นิราศโชซอน

by Chiffon_cake, Kaz (Illustrator)

คุณเชื่อมั้ยว่าผมเป็นคนไทย ผมเป็นคนไทยจริงๆ นะ ตอนนี้ผมก็กำลังพูดภาษาไทยอยู่ คุณได้ยินใช่มั้ยครับ แต่ไอ้ชุดนอนสีขาวล้วนที่ผมใส่อยู่ แถมยังดูเกาลี้เกาหลีโบราณแบบสุดๆ กับผมเผ้ายาวเฟื้อยอย่างกับผู้หญิงนี่มันอะไรกันนนนน!
เอ๊ะ! หรือว่าจะเป็นเพราะไอ้สมุดเน่าๆ เก่าๆ ที่เป็นสมบัติของลียองวอน สถาบันการศึกษาซองกยุนกวานเล่มนั้น!? ต้องใช่แน่ๆ ต้องเป็นเพราะมันแน่ๆ ตอนแรกไอ้ผมก็นึกว่าจะได้เจอของดี ได้รู้เคล็ดลับการเรียนว่าทำยังไงถึงจะได้เกรดเอจากศาสตราจารย์ที่เกาหลี แต่ที่ไหนได้ แม่งเพ้อถึงผู้ชายครับ โอ๊ยยยยย! นอกจากจะไม่มีสาระเรื่องเรียนแล้ว มันยังพาผมมาเจอเหตุการณ์บ้าๆ นี่อีก ไม่ได้บ้าอย่างเดียวนะครับ แต่มันโคตรบ้าเลยอ่ะ ก็เล่นพาผมมาอยู่ในยุคโชซอนได้ยังไงวะเนี่ยยยยย! จูเนียร์ผู้นี้อยากผูกคอตายด้วยผมยาวๆ ของตัวเองเสียจริง
แล้วนั่นเสียงใครเรียกน่ะ เวร…เวรแล้วไง ลียองวอนอะไร ใช่เหรอ คือผมเหรอ อย่าบอกนะว่าผมคือไอ้ลียองวอนอะไรนั่นน่ะ!? โอ้วววววม่ายยยยย! ผมไม่อยากเป็นมัน ผมไม่อยากพร่ำเพ้อถึงผู้ชายในสมุดบันทึกแบบมันนะเฟ้ยยยยย!

Genres: Yaoi

448 pages, Paperback

Published June 1, 2016

Reviews

[Curio Pun · Rating 3 out of 5]

นิราศโชซอน
ได้มาอ่านฟรีแบบจำกัดเวลาใน MEB จ้า

บอกก่อนเลยว่า เราไม่อินกับอะไรที่เป็นเกาหลีโบราณ เพราะเราไม่ได้ดูหนังดูซีรีส์อะไรเลย
ไม่มีความรู้ใดๆมาอ้างอิงทั้งสิน
แต่อ่านรู้เรื่องนะ ช่วงท้ายๆทำน้ำตาคลอได้
ตอนจบ
ถือว่าแฮ้ปปี้นะ เป็นแบบปลายเปิด แต่ถ้าคนที่ชอบให้จบ HEA แบบสุขสมหวังในปัจจุบัน ในชาตินี้ ในตอนนี้เลย ไม่อยากจะมโนอะไรเองต่อแล้ว อาจจะไม่ค่อยชอบใจนัก
อยากมีเล่มเก็บไว้เหมือนกัน รอหามือสองถูกๆได้ก่อนนะ

เรื่องนี้ไม่ได้รู้สึกชอบตัวพระเอก-นายเอกเป็นพิเศษ
Ncแทบไม่มี เกือบจะคลีนมากๆ คือมีบทสวีทกิ้วก้าวกุ้งกิ้ง มีการได้กันเกิดขึ้น
เรารู้ว่ามันเกิดขึ้นแต่ไม่ได้บรรยายกราฟฟิกเห็นภาพอะไร แล้วมันก็มีนิดเดียวด้วย คนที่อยากอ่านวายใสๆน่าจะชอบ

คือตัวเอกเป็นคนไทยยุคปัจจุบัน ไปเรียนที่เกาหลี
บังเอิญไปเจอไอเทมอาถรรพ์เลยย้อนอดีตมาเป็นตัวเองชาติก่อน
เป็นนักศึกษาหนุ่มหน้าสวยหยาดเยิ้ม ตัวเล็กบอบบางอ่อนแอ ในยุคโชซอน

ไอเทมที่ว่าเป็นไดอารี่ของคนที่เขามาเข้าร่างเนี่ยแหละ
เขียนถึงรักข้างเดียวที่ไม่สมหวังกับผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งก็คือพระเอกนี่เองเองเองเอง
ชาติที่แล้วไม่สมหวัง ดูซิว่าชาตินี้จะสมหวังมั้ยยยยย

เรื่องเล่าด้วยมุมมองบุคคลที่ 1 จากนายเอกซะส่วนใหญ่ (มีสลับบ้างนิดหน่อย)
ปกติเราไม่ค่อยอยากอ่านเรื่องที่เล่าจากมุมมองบุคคลที่ 1
เพราะถ้าความคิดของเราขัดกับคนเล่าเรื่องปุ๊บ มันจะพังพินาศทันที
แล้วเราก็ไม่ชอบนายเอกหน้าจิ้มลิ้มร่างบอบบางด้วย
แต่เรื่องนี้สนุกด้วยเนื้อเรื่องตัวมันเองเลย
อ่านไปอ่านามา กลายเป็นว่าอินจ้า น้ำตาจะไหลตาม นี่ขนาดไม่ได้ละเลียดอะไรมากนะ

กลายเป็นว่าความรู้สึกหลังอ่านจบคือชอบ
ทั้งที่ปกติไม่ใช่แนวที่เราจะเลือกมาอ่านเลย

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

2.5 -3 stars. Readable. No serious content.
Overall, it's quite funny.