jeho okolí, které se s jeho poruchou musí dennodenně vyrovnávat. Knížka s výtečnými ilustracemi Tomáše Kučerovského dětem ukazuje, že s poruchou autistického spektra se dá žít a že nakonec je ze všeho nejdůležitější jako vždycky láska a dostatek porozumění.
Ivona Březinová citlivě, ale s nezbytným nadhledem vypráví příběh autistického chlapce a jeho okolí, které se s jeho poruchou musí dennodenně vyrovnávat. Knížka s výtečnými ilustracemi Tomáše Kučerovského dětem ukazuje, že s poruchou autistického spektra se dá žít a že nakonec je ze všeho nejdůležitější jako vždycky láska a dostatek porozumění.
205 pages, Hardcover
First published January 1, 2016
5 people are currently reading
407 people want to read
About the author
Ivona Březinová
98 books15 followersPíše knihy pro děti a mládež všech věkových kategorií a nejrůznějších žánrů. Za součást své profese považuje i povídání si se čtenáři na besedách a veřejných čteních. Často a ráda jezdí do knihoven a škol po celé České republice a na Slovensko, kde jsou její knihy překládány nejčastěji.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 98 reviews
November 27, 2023
4.5
Ta książka to moje roman empire, ale ze względu na nie zawsze dobre spojrzenie na spektrum autyzmu nie mogę dać jej 5⭐
Ta książka to moje roman empire, ale ze względu na nie zawsze dobre spojrzenie na spektrum autyzmu nie mogę dać jej 5⭐
May 17, 2022
Mimo, że wypadałoby uaktualnić fabułę o obecną wiedzę psychologiczną, czyli unikać wspominania zespołu Aspergera, na rzecz ogólnego bycia w spectrum, to książkę czytało mi się bardzo przyjemnie. Fajnie, że pokazuje różnorodność funkcjonowania osób z autyzmem - tzw. wysoko i nisko. Podobało mi się również zakończenie poruszające bardzo ważny temat jeśli chodzi o codzienne życie z takimi osobami, tzn. że nie wszystko da się załatwić dobrymi chęciami i miłością. Czasami potrzebna jest pomoc z zewnątrz i zwrócenie również uwagi na pozostałe dzieci w rodzinie. Tutaj główna bohaterka była ewidentnie parentyfikowana przez swoją mamę i mimo, że kochała swojego brata, to nie powinna ponosić za niego tak dużej odpowiedzialności w wieku jedynie 14 lat. Druzgocące były dla mnie opisy stanów emocjonalnych mamy dziewczynkach, które odbierała jako górujący się wulkan. Czasami miałam wrażenie, że bardziej wyczerpuje ją samo wspieranie mamy niż opieka nad bratem.
April 18, 2021
Čoskoro sem šupnem svoje myšlienky, trošku si v tom musím spraviť poriadok.
August 24, 2025
Tokios knygos nepaliesti negali, net jei artimoje aplinkoje neturi žmonių su autizmo spektro sutrikimu. Juolab, kad šis kūrinys jautriai parodo ne tik to žmogaus, bet ir jo aplinkos emocijas, kasdienybę, pergyvenimus, skausmą, o kartais ir pyktį. Kodėl mums? Kodėl jam? Pavargau, nebegaliu, bet myliu iš visos širdies. Visa paletė jausmų čia parodyta.
Pasakojimo centre du paaugliai ir jų vieniša mama, atsisakanti sūnų perduoti į globos įstaigą, besiverčianti per galvą, kad visiems būtų gerai. Sūnui, dukrai, kuri labai padeda, tačiau gyventi normalaus paauglės gyvenimo, deja, negali. Kaimynams, kurie vis priekaištauja dėl triukšmo, o suvaldyti sūnų priepuolio metu būna tiesiog neįmanoma. Kad būtų gerai visiems, tik ne jai, nes apie tai tiesiog nėra kada galvoti. Jautriai parodoma ir dukters dalia, kai nėra kada galvoti apie būrelius, diskotekas ar vaikinus, nes per daug gaila nuilsusios mamos, o ir meilė broliui širdį drasko.
Nors knyga skirta paaugliams ir mokyklinių peripetijų čia netrūksta, bet autorė nenusaldino pasakojimo ir nebandė gražinti to, apie ką išgirsti turėtų visi, vartantys akis pamatę ar išgirdę kitokį vaiką. Tokios knygos turi ir mokyklose būti skaitomos, kad augintume empatiją, pamažu vis apleidžiančią klases ir koridorius.
