What do you think?
Rate this book
The Purcell Papers
Contents
vii • Introduction (The Purcell Papers) • essay by August Derleth
3 • The Ghost and the Bone-Setter • [The Purcell Papers • 1] • (1838) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
13 • The Fortunes of Sir Robert Ardagh • [The Purcell Papers • 2] • (1838) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
39 • The Drunkard's Dream • [The Purcell Papers • 3] • (1838) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
53 • The Quare Gander • [The Purcell Papers • 4] • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
63 • The Child That Went with the Fairies • (1971) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
73 • The White Cat of Drumgunniol • (1966) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
86 • The Village Bully • [Ghost Stories of Chapelizod • 2] • (1971) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
92 • The Spectre Lovers • [Ghost Stories of Chapelizod • 4] • (1851) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
105 • Stories of Lough Guir • (1971) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
117 • A Night in the Bell Inn • (1850) • short story by Henry Ferris [as by J. Sheridan Le Fanu]
128 • The Dead Sexton • (1871) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
148 • The Legend of Dunblane • novelette by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
173 • The Mysterious Lodger • (1850) • novella by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
232 • The Churchyard Yew • short story by August Derleth [as by J. Sheridan Le Fanu]
vii • Introduction (The Purcell Papers) • essay by August Derleth
3 • The Ghost and the Bone-Setter • [The Purcell Papers • 1] • (1838) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
13 • The Fortunes of Sir Robert Ardagh • [The Purcell Papers • 2] • (1838) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
39 • The Drunkard's Dream • [The Purcell Papers • 3] • (1838) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
53 • The Quare Gander • [The Purcell Papers • 4] • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
63 • The Child That Went with the Fairies • (1971) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
73 • The White Cat of Drumgunniol • (1966) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
86 • The Village Bully • [Ghost Stories of Chapelizod • 2] • (1971) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
92 • The Spectre Lovers • [Ghost Stories of Chapelizod • 4] • (1851) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
105 • Stories of Lough Guir • (1971) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
117 • A Night in the Bell Inn • (1850) • short story by Henry Ferris [as by J. Sheridan Le Fanu]
128 • The Dead Sexton • (1871) • short story by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
148 • The Legend of Dunblane • novelette by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
173 • The Mysterious Lodger • (1850) • novella by Joseph Sheridan Le Fanu [as by J. Sheridan Le Fanu]
232 • The Churchyard Yew • short story by August Derleth [as by J. Sheridan Le Fanu]
241 pages, Hardcover
First published January 1, 1880
8 people are currently reading
150 people want to read
About the author
J. Sheridan Le Fanu
1,374 books1,406 followersJoseph Thomas Sheridan Le Fanu was an Irish writer of Gothic tales and mystery novels. He was the leading ghost-story writer of the nineteenth century and was central to the development of the genre in the Victorian era. M.R. James described Le Fanu as "absolutely in the first rank as a writer of ghost stories". Three of his best-known works are Uncle Silas, Carmilla and The House by the Churchyard.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
September 1, 2015
Irish Gothics
Whereas Sheridan Le Fanu’s short story collection In a Glass Darkly is pretty well-known, especially the vampire story “Carmilla” (although my personal favourite in that collection is “Green Tea”), the collection The Purcell Papers is probably still waiting to be rediscovered by a broader readership. This collection, published posthumously in three volumes in 1880, contains thirteen stories, sometimes bordering on the humorous, sometimes on the Gothic or the supernatural, that were written between 1838 and 1840; only the last contribution is from 1850.
Not all of the stories included are really fit to enthuse readers throughout the ages; for example most of the humorous stories, which are written in some sort of Irish brogue, did not really convince me as meeting Le Fanu’s standards, probably with the exception of “The Ghost and the Bone-Setter”, in which a ghost needs the re-adjustment of his leg and which was, by the way, the first short story ever published by Le Fanu. Most of the other stories, however, definitely deserve to be rediscovered although readers of Le Fanu’s gothic or sensationalist novels might find them familiar as the author often fleshed out his earlier short stories by making them into novels. “Passages in the Secret History of an Irish Countess”, for instance, found its way into Uncle Silas – for his novel, Le Fanu gave more room to the French governess, making her a surrealistic character in her own right –, and “A Chapter in the History of a Tyrone Family” was again used for The Wyvern Mystery. Le Fanu would later re-do some of these stories, dislodging them from their Irish background in order to make them more interesting to English readers.
