ผ่านภพบรรจบฟ้า เล่ม 1-2

by ปลายหญ้า

หนึ่งดวงวิญญาณที่ข้ามผ่านภพมาด้วยเหตุผลบางอย่าง กับหยกขาวเพียงครึ่งซึ่งเป็นเบาะแสเพียงหนึ่งเดียว

จะเป็นอย่างไรหากเด็กสาวจากยุคปัจจุบันที่ไม่ได้มีความสามารถพิเศษใดๆ ต้องย้อนกลับไปแก้ไขบางอย่างในอีกโลกหนึ่ง แล้วดันเอาชีวิตไม่รอด ตายแล้วตายอีกจนเหลือเพียงโอกาสสุดท้าย แถมโอกาสสุดท้ายที่ว่ากลับพาชีวิตอันแสนบัดซบนี้ไปโผล่อยู่กลางค่ายโจร โดยมีชีวิตเป็นเดิมพันเพื่อผ่านเข้าไปอยู่หนึ่งในสี่หอหลัก “สุริยัน จันทรา นภา วารี"

นอกจากค้นหาคำตอบว่าตัวเองถูกส่งข้ามภพมายังดินแดนแห่ง นี้เพื่อจุดประสงค์ใด เธอยังต้องผจญกับผู้คนแปลกประหลาดพร้อมกับเงื่อนงำมากมาย โดยเฉพาะนายท่านชุดดำที่เลิศล้ำทั้งหน้าตาและท่าทีอันงามสง่าหาที่ติมิได้ ผู้นั้น แต่กลับแผ่กลิ่นอายสังหารที่พร้อมจะฆ่าสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่ผ่านเข้ามาในสายตา

โอกาสสุดท้ายนี้ช่างยากเข็ญนัก แต่อย่างไรเธอก็ต้องค้นหาคำตอบนั้นให้ได้

1048 pages, Paperback

First published June 1, 2016

Reviews

[Miss Jan€Kim · Rating 3 out of 5]

ก็สนุกดี ภาษาดี เป็นเนื้อเรื่องที่เน้นความสัมพันธ์มิตรสหาย
ที่คอยช่วยเหลือ คอยเกื้อหนุนกัน #อันนี้ดีชอบ
ความเชื่อใจ ความรักหนุ่มสาว เน้นฉากการต่อสู้
และปมปริศนาที่ว่านางเอกคือใคร?
แล้วคนที่ใช้กระบี่มารเป็นใคร?

ให้ดาวน้อยเพราะเนื้อเรื่องอาจจะยืดไปหน่อย และตัวละคร
ค่อนข้างเยอะมาก สารภาพว่าเล่มแรกเราจำตัวละครไม่ได้เลย
555 เลยอ่านไปมึนไป

•ตัวละครที่เด่นๆและเป็นแก๊งค์เพื่อนกันที่เราจำได้ก็น่าจะมี...

หมายเลข 1 ลึกลับ เก่งกาจ ล้ำเลิศ (ช)
ตอนหลังคือ หยางชุน (พระเอก)

หมายเลข 6 อายุมากสุด ทำตัวเหมือนเป็นพี่ใหญ่ (ช)
ตอนหลังชื่อไรจำไม่ได้

หมายเลข 12 หญิงงาม เชี่ยวชาญการใช้พิษ (ญ)
ช่วงหลังคือ ซูเซียน

หมายเลข 16 อยู่แก๊งอดข้าวเหมือนกับนางเอก (ช)
ช่วงหลังชื่อ จินฟู่

หมายเลข 19 รอบรู้เรื่องชาวบ้าน (ช)
ช่วงหลังชื่อ เล่อหลาง

หมายเลข 20 บ้าพลัง (ช)
ช่วงหลังชื่อ จิ้นเห่อ

หมายเลข 22 แม่ค้าประจำรุ่น หาของมาจากไหนไม่รู้เยอะแยะ (ญ)
ตอนหลังชื่อไรจำไม่ได้

หมายเลข 27 ลูกชายบัณฑิต (ช)
คนนี้เหวินอี้เป็นน้องเหวินจิ้งที่จะเข้ามาในเรื่องที่หลังเขา เหวินจิ้งเป็นคนจากวายุมังกรฝ่ายคุณธรรม