Pasakojimo centre du paaugliai ir jų vieniša mama, atsisakanti sūnų perduoti į globos įstaigą, besiverčianti per galvą, kad visiems būtų gerai. Sūnui, dukrai, kuri labai padeda, tačiau gyventi normalaus paauglės gyvenimo, deja, negali. Kaimynams, kurie vis priekaištauja dėl triukšmo, o suvaldyti sūnų priepuolio metu būna tiesiog neįmanoma. Kad būtų gerai visiems, tik ne jai, nes apie tai tiesiog nėra kada galvoti. Jautriai parodoma ir dukters dalia, kai nėra kada galvoti apie būrelius, diskotekas ar vaikinus, nes per daug gaila nuilsusios mamos, o ir meilė broliui širdį drasko.
Nors knyga skirta paaugliams ir mokyklinių peripetijų čia netrūksta, bet autorė nenusaldino pasakojimo ir nebandė gražinti to, apie ką išgirsti turėtų visi, vartantys akis pamatę ar išgirdę kitokį vaiką. Tokios knygos turi ir mokyklose būti skaitomos, kad augintume empatiją, pamažu vis apleidžiančią klases ir koridorius.
January 12, 2019
"Pełna ciepła i humoru"? Serio? Nie wierzę, że można aż tak zapędzić się z tworzeniem opisu książki.
"Krzycz po cichu, braciszku" to powieść, która w zamierzeniu miała poruszać serca i uwrażliwiać nas na tematykę autyzmu, tymczasem przepełniona jest stereotypami i ciągłymi dramami, a rzekomy humor jest ukryty naprawdę głęboko - na tyle, że nie widać go wcale.
Problemem jest tutaj także główna bohaterka - z jednej strony wierna opiekunka brata i opoka matki, a z drugiej małostkowa i naiwna małolata, która wręcz poraża niedojrzałością. Z niejedną już nastolatką miałam w literaturze do czynienia, ale Pamela jest przypadkiem wyjątkowo irytującym.
Całość - no cóż - wypada słabo. Płytka, nieskomplikowana historia, płascy bohaterowie, zero nakreślenia realiów i zero wiarygodności. Zalety? Czyta się to szybko - głównie za sprawą beznadziejnie wręcz prostego języka.
Skąd te wszystkie nagrody? Pojęcia nie mam.
"Krzycz po cichu, braciszku" to powieść, która w zamierzeniu miała poruszać serca i uwrażliwiać nas na tematykę autyzmu, tymczasem przepełniona jest stereotypami i ciągłymi dramami, a rzekomy humor jest ukryty naprawdę głęboko - na tyle, że nie widać go wcale.
Problemem jest tutaj także główna bohaterka - z jednej strony wierna opiekunka brata i opoka matki, a z drugiej małostkowa i naiwna małolata, która wręcz poraża niedojrzałością. Z niejedną już nastolatką miałam w literaturze do czynienia, ale Pamela jest przypadkiem wyjątkowo irytującym.
Całość - no cóż - wypada słabo. Płytka, nieskomplikowana historia, płascy bohaterowie, zero nakreślenia realiów i zero wiarygodności. Zalety? Czyta się to szybko - głównie za sprawą beznadziejnie wręcz prostego języka.
Skąd te wszystkie nagrody? Pojęcia nie mam.
July 16, 2023
If you can read it (I am not sure if it is available in English) - you must do it.
Warm, sad, deep, heart-wrenching, heart-warming, wise, with a bit of humor. Probably one of the best books to give a teenager/kid if you want him/her to try to understand a peer with ASD. I have no words to praise it how it deserves.
I have listened to an audiobook with a great lector. Mirella Rogoza-Biel read it splendidly.
I have just one misgiving. Pamela should faster understand Patrick, considering who was her brother.
Warm, sad, deep, heart-wrenching, heart-warming, wise, with a bit of humor. Probably one of the best books to give a teenager/kid if you want him/her to try to understand a peer with ASD. I have no words to praise it how it deserves.
I have listened to an audiobook with a great lector. Mirella Rogoza-Biel read it splendidly.
I have just one misgiving. Pamela should faster understand Patrick, considering who was her brother.
August 2, 2022
Jeremiasz jest inny. Jego dni tygodnia mają swoje kolory, najlepszą zabawką jest zamek błyskawiczny, a nieodzownym towarzyszem spacerów jest olbrzymia pokrywka. Jego siostra, bliźniaczka, jest pozornie zwyczajna. Tylko pozornie, bo jej ogromne serce i dojrzałość odróżniają ją od reszty świata.