Le Fanu already knew that the more you explain horror the more you divest it of its compelling and haunting powers, and this is why most of the events described in these stories remain unsolved and unexplained. That is why in “The Fortunes of Sir Robert Ardagh”, the author tells the same story twice – once in the form of a folk tale, dark and gloomy, and secondly in a seemingly more reliable way, which still leaves the mystery at the heart of the story unfathomable. The result is that the reader gains the impression of authenticity since do we not have a writer here who, to the best of his knowledge and belief, tries to grasp the kernel of truth in a mystery that has inspired folklore into ascribing Sir Robert’s disappearance to the workings of the Devil?
The two finest stories in this bunch are, to my taste, “The Drunkard’s Dream” and “Strange Event in the Life of Schalken the Painter”. Both of them masterfully conjure up a sense of menace from forces of evil, and whereas in the latter you never really know whether the mysterious bridegroom is simply an extremely ugly man or the Devil himself or a living corpse, “The Drunkard’s Dream” leaves you at doubt as to whether there is not more to the drunkard’s fatal accident since his wife is sure that she saw him in the company of a shadow. It is this element of the ambiguous that enhances the effect of horror Le Fanu so deftly manages to create. Besides his tendency not to finish some of the side stories – as for example the judge’s decision to ignore the madwoman’s offer to tell the story from her point of view in “A Chapter in the History of a Tyrone Family”, a tale to which Charlotte Brontë stands indebted for her most famous novel – makes Le Fanu a very modern writer.
So if you want to get to know Le Fanu’s earlier works, The Purcell Papers is a must-read.
Whereas Sheridan Le Fanu’s short story collection In a Glass Darkly is pretty well-known, especially the vampire story “Carmilla” (although my personal favourite in that collection is “Green Tea”), the collection The Purcell Papers is probably still waiting to be rediscovered by a broader readership. This collection, published posthumously in three volumes in 1880, contains thirteen stories, sometimes bordering on the humorous, sometimes on the Gothic or the supernatural, that were written between 1838 and 1840; only the last contribution is from 1850.
Not all of the stories included are really fit to enthuse readers throughout the ages; for example most of the humorous stories, which are written in some sort of Irish brogue, did not really convince me as meeting Le Fanu’s standards, probably with the exception of “The Ghost and the Bone-Setter”, in which a ghost needs the re-adjustment of his leg and which was, by the way, the first short story ever published by Le Fanu. Most of the other stories, however, definitely deserve to be rediscovered although readers of Le Fanu’s gothic or sensationalist novels might find them familiar as the author often fleshed out his earlier short stories by making them into novels. “Passages in the Secret History of an Irish Countess”, for instance, found its way into Uncle Silas – for his novel, Le Fanu gave more room to the French governess, making her a surrealistic character in her own right –, and “A Chapter in the History of a Tyrone Family” was again used for The Wyvern Mystery. Le Fanu would later re-do some of these stories, dislodging them from their Irish background in order to make them more interesting to English readers.
Le Fanu already knew that the more you explain horror the more you divest it of its compelling and haunting powers, and this is why most of the events described in these stories remain unsolved and unexplained. That is why in “The Fortunes of Sir Robert Ardagh”, the author tells the same story twice – once in the form of a folk tale, dark and gloomy, and secondly in a seemingly more reliable way, which still leaves the mystery at the heart of the story unfathomable. The result is that the reader gains the impression of authenticity since do we not have a writer here who, to the best of his knowledge and belief, tries to grasp the kernel of truth in a mystery that has inspired folklore into ascribing Sir Robert’s disappearance to the workings of the Devil?
The two finest stories in this bunch are, to my taste, “The Drunkard’s Dream” and “Strange Event in the Life of Schalken the Painter”. Both of them masterfully conjure up a sense of menace from forces of evil, and whereas in the latter you never really know whether the mysterious bridegroom is simply an extremely ugly man or the Devil himself or a living corpse, “The Drunkard’s Dream” leaves you at doubt as to whether there is not more to the drunkard’s fatal accident since his wife is sure that she saw him in the company of a shadow. It is this element of the ambiguous that enhances the effect of horror Le Fanu so deftly manages to create. Besides his tendency not to finish some of the side stories – as for example the judge’s decision to ignore the madwoman’s offer to tell the story from her point of view in “A Chapter in the History of a Tyrone Family”, a tale to which Charlotte Brontë stands indebted for her most famous novel – makes Le Fanu a very modern writer.
