Dikke Freddy aan zee

by Erik Vlaminck

'Geachte mevrouw Vens, beste Vanessa,

Op uw vraag waarom ik brieven verstuur in enveloppen waar
ik op de zijde van de geadresseerde mijn eigen naam en adres
vermeld en op de zijde van de afzender de naam en het adres
van de bestemmeling, kan ik slechts antwoorden dat ik helaas
geen geld heb om postzegels te kopen.
Vermits de Belgische Post ongefrankeerde post altijd aan de
afzender bezorgt schrijf ik op de envelopzijde waar de afzender
moet staan altijd de naam van de bestemmeling. Meer moet
u daar, met de meeste hoogachting, niet achter zoeken.

Dikke Freddy’

Dikke Freddy, nu bijna vijfentwintig jaar het hoofdpersonage
in de columns van Erik Vlaminck, heeft Antwerpen
verlaten en is in Oostende beland waar hij chroniqueur de
mer werd van Theater aan Zee. Dat hebben ze daar geweten.

83 pages, Paperback

Published January 1, 2016

About the author

Erik Vlaminck is een Vlaamse roman- en theaterauteur. Hij is geboren op 2 juli 1954 in Kapellen (België).
Hij leidde de Antwerpse SchrijversAcademie en de Vlaamse Auteursvereniging en hij is voorzitter van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde.

Erik Vlaminck in de Nederlandstalige Wikipedia

Erik Vlaminck in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Erik Vlaminck bij "Schrijversgewijs"


Erik Vlaminck is a Flemish writer.

Reviews

[Nathalie · Rating 4 out of 5]

Dikke Freddy is een personage van Erik Vlaminck, die brieven schrijft naar allerhande overheden. Hij is hilarisch maar arm en kan zich niet veel veroorloven en leeft in de schulden. In dit boekje is hij verkast van Antwerpen naar Oostende. Hij schrijft in smakelijk Vlaams hoe hij het hoofd boven water houdt en beschrijft ironisch wat armoede inhoudt en hoe men er naar kijkt zonder er iets aan te doen.

Eerst geschreven door Vlaminck sinds 1993 als column in ALERT, tijdschrift voor sociaal werk en politiek, en nu op de website sociaal.net (http://sociaal.net/column/) werden de columns na enkele jaren gebundeld in de boekjes 'Hoogachtend, Dikke Freddy', 'Brieven van Dikke Freddy', 'Meer brieven van Dikke Freddy' en 'Dikke Freddy aan zee'. Vlaminck leest ze op tal van activiteiten ook regelmatig voor. De brievencolumns zijn hilarisch én met een grote kern van waarheid. Dik de moeite!

[Raya Schaduwjaagster · Rating 3 out of 5]

Ik hield meer van het eerste Dikky Freddy boek, maar dit was ook erg amusant. Vooral de term 'huidskleur met een beperking' vond ik hilarisch!

[Laurent De Maertelaer · Rating 2 out of 5]

Grappige columns in de vorm van brieven waarin Dikke Freddy een handvol Vlaamse politiekers te kakken zet. Luchtig vertier.

[Jolieg G · Rating 2 out of 5]

Vond deze wat minder...
Komt waarschijnlijk omdat dit niet de eerst "Dikke Freddy" is die ik heb gelezen,

[Jacques · Rating 4 out of 5]

Grappige, altijd geëngageerde brieven rond Theater aan Zee.

[Johan Gevers · Rating 3 out of 5]

Vaak zo raak. Grappig en eigenlijk zielig tegelijk.

[Tonny · Rating 3 out of 5]

Ik keer graag terug naar schrijvers die me eerder goed zijn bevallen. Erik Vlaminck is daar één van. Zijn karakter staan steevast aan de zelfkant van de maatschappij. Het leven overkomt hen altijd. Ook dit karakter is weer een typisch figuur uit het brein van Vlaminck: Dikke Freddy. Vlaminck heeft een prachtige vorm gevonden van waaruit hij twee kanten van de samenleving tegenover elkaar zet: autoriteit versus gepeupel, macht versus onmacht. Hij laat Dikke Freddy brieven schrijven aan bestuurders, burgemeesters en ministers. Vlaminck schrijft deze columns al vijfentwintig jaar. In deze bundel is Freddy verhuist naar Oostende.

Een tipje van de sluier: Dikke Freddy schrijft meteen naar de burgemeester. Na de aanhef is dit de eerste regel:

“Omdat men mijn lichaam meer vocht inneemt dat het afgeeft, noemt men mij Dikke Freddy.”
Freddy beklaagt zich over dure, modieuze urinoirs die in de stad zijn geplaatst. Er zijn “pissijnen” geplaatst die ’s nachts uit de grond komen “om de winkelende madammen niet te verstoren”.

Alles komt samen in één van de laatste zinnen van de brief:

“Meneer de burgemeester, u hebt er geen gedacht van hoe vreugdevol klaterend mijn water stroomt in een pisbak van honderdduizend euro terwijl ik in uw Koningin der Badsteden vanwege administratieve perikelen zelfs niet aan een leefloon geraak.”

De overige brieven verschillen voornamelijk qua inhoud, niet van vorm. Het knappe van de betere brieven is dat ze haarfijn onbenullige en oliedomme bestuurlijke oplossingen blootleggen, oplossingen die de gewone man eerder kwaad dan goed lijken te doen.

[Tessa]

Great as always...