Ta książka mnie rozłożyła na łopatki. Przeczołgała mnie, zmęczyła, a na koniec przytuliła i pocieszyła.
Autyzm. O tym jest ta mała-wielka książka. Autyzm i obraz świata osób z różnym spektrum. Autyzm i życie ludzi, którzy muszą się dostosować do tej jednej osoby w rodzinie. A tu nie tylko muszą, ale i chcą.
Nie wiem jak napisać o czymś, co wywołało we mnie tyle emocji. A chciałabym Was zachęcić do przeczytania, do przemyślenia tego tematu, do wyniesienia lekcji z tej książki. I mam wrażenie, że cokolwiek nie napiszę, to będzie za mało.
Przeczytajcie…
To trzeba przeczytać.
Ta książka mnie rozłożyła na łopatki. Przeczołgała mnie, zmęczyła, a na koniec przytuliła i pocieszyła.
Autyzm. O tym jest ta mała-wielka książka. Autyzm i obraz świata osób z różnym spektrum. Autyzm i życie ludzi, którzy muszą się dostosować do tej jednej osoby w rodzinie. A tu nie tylko muszą, ale i chcą.
Nie wiem jak napisać o czymś, co wywołało we mnie tyle emocji. A chciałabym Was zachęcić do przeczytania, do przemyślenia tego tematu, do wyniesienia lekcji z tej książki. I mam wrażenie, że cokolwiek nie napiszę, to będzie za mało.
Przeczytajcie…
To trzeba przeczytać.
March 8, 2020
Kedze som tuto knihu brala ako knihu pre nast-rocnych, tak su to 4*. Myslim, ze je to dolezita kniha z pohladu tych surodencov, co maju "inych" bratov alebo sestry. Proste niekoho, kto je iny - nezapada, nie je tam, kde vacsina populacie, nemozem napisat, ze kde je normalnost, lebo kde je jej definicia, ze? , alebo ma postihnutie alebo bilag. Vsetko toto sa odraza na rodine, na jej zivote a zivote surodencov. Cakala som ze to bude trosku viac prepracovane, ale pre tinedzerov je to zrejme takto pristupnejsie, neviem posudit. Musela by som dat precitat synovi, co nie je az taky zly napad :)
Akurat, ze knihu som nemali v kniznici v originali, ale v preklade do slovenciny, takze neviem posudit, ci niektore - pre mna skripajuce - casti boli sposobene originalom, alebo povodnym textom.
Akurat, ze knihu som nemali v kniznici v originali, ale v preklade do slovenciny, takze neviem posudit, ci niektore - pre mna skripajuce - casti boli sposobene originalom, alebo povodnym textom.
April 13, 2023
Téma neľahká a pomerne ojedinelá, zasadená do inak všeobecne fungujúceho kontextu YA literatúry. Priateľstvá, snaha zapadnúť, prvé lásky - a autistický brat, vyčerpaná, hoc milujúca matka... a ako to všetko zladiť.
Uveriteľné, pekné, pochopiteľné a rozširujúce obzory. To je dosť.
Uveriteľné, pekné, pochopiteľné a rozširujúce obzory. To je dosť.
October 27, 2024
Jest to książka, która porusza bardzo ważne tematy, tylko dlaczego mam wrażenie, że robi to w tak toksyczny i triggerujący sposób? Główna bohaterka pomimo znajomości osób w spektrum (jej brat jest w spektrum autyzmu) w niektórych momentach zachowuje się jakby wyśmiewała się ze swojego kolegi, u którego stwierdzono aspergera. Bardzo mnie uderzały niektóre bardzo bezpośrednie zdania typu '' Czy ja zakochałam się w aspergerze? '' Nie dziewczyno, jak już to zakochałaś się w Patryku, bo ten chłopiec ma swoje imię i swoją osobowość... Albo, jeśli dobrze pamiętam, teksty w stylu ''asperger i odczucia, a to dobre''.
To jest książka wydana w 2018 roku a nie 60 lat temu, nie rozumiem dlaczego została przedstawiona w sposób, w który absolutnie nie wierzę. Jeśli głównymi odbiorcami są młodsze osoby to nadal tego nie rozumiem, bo nie czuję, żeby robiła to co miała robić, czyli w dobry i zdrowy sposób szerzyć wiedzę na temat psychologii i pozwalać czytelnikom lepiej zrozumieć osoby nieneurotypowe. Moim zdaniem bardziej skupiamy się na społeczeństwie, które z takich osób szydzi nawet jeśli robi to w sposób łagodniejszy próbując przy tym lepiej ich poznać. Może przeczytałam to w złym okresie, kiedy bezpeśrednie słowa bardziej we mnie uderzały, nie wiem, ale boli mnie ten zmarnowany potencjał.