So if you want to get to know Le Fanu’s earlier works, The Purcell Papers is a must-read.
December 13, 2021
I misteri presi singolarmente non hanno nulla di particolarmente memorabile, storielle gradevoli che però mancano di quell’incisività determinante riscontrabile in testi anche altrettanto semplici ma “più riusciti”. Il punto forte di questo libro è lo stile, che rimanda inevitabilmente a racconti folkloristici creepy da ascoltare attorno al focolare d’inverno. Piacevole dunque, tuttavia senza essere pienamente convincente.
September 22, 2023
Po lekturze tego zbioru mam jedno spostrzeżenie: nieudane małżeństwa są przyczyną wszelakiej maści tragedii. A duchy naszych byłych? To gotowy materiał na opowiadanie mrożące krew w żyłach :)
Twórczość Josepha Sheridana Le Fanu jest mi już trochę znana, a że jest to autor klasycznych już opowieści grozy, zabrałam się do czytania z dużą nadzieją na świetną zabawę i odrobinę gęsiej skórki. Nie zawiodłam się - zbiór ten jest dobrą dawką lekkiej grozy, takiej pełzającej gdzieś w starych murach i ciemnych uliczkach.
Chociaż to historię o malarzu Shalkenie uważa się za najlepszą z tego zbioru, mi bardziej do gustu przypadł "Rozdział z dziejów pewnej rodziny z hrabstwa Tyrone", z tym swoim powolnym popadaniem w obłęd.
7/10
Twórczość Josepha Sheridana Le Fanu jest mi już trochę znana, a że jest to autor klasycznych już opowieści grozy, zabrałam się do czytania z dużą nadzieją na świetną zabawę i odrobinę gęsiej skórki. Nie zawiodłam się - zbiór ten jest dobrą dawką lekkiej grozy, takiej pełzającej gdzieś w starych murach i ciemnych uliczkach.
Chociaż to historię o malarzu Shalkenie uważa się za najlepszą z tego zbioru, mi bardziej do gustu przypadł "Rozdział z dziejów pewnej rodziny z hrabstwa Tyrone", z tym swoim powolnym popadaniem w obłęd.
7/10
August 29, 2020
Joseph Sheridan Le Fanu zasłużył sobie na miejsce w panteonie klasyków grozy głównie dzięki dwóm utworom - wampirycznej noweli “Carmilli”i i wiktoriańskiej gotyckiej powieści “Stryj Silas”. Warto jednak docenić Irlandczyka również jako autora krótkich form.
“Osobliwe zdarzenia"” to zbiór bardzo różnorodny - i jeśli chodzi o tematykę i klimat i samą grozę zawartą w tekstach. W zbiorze znajdziemy opowiadania zarówno lżejsze - które czytelnicy o słabszych nerwach bez problemu mogą czytać po zmroku, historie nawiązujące do baśni i folkloru, jak i takie od których włos się jeży na głowie. Znaczna część czytelników bezsprzecznie zachwyca się „Osobliwym zdarzeniem z życia malarza Schalkena”, z którego Blatty ewidentnie czerpał garściami pisząc swojego „Egzorcystę”. Ja natomiast zostałam kupiona przez dwa inne teksty. Pierwszy to „Laura Srebrny Dzwoneczek” - pomimo dosyć cringe’owego kojarzącego się z pseudonimem gwiazdy porno tytułu jest to znakomite opowiadanie utrzymane w klimatach baśniowych, jednocześnie nie stroniące od makabrycznych elementów, a lekko podrasowane dawką brutalności śmiało mogłoby być napisane przez braci Grimm. Oraz “Rozdział z dziejów pewnej rodziny z hrabstwa Tyrone“ - dla mnie absolutna crème de la crème tego tego zbioru. Toż to groza na najwyższym poziomie! Trzeba nie lada talentu i warsztatu aby tak umiejętnie zbudować nastrój niepokoju,a w końcu i przerażenia, które w znaczącym stopniu udzielą się i czytelnikowi. Istny majstersztyk horroru! W moim osobistym rankingu najstraszniejszych opowiadań utwór Le Fanu plasuje się na drugim miejscu zaraz za „Przypadkiem Charlesa Dextera Warda” Lovecraft.