หมายเลข 43 นางเอก (ลูกหมา ไม่ใช่! ญ ต่างหาก)
เธอจะหน้ามึนๆ ง่วงๆ เพื่อนบอกไว้แบบนั้น
ช่วงหลังชื่อ หลิงเฟ่ย(นางเอก) เก่งวรยุทธ และวิชาตัวเบา
มีไหวพริบ ร่างการมีความพิเศษที่สามารถต้านพิษเกือบทุกชนิดได้
และร่างกายสามารถฟื้นตัวจากการบาดเจ็บแบบสาหัสได้อย่างรวดเร็ว
เพราะในร่างกายเธอมีปราณเซียนอยู่

*ที่ช่วงแรกใช้หมายเลขแทนชื่อนั้นเพราะอยู่ในค่ายโจร
และเป็นเด็กฝึก จึงเรียกชื่อด้วยหมายเลข

[Allukah · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวบยอดเล่ม 1-2

ส่วนตัวไม่ค่อยชอบอ่านแนวสาวไทยทะลุมิติ ย้อนอดีตไปยังดินแดนที่เซตติ้งคล้ายจีนโบราณ และสามารถสื่อสารกับคนในโลกนั้นได้แทบจะทันทีโดยไม่ต้องผ่านการฝึกฝนเรียนรู้ภาษาใดๆ คล้ายกับกินวุ้นแปลภาษาของโดราเอมอน นานๆ ทีถึงจะอ่าน แต่เรื่องนี้เป็นข้อยกเว้น อาจเพราะด้วยพล็อตที่น่าสนใจ เปิดเรื่องมาด้วยการตายแล้วเกิดใหม่ถึงสามครั้ง แหวกแนวจากการทะลุติมิอื่นๆ ที่ดึงดูดให้เราลองอ่าน จนบางครั้งคิดว่าไม่จำเป็นต้องให้นางเอกเป็นคนไทย คนอ่านก็สามารถอินกับเนื้อเรื่องได้อยู่ สำนวนไม่จีนจ๋ามากนัก แต่เราก็พอรับได้ด้วยเหตุผลที่ว่านางเอกเป็นคนไทย

ผ่านภพบรรจบฟ้าคือนิยายกำลังภายใน ที่เน้นการต่อสู้แบบสมจริง คล้ายคลึงกับนิยายแนว wuxia สมัยก่อน ถึงจะมีเทพเซียนมาปะปนบ้างพอประมาณ แต่ก็ดีที่ไม่มีเรื่องของสัตว์เทพ ระดับขั้นสุดอลังการมาให้เราปวดหัวเล่น คิวบู๊เขียนได้เห็นภาพดี เสียดายที่ลงรายละเอียดเกี่ยวกับการฝึกฝนไม่ลึกเลย ทั้งๆ ที่ฉากในค่ายโจรกินเวลานานมาก และช่วงหลังๆ ที่นางเอกฝึกวิชาขั้นสุดยอดก็ skip ข้ามไปเลยแบบงงๆ ทำให้เสียอรรถรสไป มีจุดผิดพลาดทางภาษาและรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ คิดว่าหากผู้เขียนศึกษาฉากการต่อสู้แบบกำลังภายในมากกว่านี้ ความสนุกของเรื่องจะเพิ่มขึ้นหลายเท่าเลยทีเดียว

มีหลายช่วงที่เปิดบทมาด้วยการ dump info ขัดกับตอนแรกที่ผู้เขียนค่อยๆ บรรยายทีละเล็ก ทีละน้อย ให้คนอ่านซึมซับเข้าไปเองอย่างช้าๆ กลายเป็นหนังสือประวัติศาสตร์เล่มโตช่วงง่วงนอน โดยเฉพาะช่วงที่เกริ่นถึงประวัติความเป็นมาของพระเอก ซึ่งโดดออกมาจากเส้นเรื่อง ไม่กลมกลืนกับเนื้อหาหลักเท่าใดนัก