To jest książka wydana w 2018 roku a nie 60 lat temu, nie rozumiem dlaczego została przedstawiona w sposób, w który absolutnie nie wierzę. Jeśli głównymi odbiorcami są młodsze osoby to nadal tego nie rozumiem, bo nie czuję, żeby robiła to co miała robić, czyli w dobry i zdrowy sposób szerzyć wiedzę na temat psychologii i pozwalać czytelnikom lepiej zrozumieć osoby nieneurotypowe. Moim zdaniem bardziej skupiamy się na społeczeństwie, które z takich osób szydzi nawet jeśli robi to w sposób łagodniejszy próbując przy tym lepiej ich poznać. Może przeczytałam to w złym okresie, kiedy bezpeśrednie słowa bardziej we mnie uderzały, nie wiem, ale boli mnie ten zmarnowany potencjał.
November 13, 2023
nie do końca rozumiem dla kogo miała być przeznaczona ta książka. nie pomaga ona zrozumieć autystyków, wręcz pogłębia krzywdzące przekonania na ich temat. autorka dzieli autyzm na ten lepszy i gorszy, pokazuje go tylko i wyłącznie jako cierpienie a właściwie wprost o tym mówi. chyba, że ma się ten 'lepszy' to wtedy wszelkie trudności przestają istnieć. główny bohater nie ma żadnych cech osobowości, jedyne co o nim wiemy to to, że jest problemem i że jest 'chory'. to nie fikcja, to historia o tym kim są prawdziwi ludzie. nikt nie powinien czytać o sobie ani o swoich bliskich tak okropnych rzeczy. przykre, że ta książka jest polecana przez wykształcone osoby, zwłaszcza że zawiera również błędy z medycznego punktu widzenia.
February 8, 2019
Nie wiem do końca, jaki był zamysł autorki ale ja, nie do końca dostałam to, czego się spodziewałam. To nie jest tak, że książka jest zła, nie. To nie jest tak, że nie polecam - wręcz przeciwnie ale przyznam, że liczyłam na znacznie więcej. Nie zamierzam oceniać bohaterów, ani tym bardziej autorki - chciałabym, żeby wszyscy, którzy sięgną po tę książkę, po jej przeczytaniu najzwyczajniej w świecie się zastanowili.
December 28, 2025
Yra terapinės knygos, kurias galima rekomenduoti tam tikrose situacijose. Ši yra viena iš jų. Skirta paaugliams, bet visiškai ne apie paaugliškus dalykus. Paauglių lentynoje šios knygos siūlyčiau pasieškoti ir suaugusiems, ypač pedagogams.
Pamela ir Jeremijas yra brolis ir sesuo. Dvyniai. Tik vienintelis skirtumas, kad Pamela lanko mokyklą, išgyvena paauglystę. Jeremijui yra sunkus autizmas ir protinis atsilikimas, jis turi elgesio problemų, kalbos sutrikimą ir jį lengva suerzinti. Dėl Jeremijo tenka dažnai keisti miestus, mokyklas, nes vis berniukas tampa “nepatogus”. Taigi Pamela palieka draugus, mokytojus ir vis pradeda iš naujo. Pasakojama būtent iš Pamelos pusės.
Rašytoja jautriai atskleidžia kaip jaučiasi šeimoje sveikieji broliai ir seserys, kai kitas yra neįgalus. Jie auga visiškai kitaip: jautresni, pažeidžiamesni, gal net kiek ir apleisti. Visoje istorijoje jautėsi, kad Pamela prisiima daug atsakomybės už nesėkmės, kurias patiria kartu su Jeremiju. Joje kovoja meilė broliui ir kartu noras normalaus gyvenimo, būti priimtai bendraamžių, šiokia tokia gėda. Iš tiesų, verčia apmąstyti.
Kita opi problema - tai visuomenės požiūris. Vaikų su autizmo spektro sutrikimais, elgesio problemomis tik daugėja. Jie eina į darželius, mokyklas. Nors ir problema sprendžiama uždarant duris nepatogiam vaikui, bet ar tikrai ji išsispręs? Juk už tokio vaiko nugaros yra jo šeima, kuri nori tik paties geriausio. Pamela su motina jau moka Jeremijo kodus, žino kokios spalvos drabužiais rengtis, kad tik neprovokuoti pykčio priepuolių. Deja, visuomenėje pakanktumo maža.