Na koniec jeszcze wspomnę o bardzo dobrym tłumaczeniu Ewy Horodyńskiej. Wcześniej już czytałam parę tekstów Le Fanu i jak dla mnie był on najbardziej „archaicznym” klasykiem grozy, którego absolutnie nie polecałam na początek przygody ze starszym horrorem. Natomiast czytając ten zbiór określenie „archaiczny” ani razu nie przemknęło mi przez głowę - brak tu jakiś wyjątkowo ciężkich, topornych, „staroświeckich” fragmentów, język jest lekki, płynny i łatwy w odbiorze. Słowem - bardzo przyjemnie się to czyta!
“Osobliwe zdarzenia"” to zbiór bardzo różnorodny - i jeśli chodzi o tematykę i klimat i samą grozę zawartą w tekstach. W zbiorze znajdziemy opowiadania zarówno lżejsze - które czytelnicy o słabszych nerwach bez problemu mogą czytać po zmroku, historie nawiązujące do baśni i folkloru, jak i takie od których włos się jeży na głowie. Znaczna część czytelników bezsprzecznie zachwyca się „Osobliwym zdarzeniem z życia malarza Schalkena”, z którego Blatty ewidentnie czerpał garściami pisząc swojego „Egzorcystę”. Ja natomiast zostałam kupiona przez dwa inne teksty. Pierwszy to „Laura Srebrny Dzwoneczek” - pomimo dosyć cringe’owego kojarzącego się z pseudonimem gwiazdy porno tytułu jest to znakomite opowiadanie utrzymane w klimatach baśniowych, jednocześnie nie stroniące od makabrycznych elementów, a lekko podrasowane dawką brutalności śmiało mogłoby być napisane przez braci Grimm. Oraz “Rozdział z dziejów pewnej rodziny z hrabstwa Tyrone“ - dla mnie absolutna crème de la crème tego tego zbioru. Toż to groza na najwyższym poziomie! Trzeba nie lada talentu i warsztatu aby tak umiejętnie zbudować nastrój niepokoju,a w końcu i przerażenia, które w znaczącym stopniu udzielą się i czytelnikowi. Istny majstersztyk horroru! W moim osobistym rankingu najstraszniejszych opowiadań utwór Le Fanu plasuje się na drugim miejscu zaraz za „Przypadkiem Charlesa Dextera Warda” Lovecraft.
Na koniec jeszcze wspomnę o bardzo dobrym tłumaczeniu Ewy Horodyńskiej. Wcześniej już czytałam parę tekstów Le Fanu i jak dla mnie był on najbardziej „archaicznym” klasykiem grozy, którego absolutnie nie polecałam na początek przygody ze starszym horrorem. Natomiast czytając ten zbiór określenie „archaiczny” ani razu nie przemknęło mi przez głowę - brak tu jakiś wyjątkowo ciężkich, topornych, „staroświeckich” fragmentów, język jest lekki, płynny i łatwy w odbiorze. Słowem - bardzo przyjemnie się to czyta!
May 28, 2012
Stories of varying qualtliy. Some where interesting Ghost Stories, with a couple that were more like Humorous AIrish Anictdotes. I have only "The Mysterious Lodger", which is the longest story, and "The Churchyard Yew", which is acctually a pastiche by August Dereleth to read. A couple of the stories were nicely done ghost stories, but so far, the best storeies have been "Robert Ardagh" , The Dead Sexton" and "The Legend of Dunblane". The latter stand up with the better Poe Tales. I am avaraging out the Stories at 4 Stars, but the best of these are probably more like 4.
I knocked it up from 3 to 4 stars. The collection gets better as it progresses.
I knocked it up from 3 to 4 stars. The collection gets better as it progresses.
October 11, 2014
Le fanu is incomparable -- but the arkham house edition is not the reading version you want. August Derleth's editing is untrustworthy to the point of including one of his own pastiches. Of interest only to the collector.
