What do you think?
Rate this book
Ο Εθισμός του Κριστιάν Αμπρόζ
Ο Εθισμός του Κριστιάν Αμπρόζ: Η Αγάπη σου μου Fhtagn
Νέα Ορλεάνη: πρόθυμη, ατίθαση, γεννημένη από πόρνες και μαχαιροβγάλτες∙ ξαναγεννημένη μέσα από την κρύα μήτρα της καταιγίδας. Στους δρόμους της άφησαν τα χνάρια τους μουσικοί, ζωγράφοι και συγγραφείς∙ μάγισσες, γκάνγκστερ και σαδιστικοί φονιάδες. Όλοι τους γλεντζέδες. Από τις αλέες και τα καταγώγια, μέχρι τις γιορτινές λεωφόρους και τα πολύφωτα μπαρ της, τριγυρνούν θεοί και δαίμονες, ήρωες και τέρατα∙ και πράγματα τόσο εξώκοσμα που αψηφούν κάθε περιγραφή. Ανάμεσά τους κι ένας χλωμός άντρας με κατάμαυρα μαλλιά: τέρας, όσο και τζέντλεμαν∙ κυνηγός τεράτων, όσο κι εθισμένος στο άγγιγμα των Ακατανόμαστων Θεών. Πάντοτε ανικανοποίητος, ακροβατεί μεταξύ του χιούμορ και της τρέλας, αναζητώντας το χαμένο τίμημα της ύπαρξής του: την ανθρώπινη ευφορία.
68 pages, Paperback
Published July 1, 2016
17 people want to read
About the author
Ανδρέας Μιχαηλίδης
60 books87 followersΟ Ανδρέας Μιχαηλίδης γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1982 στην Αθήνα. Είναι μεταφραστής, συγγραφέας και αφηγητής.
Από το 2001 μέχρι το 2008 εργάστηκε ως αρθρογράφος, δημοσιογράφος και φωτογράφος στα περιοδικά “9” και “Ε” της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ, στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ και στο περιοδικό ΓΚΡΑΝ ΓΚΙΝΙΟΛ, ενώ το 2005 άρχισε να γράφει στο Comicdom.gr, το μεγαλύτερο ελληνικό site σχετικά με τα comics, συμμετέχοντας και στη διοργάνωση του ετήσιου φεστιβάλ COMICDOM CON ATHENS.
Από το 2007 μέχρι σήμερα έχει παράγει μεγάλο όγκο ανεξάρτητης αρθρογραφίας σε τρία blog (Easy Subjugation, Otaku Lens, Ανδρέας Μιχαηλίδης) ενώ στο τελευταίο έτρεξε για τρία χρόνια το Παραμυθόγραμμα, μια μηνιαία λίστα αφηγηματικών δρώμενων ανά την Ελλάδα.
Από το 2014 έχει ξεκινήσει συνεργασίες για τη δημιουργία comics, με καλλιτέχνες όπως η Βάλια Καπάδαη (Νέκυια) και ο Παύλος Παυλίδης (Last Flight of the Swordbreaker).
Από το 2005 μέχρι σήμερα έχει μεταφράσει και μεταφράζει βιβλία από και προς στα Αγγλικά και Γαλλικά, σε ευρεία θεματολογία, από εκλαϊκευμένη επιστήμη μέχρι ιστορική μυθοπλασία, εφηβική λογοτεχνία μυστηρίου και λαϊκά παραμύθια. Ενδεικτικά αναφέρονται Ο Ιππότης των Επτά Βασιλείων του G.R.R. Martin, Τα Χρονικά της Τσακισμένης Θάλασσας του Joe Abercrombie και η σειρά με τις Περιπέτειες του Νεαρού Σέρλοκ Χολμς του Andrew Lane.