ทุกตัวละครมีความโดดเด่นทางบุคลิก เน้นมิตรภาพและผองเพื่อน ให้ความรู้สึกเหมือนดูการ์ตูนหน่อยๆ ยกเว้นนางเอกที่เหมือนผู้แต่งจะสับสนกับเธอตลอดทั้งเรื่อง เปิดตัวมาเหมือนจะเฉื่อยๆ ไม่ค่อยแยแสอะไร ตลกหน้าตาย สุขุมเกินเด็กวัยรุ่นปกติ แต่บางครั้งก็อารมณ์ร้อน คิดมาก อ่อนไหวเจ้าน้ำตา จนหลุดกรอบคาแรกเตอร์ตัวนี้ไปเลยสิ้นเชิง มีการ hinting อย่างชัดเจนว่ามีคนหลงรักนางเอกมากกว่า 2 คน ถึงเธอจะมีใจให้แค่พระเอกคนเดียวก็ตาม แต่เรากลับไม่ค่อยเชียร์พระเอกเท่าไร ไม่ใช่แค่เพราะนิสัยเงียบขรึมหรือเย็นชาจนไร้ความน่าค้นหา แต่เพราะนางเอกยกยอเทิดทูนพระเอกเร็วเกินไป โดยที่ก่อนหน้านั้น ยังไม่มีซีนที่พระเอกทำคะแนนให้คนอ่านอย่างเราชอบจริงๆ จังๆ ถ้าเทียบกับเพื่อนคนแรกที่สนิทกับนางเอก (ลืมชื่อไปแล้ว) และจิ้นเหอ ยังรู้สึกประทับใจกับสองคนนี้มากกว่า แม้จะอ่านจนจบเล่มแล้วก็ยังไม่ประทับใจกับคู่พระนางอยู่ดี

หากตัดเรื่องความรักออกไป ตัวพล็อตถือว่าดีเลย สนุกสร้างสรรค์ และแปลกใหม่กว่านิยายทะลุมิติอื่นๆ

[article_ONE · Rating 4 out of 5]

สปอย+วิจารณ์...
.
.
.
.
.
.


เรื่องราวของการต่อสู้แนวกำลังภายในเป็นหลัก ฉากบู้ทำได้ดีมาก ใส่จัดเต็ม แต่แอบเวิ่นไปนิด ส่วนที่เป็นตัวละครอื่นบรรยายแทนนางเอกบางพาร์ทบรรยายทับกับที่นางเอกเคยได้บรรยายมา มันจะยืดไป น่าจะตัดออก

เรื่องหวานมีบ้าง แต่ค่อนข้างน้อยถ้าเทียบกับเนื้อเรื่องโดยรวม เพราะเรื่องส่วนใหญ่ถูกถ่ายถอดออกจากมุมมองของนางเอกที่ค่อนข้างจะซื่อบื้อในเรื่องความรัก เรียกว่าความรู้สึกช้า(แอบขัดแย้งกันเองกับนิสัยชอบอ่านนิยายรักมากๆของนางเอก อ่านเยอะขนาดนั้นน่าจะรู้เรื่องความรักดี)

ผูกเรื่องดี มีจังหวะให้อยากรู้ว่าคนที่พูดคนนี้เป็นใครกันนะ จะเกิดเรื่องอะไรต่อไป ไม่เฉลี่ยปมในคราวเดียว แม้จะเดาทางได้ว่าเรื่องราวจะประมาณไหน

เรื่องของแคว้นพระเอกเกี่ยวกับเส้นเรื่องหลักน้อยไป สามารถตัดออกได้ โดยผูกบทพระเอกเข้ากับปมเรื่องของนางเอกน่าจะดีกว่านี้ เพราะเรื่องพระเอกดูรวบรัด ไม่เน้น อ่านไปรู้สึกมันไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลักเท่าไหร่เลย