Puiki bei jautri istorija. Perskaičiau ir dar ilgai gromulavau. Manau, kad pasitarnaus toms šeimoms, kur yra sunkaus elgesio vaikų, pradėti pokalbį su sveikaisiais. Bet ir visiems kitiems, kurie nori pajusti, kas būna šiose šeimose. Rekomenduoju!
Pamela ir Jeremijas yra brolis ir sesuo. Dvyniai. Tik vienintelis skirtumas, kad Pamela lanko mokyklą, išgyvena paauglystę. Jeremijui yra sunkus autizmas ir protinis atsilikimas, jis turi elgesio problemų, kalbos sutrikimą ir jį lengva suerzinti. Dėl Jeremijo tenka dažnai keisti miestus, mokyklas, nes vis berniukas tampa “nepatogus”. Taigi Pamela palieka draugus, mokytojus ir vis pradeda iš naujo. Pasakojama būtent iš Pamelos pusės.
Rašytoja jautriai atskleidžia kaip jaučiasi šeimoje sveikieji broliai ir seserys, kai kitas yra neįgalus. Jie auga visiškai kitaip: jautresni, pažeidžiamesni, gal net kiek ir apleisti. Visoje istorijoje jautėsi, kad Pamela prisiima daug atsakomybės už nesėkmės, kurias patiria kartu su Jeremiju. Joje kovoja meilė broliui ir kartu noras normalaus gyvenimo, būti priimtai bendraamžių, šiokia tokia gėda. Iš tiesų, verčia apmąstyti.
Kita opi problema - tai visuomenės požiūris. Vaikų su autizmo spektro sutrikimais, elgesio problemomis tik daugėja. Jie eina į darželius, mokyklas. Nors ir problema sprendžiama uždarant duris nepatogiam vaikui, bet ar tikrai ji išsispręs? Juk už tokio vaiko nugaros yra jo šeima, kuri nori tik paties geriausio. Pamela su motina jau moka Jeremijo kodus, žino kokios spalvos drabužiais rengtis, kad tik neprovokuoti pykčio priepuolių. Deja, visuomenėje pakanktumo maža.
Puiki bei jautri istorija. Perskaičiau ir dar ilgai gromulavau. Manau, kad pasitarnaus toms šeimoms, kur yra sunkaus elgesio vaikų, pradėti pokalbį su sveikaisiais. Bet ir visiems kitiems, kurie nori pajusti, kas būna šiose šeimose. Rekomenduoju!
January 17, 2024
4,5 ☆
Gdyby momentami nieaktualna wiedza o autyzmie to byłoby pięć gwiazdek. Niemniej, historia warta przeczytania i to bardzo. Mamy tutaj do czynienia z wieloma bardzo realnymi zjawiskami. Po pierwsze, parentyfikacja, jest tak widoczna, że aż uderza w oczy. Pamela ma brata bliźniaka, Remika, który właśnie znajduje się w spektrum autyzmu. Życie z nim nie należy do prosty, ani dla Pameli ani dla ich mamy. Dziewczynka to takie totalne słoneczko, jest troskliwa wobec brata, opiekuje się nim, ale niekiedy miałam wrażenie, że czasami bardziej uciążliwa była dla niej mama niż brat, wymagający opieki. Jest tutaj ewidentne, że mama nie radzi sobie sama z dziećmi, które oboje wymagają opieki, a żadne nie dostaje jej na właściwym poziomie. Dlatego ważne też jest, by umieć przyjąć pomoc z zewnątrz.
Mega podobała mi się przyjaźń i relacja Pameli i Patryka, chłopak zmagał się z zespołem Aspergera, więc jego zachowania także nie były typowe, ale na swój sposób mnie urzekł.
Po drugie ta książka pomimo niedużej objętości jest niesamowicie treściwa. Myślę, że każdy wyciągnie z niej odpowiednie wnioski i czegoś się nauczy. Na przykład empatii, której tak często nam brakuje.
Gdyby momentami nieaktualna wiedza o autyzmie to byłoby pięć gwiazdek. Niemniej, historia warta przeczytania i to bardzo. Mamy tutaj do czynienia z wieloma bardzo realnymi zjawiskami. Po pierwsze, parentyfikacja, jest tak widoczna, że aż uderza w oczy. Pamela ma brata bliźniaka, Remika, który właśnie znajduje się w spektrum autyzmu. Życie z nim nie należy do prosty, ani dla Pameli ani dla ich mamy. Dziewczynka to takie totalne słoneczko, jest troskliwa wobec brata, opiekuje się nim, ale niekiedy miałam wrażenie, że czasami bardziej uciążliwa była dla niej mama niż brat, wymagający opieki. Jest tutaj ewidentne, że mama nie radzi sobie sama z dziećmi, które oboje wymagają opieki, a żadne nie dostaje jej na właściwym poziomie. Dlatego ważne też jest, by umieć przyjąć pomoc z zewnątrz.