Από το 2007 μέχρι το 2009 συμμετείχε στις θεατρικές παραστάσεις εκλαϊκευμένης επιστήμης της ομάδας SciCo, μεταξύ των οποίων “Η Επιστήμη της Αγάπης”, “Η Επιστήμη της Μυθολογίας” και “Η Επιστήμη του Περιβάλλοντος”.
Από το 2008 εκδίδει αστυνομικά διηγήματα, σε συλλογικούς τόμους όπως τα Οικοεγκλήματα, Είσοδος Κινδύνου, Ελληνικά Εγκλήματα 4, Κλέφτες κι Αστυνόμοι, εκ των οποίων δύο έχουν μεταφερθεί δραματοποιημένα στο ραδιόφωνο, στα πλαίσια της σειράς “Κλέφτες κι Αστυνόμοι στον 902”.
Το 2010 ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την αναβίωση της προφορικής αφηγηματικής τέχνης, παρακολουθώντας κατόπιν για δύο χρόνια τη σχολή του Κέντρου Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών, καθώς και για τρία χρόνια το Εργαστήρι του Έπους της Μάνιας Μαράτου.
Έκτοτε έχει διοργανώσει και συμμετάσχει σε παραστάσεις αφήγησης σε μπαρ, σε καλντερίμια, σε πλατείες και νησιά και όπως πολλά χρόνια πριν μάθει για όλα αυτά, γύρω από φωτιές σε βουνά και ακρογιαλιές.
Είναι ιδυτικό μέλος της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (ΕΛΣΑΛ) και της Στέγης Προφορικότητας και Παράδοσης (Στέ.Π.Πα.) “Μυθολόγιο”.
Το Αμόνι που Τραγουδά είναι το πρώτο του βιβλίο.
Από το 2001 μέχρι το 2008 εργάστηκε ως αρθρογράφος, δημοσιογράφος και φωτογράφος στα περιοδικά “9” και “Ε” της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ, στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ και στο περιοδικό ΓΚΡΑΝ ΓΚΙΝΙΟΛ, ενώ το 2005 άρχισε να γράφει στο Comicdom.gr, το μεγαλύτερο ελληνικό site σχετικά με τα comics, συμμετέχοντας και στη διοργάνωση του ετήσιου φεστιβάλ COMICDOM CON ATHENS.
Από το 2007 μέχρι σήμερα έχει παράγει μεγάλο όγκο ανεξάρτητης αρθρογραφίας σε τρία blog (Easy Subjugation, Otaku Lens, Ανδρέας Μιχαηλίδης) ενώ στο τελευταίο έτρεξε για τρία χρόνια το Παραμυθόγραμμα, μια μηνιαία λίστα αφηγηματικών δρώμενων ανά την Ελλάδα.
Από το 2014 έχει ξεκινήσει συνεργασίες για τη δημιουργία comics, με καλλιτέχνες όπως η Βάλια Καπάδαη (Νέκυια) και ο Παύλος Παυλίδης (Last Flight of the Swordbreaker).
Από το 2005 μέχρι σήμερα έχει μεταφράσει και μεταφράζει βιβλία από και προς στα Αγγλικά και Γαλλικά, σε ευρεία θεματολογία, από εκλαϊκευμένη επιστήμη μέχρι ιστορική μυθοπλασία, εφηβική λογοτεχνία μυστηρίου και λαϊκά παραμύθια. Ενδεικτικά αναφέρονται Ο Ιππότης των Επτά Βασιλείων του G.R.R. Martin, Τα Χρονικά της Τσακισμένης Θάλασσας του Joe Abercrombie και η σειρά με τις Περιπέτειες του Νεαρού Σέρλοκ Χολμς του Andrew Lane.
Από το 2007 μέχρι το 2009 συμμετείχε στις θεατρικές παραστάσεις εκλαϊκευμένης επιστήμης της ομάδας SciCo, μεταξύ των οποίων “Η Επιστήμη της Αγάπης”, “Η Επιστήμη της Μυθολογίας” και “Η Επιστήμη του Περιβάλλοντος”.