September 22, 2024
3.38⭐
Introduction, by August Derleth ✔
The Purcell Papers:
I. The Ghost and the Bone-Setter 2.5⭐
Il. The Fortunes of Sir Robert Ardagh 4.25⭐
III. The Drunkards Dream 3⭐
IV. The Quare Gander 3.25⭐
The Child that Went with the Fairies 4.25⭐
The White Cat of Drumgunniol 3.25⭐
Ghost Stories of Chapelizod:
I. The Village Bully 3.5⭐
II. The Spectre Lovers 3.5⭐
Stories of Lough Guir 3.5⭐
*A Night in the Bell Inn by Henry Ferris 2.5⭐
Incorrectly attributed to Le Fanu on the basis of internal evidence by August Derleth in the Introduction to The Purcell Papers (Arkham House, 1975). However, it is now thought by the editors of The Wellesley Index to Victorian Periodicals to be the work of Henry Ferris. S. T. Joshi reprinted A Night in the Bell Inn in A Night with Mephistopheles (Tartarus Press, 1997).
The Dead Sexton 3.25⭐
The Legend of Dunblane 5⭐
The Mysterious Lodger 2⭐
*The Churchyard Yew by August Derleth 3.5⭐
In a footnote it is revealed this short story is indeed a work of August Derleth with him confessing in a letter dated May 12, 1963, which was written confidentially to a friend where he states: "I once did a Le Fanu tale hoaxing the then editor of Weird Tales, [Dorothy McIlwraith, July 1947] where it was published; this is [also] in Night's Yawning Peal under [the] title of The Churchyard Yew and will be included again in The Purcell Papers by Le Fanu, where I trust it will remain undetected by the experts in matters literary, and to prove my skill in the pastiche." Whatever possessed him to try and pass off The Churchyard Yew as the work of J. S. Le Fanu is something we can only speculate.
In the Introduction, Derleth states this story was discovered in an old paperback. That old paperback he is referring to is one that were tales of horror and terror selected by August Derleth himself titled Night's Yawning Peal which was published in the USA by Pellegrini & Cudahy 1952. I guess he figured since no one called him out on the Weird Tales submission he included it as a Le Fanu selection again in Night's Yawning Peal and again not being detected put it in this collection of Le Fanu stories.
Although a fairly well written piece in itself however, IMHO my being no scholarly expert on Le Fanu, I personally can see the difference in style. Le Fanu being of the Anglo-Irish heritage has a much more ostentatious use of descriptive prose especially when describing things in nature as well as people. Growing up in Ireland Le Fanu picked up the art of master storytelling as only the Irish can tell it with a "wee bit" of flair to keep the listener or reader interested.
Introduction, by August Derleth ✔
The Purcell Papers:
I. The Ghost and the Bone-Setter 2.5⭐
Il. The Fortunes of Sir Robert Ardagh 4.25⭐
III. The Drunkards Dream 3⭐
IV. The Quare Gander 3.25⭐
The Child that Went with the Fairies 4.25⭐
The White Cat of Drumgunniol 3.25⭐
Ghost Stories of Chapelizod:
I. The Village Bully 3.5⭐
II. The Spectre Lovers 3.5⭐
Stories of Lough Guir 3.5⭐
*A Night in the Bell Inn by Henry Ferris 2.5⭐
Incorrectly attributed to Le Fanu on the basis of internal evidence by August Derleth in the Introduction to The Purcell Papers (Arkham House, 1975). However, it is now thought by the editors of The Wellesley Index to Victorian Periodicals to be the work of Henry Ferris. S. T. Joshi reprinted A Night in the Bell Inn in A Night with Mephistopheles (Tartarus Press, 1997).
The Dead Sexton 3.25⭐
The Legend of Dunblane 5⭐
The Mysterious Lodger 2⭐
*The Churchyard Yew by August Derleth 3.5⭐
In a footnote it is revealed this short story is indeed a work of August Derleth with him confessing in a letter dated May 12, 1963, which was written confidentially to a friend where he states: "I once did a Le Fanu tale hoaxing the then editor of Weird Tales, [Dorothy McIlwraith, July 1947] where it was published; this is [also] in Night's Yawning Peal under [the] title of The Churchyard Yew and will be included again in The Purcell Papers by Le Fanu, where I trust it will remain undetected by the experts in matters literary, and to prove my skill in the pastiche." Whatever possessed him to try and pass off The Churchyard Yew as the work of J. S. Le Fanu is something we can only speculate.
In the Introduction, Derleth states this story was discovered in an old paperback. That old paperback he is referring to is one that were tales of horror and terror selected by August Derleth himself titled Night's Yawning Peal which was published in the USA by Pellegrini & Cudahy 1952. I guess he figured since no one called him out on the Weird Tales submission he included it as a Le Fanu selection again in Night's Yawning Peal and again not being detected put it in this collection of Le Fanu stories.