Mega podobała mi się przyjaźń i relacja Pameli i Patryka, chłopak zmagał się z zespołem Aspergera, więc jego zachowania także nie były typowe, ale na swój sposób mnie urzekł.
Po drugie ta książka pomimo niedużej objętości jest niesamowicie treściwa. Myślę, że każdy wyciągnie z niej odpowiednie wnioski i czegoś się nauczy. Na przykład empatii, której tak często nam brakuje.
July 17, 2024
tady nebylo o čem, hezká knížka když chcete někomu vysvětlit chování člověka s autismem
je přizpůsobená tak, aby to bylo uchopitelné i pro děti -> dávám plusové bodíky
je přizpůsobená tak, aby to bylo uchopitelné i pro děti -> dávám plusové bodíky
March 15, 2023
4.5
Pamela to taka cudowna osóbka <33
Pamela to taka cudowna osóbka <33
June 21, 2022
Pamela i Jeremiasz to rodzeństwo Bliźniaki. Pamela najlepiej w świecie rozumie Jeremiasza, który jest inny. Jeremi uwielbia bawić się zamkiem błyskawicznym, guzikami, każdy dzień tygodnia ma swój własny kolor, a z domu nie wychodzi bez pokrywki. Jak już wyjdzie na spacer to musi chodzić przy śmietnikach oraz tam gdzie są psie kupy. Przez to najbliższą społeczność uznaje rodzinę Pameli i Jeremiego za dziwaków. A to rodzina taka jak inne. Jest mama i dzieci. Niestety, jedno dziecko jest chore i żyje we własnym świecie.
"Krzycz po cichu, braciszku" jest pamiętnikiem Pameli skierowanym do najmłodszych Czytelników. To opowieść o dorastającej dziewczynce, która przez chorobę swojego brata bardzo szybko dojrzała. Częste zmienianie miejsca zamieszkania czy też szkół nie było dla niej najlepsze. O tym zdaje sobie sprawę jej matka, która samotnie ich wychowuje. Z opowieści Pameli da się wyczuć, że mama czasem żałuje iż zajmuje się bardziej chorym synem, zapominając przez to o Pameli. Młoda dziewczyna z kolei wszystko dzielnie znosi. W szkole ma koleżanki i na oku pewnego kolegę, który na tle innych jest bardzo oryginalny i kogoś jej przypomina. Pamela nie boi się wspominać o strachu, smutku czy miłości do swoich bliskich.
Ta książka porusza bardzo ważny temat. Temat tolerancji. Autorka przedstawiła, że często oceniamy kogoś od razu. Nie tolerujemy inności, nawet wtedy, gdy ktoś zmaga się z ciężką chorobą. Ba, społeczeństwo nie toleruje wtedy całej rodziny. Wyklucza ją. Jest to przykre. Przykro mi się robiło, gdy czytałam jak właśnie sąsiedzi odbierali tą rodzinę. Ciężko się też czytało o "akcjach" jakie przysparzał swoim najbliższym Jeremi. Jako osoba mocno empatyczna bardzo przeżywałam to wszystko. Bardzo emocjonalnie podeszłam do tej książki. Tym samym wydaje mi się, że i dla młodego Czytelnika będzie to bardzo ważna, poruszająca emocjonalnie lektura.
Jeśli jeszcze nie czytaliście, to polecam ją przeczytać.
"Krzycz po cichu, braciszku" jest pamiętnikiem Pameli skierowanym do najmłodszych Czytelników. To opowieść o dorastającej dziewczynce, która przez chorobę swojego brata bardzo szybko dojrzała. Częste zmienianie miejsca zamieszkania czy też szkół nie było dla niej najlepsze. O tym zdaje sobie sprawę jej matka, która samotnie ich wychowuje. Z opowieści Pameli da się wyczuć, że mama czasem żałuje iż zajmuje się bardziej chorym synem, zapominając przez to o Pameli. Młoda dziewczyna z kolei wszystko dzielnie znosi. W szkole ma koleżanki i na oku pewnego kolegę, który na tle innych jest bardzo oryginalny i kogoś jej przypomina. Pamela nie boi się wspominać o strachu, smutku czy miłości do swoich bliskich.