Από το 2008 εκδίδει αστυνομικά διηγήματα, σε συλλογικούς τόμους όπως τα Οικοεγκλήματα, Είσοδος Κινδύνου, Ελληνικά Εγκλήματα 4, Κλέφτες κι Αστυνόμοι, εκ των οποίων δύο έχουν μεταφερθεί δραματοποιημένα στο ραδιόφωνο, στα πλαίσια της σειράς “Κλέφτες κι Αστυνόμοι στον 902”.
Το 2010 ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την αναβίωση της προφορικής αφηγηματικής τέχνης, παρακολουθώντας κατόπιν για δύο χρόνια τη σχολή του Κέντρου Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών, καθώς και για τρία χρόνια το Εργαστήρι του Έπους της Μάνιας Μαράτου.
Έκτοτε έχει διοργανώσει και συμμετάσχει σε παραστάσεις αφήγησης σε μπαρ, σε καλντερίμια, σε πλατείες και νησιά και όπως πολλά χρόνια πριν μάθει για όλα αυτά, γύρω από φωτιές σε βουνά και ακρογιαλιές.
Είναι ιδυτικό μέλος της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (ΕΛΣΑΛ) και της Στέγης Προφορικότητας και Παράδοσης (Στέ.Π.Πα.) “Μυθολόγιο”.
Το Αμόνι που Τραγουδά είναι το πρώτο του βιβλίο.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
July 12, 2016
Παίζει να είναι η πρώτη φορά που δίνω τέσσερα ευρώ για να αγοράσω ένα τόσο μικρό βιβλιαράκι, σκάρτα εβδομήντα σελίδων, χωρίς, μάλιστα, να έχω διαβάσει έστω και μια πρόταση του συγγραφέα στο παρελθόν. Έχω διαβάσει δυο-τρία βιβλία που έχει μεταφράσει, αλλά αυτό φυσικά δεν μετράει. Ο Μιχάλης (aka Nihilio) με έπεισε με την κριτική του, έτσι το αγόρασα και το διάβασα με συνοπτικές διαδικασίες. Και έμεινα αρκετά ικανοποιημένος.
Η occult detective ιστορία διαδραματίζεται στην Νέα Ορλεάνη το 2010 και πρωταγωνιστές είναι ένας θηριώδης μαύρος ντετέκτιβ της αστυνομίας, ονόματι Ζαν Μπατίστ, και ο ιδιόρρυθμος βοηθός του Κριστιάν Αμπρόζ. Οι δυο τους θα βρεθούν αντιμέτωποι μ'έναν άγριο φόνο. Δεν λέω κάτι παραπάνω, για να μην χαλάσω τις όποιες εκπλήξεις. Και υπάρχουν κάποιες λίγες και καλές στην πλοκή και τους χαρακτήρες.
Το βιβλίο συνδυάζει το αστυνομικό νουάρ με τον υπερφυσικό τρόμο, με το αποτέλεσμα να είναι σίγουρα ικανοποιητικό. Βασικό προσόν του βιβλίου, όμως, είναι η γραφή, έτσι ωραία και ευκολοδιάβαστη όπως είναι, με εξαιρετικές περιγραφές και φυσικούς διαλόγους. Το δεύτερον προσόν είναι οι δυο κεντρικοί χαρακτήρες, που μέσα σε λίγες σελίδες καταφέρνουν να γίνουν αρκετά ενδιαφέροντες, χάρη στην ιδιαιτερότητά τους και το μυστηριώδες παρελθόν τους. Πραγματικά θα ήθελα να μάθω πολλά περισσότερα πράγματα από αυτά που μας είπε ή υπονόησε ο συγγραφέας. Και τρίτο προσόν, είναι η κάπως σκοτεινή ατμόσφαιρα.