Although a fairly well written piece in itself however, IMHO my being no scholarly expert on Le Fanu, I personally can see the difference in style. Le Fanu being of the Anglo-Irish heritage has a much more ostentatious use of descriptive prose especially when describing things in nature as well as people. Growing up in Ireland Le Fanu picked up the art of master storytelling as only the Irish can tell it with a "wee bit" of flair to keep the listener or reader interested.
March 1, 2022
Una raccolta di undici racconti di uno scrittore irlandese reso famoso per la sua narrativa incentrata su spettri, fantasmi, fate e altre simpatiche creature del soprannaturale: pur dotati di una pacatezza narrativa che li rende una facile e piacevole lettura, grazie anche all'assenza di immagini truculente e spaventose, questi racconti passano uno dietro l'altro senza lasciare un segno tangibile di sè, mancando di quel quid che li renderebbe indimenticabili.
January 14, 2014
This review is of THIS EDITION ONLY, IT'S NOT A REVIEW OF THE STORY CONTENT!
I assumed from the title that this would be all 3 volumes of Le Fanu's Purcell Papers. Was I wrong to assume such? Apparently so!
I read the first story about Jim Sulivan, (that's how it was spelled back then, I guess), and I went happily off to discuss it with my fellow buddy readers. Imagine my surprise when it turned out to be the first story in the third volume. I tried to search for the first story in the first volume and found no linked TOC, and in fact, NO TOC at all. This makes it difficult for me to locate the story I'm supposed to be reading with my friends. I am now forced to go find another volume online, which is no big deal, but I wanted to alert others to this issue.
I assumed from the title that this would be all 3 volumes of Le Fanu's Purcell Papers. Was I wrong to assume such? Apparently so!
I read the first story about Jim Sulivan, (that's how it was spelled back then, I guess), and I went happily off to discuss it with my fellow buddy readers. Imagine my surprise when it turned out to be the first story in the third volume. I tried to search for the first story in the first volume and found no linked TOC, and in fact, NO TOC at all. This makes it difficult for me to locate the story I'm supposed to be reading with my friends. I am now forced to go find another volume online, which is no big deal, but I wanted to alert others to this issue.
June 11, 2012
Years back, The legendary publishing company Arkham House released Joseph Sheridan LeFanu's best short fiction in a book called Green Tea. It is a great collection. Unfortunately I do not have it. Instead I have the second Arkham House book of LeFanu stories called The Purcell Papers which includes all the rest. As should be expected, it is an uneven and inferior collection. But nothing LeFanu wrote is entirely without merit so it is worth reading...after you read Green Tea.
November 3, 2021
Joseph Sheridan Le Fanu zasłużył sobie na miejsce w panteonie klasyków grozy głównie dzięki dwóm utworom - wampirycznej noweli “Carmilli”i i wiktoriańskiej gotyckiej powieści “Stryj Silas”. Warto jednak docenić Irlandczyka również jako autora krótkich form.
“Osobliwe zdarzenia"” to zbiór bardzo różnorodny - i jeśli chodzi o tematykę i klimat i samą grozę zawartą w tekstach. W zbiorze znajdziemy opowiadania zarówno lżejsze - które czytelnicy o słabszych nerwach bez problemu mogą czytać po zmroku, historie nawiązujące do baśni i folkloru, jak i takie od których włos się jeży na głowie. Znaczna część czytelników bezsprzecznie zachwyca się „Osobliwym zdarzeniem z życia malarza Schalkena”, z którego Blatty ewidentnie czerpał garściami pisząc swojego „Egzorcystę”. Ja natomiast zostałam kupiona przez dwa inne teksty. Pierwszy to „Laura Srebrny Dzwoneczek” - pomimo dosyć cringe’owego kojarzącego się z pseudonimem gwiazdy porno tytułu jest to znakomite opowiadanie utrzymane w klimatach baśniowych, jednocześnie nie stroniące od makabrycznych elementów, a lekko podrasowane dawką brutalności śmiało mogłoby być napisane przez braci Grimm. Oraz “Rozdział z dziejów pewnej rodziny z hrabstwa Tyrone“ - dla mnie absolutna crème de la crème tego tego zbioru. Toż to groza na najwyższym poziomie! Trzeba nie lada talentu i warsztatu aby tak umiejętnie zbudować nastrój niepokoju,a w końcu i przerażenia, które w znaczącym stopniu udzielą się i czytelnikowi. Istny majstersztyk horroru! W moim osobistym rankingu najstraszniejszych opowiadań utwór Le Fanu plasuje się na drugim miejscu zaraz za „Przypadkiem Charlesa Dextera Warda” Lovecraft.