Ta książka porusza bardzo ważny temat. Temat tolerancji. Autorka przedstawiła, że często oceniamy kogoś od razu. Nie tolerujemy inności, nawet wtedy, gdy ktoś zmaga się z ciężką chorobą. Ba, społeczeństwo nie toleruje wtedy całej rodziny. Wyklucza ją. Jest to przykre. Przykro mi się robiło, gdy czytałam jak właśnie sąsiedzi odbierali tą rodzinę. Ciężko się też czytało o "akcjach" jakie przysparzał swoim najbliższym Jeremi. Jako osoba mocno empatyczna bardzo przeżywałam to wszystko. Bardzo emocjonalnie podeszłam do tej książki. Tym samym wydaje mi się, że i dla młodego Czytelnika będzie to bardzo ważna, poruszająca emocjonalnie lektura.
Jeśli jeszcze nie czytaliście, to polecam ją przeczytać.
November 24, 2025
Kiek kitokia knyga, bet labai svarbi. Svarbi žmonėms, jog suprastų, kad pasaulyje gyvena visokie žmonės.
Vaikas su sunkiu autizmu, lydimu dar ir su intelekto sutrikimais. Jo pasaulis yra kitoks. Ir žmonės šalia jo patiria įvairiausius jausmus. Man sunku įsivaizduoti, ką tenka patirti Jeremijaus mamai bei sesei, bet jos tokios stiprios, jog stengiasi iš visų jėgų susidoroti su iššūkiais ir sunkumais, jos nesutinka atiduoti Jeremijaus į globos namus. Kiek emocijų čia vyrauja. Norėčiau, kad kuo daugiau žmonių perskaitytų šią knygą. Kad praplėsti akiratį, nesmerkti, o bandyti suprasti, padėti. Juk saulė šviečia visiems. Būkim tolerantiški, juk neužsiavę kito batų, nežinome, ką tenka jam išgyventi...
Stipru, jautru ir norisi apsikabinti, tuos, kam dabar sunku ir patyria visokiausius iššūkius tiek tėvystėje, tiek gyvenime... 💙
Labai palietė išties, nes esu mama ir pedagogė, tai kas liečia vaikus, jų išgyvenimus, visada man yra jautri tema... Tikrai graudino ši istorija 😭💙
Taip pat ji padėjo dar labiau suprasti specialiųjų poreikių turinčius vaikus ir jų tėvelius, pedagogus. Patiko, jog buvo kalbama iš mergaitės - sesės pusės, jos draugystė su irgi kitokiu klasioku Patriku. Supratimas, empatija ir priėmimas, palaikymas yra labai svarbu kiekvienam. 💙❤️💜
Visi mes skirtingi, bet visi esame žmonės. Tokie ir išlikime, nepaisant visokių iššūkių ir išbandymų ir kitų gyvenimuose ir savo.
Vaikas su sunkiu autizmu, lydimu dar ir su intelekto sutrikimais. Jo pasaulis yra kitoks. Ir žmonės šalia jo patiria įvairiausius jausmus. Man sunku įsivaizduoti, ką tenka patirti Jeremijaus mamai bei sesei, bet jos tokios stiprios, jog stengiasi iš visų jėgų susidoroti su iššūkiais ir sunkumais, jos nesutinka atiduoti Jeremijaus į globos namus. Kiek emocijų čia vyrauja. Norėčiau, kad kuo daugiau žmonių perskaitytų šią knygą. Kad praplėsti akiratį, nesmerkti, o bandyti suprasti, padėti. Juk saulė šviečia visiems. Būkim tolerantiški, juk neužsiavę kito batų, nežinome, ką tenka jam išgyventi...
Stipru, jautru ir norisi apsikabinti, tuos, kam dabar sunku ir patyria visokiausius iššūkius tiek tėvystėje, tiek gyvenime... 💙
Labai palietė išties, nes esu mama ir pedagogė, tai kas liečia vaikus, jų išgyvenimus, visada man yra jautri tema... Tikrai graudino ši istorija 😭💙
Taip pat ji padėjo dar labiau suprasti specialiųjų poreikių turinčius vaikus ir jų tėvelius, pedagogus. Patiko, jog buvo kalbama iš mergaitės - sesės pusės, jos draugystė su irgi kitokiu klasioku Patriku. Supratimas, empatija ir priėmimas, palaikymas yra labai svarbu kiekvienam. 💙❤️💜
Visi mes skirtingi, bet visi esame žmonės. Tokie ir išlikime, nepaisant visokių iššūkių ir išbandymų ir kitų gyvenimuose ir savo.