Γενικά πρόκειται για μια πολύ ωραία και ενδιαφέρουσα νουβέλα (ή μεγάλο διήγημα, όπως το βλέπει κανείς), που είχε αρκετό ψωμί για να γίνει ένα μυθιστόρημα με το τριπλάσιο ή και το τετραπλάσιο μέγεθος. Φυσικά και με το μέγεθος που έχει τώρα προσφέρει τρόμο, εκπλήξεις και λίγη μαυρίλα, αλλά θα ήθελα κάτι παραπάνω. Πάντως νομίζω ότι θα ακολουθήσουν και άλλες ιστορίες με τους δυο αυτούς ήρωες και δεν βλέπω την ώρα να τις διαβάσω και αυτές. Ίσως έτσι μάθω και περισσότερα γι'αυτούς!
Υ.Γ. Ένα σχόλιο αξίζουν και τα σκίτσα του Άρη Λάμπου, που ταίριαξαν με το κείμενο και οπτικοποίησαν την αίσθηση παρακμής που βγάζει η ιστορία. Επίσης η έκδοση είναι όμορφη και προσεγμένη.
Η occult detective ιστορία διαδραματίζεται στην Νέα Ορλεάνη το 2010 και πρωταγωνιστές είναι ένας θηριώδης μαύρος ντετέκτιβ της αστυνομίας, ονόματι Ζαν Μπατίστ, και ο ιδιόρρυθμος βοηθός του Κριστιάν Αμπρόζ. Οι δυο τους θα βρεθούν αντιμέτωποι μ'έναν άγριο φόνο. Δεν λέω κάτι παραπάνω, για να μην χαλάσω τις όποιες εκπλήξεις. Και υπάρχουν κάποιες λίγες και καλές στην πλοκή και τους χαρακτήρες.
Το βιβλίο συνδυάζει το αστυνομικό νουάρ με τον υπερφυσικό τρόμο, με το αποτέλεσμα να είναι σίγουρα ικανοποιητικό. Βασικό προσόν του βιβλίου, όμως, είναι η γραφή, έτσι ωραία και ευκολοδιάβαστη όπως είναι, με εξαιρετικές περιγραφές και φυσικούς διαλόγους. Το δεύτερον προσόν είναι οι δυο κεντρικοί χαρακτήρες, που μέσα σε λίγες σελίδες καταφέρνουν να γίνουν αρκετά ενδιαφέροντες, χάρη στην ιδιαιτερότητά τους και το μυστηριώδες παρελθόν τους. Πραγματικά θα ήθελα να μάθω πολλά περισσότερα πράγματα από αυτά που μας είπε ή υπονόησε ο συγγραφέας. Και τρίτο προσόν, είναι η κάπως σκοτεινή ατμόσφαιρα.
Γενικά πρόκειται για μια πολύ ωραία και ενδιαφέρουσα νουβέλα (ή μεγάλο διήγημα, όπως το βλέπει κανείς), που είχε αρκετό ψωμί για να γίνει ένα μυθιστόρημα με το τριπλάσιο ή και το τετραπλάσιο μέγεθος. Φυσικά και με το μέγεθος που έχει τώρα προσφέρει τρόμο, εκπλήξεις και λίγη μαυρίλα, αλλά θα ήθελα κάτι παραπάνω. Πάντως νομίζω ότι θα ακολουθήσουν και άλλες ιστορίες με τους δυο αυτούς ήρωες και δεν βλέπω την ώρα να τις διαβάσω και αυτές. Ίσως έτσι μάθω και περισσότερα γι'αυτούς!
Υ.Γ. Ένα σχόλιο αξίζουν και τα σκίτσα του Άρη Λάμπου, που ταίριαξαν με το κείμενο και οπτικοποίησαν την αίσθηση παρακμής που βγάζει η ιστορία. Επίσης η έκδοση είναι όμορφη και προσεγμένη.