ส่วนที่ดีมากๆในเรื่องนี้เลยคือแกนหลักของคำว่าเพื่อน และมิตรภาพ การร่วมเป็นร่วมตายของเพื่อนนางเอกทำได้ดีมากๆ

คำผิดมีบ้างประปราย แต่เรียบเรียงยังไม่ดี บางประโยคใช้คำสลับตำแหน่งกันอ่านแล้วแปร่งๆ ที่ผิดอีกทีใหญ่ๆคือ ตอนแรกผู้ที่ผ่านจันทรารับ5คน ผ่านไป2คนแล้วคือหมายเลข1และ20 ควรจะต้องเหลือที่ว่าง3ที่ ผิด2หน้าเลย

[Zin · Rating 5 out of 5]

บอกได้คำเดียวว่า สนุกค่ะ!!

ไม่ใช่แค่เนื้อเรื่องที่สนุก ชวนให้ติดตาม แต่ยังมีมิตรภาพระหว่างเพื่อน ที่ทำเอาต้องอมยิ้มไปพร้อมกับต้องปาดน้ำตาที่ซึมออกมาเล็กน้อย
ต้องยอมรับว่าคนเขียน เขียนออกมาได้น่าติดตามจริงๆ แถมเป็นนักเขียนคนไทยด้วย ภาษาอ่านง่าย เข้าใจง่ายค่ะ ที่สำคัญขำสุดๆเลยด้วย แนะนำให้อ่านค่ะ ครบทุกรสจริงๆ

[รำพึง ลำพัง]

อ่านแล้วสะดุด

หน้าสี่สิบ เล่มหนึ่ง ที่รพ.นั่นไม่มียาชาหรอ ?

[Noina Katty · Rating 5 out of 5]

ผ่านภพบรรจบฟ้า เป็นนิยายข้ามภพ สไตล์จีนโบราณ ที่แต่งโดยคนไทยค่ะ
ตามอ่านมาตั้งแต่ลงเด็กดี พอออกเล่มก็รีบสอย แต่เห็นความหนาแล้วก็วางทุกที เพิ่งจะได้มาจับนี่แหล่ค่ะ
สำนวนภาษาจัดว่าดี มีอารมณ์ขัน แล้วด้วยความที่นางเอกเป็นคนไทยที่ข้ามภพไปจีนโบราณ ดังนั้นภาษาไม่จีนมาก ก็ไม่ใช่ปัญหา
แต่การข้ามภพนี้ไม่ไช่เพียงการข้ามจากไทยปัจจุบันไปจีน มันมีความซับซ้อนกว่านั้น อันนี้ต้องอ่านค่ะ เดี๋ยวจะกลายเป็นสปอยล์ไป
เรื่องนี้มันสนุกที่พล็อตแปลก และความมีอารมณ์ขันของนางเอกค่ะ แถมนางเอกไปเกิดในต่างภพถึงสามรอบ รอบที่สามนี่แหล่ะ ที่เป็นเมนหลักของเรื่อง แถมไม่ได้สบาย ทุลักทุเลสุด ๆ นอกจากจะต้องเอาชีวิตรอดแล้วยังต้องหาคำตอบอีกว่าทำไมต้องมาเกิดในภพนี้
ส่วนผู้ชายที่รายล้อมนางเอกนั้น มีทั้งงานดี และงานขำ แต่ทุกคนก็เป็นเพื่อนรักกันที่ถูกความแปลกของนางเอกดึงดูดมา เสี่ยงตายมาด้วยกัน ส่วนคนที่เป็นพระเอกนั้น เอาเป็นว่าราศีจับมาตั้งแต่แรก ส่วนคนอื่น ๆ นี่ก็แคแร็คเตอร์เพื่อนทั้งนั้น
แต่เพื่อนพ้องของนางเอกไม่ได้มีแต่ผู้ชายนะคะ ไม่ได้เป็นแนวฮาเร็ม สาว ๆ ก็มีนะเออ
ส่วนบทเศร้า ฉากเศร้าต่าง ๆ บอกตรง ๆ ว่า ผู้เขียนทำเอาเราน้ำตาไหลเลยค่ะ สะเทือนใจมาก เจ็บปวดตามไปด้วยจริง ๆ
ช่วงหลัง ๆ อาจจะมีอืด ๆ ไปบ้างค่ะ แต่เราก็อ่านติดหนึบนะ เพราะอยากรู้บทสรุปของเรื่อง
อยากให้ทุกคนได้ลองอ่านค่ะ เพราะมันครบรส
จัดอยู่ในหมวดชอบมาก ถึงมากที่สุดค่ะ
“ไปสู่จันทรา”