August 5, 2022
3,75
KUURDE, mam wrażenie że ta książka zyskałaby u mnie zdecydowanie więcej, gdyby była czytana w papierze, najlepiej na raz.
Na pewno mam w stosunku do niej wiele przemyśleń I refleksji, ale nie myślę O niej aż tyle, ile bym chciała.
Niemniej pierwszy raz spotykam się W literaturze z osobą w stadium Autyzmu I było to naprawdę "interesujące" (O ile można tak powiedzieć).
Wątek romantyczny również był przepiękny, miał według mnie coś W sobie🧡
(Trochę zastanawia mnie tylko to, czemu rodzina tego chłopca tak stroniła od pomocy medycznej oraz farmakologii, która pomagała uspokoić Jeremiasza.)
KUURDE, mam wrażenie że ta książka zyskałaby u mnie zdecydowanie więcej, gdyby była czytana w papierze, najlepiej na raz.
Na pewno mam w stosunku do niej wiele przemyśleń I refleksji, ale nie myślę O niej aż tyle, ile bym chciała.
Niemniej pierwszy raz spotykam się W literaturze z osobą w stadium Autyzmu I było to naprawdę "interesujące" (O ile można tak powiedzieć).
Wątek romantyczny również był przepiękny, miał według mnie coś W sobie🧡
(Trochę zastanawia mnie tylko to, czemu rodzina tego chłopca tak stroniła od pomocy medycznej oraz farmakologii, która pomagała uspokoić Jeremiasza.)
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 8, 2020
Večina knjig, katerih glavni akter je avtist (npr. Projekt Rosie, Skrivnostni primer ali kdo je umoril psa), nam prikažejo ljudi s to motnjo na prisrčen način. Tu je drugače. Pravzaprav smo priča grozljivemu vsakdanu matere samohranilke in Jeremijeve sestre dvojčice, ki traja že 14 let in ga premagujeta z neizmerno veliko dozo ljubezni.
March 24, 2021
Tahle knížka byla skvělá! Nejsem si jistá, jestli pro desetileté děti nebyla trochu moc syrová, ale pro mě to bylo přesně to, co mě vážně bavilo. Řvi potichu, brácho je velmi zajímavé nahlédnutí do světa autismu a života s ním...
May 27, 2022
Przyjemna, krótka, ważna i momentami zabawna historia o rodzinie, w której jeden z członków jest w spektrum. Opowiadana z perspektywy młodej dziewczyny - pragnącej żyć jak każda typowa nastolatka, ale nie mającej takiej możliwości z powodu stanu zdrowotnego brata odbiegającego od normy. Najbardziej wzruszył mnie wniosek wysnuty z "Krzycz po cichu, braciszku" - czasami nie ma dobrego wyjścia z trudnej sytuacji, więc trzeba podjąć decyzję, która będzie lepsza dla większej ilości osób. Niekiedy trzeba wybierać pomiędzy młotem a kowadłem, ale nie da się uszczęśliwić wszystkich, zatem należy spojrzeć na swoje potrzeby i wybrać tzw. mniejsze zło.
May 25, 2021
Příliš to to už nevybavuju, ale vím že když jsem to jako menší četla, dost mě to vzalo. Jinak knížka byla vážně smutná a hezká zároveň, když budu mít příležitost, přečtu si jí znovu!
October 13, 2022
3,5 dająca mocno do myślenia
July 6, 2023
Mam w sobie dużo sprzecznych emocji po lekturze. Zbiorę je i opiszę w poście na ig. Potem tu wkleję.
November 13, 2023
4.25
Druzgocące jest to, jak wielki ciężar w tej książce spoczywa na 14 latce i to jak matka nie potrafi poradzić sobie z synem co również odbija się na Pameli...
Muszę pozbierać myśli
!!!SPOILER ALERT!!!
edit: Dziwne, że Pamela nie zauważyła szybciej spektrum u Patryka
Druzgocące jest to, jak wielki ciężar w tej książce spoczywa na 14 latce i to jak matka nie potrafi poradzić sobie z synem co również odbija się na Pameli...
Muszę pozbierać myśli
!!!SPOILER ALERT!!!
edit: Dziwne, że Pamela nie zauważyła szybciej spektrum u Patryka
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 10, 2024
4.5 ❤️🩹
Displaying 1 - 30 of 98 reviews