October 24, 2017
Θα μπορούσε να το έχει γράψει η Αν Ράις! Αυτό για έναν λάτρη της σκοτεινής κυρίας λέει πολλά πιστεύω, σα κοπλιμάν και για τον κύριο Μιχαηλίδη! Σπιντάτο, καλπάζον, δε σε κουράζει στο ελάχιστο, σε αφήνει να θες πολλά περισσότερα. Κι αυτό είναι το ευτύχημα! Είναι το πρώτο από σειρά, οπότε ξεκινάμε να το ακολουθούμε, κυρίες και κύριοι! Ενθουσιάστηκα, η ατμόσφαιρα με ρούφηξε, ένιωθα σα να βρίσκομαι άλλη μία φορά στη λατρεμένη Νέα Ορλεάνη (νοητικά πάντα, σωματικά δεν έχω πάει ποτέ δυστυχώς), οι ήρωες θελκτικοί για να τους ακολουθήσεις και στα επόμενα -με έλκει ειδικά το ότι είναι τόσο διαφορετικοί- ενώ αφήνει αρκετές απορίες που σίγουρα θα λυθούν στο μέλλον. Δεν έβαλα 5 αστεράκια, γιατί για κάποιο λόγο ένιωσα ότι κόπηκε κάπως αποτομα, μα δε το κρίνω αρνητικά λέγοντας αυτό, ακριβώς για το λόγο ότι έπονται κι άλλα. Ελπίζω να είναι πολλά! Ελπίζω να αρχίσει καλτ φάση και από άλλους με αυτή τη κίνηση του Ανδρέα (προσωπικά αυτή την αίσθηση μου έδωσε και ξετρελάθηκα πριν το αγοράσω: δεν είχαμε τη τύχη να ζήσουμε την εποχή που μεσουρανούσε το παλπ του τρόμου στην Αμερική, με όλες τις πένες μεγαθηρια του φανταστικού, είθε όμως τέτοιες απόπειρες να ξεκινήσουν κινήματα αντίστοιχης φύσεως εν ελλάδι)!!!
July 10, 2016
Ο Ανδρέας Μιχαηλίδης είναι ένας καταπληκτικός προφορικός αφηγητής. Αν ποτέ τον ακούσετε να αφηγείται τις ιστορίες του, μετά, σε κάθε του κείμενο, η φωνή του θα διαβάζει το κείμενο μέσα στο κεφάλι της.
Το συγκεκριμένο short story μπορώ να το ακούσω άνετα σε μία από τις αφηγήσεις του. Είναι μία ιστορία occult detective που υπακούει άψογα τόσο στα κλισέ του είδους, όσο και στις νόρμες της αφήγησης. Είναι γραμμένο απατηλά απλά, σου δίνει όλες τις πληροφορίες άμεσα και με σαφήνεια. Ταυτόχρονα όμως, το "εφήμερο" της προφορικής αφήγησης επιτρέπει στον αφηγητή να ξεφύγει από τις κλασικές φόρμες και να πειραματιστεί με τέτοιον τρόπο που να δώσει τη βέλτιστη επίγευση.
Και, όπως είπα, ο Ανδρέας είναι καταπληκτικός αφηγητής και το συγκεκριμένο κείμενο θα ήθελα να το ακούσω από το στόμα του. Στο χαρτί δουλεύει εξαιρετικά καλά για όλους τους παραπάνω λόγους, τη στρωτή ξεκούραστη αφήγηση και το εξαιρετικό φινάλε, είναι όμως το γεγονός ότι η μεγάλη αρχή που χτίζεται λέξη-λέξη για να λύσει το δράμα με έναν εγκιβωτισμό μίας δεύτερης αφήγησης, με κάνει να μένω λίγο παραπονεμένος, γιατί ήθελα να διαβάσω περισσότερο για τους δύο πρωταγωνιστές.
Δε βαριέσαι όμως, φαντάζομαι ότι στο επόμενο (γιατί θα υπάρξει επόμενο, έτσι δεν είναι; ) θα μου φύγει αυτή η ανάγκη...