[Wanyiwa · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายไทยแนวจีนโบราณที่อ่านสนุกมากค่ะ ถึงแม้จะไม่ได้เป็นจีนโบราณแท้ แต่ด้วยความที่นางเอกเป็นคนไทย ที่เกิดอุบัติเหตุจนวิญญาณหลุดออกจากร่าง และได้โอกาสให้ไปเกิดใหม่ในอีกภพหนึ่งที่มีความคล้ายกับจีนโบราณ ผู้เขียนเลยไม่จำเป็นต้องยึดติดกับภาษาและบริบทของจีนโบราณแบบเคร่งครัดเท่าไหร่

แต่ความสนุกของเรื่อง ไม่ได้อยู่ที่ความเป็นจีนโบราณตรงนั้น หากอยู่ที่อารมณ์ขัน ที่ผู้เขียนทำได้ดีจริงๆด้วยการผ่านการบรรยายในลักษณะบุรุษที่ 1 ที่ทำให้เราอินไปกับความรู้สึกของตัวละครมาก และขำหนักมากด้วย การมาเกิดใหม่ของนางเอกในภพภูมิประหลาดนี้ซ้ำถึง 3 รอบนั้นไม่ใช่ความบังเอิญ และเรื่องราวที่นางเอกต้องดิ้นรนมีชีวิตให้รอดในรอบที่ 3 ของการเกิดใหม่ ต้องผ่านการฝึกฝนตัวเองและฝึกวรยุทธ์อย่างหนัก ต้องมุ่งมั่นหาเป้าหมายในการมาเกิดใหม่นี้ให้ได้ นั้น เป็นเรื่องราวที่อ่านสนุกพอๆกับเรื่องราวดีๆของมิตรภาพและความรักที่เกิดขึ้นระหว่างทาง
แม้โทนของเรื่องจะมาในทางที่มีอารมณ์ขันเต็มเปี่ยม แต่เมื่อถึงบทโศก ก็ถึงกับต่อมน้ำตาแตกกันไปเลย และบทหวาน ก็ชวนเขินได้ไม่ใช่เล่น แม้ส่วนตัวแล้ว จะชอบพระเอกน้อยกว่าผู้ชายที่นางเอกรู้สึกดีด้วยเป็นคนแรก (แอบคิดเอาเองว่านางเอกน่าจะรักเป็นคนแรกด้วย...แต่เราจะไม่สปอยล์นะคะ ไปหาอ่านเอาเอง) แต่เรื่องราวตอนจบก็ช่วยให้เรารู้สึกดีกับพระเอกขึ้นเยอะค่ะ

[Moon Shine · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกกก....หลงรักทุกตัวละคร.....ใครผ่านไปมาแนะนำเรื่องนี้เลยนะคะ...มันดีจิงๆ ...หลงรักเจ้าลูกหมา....ชื่นชอบคำว่ามิตรภาพ....
ผุ้แต่งทำออกมาได้ดีมากๆค่ะ
เป็นนิยายจีนทะลุมิติที่ดีมากๆ รัก รบ เพื่อน หัวเราะ น้ำตา มาครบรส เนื้อเรื่องดำเนินไว อ่านแล้วจะวางไม่ลงเลยทีเดียว....ค่ะ..

