Ноч цмока

by Валеры Гапееў

Раман пачынаецца як класічны дэтэктыў: загадкавая смерць маладой жанчыны, сведкаў няма, слядоў таксама, сродак забойства нявызначаны. Далей высвятляецца, што забітая — лесбіянка, дачка мясцовага ведзьмака, сектантка, што нарадзіла за колькі дзён да смерці. Са звыклых дэтэктыўных рэек дзеянне збочвае ў гушчар містыкі.
Гэта эратычна-містычны дэтэктыў на тле беларускай правінцыі найноўшага часу…

356 pages, Hardcover

First published January 1, 2016

About the author

Беларускі пісьменнік, журналіст.

Reviews

[legolasik · Rating 2 out of 5]

Такі True Detective на айчынны лад, толькі ў Раста Коўла нігілізм, а ў ГГ - пафігізм у якасці модус аперандзі і усе менты, пракуроры, жанчыны, навукоўцы і т. д. бухаюць, бы апантаныя. Глыбока ў кнізе прыхаваныя беларуская дэмакратычная думка і недвухсэнсоўны палітычны падтэкст. Камэа Мартысевіч ("Нарадзі прэзыдэнта...") было прыемным сюрпрызам.

Але вельмі мулялі плоскія выказванні пра жанчын, лгбт і сямейнае жыццё, а таксама тыповы маскулінны позірк (у такіх аўтараў што ні жанчына, то апісанне яе грудзей... нават калі жанчыне 15 ці 95; жанчыны ірацыянальныя, заўсёды хочуць цябе нахлабучыць і т. д., ну вы самі ведаеце; але, шчыра кажучы, мужчыны таксама атрымалі сваю порцыю стэрэатыпаў).

Гісторыя неблагая, але хацелася б больш дэтэктыва, больш міфалогіі, менш месцячковай эратычна-побытавай кашы.

[Lizaveta Zhuk · Rating 5 out of 5]

Мне так спадабалася кніга, што нават захацелася напісаць пару слоў водгуку. Пачынаецца ўсё як загадкавы цікавы беларускі дэтэктыў, працягваецца містыкай, апавяданнямі пра абрады і міфы, а заканчваецца пытаннямі самавызначэння беларусаў, культуры і нацыі ў цэлым. Пасля 2020 года асабліва актуальна і адклікаецца. Галоўны герой робіць выбар, які некалі стаў перад кожным беларусам: працягваць проста жыць у сістэме і заплюшчваць вочы ці нешта рабіць?

[Iryna Khomchuk · Rating 4 out of 5]

Спочатку головний герой роману білоруського (запам’ятайте, що саме білоруського, це важливо) автора невимовно дратував мене. Здавалося, він уособив всі ті риси характеру, які жінки у чоловіках терпіти не можуть (ну, це в теорії, бо на практиці терплять і не таке))), а саме: нерішучість, невпевненість у собі, невміння приймати рішення і — головне — постійні пошуки того, на кого можна скинути відповідальність. Цебто, тієї, бо ж ідеться в основному про стосунки молодого слідчого прокуратури з жінками. З моєї, жіночої, точки зору герой поводився як... ну, ви самі знаєте, що в таких випадках кажуть))) Час від часу його хотілося прибити, а книгу відкласти, однак мучило питання: хто ж убивця?

Спитаєте, до чого тут убивця, якщо книга — про любов? А до того, що "Ніч Дракона" — це насправді детектив. До того ж, досить цікавий детектив, бо до нього домішано іще дещо, дуже близьке мені: язичництво, відьмацтво, міфи, артефакти — тобто те, що нагадало моє поліське дитинство. Часом занурення в атмосферу вёски-села та лісу-болота було таким реальним, що аж запахи старого дерева, застояної води і сушеного зілля відчувалися...

Але я не про спогади, я ж про книгу розказую. Так от, оцей любовно-фентезійний детектив потім перетворився із начебто просто розважальної літературки на цілий політичний і філософський памфлет. Автор поступово приводить читача до роздумів про відповідальність кожного за долю своєї країни. А оскільки події відбуваються у Білорусі (пам’ятаєте, я казала, що це важливо), то поміж рядками роману, та що там казати — у самих рядках прямим текстом говориться про те, що країні потрібен новий президент, професіонал, освічений, просунутий і, головне, такий, який відроджував би, а не знищував білоруську мову, культуру, історію...

І я зрозуміла, чому головний герой був таким відразливим. Він уособлював середньостатисчного обивателя, якому байдуже до всього, що знаходиться поза межею його роботи та дому, якому головне — аби нормально жилося, аби було що їсти й де спати, аби якомога менше рішень приймати самому, бо тоді й відповідати за них не потрібно. Фінал книги вразив, і дуже приємно вразив, бо вселив надію на те, що у цьому світі все можливо: і прийняття важливих та правильних рішень, і звичайнісіньке, але тим не менше таке рідкісне щастя.

[Alina Seniuta · Rating 3 out of 5]

Спадабалася ўплеценая ў штодзённасць міфалогія. Мінус за нармалізацыю зручных жанчын і ўзброеных некампетэнтнасцю мужчын (думаю, гэта была не іронія).

[Maša · Rating 4 out of 5]

80% кнігі "о, спалучэнне загадкавага забойства і беларускай культуры шаптуноў, неблага", а потым надыходзіць мэта смока 😄😢
Pov праціўніка пракуратуры з рыпаннем ідзе, але гэта не віна кнігі 2016 года.
Ёсць класічнае "жанчына - гэта сцёгна і грудзі", але бывала і горш.

[Hello · Rating 4 out of 5]

It's one of the weirdest books I have ever read. A lesbian dying in chlidbirth, some cult. I liked it, although I didn't get half of it.

[Andrey Chu · Rating 4 out of 5]

Слухаў аўдыёвэрсію кнігі. Жанр можна ахарактарызаваць як інтэлектуальны трыллер.
Спадабалася як аўтар апісвае павольны пераход на сьветлы бок "па-за-палітычнага" прадстаўніка акупацыйнай адміністрацыі.
Сюжэтныя хады, быццам нетрывіяльныя, але насамрэч як па мне збольшага чыталіся, таму толькі 4/5.

[Veranika · Rating 5 out of 5]

Чытаецца хутка, лёгка, не хочацца адкласці кнігу. Вельмі раю. Сюжэт не банальны. Толькі падзякаваць аўтару!

[Artur Komarovskij · Rating 4 out of 5]

Калі пачынаў, то не думаў, што сюжэт зможа так зацікавіць. Але гэта і праўда прыўкрасны раман. Паяднанне міфатворчасці і рэальнасці - гэта беспроігрышны варыянт. Шкада, што мала такіх твораў з'яўляецца. Адзіны мінус - некалькі стэрэатыпных думак наконт мужчын і жанчын, "нетрадыцыйнай арыентацыі" забітай дзяўчыны. Было крыху складана чытаць. Але ў астатнім, асабліва стылёва - выдатна.