ΥΓ: Οι εικονογραφήσεις του Άρη Λάμπου δίνουν επίσης ένα + στη δομή της ιστορίας, προσφέροντάς της λίγη από την ατμόσφαιρα παρακμής που κυριαρχεί.
Το συγκεκριμένο short story μπορώ να το ακούσω άνετα σε μία από τις αφηγήσεις του. Είναι μία ιστορία occult detective που υπακούει άψογα τόσο στα κλισέ του είδους, όσο και στις νόρμες της αφήγησης. Είναι γραμμένο απατηλά απλά, σου δίνει όλες τις πληροφορίες άμεσα και με σαφήνεια. Ταυτόχρονα όμως, το "εφήμερο" της προφορικής αφήγησης επιτρέπει στον αφηγητή να ξεφύγει από τις κλασικές φόρμες και να πειραματιστεί με τέτοιον τρόπο που να δώσει τη βέλτιστη επίγευση.
Και, όπως είπα, ο Ανδρέας είναι καταπληκτικός αφηγητής και το συγκεκριμένο κείμενο θα ήθελα να το ακούσω από το στόμα του. Στο χαρτί δουλεύει εξαιρετικά καλά για όλους τους παραπάνω λόγους, τη στρωτή ξεκούραστη αφήγηση και το εξαιρετικό φινάλε, είναι όμως το γεγονός ότι η μεγάλη αρχή που χτίζεται λέξη-λέξη για να λύσει το δράμα με έναν εγκιβωτισμό μίας δεύτερης αφήγησης, με κάνει να μένω λίγο παραπονεμένος, γιατί ήθελα να διαβάσω περισσότερο για τους δύο πρωταγωνιστές.
Δε βαριέσαι όμως, φαντάζομαι ότι στο επόμενο (γιατί θα υπάρξει επόμενο, έτσι δεν είναι; ) θα μου φύγει αυτή η ανάγκη...
ΥΓ: Οι εικονογραφήσεις του Άρη Λάμπου δίνουν επίσης ένα + στη δομή της ιστορίας, προσφέροντάς της λίγη από την ατμόσφαιρα παρακμής που κυριαρχεί.
November 14, 2018
Το ξαναδιάβασα μετά από λίγο καιρό! Υπέροχο!
July 17, 2016
Κατ'αρχάς, να ξεκινήσω από τον τίτλο: "Η αγάπη σου μου fhtagn".
Εντάξει δεν υπήρχε περίπτωση να μη διαβάσω κάτι με αυτόν τον τίτλο! Οποιος κατάλαβε, κατάλαβε.
Για τους υπόλοιπους, μπορώ να πω ότι αυτή η πρώτη ιστορία με πρωταγωνιστή τον εκκεντρικό απέθαντο που φέρει το όνομα Κριστιάν Αμπρόζ ήταν άκρως ευχάριστη, ολοκληρωμένη, πικάντικη κ με ένα υπέροχο aftertaste of even better things to come. Πλαισιώνεται πολύ όμορφα και λυρικά με τον αέρα εξωτισμού που διέπει την Νέα Ορλεάνη, συνδιασμένον με το απόκοσμο φως (ή σκοτάδι?), χαρακτηριστικό της μυθολογίας Κθούλου, της οποίας κομμάτια δανείζεται με μεγάλη μαεστρία ο αγαπητός Ανδρέας Μηχαηλίδης, πλέκοντας μια ιστορία με νουάρ ντεκόρ, οικεία και συνάμα φρέσκια σαν ζεστό ψωμάκι που μόλις βγήκε από το φούρνο.
Το αποτέλεσμα δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αντίστοιχες προσπάθειες ξένων κ ακόμα κ πιο εδραιωμένων συγγραφέων. Ισα ίσα που κατά το τέλος, πιθανόν να ανακαλύψεις ότι ο Κριστιάν δεν είναι ο μόνος "εθισμένος", ειδικά αν έχεις ήδη ακούσει τον Ανδρέα να διηγείται κομμάτια της μη-ζωής του ήρωά του σε λάιβ βερζιόν κ μετά δεν μπορείς να βγάλεις τη φωνή του από το κεφάλι σου όσο διαβάζεις.