[Anida · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกกกกก ชอบ

[J.Nida · Rating 3 out of 5]

สองเล่มใช้เวลาอ่านเจ็ดวันพอดี แฮ่

โอเค เข้าเรื่อง เรียกได้ว่านิยายเรื่องนี้เป็นนิยายที่เน้นมิตรภาพ ไม่เน้นความรักเรื่องแรกที่เราอ่าน ถ้าแยกเป็นหมวดหมู่ตามของนิยายต่างประเทศก็คงจะเป็น YA ละมั้ง หรือที่เรียกว่าวรรณกรรมเยาวชน

ผ่านภพบรรจบฟ้าคือเรื่องของผู้หญิงไทยอายุ 19 ปีที่อยู่ดีๆก็ตายแบบไม่รู้ตัว หลังตายแล้วแปลกกว่า เพราะได้เลือกทางเดินของตัวเองหลังจากนี้ว่าจะไปเกิดเป็นใคร

ทางเลือกมี 3 บ่อ คือบ่อน้ำชีวิตต่างๆ แต่สุดท้ายแล้ว เนตรนภา ก็ไปลงเอยในบ่อสุดท้าย คือการเป็น 'สี่สิบเจ็ด' เด็กฝึกคนสุดท้ายของค่ายฝึกแห่งหนึ่ง แต่ทุกคนที่นี่ ใช่ว่าอายุน้อยแล้วจะได้รับความเห็นใจหรือดูแลทะนุถนอม แต่มันคือที่ที่ทุกคนต้องเอาตัวรอด ฝึก แข่งขัน จนไปถึงรอบสุดท้าย เพื่อที่จะเข้าหอต่างๆ ต่อไป

ระหว่างที่อยู่ในค่ายฝึก สี่สิบสามก็ได้รู้จักสหายอีกหลายคน ทุกคนล้วนต่างกันไป และมีความร้ายกาจ ความสามารถต่างกันไปอีกด้วย

สุดท้ายแล้ว สี่สิบสามก็ได้ฝ่าฟันจนได้เข้าหอหนึ่ง ชื่อว่าจันทรา แม้ว่าต้องเสียบางอย่างไป แต่เธอจะไม่ทำให้มันเสียเปล่า

สี่สิบสามได้นามว่า หลิ่งเฟย เธอมีเป้าหมาย เป้าหมายคือหาว่าที่ถูกดึงมาภพนี้ ภารกิจของเธอจริงๆ คืออะไรกันแน่ ระหว่างที่หานั้น ก็ต้องทำภารกิจของจันทราไปด้วย

แต่ทำไปทำมา ภารกิจของจันทราและพรรคไร้นาม กลับเกี่ยวข้องกับภารกิจที่เธอตามหา ซึ่งมันเกี่ยวกับอาวุธเทพและมาร!

__________

เป็นนิยายจีนคนไทยแต่งอีกเรื่องที่ถือว่าใช้ได้เลย มีมุกตลกแทรกมาเป็นระยะ สำหรับเรามันตลกนะ 😂 ชอบการใช้บุรุษที่ 1 เล่าเรื่อง แต่ไม่ชอบอยู่อย่างคือมีคนอื่นเล่าแทรกเป็นบทที่แทรกเข้ามาด้วย บางทีเป็นคนที่เราไม่ได้สนใจก็ทำให้เบื่อได้

อ่านไปจนเกือบจบเล่มแรกยังไม่รู้เลยว่าใครเป็นพระเอก คือเรื่องนี้จะไม่เน้นความรักเลย แต่จะเป็นคนที่มีที่มาไม่ธรรมดา แม้ว่าตอนจบบทลงเลยมันจะไม่ถูกใจเราไปหน่อย เพราะแสดงให้เห็นถึงความอ่อนแอของพระเอก แม้ว่ามันจะเป็นบทลงเอยที่ดีที่สุดแล้วก็ตาม

ในส่วนของนางเอกนี่ไม่ได้มีพิษมีภัยกับใครเลย เฉยๆ ลอยชายไป แต่เป็นคนรักเพื่อนพ้องมาก สนุกดี