Na koniec jeszcze wspomnę o bardzo dobrym tłumaczeniu Ewy Horodyńskiej. Wcześniej już czytałam parę tekstów Le Fanu i jak dla mnie był on najbardziej „archaicznym” klasykiem grozy, którego absolutnie nie polecałam na początek przygody ze starszym horrorem. Natomiast czytając ten zbiór określenie „archaiczny” ani razu nie przemknęło mi przez głowę - brak tu jakiś wyjątkowo ciężkich, topornych, „staroświeckich” fragmentów, język jest lekki, płynny i łatwy w odbiorze. Słowem - bardzo przyjemnie się to czyta!
instagram | facebook | blog
“Osobliwe zdarzenia"” to zbiór bardzo różnorodny - i jeśli chodzi o tematykę i klimat i samą grozę zawartą w tekstach. W zbiorze znajdziemy opowiadania zarówno lżejsze - które czytelnicy o słabszych nerwach bez problemu mogą czytać po zmroku, historie nawiązujące do baśni i folkloru, jak i takie od których włos się jeży na głowie. Znaczna część czytelników bezsprzecznie zachwyca się „Osobliwym zdarzeniem z życia malarza Schalkena”, z którego Blatty ewidentnie czerpał garściami pisząc swojego „Egzorcystę”. Ja natomiast zostałam kupiona przez dwa inne teksty. Pierwszy to „Laura Srebrny Dzwoneczek” - pomimo dosyć cringe’owego kojarzącego się z pseudonimem gwiazdy porno tytułu jest to znakomite opowiadanie utrzymane w klimatach baśniowych, jednocześnie nie stroniące od makabrycznych elementów, a lekko podrasowane dawką brutalności śmiało mogłoby być napisane przez braci Grimm. Oraz “Rozdział z dziejów pewnej rodziny z hrabstwa Tyrone“ - dla mnie absolutna crème de la crème tego tego zbioru. Toż to groza na najwyższym poziomie! Trzeba nie lada talentu i warsztatu aby tak umiejętnie zbudować nastrój niepokoju,a w końcu i przerażenia, które w znaczącym stopniu udzielą się i czytelnikowi. Istny majstersztyk horroru! W moim osobistym rankingu najstraszniejszych opowiadań utwór Le Fanu plasuje się na drugim miejscu zaraz za „Przypadkiem Charlesa Dextera Warda” Lovecraft.
Na koniec jeszcze wspomnę o bardzo dobrym tłumaczeniu Ewy Horodyńskiej. Wcześniej już czytałam parę tekstów Le Fanu i jak dla mnie był on najbardziej „archaicznym” klasykiem grozy, którego absolutnie nie polecałam na początek przygody ze starszym horrorem. Natomiast czytając ten zbiór określenie „archaiczny” ani razu nie przemknęło mi przez głowę - brak tu jakiś wyjątkowo ciężkich, topornych, „staroświeckich” fragmentów, język jest lekki, płynny i łatwy w odbiorze. Słowem - bardzo przyjemnie się to czyta!
instagram | facebook | blog
December 1, 2025
A somewhat uneven collection of uncanny, ghost and weird stories, most all having a decidedly folklore feel to them. some standouts are the titular Purcell Papers and The Mysterious Loger.
there are also two misattributed stories collected in this volume that are not Le Fanu's and one more; the last The Churchyard Yew, that is a pastiche by August Derleth.
there are also two misattributed stories collected in this volume that are not Le Fanu's and one more; the last The Churchyard Yew, that is a pastiche by August Derleth.
January 27, 2021
Nieco anachroniczne, ale dwa wybitniejsze opowiadania: "Tajemnicza historia irlandzkiej hrabiny" oraz "Rozdział z dziejów pewnej rodziny". Raczej dla wielbicieli gatunku.
February 19, 2022
A collection of sub-par stories, although a couple are quite good.
Currently reading
October 21, 2024The White Cat of Drumgunniol is also printed in the Big Book of the Masters of Horror
Displaying 1 - 15 of 15 reviews