Ελπίζω αυτή η σειρά βιβλίων να συνεχίσει να μας εθίζει στον κόσμο κ στην κοσμοθεωρία του Κριστιάν για αρκετό καιρό ακόμα, γιατί πραγματικά μετάει!
Εντάξει δεν υπήρχε περίπτωση να μη διαβάσω κάτι με αυτόν τον τίτλο! Οποιος κατάλαβε, κατάλαβε.
Για τους υπόλοιπους, μπορώ να πω ότι αυτή η πρώτη ιστορία με πρωταγωνιστή τον εκκεντρικό απέθαντο που φέρει το όνομα Κριστιάν Αμπρόζ ήταν άκρως ευχάριστη, ολοκληρωμένη, πικάντικη κ με ένα υπέροχο aftertaste of even better things to come. Πλαισιώνεται πολύ όμορφα και λυρικά με τον αέρα εξωτισμού που διέπει την Νέα Ορλεάνη, συνδιασμένον με το απόκοσμο φως (ή σκοτάδι?), χαρακτηριστικό της μυθολογίας Κθούλου, της οποίας κομμάτια δανείζεται με μεγάλη μαεστρία ο αγαπητός Ανδρέας Μηχαηλίδης, πλέκοντας μια ιστορία με νουάρ ντεκόρ, οικεία και συνάμα φρέσκια σαν ζεστό ψωμάκι που μόλις βγήκε από το φούρνο.
Το αποτέλεσμα δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αντίστοιχες προσπάθειες ξένων κ ακόμα κ πιο εδραιωμένων συγγραφέων. Ισα ίσα που κατά το τέλος, πιθανόν να ανακαλύψεις ότι ο Κριστιάν δεν είναι ο μόνος "εθισμένος", ειδικά αν έχεις ήδη ακούσει τον Ανδρέα να διηγείται κομμάτια της μη-ζωής του ήρωά του σε λάιβ βερζιόν κ μετά δεν μπορείς να βγάλεις τη φωνή του από το κεφάλι σου όσο διαβάζεις.
Ελπίζω αυτή η σειρά βιβλίων να συνεχίσει να μας εθίζει στον κόσμο κ στην κοσμοθεωρία του Κριστιάν για αρκετό καιρό ακόμα, γιατί πραγματικά μετάει!
May 12, 2017
Ομολογώ ότι ο Κριστιάν Αμπρόζ δε με γοήτευσε όσο περίμενα να με γοητεύει
Από την άλλη, σε πάει μια σκοτεινή βόλτα εκεί που πρέπει να πας μόνο και μόνο για να δεις τι θα πει παρακμή. Όλα είναι προσεγμένα, σοφά τοποθετημένα, όλα υπαινικτικά, ως οφείλει να είναι ένα κείμενο με τη λέξη fhtagn στον τίτλο του...
Από την άλλη, σε πάει μια σκοτεινή βόλτα εκεί που πρέπει να πας μόνο και μόνο για να δεις τι θα πει παρακμή. Όλα είναι προσεγμένα, σοφά τοποθετημένα, όλα υπαινικτικά, ως οφείλει να είναι ένα κείμενο με τη λέξη fhtagn στον τίτλο του...
May 17, 2017
Έβαλα 5 αστέρια αν και κάπου δε με ξετρέλανε το ύφος της αφήγησης, ιδιαίτερα όπου έλειπαν οι, πολύ ζωντανοί, διάλογοι. Αλλά... διαδραματίζεται στη Νέα Ορλεάνη, έχει βουντού, κθουλιές, τον Κριστιάν και άλλα καλούδια, πόσο να αντέξω ο άνθρωπος;
Displaying 1 - 7 of 7 reviews